ΚΟΣΜΟΣ

Η ΚΡΙΣΗ ΦΕΡΝΕΙ ΚΥΜΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΩΝ (ΚΑΙ) ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

Η οικονομική κρίση προκαλεί αλλεπάλληλες αυτοκτονίες στην Ιταλία, ένα δράμα που σκορπίζει αγωνία στη χώρα και απέναντι στην οποία μια ένωση επιχειρήσεων συγκρότησε ένα δίκτυο ψυχολογικής βοήθειας.

Τις τελευταίες εβδομάδες τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης σχεδόν καθημερινά μεταδίδουν την κατάληξη της απεγνωσμένης προσπάθειας ενός επιχειρηματία που έχει καταρρεύσει από τα χρέη, που κλείνει την επιχείρησή του ή απολυμένους μισθωτούς χωρίς ελπίδα τη στιγμή που ανεργία έφθασε σε επίπεδο ρεκόρ 9,3% το Φεβρουάριο.

Μια από τις περιπτώσεις που συγκλόνισαν τη χώρα ήταν η αυτοπυρπόληση στα τέλη Μαρτίου στη Μπολόνια (βόρεια Ιταλία) ενός οικοδόμου εναντίον του οποίου είχε ασκηθεί δίωξη γιατί δεν είχε πληρώσει την εφορία. Ο οικοδόμος πέθανε ύστερα από εννέα ημέρες. Τα συγκεκριμένα δράματα προκαλούν έντονη συναισθηματική φόρτιση σε όλη τη χώρα.

«Είναι η αντανάκλαση μιας ανυπόφορης κατάστασης σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, και όχι διάφορα μεμονωμένα γεγονότα», τόνισε ο Σέρτζιο Μαρκιόνε, ο πρόεδρος της αυτοκινητοβιομηχανίας Fiat, της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας.

Ο ηγέτης του κόμματος της αριστεράς Ιταλία των Αξιών, ο Αντόνιο Ντι Πιέτρο προκάλεσε έντονη πολεμική, εξαπολύοντας επίθεση κατά του πρωθυπουργού Μάριο Μόντι ο οποίος, σύμφωνα με τον Ντι Πιέτρο, «βαρύνει τη συνειδησή του με τις αυτοκτονίες αυτές και λέει ψέματα στις εφημερίδες ότι θα τελειώσει η κρίση».

Απέναντι σε αυτή την αύξηση των αυτοκτονιών, η οργάνωση Imprese che resistono (Επιχειρήσεις που αντιστέκονται) ανέπτυξε σε αρκετές περιοχές ένα δίκτυο ψυχολογικής υποστήριξης, το TerraFerma, που επιτρέπει σε επιχειρηματίες και μισθωτούς να πουν τα προβλήματά τους.

Οι επιχειρήσεις πνιγμένες από τα χρέη, τους μη καταβεβλημένους φόρους, τις καθυστερήσεις στην πληρωμή των πελατών τους, δυσκολεύονται πολύ να λάβουν δάνεια από τις τράπεζές τους.

Η Κέτι Σεολίν, ψυχαναλύτρια στη Βενετία που μετέχει στην πρωτοβουλία αυτή, σημειώνει ότι «οι επιχειρηματίες που λαμβάνουν συμβουλές νιώθουν ιδιαίτερα ντροπιασμένοι, χωρις ελπίδα μεσοπρόθεσμα, ενώ έχουν την αίσθηση ότι δεν υπάρχει κανένας συνομιλητής στον οποίο να ζητήσουν συγκεκριμένη βοήθεια». Ωστόσο το γεγονός ότι «μπορούν να μιλούν σε κάποιον που τούς επιτρέπει να ανοιχτούν, απομακρύνει τον κίνδυνο της απομόνωσης που οδηγεί σε δραματικές κινήσεις», εκτιμά η ψυχαναλύτρια.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.