ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

«Διαίρει και βασίλευε»;

Και τώρα τι; Η νέα Κυβέρνηση επιχείρησε να είναι συνεπής με τις προεκλογικές της εξαγγελίες και φρόντισε να τις υιοθετήσει άμεσα, αν και είχε μπροστά της «ανοιχτή» μία διαπραγμάτευση  με τους «θεσμούς» ώστε να εξασφαλίσει χρήματα που θα επέτρεπαν στην οικονομία να «κυλήσει» ομαλά χωρίς αναταράξεις.

Τι έκανε λοιπόν; Προχώρησε στην επαναπρόσληψη των καθαριστριών και των εργαζομένων της ΕΡΤ, χωρίς ίσως να υπολογίσει ότι έτσι «άνοιγε» τον «ασκό του Αιόλου» για απαιτήσεις από άλλες ομάδες απολυμένων που την «στήριξαν».  Και βέβαια για  να «διευρύνεις» το Δημόσιο χρειάζεσαι και χρήματα.

Υιοθέτησε νέες ρυθμίσεις για εξόφληση χρεών προς το Δημόσιο σε 100 δόσεις με την διαγραφή προσαυξήσεων και προστίμων, επιτρέποντας να μπουν σε αυτές και φορολογούμενοι με χρέη άνω του 1 εκατ., χωρίς ίσως και πάλι να υπολογίσει πως θα τις αξιοποιήσουν για να «καθαρίσουν» με την Εφορία ακόμη και πρόσωπα που θεωρήθηκαν «σύμβολα» της φοροδιαφυγής και του προκλητικού πολυτελούς βίου με «λεφτά των άλλων» …όπως και έγινε.

Υποσχέθηκε κατάργηση της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος στις επικουρικές συντάξεις, επαναφορά του 13ου μισθού, αλλά και την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, χωρίς ίσως και σε αυτή την περίπτωση να υπολογίσει ότι εάν αυξήσει τα έξοδα και μειώσει τους φόρους η εξίσωση… δεν βγαίνει.

Και επειδή η εξίσωση δεν βγαίνει, εκεί «πατούν» οι δανειστές και ζητούν «πειστικά» μέτρα: Και όταν η Κυβέρνηση τους μιλά για πάταξη της φοροδιαφυγής που θα φέρει «πλούσια» έσοδα στον κρατικό κορβανά -με δράσεις που ως επί το πλείστον ήταν προγραμματισμένες βάσει Μνημονίου να γίνουν- αλλά και με «σκέψεις» για νέες περαιώσεις –μέσω των οποίων θα «βαφτιστούν» νόμιμοι οι «φοροφυγάδες» που έκαναν το «μαύρο χρήμα» τους «κομπόδεμα»- οι «θεσμοί» κουνάνε το κεφάλι μονολογώντας «τα ακούσαμε και από τους άλλους».

Είτε λοιπόν η Κυβέρνηση  δεν τα σχεδίασε και πολύ καλά τα πράγματα δεδομένου ότι όπως και να τα δεις το πλάνο μοιάζει παλαιάς κοπής βγαλμένο όμως από εποχές που το χρήμα έρεε, είτε ίσως υπολόγιζε ότι οι δανειστές φοβούμενοι τις αναταράξεις «θα κάνουν πίσω» και θα στρώσουν και το «κόκκινο χαλί»…

Μακάρι οι υπολογισμοί της να της βγουν.. και μακάρι -για αυτή την χώρα- οι πιστωτές να κάνουν πίσω και να αρχίσουν να δίνουν τα λεφτουδάκια τους για να αναμορφώσουμε το …Δημόσιο.

Όμως τα πράγματα μοιάζει να έχουν πάρει μια διαφορετική τροπή και μέσα στην κοινωνία: Η εμμονή της νέας Κυβέρνησης να δείχνει πως βασικό της μέλημα είναι πως θα κάνει μεγάλο και τρανό το κράτος (χωρίς όμως να έχει λεφτά στο Ταμείο και χωρίς παράλληλα να έχει παρουσιάσει ένα σχέδιο για το πώς θα μπορούσαν να ενισχυθούν οι παραγωγικές δομές της χώρας) φαίνεται να «διχάζει» τους πολίτες σε ένα διαφορετικό επίπεδο από εκείνο το γνωστό «μνημονιακός» και «αντιμνημονιακός»…

Η κοινωνία -για όποιον συζητά και λίγο με τον κόσμο- μοιάζει πλέον να «χωρίζεται» σε  απασχολούμενους στον ιδιωτικό τομέα και σε υπαλλήλους του δημοσίου: Οι μεν πρώτοι εργοδότες και υπάλληλοι βιώνουν καθημερινά την αβεβαιότητα της παρατεταμένης διαπραγμάτευσης και δεν γνωρίζουν εάν αύριο θα είναι ικανοί να αντεπεξέλθουν σε ένα πιθανό «ατύχημα», δεδομένου ότι κανένας σχεδιασμός της Κυβέρνησης δεν μοιάζει να τους περιλαμβάνει…

Οι δεύτεροι επίσης αγωνιούν, αλλά μόνον εάν θα μπει η όχι ο μισθός τους στο τέλος του μήνα (όταν εκείνοι στον ιδιωτικό τομέα έχουν μάθει να μένουν για μήνες απλήρωτοι και να χάνουν την δουλειά τους μέσα σε μια στιγμή), όμως γνωρίζουν πως και την επόμενη ημέρα θα είναι στην θέση τους και πως σε κάθε περίπτωση θα πληρωθούν σε όποιο νόμισμα ή ισοτιμία.. και επιπλέον, αναμένουν και τις «επαναπροσλήψεις» για να  δώσουν και λίγο χώρο στους νέους.

Και βέβαια η λειτουργία του δημοσίου δεν πρέπει να ξεχνάμε πως σε μεγάλο «κομμάτι» του στηρίζεται  στα έσοδα που προκύπτουν από τον ιδιωτικό τομέα.

Είναι κρίμα μια Κυβέρνηση της Αριστεράς να επιτρέπει να αναπτύσσονται στους κόλπους της τέτοιου τύπου λογικές «διαίρει και βασίλευε», που βέβαια ξεκίνησαν από τις «ταμπελίτσες» μνημονιακός και αντιμνημονιακός, όμως πια έχουν άλλη εκκίνηση: Μια ατέρμονη διαπραγμάτευση που δεν μοιάζει να έχει ξεκάθαρο στόχο γιατί πέρα από το «όχι στα υφεσιακά μέτρα», πρέπει να έχεις και ένα σχέδιο που γνωρίζεις πως θα το χρηματοδοτήσεις και τι πολλαπλασιαστικό όφελος μπορεί να σου αποφέρει…

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.