ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Ο ΣΥΡΙΖΑ συμβιβάστηκε, αλλά η Ευρώπη μπορεί να αλλάξει

Αποτελεί συμβιβασμό η συμφωνία που επικύρωσε χθες η κυβέρνηση στη Βουλή; Προφανώς ναι. Υπέστη εκβιασμό ο Αλέξης Τσίπρας για να συναινέσει στη συμφωνία αυτή, απειλούμενος με την εξαέρωση των καταθέσεων των Ελλήνων πολιτών και την εθνική καταστροφή της επιστροφής στη δραχμή; Η απάντηση και πάλι είναι θετική.

Ωστόσο, κατά τη διάρκεια αυτής της δραματικής διαπραγμάτευσης, η Ελλάδα κέρδισε πολλά ή, τουλάχιστον, κατάφερε να αποσοβήσει πολλές από τις ιταμές και προκλητικές απαιτήσεις των κατ' όνομα «εταίρων». Και σ' αυτή την προσπάθειά του, ο πρωθυπουργός είχε συμμάχους. Γαλλία και Ιταλία έβαλαν πλάτη στη Σύνοδο Κορυφής, ενώ και δημοσίως ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ και ο ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι έδειξαν δημοσίως την αντίθεσή τους με την πολιτική της Γερμανίας ως προς το περίφημο «ελληνικό ζήτημα».

Επί της ουσίας, αυτό που έγινε στις Βρυξέλλες από το απόγευμα της περασμένης Κυριακής ως το πρωί της Δευτέρας δεν ήταν μόνο μία σκληρή διαπραγμάτευση προκειμένου να κρατηθεί η Ελλάδα στο ευρώ με αξιοπρέπεια. Ήταν μία μάχη για την αρχηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και ήταν η πρώτη φορά που ο γαλλογερμανικός άξονας κλονίστηκε, ήταν η πρώτη φορά που η Γερμανίδα καγκελάριος βρήκε απέναντί της σοβαρό αντίλογο. Η δεύτερη και η τρίτη χώρα της ευρωζώνης σε ισχύ αντιτάχθηκαν στα σχέδια του Βερολίνου και των δορυφόρων του, ενώ την ίδια ώρα, ακόμη και στην ως πρότινος «συμβιβασμένη» ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία διαπιστώθηκαν σοβαρές ρωγμές.

Ο αντιπρόεδρος του γερμανικού SPD διαφοροποιήθηκε από τον αντικαγκελάριο Γκάμπριελ στη Γερμανία, οι ευρωσοσιαλιστές με τον επικεφαλής τους Τζιάνι Πιτέλα στήριξαν την ελληνική κυβέρνηση στην Ευρωβουλή, ενώ το σκληρό πρόσωπο του Βερολίνου και η επίδειξη αδιαφορίας προς τη Δημοκρατία που επέδειξε η Ευρώπη οδήγησε τους ευρωπαϊκούς λαούς στις πλατείες μεγάλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών, αλλά και στο συμπέρασμα πως «this is a coup» (μτφ: «αυτό είναι πραξικόπημα»), κάτι που εκφράστηκε παγκοσμίως με κυρίαρχο τρόπο στο Twitter.

Μ' άλλα λόγια, το ελληνικό ζήτημα, είτε οδηγήσει στη λύση είτε επιτείνει την τραγωδία, άφησε τον σπόρο του στην Ευρώπη. Και ο προβληματισμός για το αν αυτή η Ευρώπη, η γερμανική νεοφιλελεύθερη Ευρώπη, μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει, στοιχειώνει πλέον όλη τη Γηραιά Ήπειρο. Μένει, λοιπόν, να φανεί αν αυτός ο σπόρος, που άφησε το μίνι οικονομικό πραξικόπημα των Βρυξελλών, θα μετουσιωθεί σε ένα κύμα, που μπορεί να οδηγήσει σε αλλαγές στην Ευρώπη. Αλλά και εάν η Ελλάδα, δηλαδή η αφορμή για αυτό τον πανευρωπαϊκό προβληματισμό, θα καταφέρει να κρατηθεί εντός της Ευρώπης ώσπου να έρθει η ώρα των αλλαγών ή αν οι ακραίοι κύκλοι που απεργάζονται την «καθαρή» και «εξαγνισμένη» από ελλείμματα και χρέη ευρωζώνη θα καταφέρουν να κάνουν πράξη τα σχέδιά της πριν τους σαρώσει ο άνεμος της αλλαγής.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.