Neo

Το μήνυμα της Φώφης για τον πατέρα της

22 χρόνια από το θάνατο του Γιώργου Γεννηματά

Συμπληρώνονται σήμερα 22 χρόνια από τον θάνατο του Γιώργου Γεννηματά και η κόρη του, Φώφη, δεν ξέχασε το πολιτικό του έργο.
gennimatas

«Έφυγε νωρίς και δεν έζησε αυτά που άξιζε να ζήσει, να ολοκληρώσει όσα πίστευε ότι έπρεπε να γίνουν για την Ελλάδα και τη δημοκρατική παράταξη, πίστευε όμως ότι θα υπάρξουν πολλοί με μεγαλύτερες δυνάμεις από εκείνον που θα τα κάνουν πράξη», γράφει στο facebook.

Το κείμενο:

Γιώργος Γεννηματάς: 22 χρόνια μετά

1982. Ο Γιώργος Γεννηματάς είναι Υπουργός Εσωτερικών και στο κείμενο που ακολουθεί μιλάει για την Περιφερειακή ανάπτυξη, το Δημοκρατικό Προγραμματισμό και την αποκέντρωση, την ιδιωτική πρωτοβουλία και τον κρατισμό, το ρόλο της Βόρειας Ελλάδας, τους ανεκμετάλλευτους πόρους.

Τόσα χρόνια μετά εξακολουθούν τα θέματα αυτά να μας απασχολούν, να μένουν αναπάντητα και ζητούμενα.

Ο σχεδιασμός στην καλύτερη περίπτωση μεταφέρθηκε στα γραφεία των Υπουργών και στους συμβούλους τους. Η μεταρρυθμιστική ανάγκη έγινε καραμέλα που οδήγησε σε ασκήσεις επί χάρτου πολλές φορές και αδιάκοπο ράβε ξήλωνε. Ο διάλογος και η συμμετοχή εγκαταλείφτηκαν. Οι επενδυτές διώκονται. Ακόμα και ο ορυκτός πλούτος της χώρας ενοχοποιείται.

Κάποιοι μιλούν για το βαθύ ΠΑΣΟΚ που αντιστάθηκε στις μεταρρυθμίσεις. Αλήθεια είναι πως κάποια στιγμή και το ΠΑΣΟΚ υπέκυψε στην αλαζονεία της εξουσίας και τη δύναμη της εικόνας, τη δύναμη των συμφερόντων, τοπικών και οικονομικών. Υποχώρησε στο σύστημα που προσπαθούσε να αλλάξει. Αυτό δεν αναιρεί την προσπάθεια και το έργο, τη δημιουργία και την τόλμη για αλλαγές και ρήξεις.

Η μεγαλύτερη αλήθεια όμως είναι ότι αυτοί που βολεύονται σήμερα με τον αφορισμό του ΠΑΣΟΚ και την ισοπέδωση της διαδρομής του, είχαν και έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην παραγωγή ελλειμμάτων και αδιεξόδων.

Οι άνθρωποι ζουν όσο τους θυμούνται και σήμερα 22 χρόνια μετά το θάνατό του και 34 χρόνια αφότου γράφτηκε αυτό το κείμενο η μεθοδολογία και ο τρόπος σκέψης του Γιώργου Γεννηματά είναι πολύτιμος οδηγός για να ξαναπιάσουμε το νήμα της ανθρωπιάς, της ανάπτυξης, της αλληλεγγύης και της συλλογικής προσπάθειας.

Έφυγε νωρίς και δεν έζησε αυτά που άξιζε να ζήσει, να ολοκληρώσει όσα πίστευε ότι έπρεπε να γίνουν για την Ελλάδα και τη δημοκρατική παράταξη, πίστευε όμως ότι θα υπάρξουν πολλοί με μεγαλύτερες δυνάμεις από εκείνον που θα τα κάνουν πράξη.

Ξημερώνει η Μεγάλη Δευτέρα και είναι δύσκολη. Μία ακόμα δύσκολη μέρα για την Ελλάδα και κάθε ελληνική οικογένεια. Η ανάμνηση του όμως, η σκέψη του και η στάση ζωής του είναι και μια χαραμάδα στην ελπίδα. Και όπως έλεγε και ο ίδιος αξίζει να δουλέψουμε για να γίνει πόρτα αυτή η χαραμάδα της ελπίδας. Για την Ελλάδα που μας αξίζει.

«Σε καμιά περίπτωση δεν εννοούμε την αποκέντρωση σαν μια απλή διοικητική μεταρρύθμιση. Ασφαλώς αποτελεί κρίσιμο θέμα Δημοκρατίας η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων και αποφάσεων όσο γίνεται πιο κοντά στον ίδιο το λαό. Μα σε μια χώρα σαν τη δικιά μας με το πιο συγκεντρωτικό σύστημα της Ευρώπης και με ένα απαράδεκτο και στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης, η διοικητική, οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική αποκέντρωση αποτελεί τη μεγάλη πολιτική ελπίδα και ταυτόχρονα τη μόνη διαδικασία για να φτάσουμε στην προκοπή του τόπου. Να γκρεμίσουμε τα σύνορα ανάμεσα στην ανάπτυξη και στην υπανάπτυξη, ανάμεσα στην πρόοδο και στο μαρασμό.

Μέχρι χτες είχαμε σιγά σιγά ανακαλύψει το κοινωνικό κόστος. Σήμερα όμως έχουμε όλοι αντιληφθεί το τεράστιο οικονομικό κόστος που απαιτείται για την προστασία απέναντι σ’ αυτή την κρίση της ποιότητας ζωής. Αντίθετα, στην ελληνική επαρχία, όπου έλειψαν οι παραγωγικές επενδύσεις, που ρήμαξε από τη φυγή του ανθρώπινου δυναμικού, βρίσκονται οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας. Όχι μόνο η γεωργία ή η αλιεία και τα δάση αλλά και ο ορυκτός πλούτος, το υδάτινο δυναμικό, οι πρώτες ύλες. Πλούτος που δεν έχει καν απογραφεί ή που βρίσκεται παραμελημένος μέσα στις κοινότητες ή στις δασικές εκτάσεις, στα ποτάμια ή στις θάλασσές μας. Συστηματική πρέπει να είναι η επιστημονική απογραφή των πόρων.

Η ενδυνάμωση της Τ.Α., των δήμων, αύριο η δεύτερη και η τρίτη βαθμίδα αυτοδιοίκησης αποτελούν μια σημαντική προσπάθεια για τη δημιουργία ενός δημοκρατικού διαλόγου. Αυτός ο διάλογος έχει ξεκινήσει. Η διαδικασία κατάρτισης του πενταετούς προγράμματος στην περιφέρεια, στα χωριά, στις πόλεις και στους νομούς έδωσε, ήδη, με όλα τα αναπόφευκτα λάθη και τις αδυναμίες ενός πειράματος, μια νέα διάσταση στην έννοια προγραμματισμός. Χωρίς να έχουν ολοκληρωθεί τα όργανα, μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε μέσα στα πλαίσια ενός δημοκρατικού διαλόγου με όλα τα χαρακτηριστικά του δημοκρατικού προγραμματισμού.

Μπορεί και πρέπει να αναπτύξουμε τους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, να προχωρήσουμε στη συστηματική επιστημονική έρευνα και ανάπτυξη της τεχνολογίας, να καθετοποιήσουμε την παραγωγή, να αναπτύξουμε τους τομείς και τους κλάδους που συγκεντρώνουν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Μπορεί και πρέπει να προσδιορίσουμε τους κανόνες του παιχνιδιού για την ανάπτυξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Μπορεί και πρέπει να δώσουμε μια νέα διάσταση στο δημόσιο τομέα, που να δουλέψει με κοινωνικά κριτήρια όσον αφορά τους στόχους αλλά με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια ως προς τη λειτουργία. Μπορεί και πρέπει να δώσουμε τη μάχη της αύξησης της παραγωγικότητας.

Πρέπει όμως πρωταρχικά να δώσουμε τη μάχη της περιφερειακής ανάπτυξης και της λαϊκής συμμετοχής και στη λήψη των αποφάσεων και στην αναπτυξιακή προσπάθεια. Μέσα από μικρές επιχειρήσεις των δήμων και των κοινοτήτων ή μεικτές επιχειρήσεις και φορείς συνεταιριστικής οργάνωσης και λαϊκής βάσης μπορούμε να περάσουμε σε νέες σχέσεις παραγωγής.

Σχέσεις που είναι αντίθετες προς τον κρατισμό, που δεν ανταγωνίζονται την ιδιωτική πρωτοβουλία, που αντίθετα τη συμπληρώνουν και την ευνοούν.
Ακόμα η ανάπτυξη αυτού του τομέα, λαϊκής συμμετοχής, ας πούμε του κοινωνικού τομέα, βοηθά στην επανεπένδυση του πλεονάσματος στον τόπο παραγωγής χωρίς διαρροές προς το κέντρο ή έξω από τα σύνορα της χώρας. Σ’ αυτά τα πλαίσια έχουμε ξεκινήσει μια δύσκολη προσπάθεια προωθώντας το νέο θεσμικό πλαίσιο και τη σταδιακή μεταφορά αρμοδιοτήτων και πόρων από το κέντρο στην περιφέρεια προσπαθώντας στην πρώτη φάση να ελέγξουμε τον προγραμματισμό όχι μέσα από το κράτος αλλά μέσα από τον ίδιο το λαό.
Προωθούμε ταυτόχρονα νέους θεσμούς πιστωτικής, τεχνολογικής και τεχνικής υποστήριξης που θα αποτελέσουν το κλειδί της επιτυχίας.

Επιλέξαμε την εφαρμογή ενός μακρόπνοου προγράμματος, βήμα με βήμα. Δε θελήσαμε με ένα νομοσχέδιο να εφαρμόσουμε κάποιο εγκεφαλικό κατασκεύασμα ή το τελικό μας όραμα. Επιζητήσαμε τη σταδιακή προώθηση νέων θεσμών που θα καταξιώνονται στην πράξη, θα αποκτούν τη μεγαλύτερη δυνατή λαϊκή συναίνεση. Ο χρόνος θα δείξει αν επιλέξαμε τον optimum δρόμο.

Θα ήθελα μόνο να τονίσω ότι διαφωνώ με την ξεπερασμένη θεωρία των «πόλων ανάπτυξης». Στόχος του πενταετούς είναι η ανάπτυξη πλέγματος οικισμών και ο συνδυασμός τους με τα αστικά κέντρα με ισόρροπη κατά το δυνατόν ανάπτυξη τομέων και κλάδων, με έμφαση σ’ αυτούς που συγκεντρώνουν τα συγκριτικά πλεονάσματα.

Θα ήθελα ακόμη να τονίσω ότι ο αντίστοιχος «διάλογος Βορρά -Νότου», μεταφερμένος αντίστροφα μέσα στη χώρα μας, δεν έχει νόημα σ’ έναν αποκεντρωμένο δημοκρατικό προγραμματισμό που έχει στόχο το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό. Αντίθετα, η στρατηγική σημασία της Βόρειας Ελλάδας, όχι μόνο για την αυτοδύναμη ανάπτυξη αλλά για την ίδια την εθνική μας ανεξαρτησία, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην αναπτυξιακή προσπάθεια στο Βορρά. Φιλοδοξούμε πράγματι να αξιοποιήσουμε τη γεωπολιτική θέση της συμπρωτεύουσας και της Βόρειας Ελλάδας γενικότερα ως σταυροδρόμι της Ευρώπης, των Βαλκανίων, της Ασίας και της Μεσογείου. Σταυροδρόμι ανάπτυξης και ειρήνης».

4 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. FRIDA. 18:48 25/04/2016

    Κατά σύμπτωση ήταν πάλι Μεγάλη Δευτέρα, μιά μέρα με ηλιοφάνεια σαν την σημερινη.Πάρα πολλοί άνθρωποι, είχαν μαζευτεί έξω από τον Ευαγγελιςμό όπου και πέθανε.Λένε ότι ο Θεός παίρνει μαζί του την Μεγάλη Εβδομάδα αυτούς τους ανθρώπους που είναι πραγματικά καλοί και αυτούς που πραγματικά αγαπάει.Ήταν πραγματικά καλός, ο Γιώργος Γεννηματάς.Το αντίθετο από τα σημερινά καθάρματα που μας κυβερνούν.

  2. ΝΜan. 13:41 25/04/2016

    Ένα βιβλίο για ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ Γιώργο Γεννηματά.
    =================================
    Γράφει η Πόπη Σουφλή

    Πόσα μαθαίνεις από ένα σχόλιο σε ανάρτηση…ιδίως όταν αυτή η ανάρτηση, αφορά μια κορυφαία ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ και πολιτική πρσωπικότητα, όπως αυτή του αείμνηστου ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ!

    *Κάποιοι λοιπόν, ετοιμάζουν βιβλίο με φοβερές αποκαλύψεις, γι αυτόν τον ΑΛΗΘΙΝΟ ΕΛΛΗΝΑ τον ΓΙΩΡΓΟ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ… που απ” ότι αντιλαμβανόμαστε, βρέθηκε ανάμεσα σε λάκκο με πολιτικά φίδια…
    Αποκαλυψεις που ίσως ταρακουνήσουν το σαθρό πολιτικό σκηνικό των τελευταίων 30 χρόνων.
    Αυτό αποκαλύπτεται μέσα από το σχόλιο ανώνυμου αναγνώστη, στην ανάρτηση του attikanea για την τεράστια προσωπικότητα αυτού του ΕΛΛΗΝΑ, που σήμερα η απουσία του αποτελεί τεράστιο πλήγμα για την Δημοκρατία στην Ελλάδα.
    Διαβάζοντας το παρακάτω σχόλιο που έγραψε ανώνυμος σχολιαστής, για τον ΓΙΩΡΓΟ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ, δεν έχουμε, παρά να περιμένουμε με αγωνία το συγκλονιστικό βιβλίο, γι αυτή τη μοναδική ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ…καθώς ακόμα και το σχόλιο, ΣΥΓΚΛΟΝΙΖΕΙ και παραπέμπει σε φοβερές αποκαλύψεις.

    ‘’Θείε μου’’
    «Ο κόσμος, ο κόσμος που ΤΟΣΟ σε αγάπησε και αγάπησες ΠΡΕΠΕΙ να μάθει την αλήθεια….»

    -Λίγο πριν φύγεις, και όταν βρισκόσουν στην εντατική, «διέφυγα» από τους λύκους που σε «μονοπωλούσαν», και ήλθα κοντά σου.

    Σε άγγιξα ,σε κοίταξα και …θυμήθηκα τα λόγια σου:

    «ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΟ ΣΦΟΥΓΓΑΡΙ ΝΑ ΜΑΖΕΥΩ ΤΙΣ ΒΡΩΜΙΕΣ ΤΟΥΣ».

    «Θείε» μου, όπως ήθελες να σε λέω, έλα να σου πω «ΙΣΤΟΡΙΕΣ» που συγκλονίζουν την ψυχή μου.

    -“Ελα να σου πω πόσα λάθη κάναμε και πιστέψαμε ότι και …άλλοι αγαπούσαν την Ελλάδα και όχι ΜΟΝΟΝ την εξουσία και αυτό κάνουν ακόμη.

    *Το βιβλίο που σου υποσχέθηκα τελειώνει.
    Ο κόσμος, ο κόσμος που ΤΟΣΟ σε αγάπησε και αγάπησες ΠΡΕΠΕΙ να μάθει την αλήθεια….
    -«Ο μικρός μου αδελφός», όπως με έλεγες στο τηλέφωνο από την μακρινή Αμερική, όταν μιλούσαμε….
    -Θυμάσαι ΠΟΙΟΣ πολιτικός αντίπαλος, σου έκανε πρόταση να πάτε με το «ειδικό» αεροπλάνο στην Αμερική;
    Εγώ θα το γράψω….
    -Θυμάσαι που ένα φάρμακο για έλθει από την Ευρώπη «έκανε» δύο …εβδομάδες;!!!
    ===========================================================
    *Ναι «ΘΕΙΕ» μου, σε θυμάμαι και κλαίω ακόμα, ειδικά τώρα που λείπεις και ξεπουλάνε την πατρίδα μας.
    -Θυμάσαι; Βλέπεις; Ακούς;

    ΜΑΣ ΛΕΙΠΕΙΣ !!!
    Ναι θέλουν να ξεπουλήσουν και την Μάνη . μας.
    Δεν υπάρχουν πολλοί ΕΛΛΗΝΕΣ πολιτικοί που αγαπάνε την Πατρίδα μας.
    ΟΛΑ πωλούνται σε τιμές «ευκαιρίας»!
    Όλοι εκτελούν εντολές.
    Η Πατρίδα μας γίνεται «ΞΕΝΗ ΓΗ» για τους Ελληνες…
    Δώστε την αγάπη μου και στη «θεία» μου…!

    «Ο Μικρός σου αδελφός», όπως με αποκάλεσες, για πρώτη φορά, όταν είχε έλθει στο σπίτι ο εκπρόσωπος του ΠΑΟ…Γιώργος και αυτός.
    Θυμάσαι; Είχε και αυτός …Μούσι.

  3. Ένα κομμάτι απο το περιοδικό »ΟΡΙΟΝ»

    ‘’ΞΕΧΝΑΜΕ ΓΡΗΓΟΡΑ’’ !
    «Αυτά που δεν μπόρεσα να ολοκληρώσω, είναι βέβαιο ότι θα αποτελέσουν στόχο πολλών που με μεγαλύτερες δυνάμεις από εμένα θα τα κάνουν πράξη» έγραφε ο Γιώργος Γεννηματάς σε ιδιόχειρη διαθήκη του. Οι εξελίξεις που ήλθαν τον διέψευσαν, διότι «οι δυνάμεις» αποδείχθηκαν κρυφά ταλέντα πρόσκαιρης, ατομικής ωφέλειας. Τι χειρότερο όμως είναι ότι το διέψευσαν και εκείνοι που κάποτε, στο απώγειο της δύναμής του, «έπιναν νερό στ’ όνομά του» το οποίο χρησιμοποιούσαν για να βγουν από τα λαγούμια της μετριότητας. Είκοσι δύο χρόνια μετά τον θάνατό του, ελάχιστοι θυμούνται «τον Γιώργο Γεννηματά» και ακόμη λιγότεροι προβάλλουν τη σχέση που είχαν με αυτόν. Βλέπετε, το όνομά του δεν πουλάει στην πολιτική πιάτσα…
    «Ήταν Ο έντιμος και όμως λίγοι τον αναφέρουν σήμερα στη βρώμικη εποχή της ρεμούλας των πολιτικών.

    Σαν σήμερα 25/4/1994 ο Γ. Γεννημάτας έχασε τον αγώνα στα μαρμαρένια αλώνια της τιμής. Αυτό είναι το μεγάλο μας… προτέρημα «ΞΕΧΝΑΜΕ ΓΡΗΓΟΡΑ»!», γράφει ένας πραγματικός φίλος του, ο Ν. Μαντάγαρης, που βουρκώνει όταν τον θυμάται.

    Αλλά, στις μέρες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του χρηματοπιστωτικού ορθολογισμού, οι έννοιες μεταφράζονται σε δούναι και λαβείν, οι φιλίες σε εξυπηρετήσεις. Και ο «ελληνικός κοινοτισμός», ο ώμος που χρειαζόμαστε όλοι κάποια στιγμή της ζωής μας ν’ ακουμπήσουμε, μετατρέπεται σε βιβλίο εσόδων-εξόδων. Εκτός από ελάχιστους. Όπως και οι πραγματικοί φίλοι της ζωής μας.

  4. Ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο για τον άνθρωπο Γιώργο Γεννηματά
    =======================================
    Οταν ακόμα κάποιοι πολιτικοί κυκλοφορούσαν δίχως φόβο και μιλούσαν στο πόπολο, τρίτη θέση κατάστρωμα…
    Πάνε είκοσι σχεδόν είκοσι πέντε χρόνια. Ηταν Μάρτης του 1991, στο καράβι από την Κέρκυρα προς την Ηγουμενίτσα, όταν ο Γιώργος Γεννηματάς ταξίδευε χωρίς παρατρεχάμενους και συνοδεία, τρίτη θέση κατάστρωμα. Διέθετε τον χρόνο και είχε τη διάθεση να συνομιλεί με μαθητές και καθηγητές ενός λυκείου της Αθήνας, που επέστρεφαν από τη πενθήμερη εκδρομή τους. Τον άκουγαν και τους άκουγε, ρουφώντας κάποιες κλεφτές τζούρες, όπως για κανά λεπτό αποτύπωσε ο φακός της δυσεύρετης τότε βιντεοκάμερας.
    Ο χειμώνας εκείνος ήταν βαρύς για τα σχολεία. Είχε στιγματιστεί από τη δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα, στις 8 του Γενάρη στην Πάτρα. Τα παιδιά εκείνα, όπως και δεκάδες χιλιάδες άλλοι συμμαθητές τους, λίγους μήνες νωρίτερα συμμετείχαν μαζικά σε καταλήψεις και πορείες. Και τα παιδιά εκείνα είχαν ήδη μάθει καλά την πολιτική ερμηνεία της λέξης καπέλωμα…
    Κάποια μετέπειτα καθηγήτρια της δημοσιογραφίας, μην μπορώντας προφανώς να εξηγήσει ποια ήταν η δύναμη που τα είχε σπρώξει κατά χιλιάδες στους δρόμους, απευθύνθηκε στην «αντιπροσωπεία» κάθε λαϊκής κινητοποίησης.
    Μπορεί ο χειμώνας εκείνος να ήταν βαρύς, μα τα παιδιά εκείνα είχαν καταφέρει στο μεταξύ να τρομάξουν μια κυβέρνηση-προϊόν κάποιων πολιτικά διασαλευμένων εγκεφάλων, είχαν στείλει σπίτι του έναν περιφερόμενο πολιτικάντη υπουργό και είχαν υποχρεώσει γνωστό κουφό υπουργοπαράγοντα να τα ακούσει. Η ιστορία τους, λοιπόν, πουλούσε μα ήθελε και πρωταγωνιστή. Και κάπως έτσι, καλά διαβασμένος, ένας μικρός κοκορομάλλης Αλέξης βρέθηκε να βάζει τα πρώτα του βαρέα και αγωνιστικά ένσημα, μπροστά στα σκληρά τηλεοπτικά φώτα που σημάδευαν το αμούστακο πρόσωπό του.
    Τα παιδιά εκείνα συνέχισαν το ταξίδι τους, χωρίς κάποιον πολιτικό «τρίτη θέση κατάστρωμα» απέναντί τους. Και σήμερα πολλά από αυτά συνεχίζουν να δίνουν τον καθημερινό τους αγώνα, χωρίς να θέλουν μικρούς Αλέξηδες δίπλα τους.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.