• Με «βραχιολάκι» ο 39χρονος παραολυμπιονίκης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Από τα Πάθη στο Σισύφειο μαρτύριο

Τις καθυστερήσεις, τις προχειρότητες , τις  παλινωδίες της και τις αλλεπάλληλες παραπλανήσεις  της κυβέρνησης τις  έχω στηλιτεύσει , ουκ ολίγες φορές , από αυτή εδώ η στήλη. Μιας κυβέρνησης  που όχι μόνο δεν έμαθε τίποτε από τα περσινά  παθήματα της αλλά άφησε και πάλι χαλαρά, επιπόλαια και απερίσκεπτα τον χρόνο να κυλάει. Με αποτέλεσμα να συσσωρεύει εκκρεμότητες, να πολλαπλασιάζει τα προβλήματα, να αυξάνει τα αδιέξοδα και, κυρίως, να αυγατίζει το λογαριασμό.

Για να μην θεωρηθώ άδικος η μονομερής, δεκάδες ακόμη φορές έχω κριτικάρει και τους αμείλικτους "θεσμούς". Για τη πολυγλωσσία τους , τις εσωτερικές τους αντιφάσεις που οδηγούν σε διαφορετικές τοποθετήσεις, τις  υπαναχωρήσεις τους στη προοπτική κουρέματος του χρέους , την ανυπαρξία προτάσεων τους για αναπτυξιακά αντίβαρα. Κυρίως, όμως, έχω καυτηριάσει την ανεύθυνη επιλογή τους να πιέζουν για φοροεπιδρομές πέρα από κάθε οικονομική λογική, φορτώνοντας νέα δυσβάστακτα βάρη  στις πλάτες ενός κατάκοπου και εξαντλημένου λαού  και μιας οικονομίας αφυδατωμένης

Μοιραία, εξαιτίας της αφροσύνης αμφότερων των πλευρών  η  χώρα οδεύει ντουγρού  στην υιοθέτηση της ίδιας κακοφορμισμένης συνταγής που οδηγεί σε νέο σπιράλ ύφεσης, αποεπένδυσης, ανεργίας, αλλά και καινούργιων μέτρων. Είναι πλέον φανερό ότι η ντόπια κυβέρνηση  με τη πλάτη στο τοίχο σπεύδει να υποταγεί για μια ακόμη φορά στις απαιτήσεις  των άτεγκτων  δανειστών , οι οποίοι βιάζονται να  κουκουλώσουν  άρον άρον το μόνιμο ελληνικό πρόβλημα καθώς  πλησιάζει η ώρα του δημοψηφίσματος του Brexit.

Το ζήτημα , εν προκειμένω , δεν είναι ότι επίκειται μια τσάτρα πάτρα συμφωνία. Το πρόβλημα είναι ότι  πάλι μια ελληνική κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί νέες φοροελεηλασίες  και να  υλοποιήσει ξανά μια ολέθρια λανθασμένη  συνταγή. Ουσιαστικά  επιλέγει σε  θέσει σε τροχιά εφαρμογής τα ίδια όσα ταλανίζουν την εγχώρια οικονομία με εκκίνηση την, πριν έξι χρόνια τέτοιες μέρες, αποφράδα ημέρα του Καστελόριζου.   Ειδικότερα σήμερα που η οικονομία έχει στεγνώσει από ρευστότητα, το πολυδιαφημισμένο πακέτο Γιούνκερ βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο εκκίνησης και το νέο ΕΣΠΑ σε νηπιακή  κατάσταση.

Το κακό  για την κυβέρνηση που παρουσιάζεται αισιόδοξη , ενώ  αναζητά τρικ και μεθοδεύσεις για να κλειδώσει τα συμπληρωματικά μέτρα, είναι ότι με τις πολιτικές της επιλογές σβήνει οριστικά την προσδοκία ενός τέλους στο μαρτύριο των ακρωτηριαστικών μέτρων. Το χειρότερο είναι ότι καίει το πενιχρό πολιτικό της κεφάλαιο, καθώς με τις μεθοδεύσεις της  καραδοκεί πλέον ο φόβος της τιμωρίας της και ο διασυρμός των βουλευτών της πλειοψηφίας .

Προφανώς , η εύκολη ετυμηγορία για την κυβερνητική ανεπάρκεια και τις ανακολουθίες της  θα ήταν «όπως έστρωσε θα κοιμηθεί» ή «αφού έσπειρε  ανέμους θα  θερίσει θύελλες».  Δυστυχώς, για όλους μας, το  τρισχειρότερο είναι ότι επαναλαμβάνει τα τεχνάσματα των προκάτοχων της, χωρίς να διαθέτει ένα μίνιμουμ ειλικρίνειας  απέναντι στους  δοκιμαζόμενους πολίτες. Αντιθέτως , τα επιχειρεί  με κυνικές μανούβρες .

Υπενθυμίζω ότι τον Ιούνιο του 2011, όταν εισαγόταν για  να ψηφιστεί στη Βουλή το Μεσοπρόθεσμο,  ο εύγλωττος υπουργός Οικονομικών Β. Βενιζέλος ομολογούσε την τραγική αδυναμία της τότε κυβέρνησης να ασκήσει οποιαδήποτε δική της πολιτική: «Ήμασταν υποχρεωμένοι να βρούμε λύσεις αποδεκτές από τους εταίρους… Οι εταίροι δεν νοιάζονται για την ηθική ισορροπία των μέτρων…» είπε. Κάπως έτσι εισαχθήκαμε σε μια ατελείωτη εβδομάδα των Παθών. Πέντε περίπου χρόνια  αργότερα ο Αλ. Τσίπρας συγκατατίθεται στην  βίαιη αφαίρεση ενός βιώσιμου μέλλοντος για την κοινωνία υποβάλλοντας την , δίχως μια συγνώμη,  στα δεσμά ενός ατελεύτητου Σισύφειου μαρτυρίου.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.