ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Πάλι... στον αστερισμό των καταιγίδων....

Η χώρα βρίσκεται ξανά στον αστερισμό των καταιγίδων. Τα συσσωρεμένα προβλήματα,  οι αδυναμίες των κυβερνώντων, η κόπωση των πολιτών και η έλλειψη φωτισμένης ηγεσίας στην Ευρώπη επιτείνουν την ήδη δραματική κατάσταση της χώρας.

Υπάρχει ελπίδα;

Αν κάποιος παρακολουθήσει τις συζητήσεις στη βουλή, τις τηλεοπτικές εκπομπές και τις δηλώσεις των πολιτικών θα καταλήξει στο αβίαστο συμπέρασμα: η χώρα έχει αφεθεί στων ανέμων τη διάθεση.

Το ηθικό, διανοητικό και πολιτικό καθήκον των πολιτικών μας, αλλά και της πνευματικής ηγεσίας της χώρας δεν έχουν βρει την έκφρασή τους. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς την απουσία εθνικής πανστρατιάς για τη σωτηρία της πολύπαθης χώρας.

Η συνεχής αναφορά στο παρελθόν, για τη δικαιολόγηση του σήμερα, δεν αποτελεί λύση, γιατί το παρελθόν δεν μπορούμε να το αλλάξουμε, μπορούμε όμως να διδαχτούμε από αυτό και να δρομολογήσουμε την άλλη πορεία που έχει ανάγκη η κοινωνίας μας. Η μη επανάληψη των πρακτικών του παρελθόντος συνιστούσε το ηθικό πλεονέκτημα των κυβερνώντων. Ένα πλεονέκτημα που το έχουν απωλέσει, λόγω της εφαρμογής αυτών που κάποτε αγωνιζόταν να αποτρέψουν. Το γεγονός αυτό μαζί με τις ανεδαφικές προεκλογικές υποσχέσεις ενίσχυσαν την αναξιοπιστία τους, τόσο στους πολίτες όσο και στους ευρωπαίους εταίρους, γεγονός που έχει καταστήσει τη χώρα σε χώρο εφαρμογής άλογων πολιτικών και παράδειγμα αποφυγής.

Και τώρα τι;

Από την ιστορία μας γνωρίζουμε ότι ο κίνδυνος ενεργοποιεί τις αρετές μας. Για μια τέτοια προοπτική απαιτείται όπως όλες οι πολιτικές δυνάμεις να σταματήσουν τις αλληλοκατηγορίες και να ενώσουν το λαό σε μια προσπάθεια σωτηρίας της χώρας.

Έχουμε φτάσει στο χείλος του γκρεμού και άλλο πέρα δεν χωράει. Η ευθύνη όλων μας και προπαντός των πολιτικών μας είναι τεράστια.

Το πρώτο βήμα είναι η επιλογή μιας ομάδας τεχνοκρατών που θα εισηγηθεί την άμεση προσέγγιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα, ώστε να κερδίσουμε κάποιο χρόνο, και στη συνέχεια να συνταχθεί το σχέδιο ανασυγκρότησής της.

Αν η χώρα αποκτήσει μια λειτουργικότητα τότε θα μπορούν οι πολιτικές δυνάμεις να αναδείξουν τις προτάσεις τους για τη μελλοντική της προοπτική. Στις σημερινές συνθήκες δεν μπορούμε να μιλάνε για σχεδιασμούς αναδιανομής του μη υπάρχοντος πλούτου.

Τα κυρίαρχα είναι η παραγωγή πλούτου, η καταπολέμηση της ανεργίας και η τόνωση της αξιοπιστίας του εκπαιδευτικού συστήματος.

Το δεύτερο βήμα είναι ο σεβασμός στη λειτουργία των θεσμών, η καταπολέμηση του νεποτισμού και της διαφθοράς, η ίση πρόσβαση στις ευκαιρίες και  η συστηματική ανάλυση της πραγματικότητας.

Και κάτι ακόμη...

Ο πολιτικός κόσμος να ζητήσει συγγνώμη από τον ελληνικό λαό για τις ανεπάρκειές του και να προσπαθήσει να τον πείσει ώστε να κάνουμε τις επιλογές μας όχι με βάση την επιθυμία να ελέγξουμε το μέλλον, αλλά με βάση την απροθυμία να το υποθηκεύσουμε.

Ο. Καθηγητής Χρήστος Β. Μασσαλάς-π. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

E-mail: [email protected]

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.