• Με «βραχιολάκι» ο 39χρονος παραολυμπιονίκης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Άσε με να δω τον Πάπα

Πραγματικό επίτευγμα συναίνεσης και συμφιλίωσης η παρουσία των τριών θρησκευτικών ηγετών  στην πολύπαθο Λέσβο .

Το προσφυγικό δεν έχει περιθώριο για καμία αποτυχία ή ένα σχέδιο που θα βουλιάξει σε χρονοδιαγράμματα, υπερβαίνει τη χώρα μας έστω κι αν δε θέλουν να το καταλάβουν οι Ευρωπαίοι εταίροι.

Η ιστορική διακήρυξη προς τη διεθνή κοινότητα να ανταποκριθεί με θάρρος στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης είναι  ένας μανδύας πίστης και αισιοδοξίας για το αύριο.

Η διεθνής πρωτοβουλία ίσως ανατρέψει το βαρύ κλίμα και διώξει τον παραπεταμένο Χειμώνα της Ευρωπαϊκής ηπείρου.

Η Άνοιξη είναι στα μισά της και ούτε το πήραμε είδηση.

Η συμφιλίωση και η ελπίδα έρχεται από μία χώρα ηλιόλουστη και φωτεινή που υπερβαίνει τη νοσταλγία το παρελθόν .

Υπάρχει βαθιά ανάγκη συναίνεσης, συμφιλίωσης με το σήμερα που θα αλλάξει το ψυχολογικό κλίμα  και θα διώξει τη βαρυχειμωνιά που ζούμε.

``Μη χάνετε την ελπίδα σας``, ήταν το βασικό μήνυμα που θέλησε να στείλει ο Πάπας . Άντε να το εξηγήσεις στην δεσποινίδα  Φραντζέσκα που όλα τα παίρνει προσωπικά και θέλγεται από τις μυθικές ιστορίες. ``Θέλω να δω  τον Πάπα`` , μονολογούσε η μακρινή ξαδέλφη από το εύπορο σόι των εμπόρων λευκών ειδών .

Η δεσποινίς Φραντζέσκα που θέλγεται από την Ιστορία δεν υπήρξε τυχαία βοηθός του πατέρα της στις επιχειρήσεις του στην Αλεξάνδρεια.

Όταν η οικογένεια μετακόμισε στη Μασσαλία, εκείνη  προτίμησε να ακολουθήσει  στην Αθήνα τη μεγάλη αδελφή του πατέρα της που λάτρευε το θέατρο και τη μουσική.

Η δεσποινίς Φραντζέσκα που γεννήθηκε το καλοκαίρι  μετά τον πόλεμο καθόταν στον καναπέ του ηλιόλουστου  ρετιρέ της  Δροσοπούλου   και ονειρευόταν ότι  πετούσε σαν αετός, λικνιζόταν πάνω από τα κύματα  συναντούσε τον εαυτό της σε κάθε λιμάνι   ως γνώριμο και ξένο ``άλλον``. ``

Ξαφνικά θυμήθηκε τον θείο της τον Γαβρίλο, το πιο ξακουστό μαέστρο στις Κυκλάδες. Έπαιζε μουσική ως τα βαθιά γεράματα κι ας έλεγαν όλοι ότι ήταν κουφός.

``Θέλω  να δω τον Πάπα``, τραγουδούσε  η δεσποινίς Φραντζέσκα  ανοίγοντας διάπλατα τα παράθυρα .

Πού να φανταζόταν ο Θεόφραστος Σακελλαρίδης ότι η οπερέτα και προπαντός το τραγούδι με τους ``πικάντικους `` στίχους θα παιζόταν κατ’επανάληψη, θα γινόταν αφορμή για φόνο  και σχεδόν ένα αιώνα μετά θα ακουγόταν στην οδό Δροσοπούλου.

Ο Σακελλαρίδης  στην τρίπρακτη οπερέτα του ``Θέλω να δω τον Πάπα``, που έγραψε το 1920 , καυτηριάζει τον θεσμό της οικογένειας και την υποκρισία των αστών.

Ήταν δύσκολοι καιροί για την Ελλάδα με την Μικρασιατική καταστροφή προ των πυλών, τους πρώτους πρόσφυγες να φτάνουν στον Πειραιά, τους παρακρατικούς  να σκοτώνουν κόσμο στους δρόμους.

Στις 11 Δεκεμβρίου του 1921, η πορεία του έργου στιγματίστηκε από τον φόνο που έγινε με αφορμή το ομότιτλο τραγούδι.

Ήταν παραμονή Χριστουγέννων των Καθολικών, όταν μια παρέα μεθυσμένων άρχισε να τραγουδάει ``το άσμα του Πάπα`` , έξω από τον καθολικό ναό του Αγίου Παύλου στον Πειραιά. Ένας λαχανοπώλης, βγήκε θυμωμένος και τους έκανε παρατήρηση, ακολούθησε άγριος καβγάς με αποτέλεσμα ο άτυχος άνδρας χτυπημένος τέσσερις φορές με  το στρατιωτικό ξιφίδιο ενός  εικοσάχρονου   να καταλήξει.

Στην κηδεία του ο Καθολικός Αρχιεπίσκοπος  μίλησε για μισαλλοδοξία αλλά η εκδοχή αυτή απορρίφτηκε από την αστυνομία, σύμφωνα με την ανακοίνωση , τη φασαρία την έκανε μια παρέα ανηλίκων μαθητών της Εμπορικής Σχολής και όχι ο  εικοσάχρονος φονιάς.

Οι αντιδράσεις ήταν ποικίλες ενώ  φιλοκυβερνητική εφημερίδα βρήκε αφορμή να βγάλει όλη της τη χολή στην δημοφιλή οπερέτα γράφοντας, ``η ηλιθία επωδός ενός περισσότερου ηλιθίου τραγουδιού μιας ακόμη περισσότερον ηλιθίας επιθεωρήσεως`` στοίχισε τη ζωή ενός ανθρώπου και αναρωτιέται ο συντάκτης εάν η αστυνομία ``έστω και έτος ολόκληρον μετά την εμφάνισιν της εκφύλου επιθεωρήσεως ``Θέλω να ιδώ τον Πάπα`` να απαγορεύση την παράστασιν της.``

Άλλη εκδοχή, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, εικάζει  ότι η απαγόρευση της οπερέτας έγινε για λόγους πένθους της Καθολικής Εκκλησίας : Τον Ιανουάριο του 1922 πέθανε ο τότε Πάπας Βενέδικτος ΙΕ’

Όμως παρά τις αντιδράσεις η οπερέτα ''Θέλω να δω τον Πάπα'' είχε μια λαμπρή πορεία έστω κι αν αναγκάστηκε να αλλάξει όνομα, όπως ``Ταξίδι του Μέλιτος`` ή ''Νυφικό Κρεβάτι''.

Ο σπουδαίος σκηνοθέτης Βασίλης Παπαβασιλείου που σκηνοθέτησε τη δημοφιλή όπερα  το 2012 για το Φεστιβάλ Αθηνών, γράφει στο σημείωμα για την παράσταση :.``…Αν, τελικά, πρέπει να συγκρατήσουμε κάτι από το διάβημα του Σακελλαρίδη και τη γενικότερη λειτουργία της οπερέτας, ίσως είναι ακριβώς αυτό: πίσω από τις δογματικές βεβαιότητες και τις αντίστοιχες ακαμψίες διεξάγεται ένας αδυσώπητος αγώνας ανάμεσα στα «θέλω ''και τα πρέπει'', ανάμεσα στον κοινωνικό τύπο και τη διασάλευσή του».

Κάνοντας ζάπινγκ η δεσποινίς Φραντζέσκα σκέφτηκε πως αλλάζουν τα τραγούδια  στις ζωές και τις ζωές μας και άρχισε να τραγουδάει παράφωνα ξεσηκώνοντας την πολυκατοικία : Θέλω να δω τον Πάπα, τον Πάπα, τον Πάπα/ θέλω να δω τον Πάπα/ θέλω να τον δω.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.