ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Μια ακυβέρνητη πολιτεία στο έλεος του Στρατηγού Ανέμου (ή πως πάντα φταίνε οι άλλοι)

Κατά τη διάρκεια της κρίσης δημοσιεύτηκε μια γελοιογραφία η οποία σημείωνε: «Για την μικρασιατική καταστροφή έφταιγαν οι Γάλλοι. Για τον εμφύλιο πόλεμο έφταιγαν οι Άγγλοι. Για την δικτατορία έφταιγαν οι Αμερικάνοι. Για την χρεοκοπία φταίνε οι Γερμανοί. Μα καλά ρε παιδιά εμείς δεν φταίμε ποτέ;»

Το καλοκαίρι του 2007 η Ελλάδα συγκλονίστηκε από μια σειρά καταστροφικών πυρκαγιών που εκδηλώθηκαν στην Πάρνηθα, την Πελοπόννησο και πολλές άλλες περιοχές, προκαλώντας, μετά από πολλές ημέρες ανεξέλεγκτης δράσης, μια από τις μεγαλύτερες φυσικές καταστροφές στη σύγχρονη ιστορία της χώρας. Η πύρινη λαίλαπα κατέκαψε περίπου 2,7 εκατομμύρια στρέμματα γης, 60.000 ζώα, 4.500 σπίτια ενώ 16.000 άτομα έμειναν άστεγα. Η ανείπωτη τραγωδία κορυφώθηκε με το φρικτό θάνατο στις φλόγες συνολικά 69 συμπολιτών μας, ανάμεσά τους και 6 μικρά παιδιά! Τι συνέβη; Ποιος έφταιξε;

Μα φυσικά οι «άλλοι». Κάτι πέρα από εμάς. Έφταιγε ο «Στρατηγός Άνεμος», οι ξένοι πράκτορες, οι παρακρατικοί και οι μεγαλοεργολάβοι. Διαλέξτε ελεύθερα. Παλεύαμε με τον «Στρατηγό Άνεμο που έχει τον πρώτο ρόλο σε όλες τις επιχειρήσεις», όπως δήλωσε ο τότε αρμόδιος Υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας. Ο τότε πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, σε διάγγελμά του στα τέλη Αυγούστου 2007 υπαινίχθηκε οργανωμένο σχέδιο επίθεσης εναντίον της χώρας: «Νιώθω βαθιά οδύνη για τους νεκρούς μας. Νιώθω πόνο, βαθύ πόνο για τη μάνα που χάθηκε στις φλόγες αγκαλιάζοντας τα παιδιά της. Νιώθω οργή. Νιώθω την ίδια οργή που διακατέχει και εσάς. Τόσες πολλές εστίες φωτιάς την ίδια ώρα σε τόσα μέρη της χώρας δεν μπορεί να είναι συμπτώσεις».

Μετά το σύνθημα του πρωθυπουργού η συνωμοσιολογία έλαβε μεγάλες διαστάσεις και ουσιαστικά αποτέλεσε την επίσημη κυβερνητική πολιτική. Ο Βύρων Πολύδωρας έκανε λόγο για «ασύμμετρη απειλή που δέχεται η χώρα» ενώ ο τότε Δήμαρχος της Αθήνας και στέλεχος της ΝΔ Νικήτας Κακλαμάνης, προχώρησε ακόμα περισσότερο μιλώντας για μια «νέα μορφή τρομοκρατίας». Οι έρευνες για τα αίτια των πυρκαγιών και την αντιμετώπιση της «επίθεσης εναντίον της χώρας» ανατέθηκαν στην Αντιτρομοκρατική και την ΕΥΠ!

«Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Εξετάζουμε εάν πρόκειται για αλλοδαπούς ή ντόπιους εμπρηστές», δήλωναν στις εφημερίδες (Καθημερινή 26/8/2007) πηγές της αντιτρομοκρατικής. Οι θεωρίες συνομωσίας που μεταδίδονταν από τα μέσα ενημέρωσης περιλάμβαναν τα πάντα: τους αναρχικούς των Εξαρχείων, ουτσεκάδες παρακρατικούς, ξένες μυστικές υπηρεσίες που δεν συγχώρησαν ποτέ στον Καραμανλή «τη ρωσική στροφή» στην εξωτερική πολιτική, στελέχη του ΠΑΣΟΚ για να υπονομεύσουν την κυβέρνηση, μεγαλοεργολάβους – οικοπεδοφάγους κ.α. Έφταιγαν τα πάντα εκτός από την κυβέρνηση και τον κρατικό μηχανισμό.

Η επιστράτευση της συνωμοσιολογίας αποδείχθηκε εξαιρετική επιλογή! Το πρόβλημα δεν ήταν ότι στη χώρα δεν δούλευε τίποτα αλλά κάποιοι κακοί ξένοι που επιβουλεύονταν τη χώρα! Σύμφωνα με δημοσκόπηση στο τέλος Αυγούστου το 67% των ψηφοφόρων υιοθετούσαν την άποψη ότι οι πυρκαγιές συνιστούν «οργανωμένο σχέδιο κατά της χώρας».

Η καταστροφή του 2007

Πέραν αμφιβολίας οι πυρκαγιές που έπληξαν την Ελλάδα τον Αύγουστο του 2007 ήταν μια ακραία κατάσταση. Το κρίσιμο 4ήμερο του Αυγούστου η Πυροσβεστική Υπηρεσία έπρεπε να διαχειριστεί μια πραγματική κόλαση, με 319 πύρινα μέτωπα σε όλη τη χώρα. Και μπορεί το μέγεθος και η ένταση των πυρκαγιών να δημιουργούν κάποιες δικαιολογίες για τον εκτροχιασμό της κατάστασης ωστόσο δεν μπορούν ούτε στο ελάχιστο να καλύψουν τη σωρεία λαθών, την ανικανότητα και την παντελή έλλειψη συντονισμού και οργάνωσης που επικράτησαν. Ο κρατικός μηχανισμός παρέλυσε. Ο έλεγχος χάθηκε εντελώς. Η τραγωδία του 2007 αποκάλυψε σε όλες της τις διαστάσεις την έλλειψη οργάνωσης, την ανευθυνότητα και την ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού να λειτουργήσει συγκροτημένα για να αντιμετωπίσει απαιτητικές καταστάσεις. Το απόλυτο χάος. Τα πάντα αφημένα στην τύχη τους.

Πυροσβεστικά αεροπλάνα στέλνονταν για κατάσβεση όχι με βάση κάποιο σχέδιο αλλά εν είδη ρουσφετιού με πολιτικούς και άλλους κρατικούς αξιωματούχους να ικανοποιούν αιτήματα φίλων και γνωστών! Ακόμα και παρεμβάσεις μέσω της τηλεόρασης γίνονταν προκειμένου να αποσταλούν αεροπλάνα στις διάφορες εστίες φωτιάς! Το καλοκαίρι του 2007 όχι μόνο δεν λειτούργησε τίποτα αλλά έχουν καταγραφεί πολλά περιστατικά όπου η εμπλοκή του κρατικού μηχανισμού, αντί να βοηθήσει, προκάλεσε πρόσθετα προβλήματα. Ακόμα χειρότερα, άστοχες αποφάσεις των υπευθύνων, συνέβαλαν να εξαπλωθεί πανικός και να οδηγήσει στο θάνατο πολλούς ανθρώπους.

Η αντιμετώπιση των πυρκαγιών του 2007 αποτέλεσε μια συρραφή λαθών, αστοχιών και αποτυχιών και έδειξε αυτό που όλοι όσοι ζούμε στην Ελλάδα ξέρουμε καλά: ένα κράτος όπου δεν δουλεύει σχεδόν τίποτα. Μια διοικητική μηχανή που θυμίζει ένα αποτυχημένο κράτος, και όχι μια ευρωπαϊκή χώρα. Τα υπόλοιπα είναι για να δικαιολογούμε τα αδικαιολόγητα και να χαϊδεύουμε αυτιά.

Το απόλυτο χάος. «Δεν υπήρχε κανένα κέντρο να έχει άμεση λήψη αποφάσεων, να διαχέονται αυτές οι αποφάσεις στους αρμοδίους και να παράγουμε έργο» (Νίκος Χανιάς Διοικητής Πυροσβεστικού Σταθμού Ζακύνθου). Ο Συντονιστής του Περιφερειακού Κέντρου προσπαθούσε απεγνωσμένα να επικοινωνήσει μέσω ασυρμάτου με τον αξιωματικό από την Αθήνα αλλά «δεν μου απαντούσε. Δεν μου μιλούσε. Ήταν υποτιμητικό να κουβεντιάσει με το συντονιστικό κέντρο του νομού μας» (Μαρτυρία πυροσβέστη Εκπομπή Νέοι Φάκελοι, Σκάι). Σύμφωνα με τους κανονισμούς μια φωτιά που έχει τεθεί υπό πλήρη έλεγχο πρέπει να φυλάσσεται από δυνάμεις της Πυροσβεστικής για τουλάχιστον 48 ώρες, για τυχών αναζωπυρώσεις. Το βράδυ της 23ης Ιουλίου 2007 η φωτιά στα Κουνινά Αχαΐας τέθηκε υπό πλήρη έλεγχο τις βράδυνες ώρες ωστόσο οι πυροσβεστικές δυνάμεις αποχώρησαν νωρίς το πρωί. Λίγο μετά η φωτιά αναζωπυρώθηκε, δεν υπήρξε αντίδραση και βρέθηκε εκτός ελέγχου καίγοντας 3 ανθρώπους, 185 σπίτια και 180.000 στρέμματα.

Ο δήμαρχος Πύργου προσπαθούσε επίμονα να επικοινωνήσει με κάποιον υπεύθυνο στον κρατικό μηχανισμό για να σταλούν πυροσβεστικές δυνάμεις να αντιμετωπιστεί η φωτιά που απειλούσε το χωρίο Βαρβάσαινα 10 χλμ από την Ολυμπία, μάταια όμως. Κάποια στιγμή έγινε μια σύσκεψη όπου ο τότε υπαρχηγός της Πυροσβεστικής δεσμεύτηκε στον δήμαρχο ότι θα διατεθούν άμεσα αεροπλάνα για τη φωτιά στη Βαρβάσαινα. Ωστόσο η ώρα περνούσε, τα αεροπλάνα δεν εμφανίζονταν στον ορίζοντα και ουδείς απαντούσε στις απεγνωσμένες κλήσεις του δημάρχου. Τότε ο δήμαρχος αποφάσισε να επικοινωνήσει με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και να κάνει δημόσια, μέσω τηλεόρασης, έκκληση για βοήθεια. Αμέσως μετά την τηλεοπτική εμφάνιση του δημάρχου τηλεφώνησαν από το γραφείο του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή και δήλωσαν στον εμβρόντητο δήμαρχο ότι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός παρακολουθεί τις εξελίξεις και ότι αναλαμβάνει (!) την ευθύνη για τη Βαρβάσαινα.

Ακολούθησε μεγάλη κινητοποίηση. Το γραφείο του «πρωθυπουργού – πυροσβέστη» έδωσε εντολή να μετακινηθούν αμέσως αεροπλάνα και ελικόπτερα σώζοντας τη Βαρβάσαινα. Δεν ήταν ο μόνος που παρενέβη. Δεκάδες πολιτικοί, τοπικοί παράγοντες και άλλοι κρατικοί αξιωματούχοι έδιναν κατευθύνσεις και επηρέαζαν το Συντονιστικό Κέντρο της Πυροσβεστικής.

Όταν το μέτωπο φωτιάς πλησίαζε με ταχύτητα την Αρχαία Ολυμπία παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης ζητούσαν επίμονα την αποστολή εναέριων μέσων για την κατάσβεση της φωτιάς αλλά ο Υπαρχηγός της Πυροσβεστικής τους καθησύχαζε. Έπρεπε να επεκταθεί ανεξέλεγκτα η φωτιά για να υπάρξει κινητοποίηση.

Μόνο όταν η φωτιά έκαιγε τον Κρόνιο Λόφο, σε απευθείας μετάδοση από την τηλεόραση, και απειλούσε τον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας αεροπλάνα, ελικόπτερο και προσωπικό έσπευσαν από παντού για να σβήσουν τη φωτιά. Την ίδια ημέρα για ένα ασήμαντο περιστατικό, μια μικρή φωτιά ξερόχορτων έξω από ένα εργοστάσιο τουρσιού, επιχείρησαν δυο πυροσβεστικά αεροπλάνα! Όπως καταγγέλλουν υπάλληλοι της υπηρεσίας η αδικαιολόγητη αυτή κινητοποίηση για ένα μικρής εμβέλειας περιστατικού ήταν αποτέλεσμα της παρέμβασης κάποιου εισαγγελέα.

Ο πανικός στην Πελοπόννησο, έγινε ανεξέλεγκτος όταν μαθεύτηκε ότι υπήρχαν νεκροί. Οι «υπεύθυνοι» δεν ήξεραν κατά πού να κάνουν. Τρομοκρατημένοι και υπό την πίεση της αγωνίας του κόσμου, για την ζωή και τις περιουσίες τους, οι αρμόδιοι προχώρησαν σε μια εξαιρετικά άστοχη απόφαση: να στείλουν από ένα πυροσβεστικό όχημα σε κάθε χωριό και οικισμό με στόχο να μην καούν άλλοι άνθρωποι. Έτσι σε κάθε χωρίο και οικισμό ήταν σταθμευμένο και από ένα πυροσβεστικό όχημα με 2-3 πυροσβέστες, το οποίο περίμενε μήπως έρθει η φωτιά.

Η απόφαση μπορεί να ικανοποίησε το λαϊκό αίσθημα ωστόσο είχε μια πολύ σοβαρή επίπτωση: η μεγάλη διασπορά των πυροσβεστικών μέσων είχε ως αποτέλεσμα να μην υπάρχουν επαρκείς δυνάμεις εκεί που θα έπρεπε, στα μέτωπα της φωτιάς, για να κατασβήσουν τις φωτιές. Έτσι τα διάφορα μέτωπα φωτιάς αναπτύχθηκαν σχεδόν ανενόχλητα και επεκτάθηκαν. Οι φωτιές πέρασαν από καίρια σημεία, όπου θα μπορούσαν να αποκοπούν, όπως στενές περιοχές, και εξελίχθηκαν με συνεχείς αναζωπυρώσεις δρώντας καταστρεπτικά για περίπου 10 ημέρες. Πυρκαγιές διαφορετικών περιοχών στην πορεία ενώθηκαν, έλαβαν γιγαντιαίες διαστάσεις, επεκτάθηκαν σε άλλες περιοχές και διάνυσαν τεράστιες αποστάσεις καταστρέφοντας τα πάντα. Χωρίς υπερβολή καιγόταν όλη η Πελοπόννησος και πλέον ήταν αδύνατο να ελεγχθεί η κατάσταση όσα αεροπλάνα και όσες πυροσβεστικές δυνάμεις και αν είχε η χώρα. Το παιχνίδι είχε χαθεί.

Η αποκορύφωση του μεγάλου δράματος σφραγίστηκε με τη θυσία 69 συνανθρώπων μας που βρήκαν τραγικό θάνατο στις φλόγες, εκ των οποίων 6 παιδιά ηλικίας 5 έως 15 ετών.

Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που κάηκαν, χάθηκαν εξαιτίας μιας ακόμα εγκληματικά ανεύθυνης απόφασης των υπευθύνων. Πάνω στον πανικό και το χάος που επικρατούσε, όταν έγινε γνωστό ότι άνθρωποι είχαν καεί, δόθηκε εντολή για εκκένωση οικισμών. Κάπως έτσι στα ορεινά της Ηλείας λίγο έξω από το χωρίο Αρτέμιδα 26 άτομα εγκλωβίστηκαν σε μια διασταύρωση και κάηκαν ζωντανοί. Ανάμεσά τους μια μητέρα με τα τέσσερα παιδιά της και άλλα δυο μικρά παιδιά με τη γιαγιά τους. Η τραγωδία εκτυλίχθηκε ως εξής.

Λίγο έξω από την Αρτέμιδα, σε μια στροφή, είχε σταθμεύσει άτσαλα, κλείνοντας το μεγαλύτερο μέρος του δρόμου, ένα παμπάλαιο πυροσβεστικό όχημα, ένα από αυτά που είχαν διασκορπιστεί εδώ και εκεί, επανδρωμένο με 3 εποχικούς πυροσβέστες (σύμφωνα με τους κανονισμούς θα έπρεπε τουλάχιστον το ένα μέλος του πληρώματος να είναι επαγγελματίας του Πυροσβεστικού Σώματος). Στη μοιραία εκείνη στροφή διασταυρώθηκαν δυο αυτοκίνητα που πήγαιναν προς την Αρτέμιδα με δυο αυτοκίνητα που εγκατέλειπαν πανικόβλητα το χωρίο και εγκλωβίστηκαν. Η φωτιά έφτασε στο σημείο, επικράτησε πανικός, οι άνθρωποι εγκατέλειψαν τα αυτοκίνητά τους που δεν μπορούσαν να μετακινηθούν και κάηκαν τρέχοντας στις πλαγιές του βουνού για να σωθούν.157 Το εγκλωβισμένο πυροσβεστικό όχημα ήταν γεμάτο με 2,5 τόνους νερού. Οι τρεις εποχικοί πυροσβέστες (οι δύο κάτω των 30ετών), δεν μπόρεσαν να σωθούν και δεν έκαναν, όντας πιθανότατα τρομοκρατημένοι, την παραμικρή προσπάθεια να συνδέσουν τις μάνικες να ρίξουν έστω λίγο νερό.

Οι νεκροί και το μέγεθος της καταστροφής προκάλεσαν βαθιά θλίψη, οργή και αγανάκτηση σε όλη τη χώρα. Όπως είχε συμβεί και άλλες φορές στο παρελθόν η κυβέρνηση έτρεξε να κρυφτεί στο γνώριμο και ασφαλές καταφύγιο της μετάθεσης των ευθυνών και στις θεωρίες συνωμοσίας. Οι ανεπάρκειες, η έλλειψη οργάνωσης και συντονισμού, οι κακές επιλογές και τα αδιανόητα λάθη κρύφτηκαν πίσω από τις θεωρίες συνωμοσίας που είδαμε λίγο πριν.

Και μπορεί το 67% των πολιτών να απέδιδε την καταστροφή σε «οργανωμένο σχέδιο κατά της χώρας» όμως η πλέον φονική πυρκαγιά του 2007 η οποία προκάλεσε το θάνατο συνολικά 36 ατόμων, στην Αρτέμιδα, ξεκίνησε από το σπίτι μιας γυναίκας που ετοίμαζε φαγητό για τα εγγόνια της και άγνωστο πως, το σπίτι πήρε φωτιά, και πολύ γρήγορα εξαιτίας των ισχυρότατων ανέμων έλαβε πολύ μεγάλες διαστάσεις. Η ειρωνεία είναι ότι πολύ κοντά στο σπίτι από όπου ξεκίνησε η καταστροφική πυρκαγιά βρίσκονταν ένα πυροφυλάκιο αλλά ο πυροφύλακας δεν ήταν, αδικαιολογήτως, στη θέση του.
Σχεδόν το σύνολο των πυρκαγιών του 2007 προκλήθηκε είτε από ανθρώπινα λάθη είτε από άλλα τυχαία αίτια (τσιγάρα, σκουπίδια, πυλώνες ΔΕΗ κ.α.), ενώ δεν υπήρξε καμία φωτιά που να αποδειχθεί ότι ήταν στο πλαίσιο κάποιας …ασύμμετρης απειλής.

Η αντίδραση Καραμανλή στην τραγωδία!

Η μόνη «αποτελεσματική» αντίδραση της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, ήταν στο μοναδικό πεδίο που οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα παρουσιάζουν ικανότητα: στο να ξοδεύουν χρήματα. Η κυβέρνηση Καραμανλή γρήγορα ανακοίνωσε την παροχή έκτακτης οικονομικής ενίσχυσης σε όλους τους πυρόπληκτους. Το σχετικό επίδομα των 3.000 ευρώ μπορούσε να το λάβει άμεσα κάθε δικαιούχος με μια απλή αίτηση στον δήμο ή σε τράπεζες. Ακολούθησε πλιάτσικο. Το επίδομα το πήραν και κάτοικοι χωριών που ούτε καν είχαν δει καπνούς φωτιάς και πολλές εκατοντάδες καιροσκόποι και μικροαπατεώνες. Δεδομένου όμως ότι ήδη είχαν προκηρυχθεί πρόωρες εκλογές το επίδομα αποτέλεσε μια πολύ καλή ευκαιρία να στηθεί μια μικρή γιορτή στα αποκαΐδια της φωτιάς. «Οι κραυγές των μικρών παιδιών δεν θα ξεχαστούν», σημείωνε μια συγγενής των θυμάτων στην πυρκαγιά της Αρτέμιδος. Δυστυχώς όμως οι κραυγές ξεχάστηκαν. Η θυσία των μικρών παιδιών έγινε εντελώς άσκοπα.

Δυο χρόνια μετά, το 2009, τα ίδια λάθη επαναλήφθηκαν στις Πυρκαγιές της Αθήνας αλλά και άλλες περιοχές. Η Ελλάδα, η διοίκηση, δεν έμαθε τίποτα από τις τραγικές εμπειρίες του 2007. Η ελληνική πολιτεία δεν προχώρησε ποτέ σε μια αποτίμηση των γεγονότων του 2007 ώστε να καταγραφεί τι δούλεψε, τι δεν δούλεψε, πού έγιναν λάθη και τι θα έπρεπε να κάνουμε στο μέλλον σε μια αντίστοιχη κατάσταση. Να καταγράψουμε τα λάθη να μάθουμε από αυτά ώστε να μην τα επαναλάβουμε στο μέλλον.
Ειδικοί από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Κύπρο, την Πορτογαλία και άλλες χώρες πραγματοποίησαν έρευνες για τις συνθήκες και τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή την πρωτοφανή καταστροφή το 2007. «Οι μόνοι που δεν έχουν κάνει σχετική έρευνα για να δουν τι ακριβώς έγινε, τι έφταιξε, είμαστε εμείς οι Έλληνες» (Ν. Νικολακόπουλος, Διοικητής Πυροσβεστικού Σταθμού Λεχαινών).

Επιμύθιο: Τότε και τώρα

Κάπως έτσι και σήμερα, για την οικονομική πυρκαγιά που κατακαίει τη χώρα 7 χρόνια, φταίνε πολλά και πολλοί εκτός από εμάς και όλους όσους έχουν την ευθύνη της διακυβέρνησης. Φταίνε τα δομικά προβλήματα της ευρωζώνης, φταίνε τα κακά μνημόνια, φταίνε οι κακοί Γερμανοί, φταίει το ευρώ, φταίνε οι δανειστές - κοράκια, φταίει το ΔΝΤ, φταίει ο νεοφιλελευθερισμός, φταίνε οι τράπεζες κ.α. Φταίει αυτή η Ευρώπη που έχει γυρίσει την πλάτη στον Άνθρωπο...

Η εγχώρια κρίση ασφαλώς δεν είναι μόνον ελληνική. Αποτελεί μέρος της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους και συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τις σοβαρές δομικές αδυναμίες και στρεβλώσεις της ευρωζώνης. Επιπλέον η «ελληνική πληγή» κακοφόρμισε όχι μόνο εξαιτίας της εγχώριας πολιτικής ανεπάρκειας αλλά και της τρομακτικής ανεπάρκειας της ΕΕ να διαχειριστεί αποτελεσματικά τα προβλήματα! Ασφαλώς φταίνε πολλοί παράγοντες, ασφαλώς φταίνε και οι ξένοι. Όμως αν δεν κατανοήσουμε και αναγνωρίσουμε πρώτα τις ευθύνες μας για την κατάσταση της χώρας, αν δεν αποφασίσουμε να φτιάξουμε επιτέλους Κράτος, αν δεν μάθουμε από τα λάθη μας, δεν έχει κανένα νόημα η αναζήτηση και μετάθεση των ευθυνών, πέραν του να χαϊδέψει αυτιά και να κρατήσει την κοινωνία ναρκωμένη μακριά από την πραγματικότητα.

 

Το άρθρο βασίζεται στο κεφάλαιο Ακυβέρνητη Πολιτεία, του βιβλίου «Από το Μεγάλο Πάρτι στη Χρεοκοπία, 1980 – 2015: Δημαγωγία και Μοιραίες Επιλογές» (Εκδόσεις Παπαδόπουλος), του Γιάννη Παπαδογιάννη.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.