ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Το δημόσιο χρέος και οι… δημιουργοί του

Οι πολιτικοί της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ συνήθως παθαίνουν μερική αμνησία όταν μιλούν για το δημόσιο χρέος. Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ, υπόσχεται να… καταργήσει το δημόσιο χρέος σαν να είναι αγορανομική διάταξη!

Όμως τα στοιχεία υπάρχουν: στη Στατιστική Υπηρεσία, στην Τράπεζα Ελλάδος και κυρίως στην έρευνα του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, σταθμισμένα, και χωρίς… Αλογοσκούφεια μαγειρέματα.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παρέλαβε το 1974 από τη χούντα «φανερό» δημόσιο χρέος ίσο με το 24% του ΑΕΠ. Το «κρυφό» δημόσιο χρέος ήταν τα δάνεια διαφόρων δημόσιων οργανισμών (ΔΕΗ, ΟΤΕ, Τράπεζα Ελλάδος κ.λπ.) για λογαριασμό του ελληνικού κράτους. Επειδή οι πολυεθνικές τράπεζες δεν δάνειζαν εύκολα τη χούντα από τον φόβο μην θεωρηθούν τα δάνειά τους μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας «επαχθές χρέος» και κινδυνέψει η εξόφλησή τους.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου παρέλαβε το 1981 δημόσιο χρέος ίσο με το 28,4% του ΑΕΠ και το 1989 παρέδωσε δημόσιο χρέος ίσο με το 86%. Η αύξηση του χρέους χρηματοδότησε:

Α) τον διπλασιασμό των υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα (από 400.000 περίπου σε 800.000) και τις αυξήσεις στους μισθούς τους για να αγοράσουν αυτοκίνητα, ψυγεία, τηλεοράσεις και άλλα είδη εισαγωγής.

Β) Τους αγρότες. Μόνο οι αγροτικοί συνεταιρισμοί σπατάλησαν πάνω από 1 τρισ. δραχμές πριν διαλυθούν.

Γ) Εμπόρους, βιομηχάνους, βιοτέχνες, εργολάβους κ.λπ. για να δημιουργηθούν τα «νέα τζάκια» της οικονομίας του ΠΑΣΟΚ. Κι αυτοί οι νεόπλουτοι τα μετέτρεψαν σε βίλες, κότερα, καταθέσεις στο εξωτερικό κ.λπ.

Δ) Τις κρατικοποιήσεις χρεοκοπημένων επιχειρήσεων (ΛΑΡΚΟ, Πειραϊκή Πατραϊκή κ.λπ.) και τις ΔΕΚΟ. Μόνον η «Ολυμπιακή» κατασπατάλησε πάνω από 1 τρισ. δραχμές.

Ο Κ. Μητσοτάκης παρά τις διακηρύξεις του ακολούθησε την ίδια ψηφοθηρική πολιτική και ανέβασε το δημόσιο χρέος στο 110% του ΑΕΠ, παρά τις προσπάθειες του Στέφανου Μάνου.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ξεκίνησε τη δεύτερη περίοδό του με το σύνθημα: Ή η Ελλάδα θα φάει το χρέος ή το χρέος θα φάει την Ελλάδα. Το μόνο που κατάφερε όμως ήταν να φθάσει το δημόσιο χρέος στο 120%.

Ο Κώστας Σημίτης προσπάθησε επίμονα και μεθοδικά να μειώσει το δημόσιο χρέος, τα ελλείμματα του προϋπολογισμού και του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών καθώς και του πληθωρισμού. Μετά το 2001 κατάφερε να έχει συνεχώς πρωτογενές πλεόνασμα στον προϋπολογισμό. Παρ’ όλο που χρηματοδότησε μαζί με την Ευρωπαϊκή Ένωση τα μεγάλα έργα (ΜΕΤΡΟ, αεροδρόμιο, τραμ, Αττική Οδός, Ρίο-Αντίρριο, ΠΑΘΕ), τους Ολυμπιακούς Αγώνες και εκατοντάδες έργα στην περιφέρεια: Νοσοκομεία, λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμους κ.λπ.

Ο Κ. Καραμανλής ο νεότερος παρέλαβε τον Μάρτιο του 2004 δημόσιο χρέος ίσο με το 95% του ΑΕΠ και με την πολιτική «ήπιας προσαρμογής» παρέδωσε το 2009 δημόσιο χρέος 127%, έλλειμμα στον προϋπολογισμό 15,8% και έλλειμμα στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών πάνω από 40 δισ. ευρώ. Ταυτόχρονα αύξησε τους υπαλλήλους του ευρύτερου δημόσιου τομέα σε 1.135.000 άτομα. Αύξησε μισθούς και επιχορηγήσεις ακολουθώντας την πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ο Γ. Παπανδρέου ξεκίνησε με το «Λεφτά υπάρχουν» και κατέληξε στο μνημόνιο (ευτυχώς!) αφού δεν μπόρεσε να διαχειριστεί με άλλο τρόπο το δημόσιο χρέος που παρέλαβε.

Στο τέλος Μαΐου του 2013 το δημόσιο χρέος έχει φτάσει στα 317,5 δισ. ευρώ και πάνω από 170% του ΑΕΠ. Αν δεν είχε μεσολαβήσει το «κούρεμα» και η «επαναγορά» θα είχε ξεπεράσει τα 420 δισ. ευρώ και το 220% του ΑΕΠ.

Γι΄ αυτό λοιπόν η κρίση και η χρεοκοπία της χώρας έχουν ονοματεπώνυμο: Α. Παπανδρέου, Κ. Μητσοτάκης, Κ. Καραμανλής μικρός και το «κερασάκι» Γ. Παπανδρέου.

* Ο Θάνος Παπαδόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.