ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΜΙΧΕΛΑΚΗΣ

Το να ανεβάζει υπερβολικά του τόνους είναι λογικό. Γι’ αυτό το ρόλο επιλέχθηκε. Το να ακίζεται, ξεφουρνίζοντας αμετροέπειες είναι ανεκτό.Σε αυτό το σπορ επιδίδεται από τότε που ανέλαβε εκπρόσωπος Τύπου του κόμματός του.

Το να υπερβαίνει σε ρητορικές κυβιστήσεις τον αρχηγό του ας θεωρηθεί σύμπτωμα μεταπτώσεων επί της μνημονιακής στρατηγικής και όχι κατάπτωσης της πολιτικής ζωής. Το να εκθέτει, όμως, ο Γιάννης Μιχελάκης με τις καταγγελτικές δηλώσεις του για ρουσφέτια ένα «γαλάζιο» υπουργό της κυβέρνησης και να προκαλεί θύελλα αντιδράσεων στο εσωτερικό του κόμματος του είναι κάτι παραπάνω από ατόπημα που επιεικώς χαρακτηρίζεται πατενταρισμένη γκάφα. Είναι βιασύνη, ανωριμότητα, πανικός, θρασύτητα, ψηφοθηρικός δογματισμός και τελικά πολιτικός αυτοπυροβολισμός, επιζήμιος, προφανώς, για την παράταξή του.

Ο Γιάννης Μιχελάκης με περγαμηνές την δημοσιογραφική του καριέρα σε «Mega», «Ant1» και «Ελεύθερο Τύπο» επιλέχθηκε το 2011 από τον Αντώνη Σαμαρά και διορίστηκε εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ. Το επαγγελματικό του προφίλ από τη θητεία του στα μεγαλύτερα ελληνικά κανάλια και στην άλλοτε εκδοτική ναυαρχίδα της γαλάζιας παράταξης συνεκτιμήθηκαν στα προσόντα του ως άμεσα επικοινωνιακά ατού.

Πενηντάρης με τριάντα χρόνια ενσήμων στην δημοσιογραφία, όπως δηλώνει, έμπειρος, ώριμος και πολιτικά ψύχραιμος ανέλαβε το πόστο με τη φιλοδοξία και το πείσμα που τον χαρακτηρίζει και από τις προηγούμενες δημοσιογραφικές του θέσεις.

Γεννημένος στη Κάλυμνο, μεγαλωμένος στη Νέα Φιλαδέλφεια, απόφοιτος της Βιομηχανικής Πειραιά, νυν κάτοικος Μοσχάτου, με την επίσης δημοσιογράφο σύζυγό του και τις τρεις κόρες του, εκκίνησε μια νέα, πολιτική αυτή τη φορά, καριέρα.

Μόνο που τα καινούργια του καθήκοντα μάλλον μικρότερη σχέση είχαν με τη καθημερινή ενημέρωση και περισσότερη με ένα κραυγαλέο τηλεοπτικό ριάλιτι. Παρότι ήπιος ως χαρακτήρας αποδείχθηκε, ικανός και στο δεύτερο χωρίς ωστόσο να αποφύγει λάθη και παρατράγουδα.

Μπέρδεψε ανιστόρητα το κίνημα στο Γουδί του 1909 με τις εκτελέσεις στον ίδιο τόπο του 1922, έκανε μια άθλια συσχέτιση για τη νόσο του Αλτσαχάιμερ, παρασύρθηκε κατά το αντιμνημονιακό τότε κρεσέντο του σε τηλε-υποσχέσεις ότι «θα βρούμε λεφτά μόλις έλθει η ΝΔ στην εξουσία», κατά το «λεφτά υπάρχουν», υποχρεώθηκε, τέλος, να ανακρούσει πρύμνα κατά τη νέα μνημονιακή ταυτότητα του κόμματός του. Πάντα υπό πίεση, εντατικά στη πρώτη γραμμή και διαρκώς υπομονετικά για να εξαργυρώσει τις υπηρεσίες του με μια θέση στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της ΝΔ.

Στο δρόμο, όμως, προς τη δικαίωση δεν κρύβονται μόνο πειρασμοί, καιροφυλακτούν και ζαβολιάρηδες δαίμονες που σαρκάζουν περιπαιχτικά τις εκδηλώσεις αλαζονικών και υπερφίαλων συμπεριφορών. Έτσι αγνοώντας κάθε πιθανό κίνδυνο, προσηλωμένος στη καταγγελτική του μανιέρα ο Γιάννης Μιχελάκης εξακόντισε το δόρυ του ανυποψίαστος ότι μπορεί να λάβει τροχιά μπούμεραγκ. Στο γνωστό προκλητικό του ύφος εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ για «νέες ρουσφετολογικές προσλήψεις και μάλιστα λίγο πριν την έναρξη της προεκλογικής περιόδου, αποδεικνύοντας πως, όχι μόνο δεν θέλει να περιορίσει το σπάταλο κράτος, αλλά το διογκώνει για ψηφοθηρικούς λόγους».

Όταν αποκαλύφθηκε στη συνέχεια ότι τις προσλήψεις αυτές είχε υπογράψει ο υπουργός Μεταφορών Μάκης Βορίδης, η αυτοπεποίθηση του εκπρόσωπου Τύπου της ΝΔ θάφτηκε σε σωρό αμηχανίας υπό τους τρανταχτούς γέλωτες των ουκ ολίγων άσπονδων φίλων του στη Λ. Συγγρού. Από τα εκεί γραφεία αναρωτιούνται αν είναι δυνατόν ο Γιάννης Μιχελάκης να μην ήξερε ότι τα ΕΛΤΑ είναι εποπτευόμενος φορέας του Υπουργείου Μεταφορών-πράγμα απαράδεκτο. Και αν δεν ήξερε γιατί δεν ρώτησε –γεγονός κατακριτέο.

Τα περί παγίδευσης είναι «προφάσεις εν αμαρτίαις» τονίζουν καθώς η ανακοίνωση ουσιαστικά στράφηκε κατά της ΝΔ.

Όσο για τον ίδιο τον Γιάννη Μιχελάκη σε μια προσπάθεια να μη συνδυάσει την τροχιά μπούμερανγκ με τη δική του ως διάττοντος αστέρα, αποπειράθηκε αμετανόητος μια ανακλαστική επίθεση κατά του ΠΑΣΟΚ αναφερόμενος στα συνθήματα, που εγκαινίασε ο νέος αρχηγός του.

Ωστόσο με νέες επιθέσεις δεν καλύπτονται πρόσφατες γκάφες γιατί αποκαλύπτουν μια κατά συρροή στενοκεφαλιά που ως πολιτική νεύρωση οδηγεί απευθείας στη απομόνωση.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.