ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Η διπλή σημασία του σχεδίου Μοσκοβισί

«Και τι ζητάω μια ευκαιρία στον παράδεισο να πάω...» τραγουδάει ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας και ο στίχος αυτός ίσως με μία διασταλτική ερμηνεία θα μπορούσαμε, να πούμε ότι ταιριάζει γάντι και στην ελληνική κυβέρνηση.

Γιατί τι ζητάει; Μία διατύπωση (σ.σ ευκαιρία) στη νέα συμφωνία την οποία διαπραγματεύεται με τους δανειστές, που δεν θα την στείλει στην κόλαση της συνθηκολόγησης η της οριστικής ρήξης αλλά θα της δώσει την ευκαιρία να πάει στον παράδεισο πετυχαίνοντας έστω το μίνιμουμ των στόχων της... που είναι το νέο πρόγραμμα να μην περιλαμβάνει τους γνωστούς μνημονιακούς δημοσιονομικούς όρους λιτότητας.

Για του λόγου το αληθές ιδού τι είπε ο Γιάνης Βαρουφάκης μετά το ναυάγιο της Δευτέρας: «Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι στις επόμενες 48 ώρες η Ευρώπη θα βρει μια διατύπωση που θα προχωρήσει σε ένα συμβόλαιο καλό για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη».

Ωστόσο αν διαβάσει κανείς καλύτερα τις δηλώσεις Βαρουφάκη όσον αφορά στο σχέδιο Μοσκοβισί -το οποίο θα ήταν «ευτυχής και έτοιμος να υπογράψει»- θα διαπιστώσει ότι πλέον οι διαφορές των δύο πλευρών είναι ελάχιστες γιατί η κυβέρνηση έχει κάνει αρκετές υποχωρήσεις.

Ποιές είναι αυτές σύμφωνα με τα δικά του λόγια:
1. Το σχέδιο Μοσκοβισί μιλούσε για αίτημα παράτασης του δανειακού προγράμματος για 4 μήνες. Η επιτροπή θα έδινε τεχνική βοήθεια στην Ελλάδα για να επιταχύνει την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. “Με βάση αυτό το κείμενο θα κάναμε αίτημα για παράταση, είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε και έναν αριθμό όρων που απαιτούν οι εταίροι για να μας έχουν εμπιστοσύνη» είπε ο υπουργός.
Ιδού το αίτημα ιδού και η παράταση. Βέβαια οι δανειστές θα την ονομάσουν παράταση του προγράμματος (γι' αυτούς όμως πρόγραμμα είναι το μνημόνιο) η κυβέρνηση παράταση της δανειακής σύμβασης χωρίς τους δημοσιονομικούς όρους του προγράμματος – μνημονίου και όλοι ευχαριστημένοι θα είναι.
2. Ζήταγε το κείμενο του Γιούρογκρουπ, είπε ο υπουργός, ως όρους την τήρηση των δανειακών υποχρεώσεων, καμία μονομερή ενέργεια της Ελλάδας από τώρα μέχρι τον Αύγουστο, καμία ενέργεια εκτροχιασμού ή κάτι που θα επηρεάσει την χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Κι εδώ είναι όλο του ζουμί. Η κυβέρνηση δηλαδή αποδέχεται να βάλει στον πάγο όλες τις εξαγγελίες της για 4-6 μήνες: Μερικές από αυτές είναι: Η σταδιακή αποκατάσταση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, η επαναπρόσληψη των απολυμένων του δημοσίου (καθαρίστριες, σχολικοί φύλακες, απολυμένοι της ΕΡΤ), επαναφορά του αφορολογήτου στις 12000 ευρώ, η επανεξέταση των ιδιωτικοποιήσεων κλπ... Σαν αντάλλαγμα δεν θα υποχρεωθεί η κυβέρνηση από τους δανειστές να λάβει δημοσιονομικά μέτρα, π.χ μείωση μισθών - συντάξεων.

Το σχέδιο Μοσκοβισί όμως έχει και μία διάσταση που αφορά στα εσωτερικά των δανειστών της.

Οι δύο ευρωπαϊκοί θεσμοί (η Ευρωπαϊκή Επιτροπή – ο Μοσκοβισί φυσικά δεν ενεργούσε μόνος του αλλά σε συνεννόηση με τον πρόεδρό της Ζ.Κ Γιούνγκερ - και η Ευρωζώνη) αν δεν παίζουν απλώς απέναντι στην Ελλάδα το παιγνίδι του καλού και του κακού, τότε προσεγγίζουν πλέον διαφορετικά το θέμα της Ελλάδας, με δύο γραμμές:
Η Κομισιόν υπό τον πρόεδρό της Ζ.Κ Γιούνγκερ δείχνει σημάδια ευελιξίας – για να χρησιμοποιήσουμε εν νέο όρο που τον ακούσαμε χθες - και διάθεση συμβιβασμού με αμοιβαίες υποχωρήσεις (π.χ το σχέδιο Μοσκοβισί προβλέπει, είπε ο Βαρουφάκης παράταση για 4 – 6 μήνες της μόνο δανειακής σύμβασης χωρίς όρους και προϋποθέσεις και η κυβέρνηση θα ήταν διατεθειμένη να παγώσει τις εξαγγελίες της για μερικούς μήνες). Αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί από το γεγονός ότι ο Ζ.Κ Γιούνγκερ παρότι ανέλαβε δεσμεύσεις απέναντι στην Μέρκελ για να εκλεγεί πρόεδρος της Κομισιόν - πολύ θα ήθελε, να απαγκιστρωθεί από το άρμα τους καθώς στο παρελθόν δεν είχε μαζί της και τις καλύτερες σχέσεις και ποτέ δεν έβλεπε με καλό μάτι την γερμανική κυριαρχία στην Ε.Ε.
Το Γιούρογκρουπ όμως υπό τον Ολλανδό πρόεδρό του Γερούν Ντάισελμπλουμ και όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε υπό την καθοδήγηση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε που κάνει ότι θέλει σε αυτό το όργανο, στέλνει τελεσίγραφο αδιαλλαξίας, ζητώντας από την ελληνική κυβέρνηση επί της ουσίας, να υπογράψει συνθηκολόγηση. Γιατί το κάνει αυτό; Διότι η Γερμανία και οι σκληροπυρηνικοί υποστηρικτές της στην Ευρωζώνη θέλουν την Ελλάδα να υποταχθεί, για να μην μπορέσει κανένας άλλος στο μέλλον να αμφισβητήσει το ποιος κυβερνάει την Ευρώπη. Εξάλλου ο τρόπος με τον οποίο ο Ντάισελμπλουμ πέταξε στο καλάθι των αχρήστων την πρόταση του Μοσκοβισί αυτό αποδεικνύει. Είναι μία επίδειξη εξουσίας προς γνώση και συμμόρφωση. H υπό την Γερμανία πολιτική συντηρητική και νεοφιλελεύθερη ελίτ της Ευρώπης θέλει να «πνίξει» την ελληνική αντίσταση στην λιτότητα και στις εντολές της πριν αυτή βρει μιμητές και σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.