ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΗΛΟΣ

Δεν είναι μόνο οι πρωτοχρονιές. Μερικές φορές είναι και η Μεγάλη Εβδομάδα  που υπενθυμίζει ότι μεγαλώνουμε μέρα τη μέρα, εβδομάδα την εβδομάδα, χρόνο το χρόνο.  Στη γραφική Αρκαδική γη που έφτασα για να περάσω τις άγιες μέρες του Πάσχα ανακάλυψα κάπου παρατημένο ένα τεύχος από τα θρυλικά «Κλασσικά εικονογραφημένα» Νο 1156 με τίτλο «Μετά 20 έτη» του Αλεξάνδρου Δουμά (πατρός).  Περιττό  να εξιστορήσω τώρα το περιεχόμενο της νουβέλας με την επανένωση των τριών (δηλαδή τεσσάρων) σωματοφυλάκων και τις περιπέτειές τους για την υπεράσπιση του ασταθούς γαλλικού στέμματος του Λουδοβίκου του 14ου κατά το 17ο αιώνα.

Σκέφθηκα, όμως,  ότι μόνο ένας εμπνευσμένος  συγγραφέας μπορεί να αναπτύξει μια ιστορικοπολιτική  πλοκή  τοποθετημένη στο μέλλον, και μάλιστα  20 χρόνια αργότερα . Οι υπόλοιποι, όχι μόνο  οι στερούμενοι  επιστημονικής φαντασίας αλλά κυρίως  όσοι καυχούνται  για την ελεφάντινη μνήμη τους   με το ζόρι μπορούν να θυμηθούν τι συνέβη πέρυσι. Και επειδή, ομοίως, ό,τι θυμάμαι χαίρομαι , βρίσκω προκλητικό να επιχειρήσω ένα σύντομο flashback για όσα συνέβαιναν στην Ελλάδα 20 χρόνια πριν, τέτοια εποχή. Πάμε λοιπόν, για θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι.

Απρίλιος 1992. Η χώρα είχε μόλις από το Φεβρουάριο ενσωματωθεί στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση με τη συνθήκη του Μάαστριχτ, γεγονός  που πυροδοτούσε συνθήκες εθνικής αναδίπλωσης. Επ ’ευκαιρία του ξεκοκαλίσματος του πρώτου πακέτου Ντελόρ η  Ελλάδα των μικρομεσαίων εξορμούσε για οβελία στη Μύκονο,  ποδοπατιόταν στα κλαμπ του κέντρου και ραινόταν με γαρίφαλα πάνω στα τραπέζια της παραλιακής υπό τους ήχους του «Εχω κλάψει» του ευαίσθητου επιπλοποιού Χρήστου Κυριαζή στη φάλτσα φωνή του οποίου ανταποκρινόταν η εξίσου ευαίσθητη αλλά και χυμώδης  Βάνα Μπάρμπα. Στη τηλεόραση  σαρώνουν οι «Απαράδεκτοι» και στο μπάσκετ ο ΠΑΟΚ του Ντούσαν Ιβκοβιτς. Ταυτοχρόνως η ΑΕΚ με το Ντούσαν Μπάγιεβιτς στο πάγκο  πήγαινε ολοταχώς για πρωτάθλημα , ο Γιαννάκης Παπαμιχαήλ  με τη μαμά του για Πάσχα στο Θεολόγο και η τραγουδίστρια Κλεοπάτρα  όδευε για την Γιουροβίζον .

Στην κυβέρνηση ο Κωνσταντίνος  Μητσοτάκης επιδιδόταν στη μπαχαλοποίηση του εγχώριου πολιτικού  σκηνικού, ενώ ο πατριωτικά άκαμπτος Υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησής του τον ακολουθούσε υφολογικά ως προς τις διεθνείς σχέσεις της χώρας. Την ίδια ώρα πέθαινε ο Αντώνης Τρίτσης , ξεκινούσε ο κολασμένος  εμφύλιος στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη , ενώ στις αναπληρωματικές εκλογές στη Β’ Αθήνας  για την έδρα του εκπεσόντος (λόγω καταδίκης από το Ειδικό Δικαστήριο) βουλευτή Δημήτρη Τσοβόλα εκλεγόταν ο  Γεώργιος Αλέξανδρος Μαγκάκης μετά από αναμέτρηση με το Βασίλη Λεβέντη..

Εκείνη τη μακρινή εποχή ο Βαγγέλης Βενιζέλος ήταν καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου ενώ είχε εκλεγεί  μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ μόλις δυο χρόνια πριν. Η  Αλέκα  Παπαρήγα  συμπλήρωνε 14 μήνες εκλεγμένη στο πόστο  του γενικού  γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ , ενώ ο Αλέξης Τσίπρας που είχε διακριθεί στις μαθητικές καταλήψεις της προηγούμενης χρονιάς ήταν μέλος  της ΚΝΕ. Ο δε δημοσιογράφος και διαφημιστής Γιώργος Καρατζαφέρης που είχε συγγράψει από τριετίας το ευπώλητο εικονογραφημένο βιβλίο «Η Λιάνη στηρίζει την αλλαγή», λιβάνιζε το Μητσοτάκη από το ιδιόκτητο ραδιοτηλεοπτικό του συγκρότημα Radio City-  Tele City που είχε ιδρύσει το 1990.

Ο Φώτης Κουβέλης  ήταν, τότε  γραμματέας του Συνασπισμού επί προεδρίας Μαρίας Δαμανάκη, ενώ ο ίδιος πριν 2,5 χρόνια  είχε διατελέσει επί ένα πεντάμηνο υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Τζαννετάκη. Ο Πάνος Καμμένος ολοκλήρωνε το ογκώδες πόνημά του υπό τον τίτλο: «Τρομοκρατία: Θεωρία και Πράξη» όπου υποστήριζε τη συμμετοχή πολιτικών προσώπων από το χώρο του ΠΑΣΟΚ στην οργάνωση «17 Νοέμβρη». Τέλος, η Ντόρα Μπακογιάννη εκτελούσε στην κυβέρνηση της ΝΔ χρέη υφυπουργού παρά τον πρωθυπουργό που συμπτωματικά  ήταν και πατέρας της .

Όλα αυτά θα έχαναν το ενδιαφέρον τους αν δεν ήταν το γενικό φόντο της αποπομπής του τότε Υπουργού Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά από την κυβέρνηση Μητσοτάκη λόγω των θέσεών του στο Σκοπιανό. Είχαν προηγηθεί  δύο επιστολές –τελεσίγραφα επί του θέματος του Αντώνη Σαμαρά στο πρόεδρο τότε της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή. Στην πρώτη ο πρόεδρος  απαξίωσε να απαντήσει, στη δεύτερη εξουσιοδότησε το Πέτρο Μολυβιάτη  να δώσει απαντήσεις. Τότε  ο Υπουργός Εξωτερικών του έστειλε και τρίτη επιστολή με αποτέλεσμα ο γηραιός Μακεδόνας πολιτικός να «τα πάρει» με τη διεκδίκηση  από τον υπουργό μονοπώλιο στο πατριωτισμό.

Και ενώ ο Σαμαράς δεν παραιτείτο, ούτε ο Μητσοτάκης τον απομάκρυνε συνήλθε τότε υπό την προεδρία του Προέδρου της Δημοκρατίας, το Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών.  Εκεί ο Σαμαράς επεχείρησε να υπαγορεύσει στους πολιτικούς ηγέτες το σχέδιό του «Επτά σημεία προγράμματος δράσης» το οποίο απορρίφθηκε  από όλους τους αρχηγούς των κομμάτων εκείνης της εποχής (Κ. Μητσοτάκης, Α. Παπανδρέου, Μ. Δαμανάκη. Αλ. Παπαρήγα) . Κατόπιν ο Καραμανλής του είπε να αποχωρήσει.  Την ίδια μέρα ο Μητσοτάκης απέπεμψε το Σαμαρά  από το ΥΠΕΞ. Το ημερολόγιο έγραφε 13 Απριλίου 1992, 13 ημέρες πριν από το Πάσχα εκείνης της δίσεκτης χρονιάς.

Υ.Γ. Τα όσα ακολούθησαν, πριν 20 έτη είναι γνωστά. Ο Αντώνης Σαμαράς ίδρυσε 14 μήνες αργότερα την «Πολιτική Άνοιξη» δηλώνοντας  ότι το κόμμα  του όπως και η Ν.Δ., όπως και τα άλλα κόμματα, ακολουθούν το δικό τους δρόμο, οπότε:[…] « Δεν θα επιστρέψω, συνεπώς, στη Ν.Δ. και αν ακόμη αλλάξουν οι πολιτικές συνθήκες, έστω και αν με καλέσουν για να γίνω «αρχηγός» της. […]»

 

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.