ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Πριν φύγουν...

Η εβδομάδα που τελειώνει θύμισε σε όσους κάναμε στρατιωτικό το γνωστό «τόσες και μία… απολύομαι!». Τα σημάδια αποσύνθεσης των παλιών κομμάτων «χτύπησαν κόκκινο» και προβλημάτισαν ακόμα περισσότερους ανάμεσά μας. Από όσους τουλάχιστον είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε κάτι ώστε να ζήσουμε καλύτερα.

Ολοκλήρωσε λοιπόν ο κύριος Τσίπρας το ταξίδι του στις ΗΠΑ, χωρίς να θέσει καν το θέμα της επιστροφής της χώρας μας στις αγορές. Το μόνο που θα έπρεπε να τον απασχολεί και θα είχε νόημα να συζητήσει με την, πέραν του Ατλαντικού, «Δύση». Και επέστρεψε στα «ήρεμα νερά» της ψήφου εμπιστοσύνης. Εκεί όπου, εθιμικά πλέον, έκαναν τη ζωή του εύκολη οι αντίπαλοί του. Ισοφαρίζοντας την αναξιοπιστία του με τη δική τους. Και πόση η απογοήτευση, αλήθεια, από την εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα «Δημοκρατική Συμπαράταξη». Η οποία, αφού συγκυβέρνησε μετά τις εκλογές του 2012 με τη Δεξιά ( χωρίς επιφύλαξη για την τότε «κωλοτούμπα» του κυρίου Σαμαρά ), αφού ψήφισε το 3ο Μνημόνιο, και αφού, προεκλογικά, επιδίωκε συγκυβέρνηση με το ΣΥΡΙΖΑ, το γύρισε στο «όχι σε όλα»!

«Η βοή των πλησιαζόντων γεγονότων» λοιπόν δεν είναι πια μυστική. Τα παλιά κόμματά μας φεύγουν. Αν δε θέλουν να αφήσουν πίσω τους μόνο συντρίμμια ας ασχοληθούν, με πρώτη τη κυβέρνηση, με τα παρακάτω:

1. Να επιστραφούν τα 3δισ και πλέον του ΑΚΑΓΕ (του κουμπαρά της κοινωνικής ασφάλισης για τους νέους) που κατασχέθηκαν.
2. Να βρεθούν τα απολύτως απαραίτητα δεκάδες δις ΕΥΡΩ για να ξαναμπεί μπροστά η παραγωγική διαδικασία και οι δουλειές.
3. Να μη χάσουμε τις τράπεζες μετά από τόσα λεφτά που βάλαμε.

Σε κάθε περίπτωση, εμείς ας ετοιμαστούμε να βρούμε τις λύσεις αυτές (και πολλές άλλες) μόνοι μας.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.