ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Ευρώ-εθνική αξιοπρέπεια: Πώς να συγκρίνεις ένα νόμισμα με μία συλλογική ηθική κατάσταση;

Δεν έχουν καν συμπληρωθεί 5 χρόνια από την αποφράδα ημέρα που η Ελλάδα προσέφυγε στον τριμερή μηχανισμό χρηματοδότησης και μπήκε στο περίφημο Μνημόνιο. Κι όμως, φαίνεται ότι στον δημόσιο λόγο, αλλά και στην καθημερινή νοοτροπία των πολιτών, έχουν αλλάξει πολλά.

Από εκεί που ήμαστε -με τα καλά μας, με τα κακά μας- ένα κυρίαρχο κράτος, ξαφνικά όλοι μας φοβόμαστε και την σκιά μας. Η νοοτροπία της υποταγής, αυτού του περίφημου «μην εκνευρίσουμε τους δανειστές», έχει μπει βαθιά στον δημόσιο λόγο και την νοοτροπία πολλών, εξ ου και αρκετοί φοβούνται ή τρομάζουν όταν οι σχέσεις της Ελλάδας με τους Ευρωπαίους εταίρους δεν βρίσκονται σε καλό σημείο.

Ειδικά μετά τις εκλογές και τον σχηματισμό της παρούσης κυβέρνησης, όταν και ξεκίνησαν τα... κύματα στη σχέση της Αθήνας με τους πιστωτές της, πολιτικά κόμματα, αλλά και πολλοί πολίτες και προσωπικότητες έδειξαν να φοβούνται πως μία κυβέρνηση -που ζητάει τα αυτόνοητα, εδώ που τα λέμε, δηλαδή να ξαναγίνει η Ελλάδα ένα κυρίαρχο κράτος- μπορεί να... απογοητεύσει ή να εκνευρίσει τους μαθητές. Ακόμη και στην στάση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στην πρόσφατη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών για την ουκρανική κρίση, πολλοί έφτασαν στο σημείο να υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα -με τους κατεστραμμένους από το ρωσικό εμπάργκο ροδακινοπαραγωγούς...- πρέπει να πάει πάσο σε όλα και να μην πει ούτε «κιχ», για να μην... προκαλέσει την οργή του Βερολίνου.

Συνηθίσαμε, μ' άλλα λόγια, να είμαστε ενοικιαστές της Ευρωζώνης και να θεωρούμε άλλους σαν ιδιοκτήτες. Συνηθίσαμε στη λογική της υποταγής. Συνηθίσαμε να βλέπουμε άλλα ευρωπαϊκά κράτη σαν δασκάλους, από τους οποίους εξαρτάται ο «έλεγχος» στο τέλος του τριμήνου και το αν θα πάρουμε διαγωγή κοσμία ή κοσμιοτάτη.

Μάλιστα, στο πλαίσιο αυτής της, νέας, νοοτροπίας, αρκετοί ειρωνεύονται την λέξη «αξιοπρέπεια» που, μετά τις 25 Ιανουαρίου έχει μπει με ορμή στο δημόσιο λεξιλόγιό μας. Λένε, λοιπόν διάφοροι -πρώτα κεντροαριστεροί και μετά κεντροδεξιοί, δυστυχώς...- ότι «θα βρεθούμε στο ευρώ για λόγους αξιοπρέπειας», ότι «θα οδεύσουμε στην οικονομική καταστροφή με το κεφάλι ψηλά» και άλλα τέτοια ειρωνικά, υπονοώντας πως η κυβέρνηση πρέπει να κόψει τα πολλά-πολλά και να κάνει περίπου ό,τι τής λένε.

Σύμφωνα, λοιπόν, με το παραπάνω σκεπτικό, η έννοια της «αξιοπρέπειας» είναι επικίνδυνη, μπορεί να μας οδηγήσει σε περιπέτειες και δεν μπορεί, εν πάση περιπτώσει, ένα συναίσθημα, μία στάση ζωής, μία ηθική και κοινωνική κατάσταση, να παρεισφρέει στην αντιμετώπιση του ζητήματος των διαπραγματεύσεων με τους εταίρους.

Πράγματι, επί 4,5 χρόνια, τέτοιου τύπου συναισθήματα δεν εντάσσονταν στις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις. Όμως, οι εξελίξεις αυτές δεν ήταν άσχετες με συναισθήματα. Απλώς, το κυρίαρχο συναίσθημα ήταν ο φόβος και ο τρόμος, για το τί θα μπορούσε να συμβεί αν η Ελλάδα δεν έκανε ό,τι τής λένε οι δανειστές. Η ΝΔ, μάλιστα, το 2012, κέρδισε τις εκλογές χρησιμοποιώντας ως εκλογική τακτική τον φόβο, ενώ το επιχείρησε και στις 25 Ιανουαρίου, με τα γνωστά αποτελέσματα. Ενώ προηγουμένως, καθ' όλη τη διάρκεια των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, ο φόβος χρησιμοποιείτο προκειμένου η κοινωνία να αποδέχεται και οι συμπολιτευόμενοι βουλευτές να ψηφίζουν άγρια μέτρα, που ισοπέδωσαν την κοινωνία, ρήμαξαν τα πάντα, μας γύρισαν πολλά χρόνια πίσω.

Τα συναισθήματα, λοιπόν, προφανώς και έχουν θέση στον δημόσιο διάλογο, στις πολιτικές εξελίξεις, στην διαρκή προσπάθεια αντιστοίχισης της κυβερνητικής δράσης με τις προσδοκίες και τα «θέλω» της κοινωνίας.

Η κοινωνία, λοιπόν, πριν από τρεις εβδομάδες, έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα: απέρριψε με παταγώδη τρόπο τον φόβο και επέλεξε αξιοπρέπεια. Και όσοι προσπαθούν να «μπλέξουν» την αξιοπρέπεια με το ευρώ -προβλέποντας ότι θα πάμε στη δραχμή με... το κεφάλι ψηλά- προσπαθούν να βάλουν στην ίδια ζυγαριά ένα νόμισμα με μία συλλογική ηθική κατάσταση. Κάτι σαν να προσπαθούν να συγκρίνουν μήλα με πορτοκάλια.

Η παραμονή στο ευρώ και το συλλογικό αίσθημα αξιοπρέπειας ενός λαού δεν μπορεί να μπαίνουν στην ίδια ζυγαριά. Και, εν πάση περιπτώσει, ο λαός στις 25 Ιανουαρίου έκανε την επιλογή του. Πράγμα που σημαίνει ότι αν όντως αυτά τα δύο μπουν στην ίδια ζυγαριά, η ευθύνη δε θα βαραίνει την κυβέρνηση. Το μήνυμα θα είναι κακό και θα αφορά όλη την Ευρώπη. Και το αποτέλεσμα θα είναι άδηλο, ενώ υπεύθυνοι γι' αυτό θα είναι οι δανειστές.

1 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. Θ.Τ. 12:42 19/02/2015

    Αυτή η «αξιοπρέπεια» Κε αρθρογράφε
    είναι ΟΤΙ άλλο
    εκτός από αξιοπρέπεια .

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.