ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Η συνωμοσία των ηλιθίων

Τον Αύγουστο του 2015 η ελληνική κυβέρνηση υπέγραψε μια νέα συμφωνία με τους εταίρους, το 3ο Μνημόνιο, με το οποίο ανέλαβε συγκεκριμένες δεσμεύσεις που θα έπρεπε να υλοποιήσει σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Η συμφωνία προέβλεπε ότι τον Νοέμβριο του 2015 θα είχε ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση (η οποία θα απελευθέρωνε περίπου 3 δισ. ευρώ χρηματοδότηση κυρίως για την εξόφληση υποχρεώσεων του δημοσίου προς ιδιώτες), ανοίγοντας το δρόμο για την χαλάρωση, και σε δεύτερο χρόνο απόσυρση, των capital controls, την συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ και πολλά άλλα που θα οδηγούσαν στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης και στην αναθέρμανση της οικονομίας στο ξεκίνημα του 2016. Αν είχαν γίνει αυτά και είχε ολοκληρωθεί και η δεύτερη αξιολόγηση που ήταν προγραμματισμένη για τώρα, τον Φεβρουάριο του 2016, τότε στην Ελλάδα –μετά από 8 χρόνια απίστευτης βύθισης της οικονομίας- θα γίνονταν πάρτι! Κανονικά σήμερα θα έπρεπε να συζητάμε για την απόσυρση των capital controls.

Αυτά στη θεωρία. Στην πράξη, στην ελληνική πραγματικότητα, μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ξεκίνησε η διαδικασία της 1ής αξιολόγησης, αυτής που θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί τον περασμένο Νοέμβριο, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή ένδειξη για το πότε θα ολοκληρωθεί. Το μόνο ξεκάθαρο είναι ότι κυβέρνηση - τρόικα διαφωνούν περίπου σε όλα γεγονός που δημιουργεί ανησυχία για μια νέα παρατεταμένη διαπραγμάτευση, ξυπνώντας μνήμες του δραματικού 2015. Η τρόικα έκανε γνωστό ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει αν δεν υπάρξουν νέες συγκεκριμένες και ρεαλιστικές προτάσεις ενώ ο υπουργός Οικονομικών σημείωσε ότι αν η αξιολόγηση πάει για Μάιο – Ιούνιο «καήκαμε». Στο εσωτερικό αντιδρούν οι πάντες με την κυβέρνηση Σύριζα – ΑΝΕΛ να θερίζει τις θύελλες που τόσο αλόγιστα έσπειρε με τις εξωπραγματικές υποσχέσεις και την παροχολογία τα προηγούμενα χρόνια.  Έξι μήνες μετά την υπογραφεί του τρίτου μνημονίου, σύμφωνα με τον ΣΕΒ, από το σύνολο των δράσεων που θα έπρεπε να υλοποιηθούν έως και τον Φεβρουάριο για το 64% δεν υπάρχει καμία πρόοδος, για το 15% υπάρχει μερική πρόοδος και έχει υλοποιηθεί το 21%.

Όλα είναι στον αέρα. Έτσι η οικονομία παραμένει δέσμια της αβεβαιότητας σε μια χαμηλή πτήση, η πολιτική αστάθεια επιστρέφει, η εμπιστοσύνη καταρρέει, επενδύσεις δεν γίνονται, περισσότερες επιχειρήσεις και νοικοκυριά δεν μπορούν να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, οι δημοσιονομικοί και άλλοι στόχοι που είχαν τεθεί στο μνημόνιο εκτροχιάζονται. Καθημερινά οι πιθανότητες να χαθεί και το 2016 αυξάνουν.

Και μετά θα έρθει η τρόικα. Θα μας πει ότι δεν έγιναν όσα συμφωνήθηκαν. Ότι οι στόχοι δεν επιτεύχθηκαν, θα ζητήσει νέα διορθωτικά μέτρα για να καλυφθούν οι αστοχίες και εμείς θα λέμε «και άλλα μέτρα; Μα δεν πάει άλλο».  Ο λαϊκισμός, που πλέον εκφράζεται από δήθεν ελίτ όπως οι δικαστές, θα ουρλιάζει ότι «το καθεστώς των μνημονίων που έχει επιβληθεί στη χώρα μας και οδηγεί, πλέον σε αδιέξοδο», «η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών έχει ξεπεράσει τα όρια της αυτοθυσίας προς τον σκοπό της οικονομικής διάσωσης της χώρας. Ωστόσο, συνεχίζεται η επιβολή νέων μέτρων», «η Ελλάδα πρέπει να παύσει να αποτελεί το οικονομικό πειραματόζωο της Ευρώπης» κ.α.

Το έργο το βλέπουμε να επαναλαμβάνεται, καρμπόν, τα τελευταία χρόνια: κυβερνήσεις, στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, υπογράφουν ένα μνημόνιο, αποφεύγουν το μοιραίο κερδίζοντας κάποιο χρόνο, και μετά αρχίζουν το …τσάμικο. Ψάχνουν ισοδύναμα, ζητούν να αναβάλλουν νομοθετήματα γιατί η κοινωνία δεν αντέχει, νομοθετούν με εξαιρέσεις, νομοθετούν χωρίς να υλοποιούν κ.α. Πάνω από όλα όμως δεν κάνουν τίποτα, «διαπραγματεύονται», μοιράζουν ψεύτικες υποσχέσεις, ελπίζοντας σε μια ανώδυνη πολιτική λύση που ποτέ δεν έρχεται.  Όλες οι κυβερνήσεις κάνουν το παν να μην αλλάξει τίποτα να διατηρηθεί αλώβητο το πελατειακό κράτος. Ξανά και ξανά. Η ίδια ιστορία με διαφορετικούς πρωταγωνιστές: Παπανδρέου, Σαμαράς, Τσίπρας.

Μια ηλίθια συνομωσία να μην αλλάξει τίποτα στο κρατικοδίαιτο τμήμα της οικονομίας με τίμημα την αργή, βασανιστική, διάλυση της πραγματικής οικονομίας και της κοινωνίας. Αδίστακτοι πολιτικάντηδες υποσκάπτουν τα θεμέλια της χώρας προκαλώντας διαρκώς πρόωρες εκλογές με κάλπικες υποσχέσεις: «λεφτά υπάρχουν», «δεν συναινώ στο λάθος», «σκίζουμε τα μνημόνια με ένα άρθρο – ένα νόμο και διαγράφουμε τα χρέη». Μόνο για να αρπάξουν την εξουσία και μετά να υπογράψουν ένα μνημόνιο, με στόχο να μην το εφαρμόσουν, μεταθέτοντας τις ευθύνες στους άλλους.

Σε κρίση βρέθηκαν και άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, οι οποίες επίσης υπέγραψαν μνημόνια. Όλοι συμφώνησαν και υλοποίησαν τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν βλέποντας τις οικονομίες τους να σταθεροποιούνται να επιστρέφουν σε θετική πορεία και να «τελειώνουν» με τα μνημόνια.

Μόνο στην Ελλάδα πάμε από Μνημόνιο σε Μνημόνιο, αναλαμβάνουμε δεσμεύσεις που δεν υλοποιούμε, καταδικάζοντας την χώρα σε μια ατέρμονη πτώση.  Αλλά όπως υποστηρίζουν και οι αδέκαστοι δικαστές της χώρας για όλα φταίει «το καθεστώς των μνημονίων που έχει επιβληθεί στη χώρα μας και οδηγεί σε αδιέξοδο».

Ο Γιάννης Παπαδογιάννης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Μόλις κυκλοφόρησε το νέο του βιβλίο «Από το Μεγάλο Πάρτι στη Χρεοκοπία – 2009-2015: Δημαγωγία και μοιραίες επιλογές» (Εκδόσεις Παπαδόπουλος).

 

 

 

9 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. Σωστά μας τα λέει το άρθρο αλλά αυτό που δεν μας λέει είναι ότι αυτό το πελατειακο κράτος έχει δομηθει έτσι από την αρχή της ίδρυσης του νεοελληνικου κράτους και από τότε συντηρειται έτσι στα πρότυπα αυτά μέσα από τους κάθε λογής κοτσαμπασηδες που εξυπηρετουν τα ατομικά και συντεχνιακα συμφέροντα τους. Η χώρα βρίσκεται στην ποιο ευαίσθητη γεωοικονομικα και γεωπολιτικα περιοχή του κόσμου σε αντίθεση με άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νοτου και όσο υπάρχει αυτή η αναταραχή στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικης λεκανης της Μεσογείου για τον έλεγχο του κόσμου εμείς θα πηγαίνουμε από μνημόνιο σε μνημόνιο γιατί αυτό εξυπηρετεί τις νεοφιλελευθερες πολιτικές του «καθεστώτος «και σε τελική μας προετοιμαζουν για hot spot της Ευρώπης. Το δίλημμα είναι ένα κατά την γνώμη γνώμη μου, ρήξη η αργός θάνατος. Ο ελληνικός λαός με το δημοψήφισμα του 62 % είπε ρήξη αλλά οι κοτσαμπασηδες που κυβερνουν τον τόπο όλα αυτά τα χρόνια με τις μάσκες του δεξιου του αριστερου του σοσιαλιστη του πατριωτη του κομμουνιστη είπαν ναι είτε άμεσα είτε έμμεσα δια της πλαγιας οδού..!

  2. 6 χρόνια τώρα,άπό αδιέξοδο σε αδιέξοδο!Δυστυχώς όμως ή κυβέρνήση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ έχει πλέον αποδείξει ότι ειδικεύεται μόνο στην παραγωγή αδιεξόδων.

  3. Οταν ο Παπανδρέου είπε λεφτά υπάρχουν το οποίο συνοδευόταν με ένα σωρό αιρέσεις, αλλά τέλος πάντων ας υποθέσουμε ότι το είπε σκέτο, είχε ως πρόσφατη εμπειρία την επίλυση της κρίσης που εφαρμόστηκε στην Αμερική, δηλαδή την παροχή ρευστότητας.κανείς δεν ήξερε τότε ότι η Ευρώπη θα επιβάλλει τόσο σκληρή πολιτική λιτότητας .
    Δεν μπορεί συνεπώς να συγκριθεί ο Παπανδρέου με τους λαικιστές Βενιζέλο αρχικά και Σαμαρά και Τσίπρα στη συνέχεια. Ολοι αυτοί ήξεραν ότι δεν θα ακολουθηθεί η πολιτική επίλυσης της Αμερικής της παροχής δηλαδή ρευστότητας , αλλά περιοριστικά μέτρα λιτότητας.

  4. freeman 13:53 10/02/2016

    «Από το Μεγάλο Πάρτι στη Χρεοκοπία – 2009-2015: Δημαγωγία και μοιραίες επιλογές» (Εκδόσεις Παπαδόπουλος). –
    Για το 2004-2009 ΘΑ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΑΣ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ?
    Κατανοώ πως είχατε σαν Δημοσιογράφοι ΚΟΙΝΟ ταμείο με τους Μιντιάρχες ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ OFF στα Θαλασσοδάνεια χάσατε ΤΗΝ ΓΕΡΗ ΚΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ , αλλά βρε παιδί μου ΤΟΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΟ-ΛΑΓΝΕΙΑ καταντάει διαστροφή !!!!

  5. Κάποιος να πει στον συντάκτη πως δεν μπορεί να μιλάει για ηλιθιους όταν ο ίδιος τσιμπάει στο «Λεφτά υπαρχουν» που’ δεν είχε να κανει με παροχωλογια αλλά με εξορθολογισμό. Και αν δεν υπήρχε η «ανασκαφή’ Μουρουτη και ή κοπτοραπτικη της πρότασης κανένας δεν θα το θυμόταν….

    • Ομιλία Γιώργου Α. Παπανδρέου, Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, στην 74η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, 12 Σεπτεμβρίου 2009.
      «1ο. Στήριξη του εισοδήματος. Με αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό. Έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης. Μέτρα προστασίας των δανειοληπτών. Πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ για ένα χρόνο
      2ο. Ενίσχυση της οικονομικής δραστηριότητας. Με αύξηση των δημοσίων επενδύσεων στο 4% του ΑΕΠ από τον πρώτο προϋπολογισμό και επιτάχυνση του ΕΣΠΑ. Ένεση ρευστότητας στην αγορά. Αλλαγή του ΤΕΙΡΕΣΙΑ. Βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος.
      3ο. Προστασία και ενίσχυση της απασχόλησης και στήριξη των ανέργων.
      4ο. Νοικοκύρεμα στα δημόσια οικονομικά με την καταπολέμηση της σπατάλης και την ενίσχυση των φορολογικών εσόδων. Θα θέσουμε σε εφαρμογή αυτό το σχέδιο, ψηφίζοντας στις πρώτες 100 μέρες πέντε νομοσχέδια που αφορούν στην οικονομία.»
      http://archive.papandreou.gr/papandreou/content/Document.aspx?d=6&rd=7739474&f=1359&rf=1307755822&m=12466&rm=11261303&l=2

      • freeman 18:31 10/02/2016

        Ο αρχικός στόχος (Προϋπολογισμός , τέλος 2008) για το 2009 , ήταν το έλλειμμα να «κλείσει» στο 3,7% του ΑΕΠ. Δύο μόλις μέρες πριν από τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, η κυβέρνηση στέλνει επίσημα στοιχεία στην Κομισιόν με τα οποία προβλέπεται ότι το έλλειμμα θα διαμορφωθεί στο 6% του ΑΕΠ. Στις 2 Αυγούστου 2010, αναλαμβάνει τα καθήκοντα του επικεφαλής της ανεξάρτητης πλέον ΕΛΣΤΑΤ (με νόμο που ψηφίστηκε τον Μάρτιο του 2010), ο Γεωργίου. Ξεκινάει αμέσως την καταγραφή των «γκρίζων ζωνών» για τις οποίες η Eurostat διατηρεί επιφυλάξεις. Το τελικό έλλειμμα της Ελλάδας για το 2009 ανακοινώνεται στις 15 Νοεμβρίου 2010 από τη Εurostat και είναι 15,4% του ΑΕΠ και η Eurostat δεν διατυπώνει καμία επιφύλαξη για αυτό το μέγεθος. Η ψεκασμένη μισότρελη της ΕΛΣΤΑΤ παραληρεί για πειραγμένο Έλλειμμα λόγω ένταξης 17 ΔΕΚΟ στη γενική κυβέρνηση (με επίπτωση 0,7% του ΑΕΠ), λόγω συμπερίληψης ελλειμμάτων ασφαλιστικών Ταμείων (επίπτωση 0,9% του ΑΕΠ) και λόγω μεγαλύτερης ύφεσης του 2009 (επίπτωση 0,2%). Σημειωτέον ότι 0,7+0,9+0,2=1,8% έγινε μετά την αναγγελία του Παπανδρέου της 23 Απριλίου 2010 από Καστελλόριζο, για ένταξη στο Μνημόνιο !
        Στις 16 Μαρτίου 2012, ο επικεφαλής της Eurostat, Ράδερμαχερ, ερωτηθείς σχετικά με το εάν εφαρμόζονται και σε άλλες χώρες οι ίδιοι κανόνες απάντησε εγγράφως ότι «όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. υποχρεούνται να εφαρμόζουν τους σχετικούς κανόνες και όλα ταξινομούν ορισμένες κρατικές επιχειρήσεις στον τομέα της γενικής κυβέρνησης με βάση τη στατιστική ανάλυση της φύσης της δραστηριότητάς τους». Επίσης, ερωτηθείς εάν η Eurostat είχε ζητήσει νωρίτερα την ένταξη των ΔΕΚΟ στη γενική κυβέρνηση ή το έθιξε το ζήτημα το 2009, ο Ράδερμαχερ δήλωσε ότι «ναι, το θέμα της ταξινόμησης των δημόσιων επιχειρήσεων, η Eurostat το έθεσε σε επίσκεψή της στην Ελλάδα το 2002».
        Από την Καραμάνλια ΕΠΙΣΗΜΗ αλλά ΠΛΑΣΤΗ ενημέρωση της Κομισιόν την 2/10/2009 για Έλλειμμα 6% (14δις€) μέχρι το ΕΠΙΣΗΜΟ ΤΕΛΙΚΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ 15,4% (36δις€) , μεσολαβεί μια … μικροδιαφορά +9,4% (22 δι€) , όσο … μόνο 8,3 ΕΜΦΙΑ 2016 των 2,65δις , μαζεμένα , για κάθε επόμενο έτος ! Πράγματι, αμελητέο ποσό για να ανατραπεί ένα προεκλογικό πρόγραμμα !
        Ενδεικτικά, το Έλλειμμα της Κύπρου με το οποίο αναγκάστηκε να μπει σε Μνημόνιο αρχές 2013, ήταν περί το 10% !
        Αλλά παρά όλες αυτές τις αποκρυβείσες … μικροδιαφορές (-22δις€) που προέκυψαν κατά την τελική … νεκροψία του πτώματος της Ελληνικής Οικονομίας , ας δούμε αν ο Παπανδρέου , στις αναφερόμενες από εσάς υποσχέσεις του για την επόμενη 4ετία στην Έκθεση Θεσσαλονίκης 2009 , αν κατάφερε και ποιες να πραγματοποιήσει , με την Κοινωνία , ολόκληρη την Αριστεροδεξιά Αντιπολίτευση & την εσωκομματική αντιπολίτευση , να καίει κάθε Σαββατοκύριακο την Ελλάδα και με ένα «δεν πληρώνω» να υποσκάπτει τα Δημόσια έσοδα .
        «Με αυξήσεις πάνω από τον πληθωρισμό» : ΟΧΙ , αν και το νομοθέτησε 20/11/09 πριν αποκαλυφθεί το Τερατώδες Έλλειμμα 2009 .
        «Έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης» : ΝΑΙ ( με έκτακτη ΕΙΣΦΟΡΆ 5% επί των κερδών των 300 μεγαλύτερων ΑΕ . Από 900 δις που μάζεψε 500εκ μοίρασε σε επιδόματα και 400 πήγαν στα Δημόσια Έσοδα .
        «Μέτρα προστασίας των δανειοληπτών» : ΝΑΙ , Ο γνωστός νόμος 3869/10
        «Νοικοκύρεμα στα δημόσια οικονομικά με την καταπολέμηση της σπατάλης και την ενίσχυση των φορολογικών εσόδων.» : ΝΑΙ . Το Θαύμα Εξυγίανσης Δημοσιονομικών , της Κυβέρνησης Παπανδρέου 2009-2011
        http://www.primeminister.gov.gr/2012/10/09/9780
        Τελευταία παράγραφο πρωτολογίας Μέρκελ.
        Μαξίμου, 09/10/2012, Μέρκελ ενώπιον Σαμαρά:
        «…Κλείνοντας, ήθελα να πω -το ανέφερα & προηγουμένως- υπάρχουν πρόοδοι. Από 2009 έως 2011, το πρωτογενές έλλειμμα από -10% έχει μειωθεί στο -2%. Επίσης, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είχε εξισορροπηθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό…πολλά έχουν επιτευχθεί…» ΔΗΛΑΔΗ η Κυβέρνηση 2009-11, κατάφερε 80% του ΚΟΡΥΦΑΙΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΥ στόχου ΟΛΩΝ των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, του ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ του αρχικού τεράστιου Πρωτογενούς Ελλείμματος 2009 24δις που παρέδωσε ο Ραφήνιος Λιποτάκτης ! 4 έτη έκτοτε, ΑΚΟΜΑ για το υπόλοιπο 20% ΠΑΣΧΙΖΟΥΜΕ με Μνημόνια Επί Μνημονίων !

      • Παραθεσατε 4 σημεία αφελώς (?) παραβλέποντας το τότε κλίμα, τα τότε δεδομένα, τα τότε ζητούμενα, την τότε «θωρακισμένη οικονομία»…. Δεν πειράζει, καλή καρδιά. Είναι δύσκολο έτσι κι αλλιώς να ξεφύγει κανείς από το κυρίαρχο αφήγημα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίος ούτε ο τίτλος του βιβλίου ούτε και ή προσέγγιση.
        Εγω θα αγοράσω το επόμενο σας αν είναι πιο τίμιο και γράφει ας πούμε στον τίτλο » ο μέγας ηγέτης της Ραφήνας «…
        Τα σέβη μου.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.