• Συγκλονιστική συναυλία Μ. Θεοδωράκη στο Ντίσελντορφ

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Πρωταπριλιά αντί Πρωτομαγιά

«Τα δύσκολα είναι πίσω μας και καλύτερες μέρες έρχονται» διεμήνυσε Πασχαλιάτικα ο πρωθυπουργός. Τόσο επαναλαμβανόμενος και τόσο πια προβλέψιμος. Το ερώτημα, ωστόσο, δεν είναι οι κλισέ τονωτικές ενέσεις αισιοδοξίας του Τσίπρα. Και οι προκάτοχοί του στη εξουσία με τις ίδιες κοινοτοπίες επιχειρούσαν να φτιάξουν κλίμα ανάτασης. Το ερώτημα είναι πλέον ποιους επιτέλους κοροϊδεύει ο ίδιος και οι, μέτριας πολιτικής ποιότητας, συνεργάτες του στο Μαξίμου.

Προφανώς δεν χρειάζεται πια να «δουλέψει» εκείνη τη συρρικνωμένη μερίδα αριστερών οπαδών του. Αυτοί δεν παραμυθιάζονται πλέον από τα σποραδικά λοξοκοιτίασματα στελεχών της συνθηκολογημένης κυβέρνησης του προς την αντισυστημική ρητορεία, τον ανέξοδο κινηματισμό, και τη λαϊκιστική δημαγωγία. Οι ηρωικοί αγώνες, οι αγέρωχες συγκρούσεις και η αδάμαστη αντιμνημονιακή ορμητικότητα είναι περσινά ξινά μυθολογήματα. Τα «ρεαλιστικά» καθήκοντα του σήμερα απαιτούν άλλους αποδέκτες των εξαγγελιών του.

Αυτούς που επιχειρεί να ξεγελάσει είναι εκείνη η κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων που μέχρι στιγμής παραβλέπει τις μόνιμες ολιγωρίες, την αέναη αδράνεια και την απερίγραπτη ανικανότητα της τρέχουσας κυβέρνησης. Είναι εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας που ανυποψίαστο για το τι δεινά το περιμένουν πιστεύει ακόμα, όπως αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις, ότι θα ωφεληθεί αν δοθεί περισσότερος χρόνος στην κυβέρνηση.

Πρόκειται για τους προσωρινά σωζόμενους προσβλέποντες που παρότι το εισόδημα τους φθίνει, καταφέρνουν κουτσά στραβά να τα φέρουν βόλτα. Και ενθαρρύνονται να πιστέψουν ότι διατηρούν την αξιοπρέπειά τους μέσω των δονκιχωτικών αντιπαραθέσεων της κυβέρνησης εναντίον των ανεμόμυλων που απεικονίζονται με τα πρόσωπα του Σόιμπλε και της Λαγκάρντ

Ο πυρήνας αυτής της μερίδας του κοινωνικού σώματος, σχετικά ίσως ευαίσθητος αλλά σίγουρα λιγότερο επιλήσμων, ανατροφοδοτείται από την τιμωρητική διάθεση κατά των προηγούμενων κυβερνήσεων. Είναι πιθανόν η πιο δεκτική κατηγορία στο κυβερνητικό αφήγημα της χειραγώγησης που συνοψίζεται στο « και άλλοι τα ίδια έκαναν- οι ίδιοι που μας έφεραν σε αυτό το χάλι - κι αν έρθουν ξανά στα πράγματα θα το επαναλάβουν».

Τακτική με την οποία επιχειρείται από κυβερνητικής πλευράς να χρυσωθεί το χάπι των δικών της δηλητηριωδών μέτρων στο συνταξιοδοτικό και τις ακρωτηριαστικές φοροεπιδρομές της. Κυρίως, όμως , στη συγκυρία η κυβέρνηση επιχειρεί να ξεγελάσει εκείνο το κομμάτι της της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ που πέρασε «μαύρο» Πάσχα στην επαρχία δεχόμενο αποδοκιμασίες και ενίοτε προπηλακισμούς των ψηφοφόρων του.

Ειδικότερα μεθοδεύει παραπλανητικά τρικ προς όσους βουλευτές της πλειοψηφίας έχουν ακόμη ιδεολογικές ή ηθικές αναστολές ώστε να υπερψηφίσουν τα εξοντωτικά, άδικα και ταξικά μονομερή μέτρα ύψους 9 δις. Όχι μόνο των 5,4 δις επίσημων μέτρων που η κυβέρνηση έχει αποδεχτεί αλλά και των 3,6 δις προληπτικών ή εφεδρικών στα οποία έχει ήδη συμφωνήσει. Ανεξάρτητα αν τα τελευταία τα νομοθετήσει, δεδομένου ότι αρκεί για την εφαρμογή τους μόνον η καταγραφή και η εγγυημένη πολιτική δέσμευση υλοποίηση τους.

Εδώ ακριβώς εντοπίζεται ο ιδιότυπος κυβερνητικός εκβιασμός προς μερίδα των βουλευτών της που παράπλευρα βάζει στη μέγγενη του εξαναγκασμού όσους πολίτες ακόμη τη στηρίζουν. Από τη μια συγκεντρώνει αποθεματικά στην Τράπεζα της Ελλάδος διαμηνύοντας δραματικά προς πάσα κατεύθυνση τον κίνδυνο της χρεοκοπίας.

Από την άλλη επιτηδείως εξαγγέλλει προς τους αμήχανους βουλευτές πως όσοι δεν αποδεχθούν τη γκιλοτίνα των αφόρητων μέτρων, τότε παίζουν το παιχνίδι Λαγκάρντ – Σόιμπλε, οι οποίοι, δήθεν προετοιμάζουν ασύντακτη πτώχευση της χώρας και άτακτη έξοδο από το ευρώ.

Ως εδώ τίποτε το παράδοξο από μια κυβέρνηση που δεν αναλαμβάνει ευθέως τις ιστορικές ευθύνες των επιλογών της. Και που συνεχίζει να πολιτεύεται με τρύπια σημαία και έμβλημα το ψέμα. Δεν πρόκειται καν για την ύστατη άντληση πολιτικού χρόνου για την βολιδοσκόπηση των προθέσεων των δανειστών, παρά μόνο για την κυνική επιβολή μείγματος φόβου και απειλών από τους νεολάγνους της εξουσίας προς την ελληνική κοινωνία και τους θεσμούς της, για όσα έχει ήδη ανελέητα προαποφασίσει.

Απλώς αναμένεται να τα επικυρώσει το περιλάλητο Γιούρογκρουπ της ερχόμενης εβδομάδας. Κατά τα άλλα «καλύτερες μέρες έρχονται». Έτσι κι αλλιώς η Πρωταπριλιά από τη Πρωτομαγιά μάλλον απέχουν στο γνωστικό πεδίο του πρωθυπουργού όσο η Λέσβος από τη Μυτιλήνη.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.