• Με «βραχιολάκι» ο 39χρονος παραολυμπιονίκης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Επιστολή Γεννηματά προς αποφυγή… παρεξηγήσεων

Τιμούν τη μνήμη του Ανδρέα στη Βουλή

Την μνήμη, αλλά και την πολιτική διαδρομή και την προσφορά του Ανδρέα Παπανδρέου στην χώρα, τιμά η Βουλή των Ελλήνων, με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών από τον θάνατό του στις 23 Ιουνίου.
andreas

Στην πραγματικότητα, το Ίδρυμα της Βουλής είναι αυτό που διοργανώνει έκθεση φωτογραφικού υλικού, αφιερωμένη στον επί πολλά χρόνια πρωθυπουργό της χώρας και ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, τον επόμενο μήνα.

Σύμφωνα με πληροφορίες μάλιστα, ο ίδιος ο Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, επικοινώνησε τηλεφωνικά με την νυν πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά, προκειμένου να την ενημερώσει για την όλη πρωτοβουλία της Βουλής και να ζητήσει τη συμβολή τόσο της ίδιας όσο και του κόμματός της στην διοργάνωση της εκδήλωσης. Είναι εξάλλου σαφές, ότι το Ίδρυμα της Βουλής θα χρειαστεί φωτογραφικό και όχι μόνο υλικό, καθώς και χρήσιμες πληροφορίες για τη ζωή και την πολιτική δράση του Ανδρέα Παπανδρέου, ιδιαιτέρως δε, για τις αφανείς πτυχές της ζωής του.

Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ φέρεται να προθυμοποιήθηκε να βοηθήσει μέσω του ΙΣΤΑΜΕ, ενώ σχετική σύσκεψη για το πώς ακριβώς θα μπορούσε το κόμμα να συμβάλει στη διοργάνωση της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε χθες στην Χαριλάου Τρικούπη, με τον βουλευτή και πρόεδρο του ΙΣΤΑΜΕ Κώστα Σκανδαλίδη και τον Κώστα Λαλιώτη.

Σε επιστολή της προς τον Πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση, μάλιστα, η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ χαρακτήρισε «ιδιαίτερα θετική» την πρωτοβουλία του να οργανώσει η Βουλή εκδήλωση μνήμης για τα 20 χρόνια από τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου. Χαρακτήρισε ωστόσο παράλληλα αυτονόητο χρέος του Κοινοβουλίου να προηγηθεί ειδική συνεδρίαση της Βουλής για να αποτίσει φόρο τιμής στον Ανδρέα Παπανδρέου, στην οποία μάλιστα θα κληθούν να μιλήσουν αρχηγοί ή εκπρόσωποι των κομμάτων και της κυβέρνησης και αμέσως μετά να γίνουν, παρουσία όλων, τα εγκαίνια της έκθεσης. (Δείτε εδώ ολόκληρη την επιστολή).

Στην πραγματικότητα, η Χαριλάου Τρικούπη θέλησε να προλάβει τυχόν σχόλια και παρερμηνείες που αυθορμήτως γεννούν η πολιτική συγκυρία από την μία πλευρά, όσο και το αυξημένο ενδιαφέρον του Μεγάρου Μαξίμου για την εκδήλωση από την άλλη, με φήμες να θέλουν τον ίδιο τον πρωθυπουργό να παραβρίσκεται στα εγκαίνια της έκθεσης. Δεν είναι λίγοι, εξάλλου, όσοι κατηγορούν τον Αλέξη Τσίπρα για μία προσπάθεια να μιμηθεί τον Ανδρέα Παπανδρέου, κυρίως όμως για επιχείρηση …εισπήδησης στον χώρο της Κεντροαριστεράς.

Μόνο τυχαία δεν είναι εξάλλου η διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ με πλειάδα στελεχών του παλαιού ΠΑΣΟΚ, αλλά και η επιχείρηση οικοδόμησης σχέσεων του Αλέξη Τσίπρα με Ευρωπαίους Σοσιαλιστές, που φτάνουν ως και στο σημείο να …νουθετούν τη Δημοκρατική Συμπαράταξη να ψηφίσει νομοσχέδια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ή ακόμα και να ενταχθεί σε αυτήν.

Η επιστολή της κ. Γεννηματά στον πρόεδρο της Βουλής εδώ.

7 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. Το 4ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ στα τέλη Ιουνίου του 1996, θα ήταν αυτό που θα έκρινε την διαδοχή στην ηγεσία του κόμματος. Εκεί ο λόγος του Ανδρέα Παπανδρέου, θα ήταν καταλυτικός για τις εξελίξεις. Όλα έδειχναν ότι ο Ιούνιος θα ήταν ο πιο κρίσιμος μήνας. Στο τέλος του μήνα θα κρινόταν η τύχη του κόμματος και μάλλον και ολόκληρης της χώρας. Ο Ανδρέας είχε αποφασίσει να μιλήσει δημόσια και να αποτρέψει τη συνωμοσία που πίστευε ότι είχαν σχεδιάσει από κοινού οι ΗΠΑ με τη Γερμανία.

    Σκοπεύει να κάνει μια ομιλία που να περιέχει μερικές σημαντικές αποκαλύψεις. Καλεί τον Αντώνη Λιβάνη στο σπίτι του στην Εκάλη για να γίνει το σκαρίφημα της ομιλίας. Είναι 22 Ιουνίου του 1996.

    Στις 8.00 το απόγευμα, ο Ανδρέας Παπανδρέου έχει ολοκληρώσει την ομιλία (που ο ίδιος χαρακτηρίζει βαρυσήμαντη) και ο Νίκος Αθανασάκης την έχει δακτυλογραφήσει στον υπολογιστή του σπιτιού της Εκάλης. Ο Λιβάνης έχει ήδη αποχωρήσει. Στο σπίτι του ηγέτη του ΠΑΣΟΚ παρέμειναν ο Νίκος Αθανασάκης και ο Τηλέμαχος Χυτήρης όπου συνέφαγαν, τους οποίους ο Ανδρέας Παπανδρέου χαιρέτησε δια χειραψίας όταν το δείπνο ολοκληρώθηκε.

    Όσοι έτυχε να μιλήσουν με άτομα του στενού πυρήνα των έμπιστων συνεργατών του Ανδρέα, λένε ότι επρόκειτο για μια πύρινη ομιλία που εμπεριείχε και αποκαλυπτικές αναφορές για σχέδιο εκποίησης της Ελλάδας.

    Η μοίρα όμως είχε διαφορετικά σχέδια. Ενώ η (τελευταία) ομιλία του Ανδρέα ήταν έτοιμη και αποθηκευμένη στον υπολογιστή, ο Νίκος Αθανασάκης μαζί με τον Τηλέμαχο Χυτήρη κάθονταν στη βεράντα της βίλας και συζητούσαν.

    Στις 1.00 τα ξημερώματα, βγαίνει η νοσοκόμα που παρακολουθούσε τον Ανδρέα και τους ανακοινώνει ότι υπήρχε πρόβλημα. Αμέσως καλούν τον Υπουργό Υγείας Κρεμαστινό που καταφτάνει σε σύντομο χρονικό διάστημα, όμως ήταν ήδη αργά. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ήταν νεκρός.

    Το ιατρικό ανακοινωθέν που εκδόθηκε ανέφερε : «Περί ώραν 1,30 ο πρόεδρος Ανδρέας Παπανδρέου αιφνιδίως αισθάνθηκε δυσφορία και ανέπτυξε κοιλιακή ταχυκαρδία, η οποία εντός δύο λεπτών εξελίχθηκε σε ηλεκτρομηχανικό διαχωρισμό. Εγένετο παρατεταμένη προσπάθεια ανανήψεως. Η γενική εικόνα και τα εργαστηριακά ευρήματα, είναι συμβατά με οξύ ισχαιμικό επεισόδιο, το οποίο τελικώς επέφερε και το θάνατο, στις 2,30 το πρωί της Κυριακής 23 Ιουνίου 1996». Στις 26 Ιουνίου 1996 έγινε η κηδεία.

    Ο Νίκος Αθανασάκης, έτρεξε στον υπολογιστή για να περισώσει αυτή την ιστορική ομιλία – ντοκουμέντο. Έκανε ένα αντίγραφο για τον εαυτό του, αλλά διέγραψε το αρχείο από τον σκληρό δίσκο του Ανδρέα Παπανδρέου.

    Το 4ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ έγινε στις 30 Ιουνίου 1996. Ο Σημίτης κατάφερε να κερδίσει στην κρίσιμη μάχη. Η πλειοψηφία των μελών του ΠΑΣΟΚ που παρευρέθηκαν στο Συνέδριο ανέδειξαν τον Σημίτη ως ηγέτη του ΠΑΣΟΚ με 2.732 ψήφους, έναντι 2.324 ψήφων που πήρε ο Άκης Τσοχατζόπουλος.

    Η ομιλία του Ανδρέα, δεν διαβάστηκε ποτέ, παρ’ ότι προοριζόταν για το 4ο συνέδριο.

    Λίγους μήνες αργότερα, η χήρα του Ανδρέα, η Δήμητρα Λιάνη – Παπανδρέου, αναζήτησε αυτό το ιστορικό ντοκουμέντο.Προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Νίκο Αθανασάκη, αλλά δεν στάθηκε δυνατόν να τον βρει. Επικοινώνησε τότε με τον Τηλέμαχο Χυτήρη. Του ζήτησε να της βρει την ιστορική ομιλία. Δύο ημέρες μετά, τον ξαναπήρε στο τηλέφωνο αφού δεν είχε ανταπόκριση. Ο στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου της είπε τότε ότι δεν ήταν δυνατόν να της δώσει την ομιλία, διότι αυτός και ο Νίκος Αθανασάκης είχαν πάρει “όρκο τιμής” να μην την αποκαλύψουν ποτέ.

    Κάποιες φήμες που κυκλοφόρησαν στη συνέχεια, έλεγαν πως ο Ανδρέας σε ένα μέρος της ομιλίας του, θα έδινε διευκρινήσεις για αυτά που είχε πει στις Κάννες το 1995.
    Θα αποκάλυπτε το μέλλον που ετοίμαζε το διευθυντήριο της Ευρώπης για τους Λαούς:

    https://www.youtube.com/watch?v=gX6aESOipUw

  2. ΝΜαν. 17:16 17/05/2016

    ΝΕΟ ΒΡΟΜΙΚΟ ‘’89 ‘’ ΜΕ ΠΛΗΡΩΜΕΝΟΥΣ ‘’ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ’’

    Η Ελλάδα είναι, η μόνη χώρα, που ΟΛΗ η αντιπολίτευση, «κινήθηκε» μέσα στα πλαίσια της Εσχάτης Προδοσίας ! Οι συνέταιροι και απόγονοι του βρώμικου [[89]] ! έδωσαν τα πάντα, προκειμένου να επιτύχουν αυτό που δεν πέτυχαν το 1989. Δηλαδή την πολιτική και ηθική εξόντωση, του Πρωθυπουργού και Προέδρου του Πασοκ Γιώργου Παπανδρέου. Είναι πια φανερό ότι όλοι μαζί, συνταξιούχοι κόκκινοι δικαστές, ασύμμετρες και αόρατες δυνάμεις και απειλές, παλιοί και νέοι εφιάλτες, δασκαλεμένοι και «άγουροι», συμμετείχαν στην προσπάθεια για την αποπομπή του Γιώργου Παπανδρέου, ώστε οι νέοι ‘’εξουσιαστές’’ να ξεπουλήσουν την Ελλάδα και τους Έλληνες.
    Έτσι η δημοκρατία υφίσταται σήμερα το βιασμό της, από τους αιρετούς φασίστες και υπηρέτες ξένων και ντόπιων νταβατζήδων και τραπεζικών παρακυκλωμάτων.
    Η Ελλάδα σήμερα, παρουσιάζει μέσα και έξω την πιο άθλια αντιδημοκρατική και αμοραλιστική εικόνα παράνοιας και συμφερόντων.

  3. Δεν έχω χρόνο Δικάζω τον Ανδρέα Παπανδρέου

    Β. ΚΟΚΚΙΝΟΣ: Δεν έχω χρόνο. Δικάζω τον Ανδρέα Παπανδρέου.

    ΑΘΩΟΣ Ο ΑΝΤΡΕΑΣ: ΕΝΟΧΟΙ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ- ΚΟΚΚΙΝΟΙ- ΚΑΙ…ΣΙΑ!!!
    =====================================================
    Η αθωωτική απόφαση για τον Ανδρέα Παπανδρέου ήρθε πανηγυρικά τις πρώτες πρωινές ώρες της 17ης Ιανουαρίου 1992. «Κοιτάξαμε στα γρήγορα τα πρόσωπα όλων των δικαστών … Ψάξαμε στους περισσότερους την εσωτερική γαλήνη. Και ψηλαφήσαμε τη θλίψη των λίγων.
    2.Συγκεκριμένα : Του προέδρου του Υπουργοδικείου.
    Προδόθηκε πολλαπλά. Ακόμα και με την ανάγνωση της απόφασης. Διαβάζοντας την αθωωτική απόφαση, μετέδιδε και θλίψη στο χρώμα της φωνής του. Και ανέγνωσε το σκεπτικό της καταδικαστικής μειοψηφίας, λες και αυτή ήταν η απόφαση.
    Η φωνή του Βασίλη Κόκκινου είχε τότε σθένος.
    Στη συνέχεια, τη θλίψη εκείνου του δικαστή που περίμενε αυτή τη στιγμή σαν μία προσωπική ιστορική βεντέτα ανάμεσα σε αυτόν και τον Ανδρέα Παπανδρέου!
    Κυκλοφορούσε σε όλες τις διασκέψεις, πριν από την έναρξη της ΔΙΚΗΣ του Υπουργοδικείου, έχωνε την μία του παλάμη στην άλλη και την έτριβε δυνατά.
    ¨Δεν μπορώ να αναλάβω την εισήγηση(πότε της μίας και πότε της άλλης υπόθεσης).
    Δεν έχω χρόνο. Δικάζω τον Ανδρέα Παπανδρέου. ¨…
    Και ήταν ο ίδιος που τις πρώτες ημέρες του Υπουργοδικείου απευθυνόταν σε δύο τρεις συναδέλφους τους προσβλητικά.

    Είχε φανεί από την αρχή πως δεν θα υπάκουαν. ¨Γιατί καθυστερούμε τη δίκη;
    Γιατί δεν τελειώνουμε; Ο Παπανδρέου είναι ένοχος σε όλα. Δέκα – τρία. Το πολύ¨.
    Υπαινισσόταν ότι οι απαλλακτικές γνώμες δεν θα ξεπερνούσαν τις τρεις»!

  4. Η μόνη ελπίδα του ελληνικού λαού ΣΗΜΕΡΑ

    είναι όταν σκέφτεται ότι μπορεί να έρθει μια δεκαετία σαν εκείνη του 1980,που χόρτασε ο κόσμος ψωμάκι, χρήματα, δουλειά…

    -Και όσοι αντέχουν ακόμη τα «μνημόνια» το χρωστάνε σε εκείνη την περίοδο…

    .-«Η εκδίκηση της γυφτιάς» όμως(όπως θα έλεγε και ο αείμνηστος Νίκος Παπάζογλου) είναι μπροστά…

  5. 1.‘’Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ’’

    *Αλήθεια, ποιος θυμάται την Ελλάδα πριν τον Ανδρέα; Την Ελλάδα των φακελωμένων, την Ελλάδα των πολιτών δεύτερης και τρίτης κατηγορίας που δεν είχαν ούτε καν το συνταγματικό δικαίωμα να ονειρευτούν μια καλύτερη ζωή; Την Ελλάδα των στρατιωτικών, της αστυνομοκρατίας, των «κοινωνικών φρονημάτων»;
    *Την Ελλάδα που οι ήρωες της Εθνικής Αντίστασης θεωρούνταν μιάσματα και ήταν αποκλεισμένοι – και οι ίδιοι και οι οικογένειές τους- από κάθε δυνατότητα κι από οποιοδήποτε μέλλον (και τους οποίους μόνο ο Αντρέας φρόντισε να αποκαταστήσει υλικά και ηθικά); Την Ελλάδα των ξερονησιών, των εξοριών , των βασανισμένων της χούντας;

    2. ‘’Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ’’

    *Αλήθεια, ποιος κανονικός άνθρωπος θυμάται την όχι και τόσο μακρινή εκείνη εποχή της χουντοκρατίας, του δεξιού παρακράτους, της ελεεινολογίας ενάντια σε κάθε προοδευτικό – δημοκρατικό πολίτη; Ποιος θυμάται την πριν από τον Αντρέα Ελλάδα των αποκλεισμένων Ελλήνων, των εξαθλιωμένων αγροτών, των ανθρώπων που έζησαν στα ξερονήσια μια ζωή, τους εκατοντάδες χιλιάδες φυλακισμένων και πολλαπλώς κακοποιημένων πολιτών που παράδερναν δίχως να έχουν – στην κυριολεξία – στον ήλιο μοίρα;

    3. ‘’Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ’’

    *Ποιος θυμάται το κράτος της Δεξιάς – ή καλύτερα ποιος ξέχασε τι σημαίνει Δεξιά στην Ελλάδα; Αλήθεια, τι μεσολάβησε και λησμονήθηκε τόσο εύκολα η επάρατος Δεξιά και πώς πρόλαβε να συσσωρευτεί τόσο μίσος εναντίον του Αντρέα; Ποιοι φρόντισαν άραγε;
    Μήπως ήρθε η ώρα να ξανασκεφτούμε αυτά που ζήσαμε ως αυτόπτες μάρτυρες και να αφήσουμε τις εμβριθείς οικονομικοπιστωτικές αναλύσεις από το κάθε κουτορνίθι στο όποιο ο Αντρέας έδωσε τη δυνατότητα να σπουδάσει απρόσκοπτα (δίχως να ανήκει σε τζάκι) για να του ζητάει σήμερα τον ιστορικό λογαριασμό σε αριθμούς;

    4.’Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ’’
    *Ποιος δεν θυμάται ότι ο Α. Παπανδρέου καθάρισε την πιο αγιάτρευτη πληγή που μάτωνε αυτό τον τόπο, μισόν αιώνα και βάλε, τον Εμφύλιο; Ποιος δεν πήρε χαμπάρι ότι ο Αντρέας έβαλε τέλος στην παλιά Ελλάδα των χονδροειδών πολιτικών και κοινωνικών διακρίσεων, την Ελλάδα της αβυσσαλέας κοινωνικής αδικίας που χώριζε τους Έλληνες, μια Ελλάδα στοιχειωμένη από τα ανεκπλήρωτα οράματα γενιών και γενιών που βρήκαν την πανηγυρική τους δικαίωση; Ποιος διαθέτει το πολιτικό και ηθικό μέγεθος να αρνηθεί ευθέως και ανερυθριάστως αυτή την πρωτοφανή πολιτική αλλαγή;

  6. Ο μύθος για τις ευθύνες του Ανδρέα Παπανδρέου για τη σημερινή οικονομική καταστροφή

    Η πιο έγκυρη και αδιαφιλονίκητη ανατροπή αυτού του μύθου, βρίσκεται στο αποκαλυπτικό σύγγραμμα του Πρύτανη των οικονομικών αναλυτών και κάθε άλλο παρά φιλοΑνδρεϊκού Νίκου Νικολάου, «Πρόσωπα της Οικονομίας, Εκδόσεις Λιβάνη, 2008». Αποσπάσματα από τις σελίδες 121-125 :

    «……Ο Ανδρέας, τις τελευταίες ημέρες του Δεκεμβρίου του ’81 έβαλε τον Υπουργό Εργασίας κ. Απόστολο Κακλαμάνη να εξαγγείλει από τηλεοράσεως αυξήσεις στους κατώτερους μισθούς και ημερομίσθια μέχρι 60% και διπλασιασμό των κατώτατων συντάξεων του ΙΚΑ, του Δημοσίου, του ΟΓΑ, ΤΕΒΕ κ.λπ. Επρόκειτο για έναν κοινωνικό σεισμό που δεν είχε το προηγούμενό του στην ιστορία της χώρας, καθώς ο Ανδρέας πραγματοποίησε με τα μέτρα αυτά μια βίαιη ανακατανομή εισοδήματος υπέρ των μη προνομιούχων της χώρας. Εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες, αγρότες κ.λπ. έφαγαν για πρώτη φορά «γλυκό ψωμί» στη σκληρή ζωή τους. Οι μεγάλες μισθολογικές αναπροσαρμογές της τάξεως του 60% αφορούσαν τα απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα των κατώτατων μισθών – ημερομισθίων με τα οποία αμείβονταν το 10-15% του 1,5 εκατομμυρίου των εργατοϋπαλλήλων της χώρας. Επρόκειτο για μεροκάματα 400-500 δρχ. και για μισθούς 12.000 δρχ. τον μήνα. Τα μέτρα αυτά τα επεξεργάσθηκαν κρυφά από το οικονομικό επιτελείο, ο Απόστολος Κακλαμάνης, υπουργός Εργασίας και ο τότε γαμπρός του Ανδρέα και διοικητής του ΟΑΕΔ, Θόδωρος Κατσανέβας, υπό την καθημερινή εποπτεία βέβαια του Ανδρέα. Εκτός από τις μεγάλες αυξήσεις, ελήφθησαν και τα εξής φιλεργατικά μέτρα:

    – Η πενθήμερη εργασία την εβδομάδα.
    – Η εργάσιμη εβδομάδα των 40 ωρών.
    – Η ετήσια άδεια των 4 εβδομάδων.
    – Θεσπίστηκαν φορολογικές ελαφρύνσεις για τους μισθωτούς και αυξήθηκαν τα οικογενειακά επιδόματα κατά 100%.
    – Μπήκε φραγμός στις ομαδικές απολύσεις.
    – Θεσμοθετήθηκε η 135 Διεθνής Σύμβαση Εργασίας και καθιερώθηκαν οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας εργασίας.

    Αυτά ήταν τα φιλολαϊκά μέτρα που πήρε ο Ανδρέας, παρά τις αντίθετες απόψεις των υπουργών του και των οικονομολόγων συμβούλων του, οι οποίοι με τις αντιρρήσεις τους καλλιέργησαν τον μύθο ότι τότε συνετελέσθη λίγο πολύ μια καταστροφή που οδήγησε την ελληνική οικονομία στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Παρ’ ότι και εγώ τότε σαν οικονομικός συντάκτης της «Καθημερινής» καταστροφολόγησα αρκετά, τώρα, ύστερα από τόσα χρόνια, ανασκοπώντας χωρίς φανατισμό τις τότε εξελίξεις πρέπει να παραδεχθώ ότι η πολιτική του Ανδρέα ήταν σωστή κοινωνικά και πολιτικά, γιατί ανέλκυσε από το περιθώριο και ενέταξε στο κοινωνικό σώμα, στρώματα μη προνομιούχων, που η πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων τα είχε κυριολεκτικά σβήσει από τον χάρτη των παρεμβάσεών της στην οικονομία. Το ότι τότε δεν έγινε ανατροπή της οικονομικής ισορροπίας προκύπτει σαφώς από τις μακροοικονομικές σειρές που έχει επεξεργαστεί για την ελληνική οικονομία η Eurostat και, σύμφωνα με την οποία, ο μέσος όρος των πραγματικών αυξήσεων σε μισθούς και ημερομίσθια που ήταν 6,9% κατ’ έτος στη δεκαετία 1961-1970 και 3,9% στη δεκαετία 1971-1980, μειώθηκε κατά 1,5% το 1981 και αυξήθηκε κατά 5,3% το 1982. Αυτή ήταν όλη και όλη η δήθεν τερατώδης αύξηση του κόστους, για την οποία διαμαρτύρονταν οικονομολόγοι επιτελείς του Ανδρέα και οι επιχειρηματίες. Και αυτό συνέβη, γιατί οι μεγάλες αυξήσεις που δόθηκαν στα κατώτατα όρια δεν επεκτάθηκαν στις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις.

    Η μεγάλη αναδιανομή εισοδήματος που έκανε ο Ανδρέας αφορούσε, λοιπόν, αποκλειστικά τους αδικημένους της ελληνικής εργατικής τάξης και τους αγρότες, οι οποίοι για πρώτη φορά έφαγαν γλυκό ψωμί. Ένα άλλο επιχείρημα κατά των αυξήσεων που και αυτό είναι έωλο, είναι ότι εξαιτίας αυτών καταχρεώθηκε δήθεν η χώρα και αυξήθηκε το δημόσιο χρέος. Το ΠΑΣΟΚ όντως πήρε το δημόσιο χρέος στο 29,7% του ΑΕΠ το 1981 και το ανέβασε στο 72% το 1989, ο υπερδιπλασιασμός όμως αυτός δεν οφείλεται στις αυξήσεις που πήραν οι 150.000 χαμηλόμισθοι, οι οποίες άλλωστε απορροφήθηκαν από τις τιμές των προϊόντων, αλλά στις αθρόες προσλήψεις στον δημόσιο τομέα και τις σπατάλες στις ΔΕΚΟ. Αλλωστε, όταν στη διετία 86-87 ήλθε η λιτότητα του σταθεροποιητικού προγράμματος του Σημίτη (μείωση της μέσης πραγματικής αμοιβής των μισθωτών 8,5% το 1986 και 5,1% το 1987), οι αυξήσεις που είχαν πάρει οι χαμηλόμισθοι λειτούργησαν σαν ανάχωμα προστασίας, για να μην επιστρέψουν στη μιζέρια του κοινωνικού περιθωρίου. Το λάθος του Κακλαμάνη είναι ότι προχώρησε σε λίγο σε ένα νόμο για τους συνδικαλιστές, που τους έδωσε προνόμια και δύναμη και έχουν καταστεί μέχρι τώρα αφεντικά στις ΔΕΚΟ, εμποδίζοντας τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα και την περιστολή της σπατάλης……..».

    Όση χολή και δεξιόστροφη διαστρέβλωση των στοιχείων και αν επιρρίπτεται συστηματικά ή ανοήτως στη χρυσή οκταετία 1981-88, δύσκολα αλλοιώνεται η λαϊκή ιστορική μνήμη για τις καλύτερες μέρες που έζησε ο απλός πολίτης την περίοδο εκείνη. Γι΄αυτό και μεγάλη έρευνα της κοινής γνώμης που έγινε το 2007 από την εταιρεία Public Issue για λογαριασμό της κάθε άλλο παρά φιλο -Ανδρεϊκής Καθημερινής, ανέδειξε τον Ανδρέα Παπανδρέου πολύ μακράν, ως τον καλύτερο πρωθυπουργό της μεταπολιτευτικής περιόδου 1974-1977, με ποσοστό 48%, έναντι 26% του Κωσταντίνου Καραμανλή του πρεσβύτερου, 7% του Κωσταντίνου Καραμανλή του νεότερου, 6% του Κώστα Σημίτη και 2% του Κώστα Μητσοτάκη (Καθημερινή, 12.12.07, βλ. πίνακες). Και επιπλέον,ανέδειξε την περίοδο 1981-85, ως την καλύτερη πενταετία για τη χώρα. Από την ίδια έρευνα προκύπτει επίσης ότι, η κοινή γνώμη, θεωρεί πως η δημοκρατία, το βιοτικό επίπεδο των πολιτών, αλλά και η οικονομία, βρισκόταν σε πολύ καλύτερο επίπεδο στην περίοδο 1981-88.

    • Θ.Τ. 10:57 17/05/2016

      Μα και βέβαια το ΠΑΣΟΚ , Το 81 τελέιωσε τα ρέστα του παρακράτους της δεξιάς ( κράτος δικαίου ) , ξεκίνησε το κράτος προνοίας ( αυτά που λέει ο Αρχίδαμος ) ( * ). Η παραοικονομία ( πελατειακά, λαμογιά ) υπήρχε και συνέχισε, βγήκε από το Κολωνακι της δεξιάς και απλώθηκε παντού, ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΣ ΜΗ ΟΥΣΗΣ ΑΠΟ Κ Α Ν Ε Ν Α ( δεξιά-ΠΑΣΟΚ-«ΑΡΙΣΤΕΡΆ» ). Στην παραοικονομία η δεξιά κράτησε πάντα τον κυρίαρχο ρόλλο ( μέρος του ΠΑΣΟΚ την απομιμήθηκε ) μέχρι το τέλος της εποχής της παρασιτικής πελατειακής – δανεισμένης – παραοικονομίας επι Καραμανλή ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΠΙ ΓΑΠ .

      ( * ) θα ξεχάσω ? ? που π.χ. η Κούλα από τα Γρεβενά που έκανε το μαρτυρικό δρομολόγιο Γρεβενά – Τασκένδη – Αθήνα ( 1949 – 1985 ), πήρε – με Αντρέα/Κακλαμανάκη – μιά στοιχειώδη σύνταξη . . . ?

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.