ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Ο φόβος πάνω από τη χώρα

Η αιτιολογία παραγωγής του μείζονος προβλήματος της εγγύς και μέσης ανατολής, το οποίο έχει εξελιχθεί σε ευρεία πολεμική σύγκρουση, είναι απλή. Είναι δηλαδή, η "εξαγωγή" της "δημοκρατίας" με την γνωστή πλέον επωνυμία "αραβική άνοιξη", στο έδαφος πραγματικών αντιθέσεων και υπαρκτών προβλημάτων δημοκρατίας. Τα αποτελέσματα όμως, αυτού του εγχειρήματος είναι επίσης γνωστά (διάλυση της οικονομικής και κοινωνικής δομής των χωρών αυτών και καταστροφή του πολιτιστικού κεφαλαίου στο μέγιστο μέρος του αραβικού κόσμου).

Η εξέλιξη των συγκρούσεων οδηγεί σε επιστροφή στο θρησκευτικό και κοινωνικό "μεσαίωνα" με "πολυεργαλείο" το φόβο. Πράγμα το οποίο οφείλεται σ' ένα τυχοδιωκτικό μείγμα σχέσεων και ευκαιριακών συμμαχιών ανάμεσα σε ακραίες θρησκευτικές ομάδες, αντιδραστικά καθεστώτα και καιροσκοπικές "δυτικές" κυβερνήσεις. Παρά το γεγονός οτι το εγχείρημα "μετρά" μόνον αποτυχίες, εν τούτοις συνεχίζεται με κοινό παρονομαστή το φόβο.

Εν τοις πράγμασιν, η δραματική μετακίνηση μεγάλου όγκου πληθυσμών, προς τις ευρωπαϊκές χώρες συγκροτεί σε όρους πραγματικής ζωής και κοινωνικής ψυχολογίας, αισθήματα αβεβαιότητας και φόβου εξ αιτίας της επεκτεινόμενης -σε διεθνή κλίμακα- ρευστότητας.Ένα σύνδρομο "περικύκλωσης" αιωρείται στη χώρα και αναπαράγει τα αισθήματα φόβου και αβεβαιότητας.

Προϊόντος του χρόνου, τα φαινόμενα αυτά παρακινούν σε στάσεις "μη ανοχής" και ξενοφοβίας, από τις κυβερνήσεις και τις κοινωνικές ομάδες οι οποίες είναι εθισμένες και μη επαρκώς απεξαρτημένες από τον ολοκληρωτισμό.
Η ανάδυση αυτών των φαινομένων επιτείνει το σύνδρομο "περικύκλωσης", δεδομένου οτι οι όμορες χώρες επιχειρούν αφ' ενός στη βελτίωση της θέσης τους στα "ανοικτά θέματα" με τη χώρα μας τα οποία εγείρουν μονομερώς και αφ' ετέρου την αποφυγή συμμετοχής στο "κόστος" το οποίο επιβάλλεται από τις υποχρεώσεις του διεθνούς δικαίου και της αναγκαίας (και οφειλόμενης) αλληλεγγύης.

Η κατάσταση αυτή, οφείλεται στη στάση πλείστων χωρών της μεσευρωπαϊκής και βαλκανικής περιοχής και την εμφανή "αμηχανία " των διεθνών οργανισμών. Ως εκ τούτου, η στάση αυτή επιτείνει τα προβλήματα αποτελεσματικής διαχείρισης του (ήδη μείζονος)"προσφυγικού"ζητήματος.

Τούτων των πραγμάτων δοθέντων και σε συνδυασμό με την ενδημούσα ύφεση και τον "νομισματικό στραγγαλισμό" είναι βέβαιο ότι η χώρα εισέρχεται σε μια εξόχως κρίσιμη περίοδο.

Το κλασικό πολιτικό παίγνιο (θέση-αντίθεση) αδυνατεί να επιτύχει μια σύνθεση απεμπλοκής. Ενώ υπό την επίδραση του οικονομικού "εγκλωβισμού", του συνδρόμου "περικύκλωσης" και του αρνητικού "κλίματος" στη διεθνή σκηνή, ευνοεί την ανάπτυξη αρνητικών δυνάμεων οι οποίες επιτείνουν προσέτι το "φαύλο κύκλο" της κρίσης.

Η χώρα δεν μπορεί να αποστεί -ορθώς- των ουμανιστικών αρχών της και του αξιακού κεφαλαίου της, ως προς τη θετική αντιμετώπιση του "προσφυγικού"ζητήματος. Όμως, οφείλει ταυτοχρόνως να κατανοήσει και να αποδεχθεί ότι στη πράξη η κοινωνική και οικονομική κρίση δεν επιλύεται εντός της παρούσας μορφής του "μνημονίου".

Εν άλλοις, αμφότερα τα μείζονα προβλήματα της παρούσας συγκυρίας απαιτούν πολιτικές υπερβάσεις μείζονος κλίμακας.
Μια τέτοια κατεύθυνση, δεν ευνοείται από την επέκταση του συνδρόμου "περικύκλωσης" και την εξάπλωση του φόβου και της αβεβαιότητας. Αντιθέτως, με το τρόπο αυτό προάγεται η ανάπτυξη των αμυντικών αντανακλαστικών και των φοβικών αντιδράσεων οι οποίες οδηγούν σε επίταση του προβλήματος.

Εν κατακλείδι, η χώρα ευρίσκεται ήδη στη "μέγγενη" του "δημοσιονομικού" και του "προσφυγικού" ζητήματος υπό την επίδραση των οποίων επικρέμαται ο φόβος λόγω της διαρκώς αυξανόμενης αβεβαιότητας, της απουσίας σταθερού πλαισίου στη διεθνή και ιδιαίτερα στην ευρωπαϊκή πολιτική και ακόμη τη συσσώρευση και ανάδυση νέων και πολλαπλών κινδύνων για το λαό και το έθνος.

Πρωτίστως, το αίσθημα αυτό - δηλαδή ο φόβος πάνω από τη χώρα και το λαό- πρέπει να αντιμετωπισθεί δεδομένου οτι συνιστά πολιτικό "μέγεθος". Ριζικά και με όλες τις αναγκαίες υπερβάσεις. Πρόκειται για το κορυφαίο πολιτικό ζήτημα της συγκυρίας από την εξέλιξη του οποίου επικαθορίζεται σχεδόν το σύνολο των άμεσων αλλά και των μελλοντικών πολιτικών εξελίξεων.

Αναγκαίο υστερόγραφο

Προδήλως, αξίζει διάκριση και τιμή στη θετική αντίδραση της κοινωνίας των πολιτών, στην υποδοχή και τη φροντίδα των προσφύγων. Για το αξιακό απόθεμα ανθρωπισμού και αλληλεγγύης το οποίο καταθέτουν καθημερινώς σε όλη τη χώρα. Είναι αυτοί οι οποίοι πρωταγωνιστούν ώστε να μην "περάσει" ο φόβος πάνω από τη χώρα.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.