• Kαταιγίδες, χιόνια και πτώση της θερμοκρασίας

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

#Παραιτηθείτε, ή αλλιώς… η αγωνία του «γαλάζιου» μηχανισμού για γρήγορη κατάληψη της εξουσίας, χωρίς (ή με κρυφή) πολιτική πρόταση!

Η χώρα, εδώ και πολλά χρόνια, βιώνει μια θεσμική κρίση. Μια κρίση που πηγάζει από την μη διαφανή, μη αποτελεσματική και κυρίως μη δίκαιη, για τους πολλούς & τον «κάθε φορά πιο αδύναμο» λειτουργία των θεσμών (δικαστική, νομοθετική, εκτελεστική εξουσία, κλπ). Αυτή η θεσμική κρίση επέτρεψε να κυριαρχήσουν διάφοροι θύλακες διαφθοράς και συναλλαγής, που στηρίζονται στον κομματισμό & την αναξιοκρατία!

Αυτή η μορφή λειτουργίας των θεσμών ενίσχυσε διάφορα ολιγαρχικά συμφέροντα. Δηλαδή, τα κάθε λογής καρτέλ και ολιγοπώλια & την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα. Ενώ, παράλληλα, εμπόδισε την εγκαθίδρυση του κράτους δικαίου, τόσο στις σχέσεις μεταξύ των πολιτών, όσο και στην λειτουργία της αγοράς. Την περίοδο της Κυβέρνησης Καραμανλή η κρατική λειτουργία αυτής της μορφής ήταν η μόνη ενασχόληση του «Μεγάρου Μαξίμου» & των στενών συνεργατών των Υπουργών! (σκάνδαλα Βατοπεδίου, Επιτροπής Ανταγωνισμού, δομημένων ομολόγων, «γαλάζια» συνέντευξη, κλπ.)

Αυτή η πολιτική, παρασιτισμού, ευνοιοκρατίας, εξυπηρετήσεων, συναλλαγής & απόλυτης φορολογικής ασυλίας, των «εχόντων», δηλαδή η μοναδική συγκροτημένη πολιτική που άσκησε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (2005-2009), εξηγεί γιατί, παρά την ασφάλεια, την σταθερότητα & τον φτηνό δανεισμό με το €, φτάσαμε στα πρόθυρα της χρεωκοπίας! Εξηγεί γιατί, ενώ δανείζονταν φτηνότερα από ποτέ στην ελληνική ιστορία, δημιούργησαν νέο χρέος 110 δις! Η θεσμική κρίση, την τετραετία 2006-2009, εξελίχτηκε –και λόγω έλλειψης άλλης πολιτικής– σε κρίση παραγωγικότητας, ανταγωνιστικότητας και ελλειμμάτων η οποία οδήγησε στην κρίση δανεισμού και εν τέλει στην οικονομική και κοινωνική κρίση, που βιώνουμε τα τελευταία 5-6 χρόνια.

Δυστυχώς, αντί, μόλις ξέσπασε η κρίση, να αναλογιστούμε ποια ήταν τα λάθη του πολιτικού συστήματος, των θεσμικών εκπροσώπων, και των πολιτών, δηλαδή της χώρας ολόκληρης, την δεκαετία 2000-2009, πολλοί αναζήτησαν την εύκολη λύση. Δηλαδή, τα επιφανειακά συμπεράσματα, την συνομωσιολόγια, το εύκολο «ανάθεμα» στην άλλη άποψη, τον φανατισμό, την καλλιέργεια-επένδυση στην οργή αμαθών & παραπλανημένων πολιτών.

Και, έτσι, χωρίς καμία διαφορετική πρόταση, χωρίς κανένα άλλο κατατεθειμένο πολιτικό σχέδιο, χωρίς καμία αυτογνωσία …φτάσαμε στις «πλατείες». Η ετερόκλητη συμμαχία της «αντιμνημονιακής δεξιάς» με την «αντιμνημονιακή αριστερά», μαζί με τα διάφορα κέντρα του παρασιτισμού, που φοβήθηκαν ότι …μπορεί η «κρίση να γίνει ευκαιρία για όλους» σπάζοντας τα αποστήματα του παρασιτισμού με μεταρρυθμίσεις, «κατασκεύασαν» αυτό το φαινόμενο…

Τι ήταν οι πλατείες; Μια «αυθόρμητη» συγκέντρωση πολιτών που είχαν «αγανακτήσει» …ή μάλλον καλύτερα, «τους είχαν αγανακτήσει»! Όλοι, εκτός Κυβέρνησης, από την άκρα δεξιά μέχρι την άκρα αριστερά και τους “αντικειμενικούς” δημοσιογράφους, έλεγαν κάθε βράδυ στα δελτία των «8» και τα «πρωϊνάδικα», ότι «η πολιτική αυτή μπορούσε να αποφευχθεί» … «ότι υπήρχαν άλλες λύσεις που δεν θα κόστιζαν στον λαό, αλλά στους …δανειστές, το €, τις τράπεζες, κλπ, «ότι τα μέτρα ήταν αδιέξοδα, γιατί υπάρχει άλλο μίγμα...», «…ότι όλα αυτά μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με μια άλλη σκληρή διαπραγμάτευση», κλπ, μέσα σε ένα κρεσέντο απύθμενου λαϊκισμού! Μοναδικό «θολό» αίτημα …να φύγει η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

Τι κατάφερε πολιτικά αυτή η «θολή» κινητοποίηση των «αγανακτισμένων»;

Σε σχέση με το μνημόνιο, πέτυχε να το κάνει βαρύτερο! Να του δώσει ζωή για άλλα τρία χρόνια και να το συμπληρώσει από μια σειρά μέτρων εις βάρος της κοινωνικής συνοχής και της δικαιοσύνης! Σε σχέση με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας και τις αιτίες της κρίσης, πέτυχε να σταματήσει όλες τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις! Να σταματήσει κάθε αλλαγή στους θεσμούς, το πολιτικό σύστημα, το κράτος, την δημόσια διοίκηση, την αυτοδιοίκηση, το τραπεζικό σύστημα, την παιδεία, την αγορά, την υγεία, κλπ. Αλλά πέτυχε τον πραγματικό στόχο της… την άνοδο της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία. Έτσι μετά, παρότι τα μνημόνια συνεχίστηκαν, οι «αγανακτισμένοι» εξαφανίστηκαν!

Η ΝΔ, απλά πάτησε σε αυτή την οργή & το «θολό» αίτημα για να το πετύχει! Ήξεραν και ξέρουν ότι σε ένα οργισμένο πλήθος δεν χρειάζεται να παρουσιάσεις κάποια πραγματική λύση, ή κάποια τεκμηριωμένη πρόταση ή μια εναλλακτική! Αρκούσε… να #fygoun αυτοί που κάνουν όλα αυτά «…τα απερίγραπτα εις βάρος του λαού και της χώρας…» για να λυθούν ως δια μαγείας όλα τα προβλήματα… κρύβοντας φυσικά και ποιο κόμμα τα δημιούργησε!

Κόμματα και κινήσεις του περιθωρίου (ΧΑ, ΕΠΑΜ, ΣΠΙΘΑ, κα) και κόμματα-πρόσωπα, με μικρή τότε, επιρροή (ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη της ΝΔ που έφτιαξαν τους ΑΝΕΛ, κλπ) βρήκαν την ευκαιρία να μπολιάσουν τους Έλληνες με μίσος! Να διχάσουν! Να κατασκευάσουν «προδότες» και «πατριώτες», να κάνουν την «μούντζα» πολιτική πρόταση και την «κρεμάλα» εργαλείο άσκησης πολιτικής.

Δυστυχώς, πέντε χρόνια μετά, διαπιστώνουμε πόσο εγκληματικά έπαιξαν με την χώρα όσοι «προκάλεσαν» τις «πλατείες», και πόσο στράφηκαν εναντίον του εαυτού τους όσοι …κατέβηκαν σε αυτές, δίνοντας δύναμη στα διάφορα εθνικολαϊκιστικά μορφώματα (ΧΑ, ΑΝΕΛ), αλλά και στα «κοινωνικά κινήματα» της «ουτοπίας» και της «αυταπάτης» (ΣΥΡΙΖΑ/ΛΑΕ)! Οι «αγανακτισμένοι» πολίτες που στοιβάχτηκαν στις «πλατείες», τελικά, εξυπηρέτησαν μικροκομματικά και επιχειρηματικά συμφέροντα. Αυτό έγινε γιατί δεν υπήρχε κανένα πρόταγμα, καμία ιδεολογία, καμία διεκδίκηση! Μόνο μια απροσδιόριστη «αγανάκτηση» και ένα αίτημα να σταματήσουν τα μνημόνια και να #παραιτηθούν οι «άλλοι».

Σήμερα, μετά από όλα αυτά που έχουμε ζήσει, θα έπρεπε όλοι να έχουν καταλάβει ότι οι πολιτικές διαφορές είναι θεμιτές, αλλά δεν μπορεί να οδηγούν σε μετωπικές συγκρούσεις. Δηλαδή, σε συγκρούσεις που οδηγούν σε αστάθεια και οπισθοδρόμηση.

Συγκρούσεις που δεν έχουν κάποιο πολιτικό πρόταγμα ή κάποια εναλλακτική πρόταση, αλλά που απλά απαιτούν να #παραιτηθούν οι μεν, για να «ανακαταλάβουν» την εξουσία οι δε!
Να παραιτηθούν, για να έρθει ποιος και με ποια πρόταση; Η λαϊκή δεξιά (Γιακουμάτος, Βούλτεψη, Δαβάκης, Βλάχος, κ.α.) που φλερτάρει ακόμα με αντιμνημονιακές κορώνες; Η λαϊκιστική δεξιά του Άδωνι, που ασκεί την πιο επιφανειακή, συνθηματολογική, συντηρητική και εν τέλει ανούσια αντιπολίτευση, με μοναδικό στόχο την εντυπωσιοθηρία; Να φύγουν για να έρθει νεοφιλελεύθερη δεξιά, που ενώ μιλάει για ανταγωνιστικότητα και επενδύσεις, συνεχίζει να φλερτάρει με τον παρασιτισμό και την κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα (γνωστών οικογενειών); Η νεοφιλελεύθερη δεξιά του Χατζηδάκη που παντού βλέπει ως λύση κάποιον ασύδοτο και αφορολόγητο επιχειρηματία, που σχεδόν με «θεϊκή δύναμη» μπορεί να τα κάνει όλα τέλεια και δίκαια;

Είναι προφανές, ότι για τον προοδευτικό δημοκράτη πολίτη η λύση για την χώρα δεν βρίσκεται απλά στην γρήγορη και «άρον-άρον» αλλαγή της Κυβέρνησης. Λύση στο πρόβλημα της χώρας θα δοθεί όταν η κοινωνία ενστερνιστεί συγκεκριμένες αξίες, οι οποίες θα μετουσιωθούν σε συγκριμένη πολιτική πρόταση.

Πρόταση που δεν θα απαντά μόνο στο ποιος θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές, αλλά θα προβάλει ένα διαφορετικό υπόδειγμα (από το προμνημονιακό και μνημονιακό) για το πώς πρέπει να κυβερνηθεί και πώς θα αλλάξει αυτή η χώρα! Ένα υπόδειγμα που σήμερα μπορεί να διαμορφώσει μόνο η Δημοκρατική Συμπαράταξη και ο σοσιαλδημοκρατικός χώρος!

Οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, οι δυνάμεις που δεν βλέπουν καμία λύση στον κοινωνικό διχασμό και την δομική φτωχοποίηση, που φέρνει ο νεοφιλελευθερισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά και οι πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ, οφείλουν να μην συμμετέχουν σε διαμαρτυρίες «πολιτικού συνονθυλεύματος», καθαρά τυχοδιωκτικού χαρακτήρα! Σε διαμαρτυρίες όπου επικρατεί όποιος «φωνάζει περισσότερο», «όποιος είναι πιο βίαιος-δυναμικός» και …όποιος έχει τα κατάλληλα επικοινωνιακά εργαλεία να κάνει το δικό του πολιτικό μήνυμα (π.χ. το γενικό και ύπουλο «λιγότεροι φόροι», για ποιους άραγε;) δήθεν «διεκδίκηση του λαού της …πλατείας». Σε «θολές» διαμαρτυρίες, όπου κάλλιστα μπορούν να συνυπάρξουν οι φιλελεύθεροι του Κυριάκου με τους δραχμιστές-οπισθοδρομικούς του Καρατζαφέρη, της Ζωής, της ΛΑΕ, του ΕΠΑΜ…

Η χώρα έχει ανάγκη από μια νέα μεταρρυθμιστική και ανατρεπτική συμμαχία! Συμμαχία όμως, η οποία πρέπει είναι προοδευτική και όχι αόριστης διαμαρτυρίας! Συμμαχία, που θα συγκρουστεί με τον παρασιτικό κομματικό κρατισμό, τον οποίο εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ, λόγω δογματισμού και αδυναμίας κατανόησης του σύγχρονου κόσμου. Συμμαχία, που θα συγκρούεται, εξίσου, και με την ασύδοτη, παρασιτική και κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, που εκπροσωπεί η ΝΔ! Μια «επιχειρηματικότητα», η οποία, μετά την επιβολή της νέας λιτότητας για τους πολλούς, απαιτεί τις «φιλελεύθερες απορρυθμίσεις» του #Κυριάκου, για να αντέξει στον διεθνή ανταγωνισμό, χωρίς να γίνεται πραγματικά ανταγωνιστική.

Οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, με κορμό την Δημοκρατική Συμπαράταξη, οφείλουν να «κατέβουν» στην κοινωνία, με μια ενιαία πολιτική πρόταση και όχι ως «χώρος θολής διαμαρτυρίας». Με μια πρόταση που θα εφαρμόζει στην πράξη στις αξίες της σοσιαλδημοκρατίας για πραγματικό κράτος δικαίου, διαφάνεια και δημοκρατία. Μια πρόταση που θα βάζει στο επίκεντρο το χτίσιμο ενός διαφορετικού δημόσιου τομέα , αναδεικνύοντας ότι οι υπηρετούντες σε αυτό είναι υπηρέτες του λαού και όχι του «κόμματος» ή του εαυτού τους! Μια πρόταση που θα προτάσσει την δίκαιη και ισορροπημένη ανάπτυξη, μέσα από μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα σπάνε την αδιαφάνεια σε δημόσια έργα-προμήθειες, τα ολιγοπώλια-καρτέλ και τα «νομοθετημένα» μονοπώλια, δίνοντας χώρο στη νέα και την διεθνή επιχειρηματικότητα!

Οι ψηφοφόροι, οι φίλοι, οι (εν αναμονή) …θεατές της σοσιαλδημοκρατίας κουράστηκαν να βλέπουν τον χώρο ως μια «ουρά» κυβερνητισμού! Μια «ουρά» που είτε αναζητά κυβερνητική λύση ως «κολαούζος του ΣΥΡΙΖΑ», είτε «γρήγορη κυβερνητική αλλαγή», ως κολαούζος της Νέας Δημοκρατίας! Η Σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα έχει προοπτική μόνο μέσα από την χειραφέτηση και την αυτόνομη δράση της! Μακριά από τον λαϊκισμό και την ταύτιση με την δεξιά του #Kyriakou… συνεχίζοντας να προτείνει την μόνη εφικτή λύση σήμερα: την συγκρότηση μιας νέας Κυβέρνησης, από αυτή την Βουλή, για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και για τον θεσμικό-διοικητικό-κοινωνικό εξευρωπαϊσμό της χώρας!

Πετράκης Μανώλης

Πληροφορικός – ελευθ. επαγγελματίας
μέλος συντονιστικού συμβουλίου Κρήτης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης

 

[1] Δεν είναι δυνατό να πιστεύει κάποιος ότι ο δημόσιος τομέας μπορεί να γίνει ευέλικτος, δυναμικός, λειτουργικός, παραγωγικός & παράγοντας δικαιοσύνης και στήριξης του κοινωνικού ασανσέρ, από το κόμμα που δεν πιστεύει στον ρόλο του και που τον είχε πάντα ως εργαλείο επιβολής (1935-1975) ή διαχείρισης εκλογικής πελατείας, θαλασσοδανείων & φορολογικών μπουναμάδων σε λίγους (1975-1981, 1990-1993, 2004-2009).

2 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. MT 11:40 16/06/2016

    Η πενία τέχνες κατεργάζεται Η ελληνική σοσιαλδημοκρατία δηλ. το ΠΑΣΟΚ σε παλαιά ή νεα έκδοση, άφησε πολύ ισχυρά ίχνη της πολιτικής της στην κοινωνία, αλλά και την πολιτική ζωή του τόπου. Πιο συγκεκριμένα δεν μπορεί κανένας σοβαρός αναλυτής να αγνοήσει ότι η κυβέρνηση Σημίτη,( κορυφαίος εκφραστής της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας) ιδιαίτερα στη δεύτερη θητεία της, έδωσε πολιτικό και ιδεολογικό χωρό για να αναπτυχθεί σε όλα τα επίπεδα της κυβερνητικής πολιτικής η διαφθορά, η διαπλοκή , οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες . Στο επίπεδο της κοινωνίας δε η υπερσυγκέντρωση κεφαλαίων των τραπεζών, σαν αποτέλεσμα της τεράστιας αύξησης των κερδών τους και η απάτη του χρηματιστηρίου , η οποία έχει ονοματεπώνυμο ( Σημίτης , Παπαντωνίου), δημιούργησαν μια επίπλαστη οικονομική ανάπτυξη με αύξηση της κατανάλωσης αγαθών και υπηρεσιών, στηριγμένη στο πλαστικό χρήμα και τα διάφορα καταναλωτικά δάνεια συνέβαλε αποφασιστικά στην αντικατάσταση του «εμείς» με το «εγώ» και την αντίληψη της ήσσονος προσπάθειας, αφού τα φαινόμενα εύκολου πλουτισμού ( πολύ συχνά προσωρινού) αφορούσε ανθρώπους της διπλανής πόρτας , η πλειοψηφία των οποίων μετά από κάποιο διάστημα αποδείχτηκαν «λαμόγια» της κομματικής και κυβερνητικής νομεκλατούρας. Η κυβέρνηση Σημίτη αντιπροσωπευτική περίπτωση ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, άφησε το αποτύπωμά της, με κορυφαία πολιτικά στελέχη στη φυλακή, άλλα πριν από την καταδίκη, άλλα να δέχονται δημόσια ότι χρηματίζονταν για λογαριασμό του κόμματος, απόεθνικούς προμηθευτές. Όλα αυτά τα φαινόμενα διαπλοκής και διαφθοράς δεν αφορούσαν τον Σημίτη (;), ακόμη και όταν στα σκάνδαλα χρηματισμού εμπλέκονταν πολιτικοί του στενού περιβάλλοντός του ( Τσουκάτος, Μαντέλης). Ο ίδιος μάλιστα δεν ψέλλισε ούτε λέξη, όταν δημόσια καταγγέλθηκε από την siemens η μίζα του 2% σε κάθε προμήθεια. Το αποτύπωμα του νεοφιλελεύθερου ΠΑΣΟΚ παραμένει επίκαιρο, όσο υπάρχουν απόψεις σαν αυτή του Μανώλη Πετράκη με την επιλεκτική αμνησία που τον ταλαιπωρεί να επιρρίπτει, σαν γνήσιος πασόκος και μάλιστα παλιάς κοπής, τη κρίση που βιώνει η χώρα στη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ «Δυστυχώς, πέντε χρόνια μετά, διαπιστώνουμε πόσο εγκληματικά έπαιξαν με την χώρα όσοι «προκάλεσαν» τις «πλατείες»…» Για την διακυβέρνηση 40 χρόνων κουβέντα.
    Αν η ηγεσία της σοσιαλδημοκρατίας παραμένει ουσιαστικά παρακολούθημα της ΝΔ ( Βενιζέλος, Λοβέρδος) και την εκπροσωπεί ο Θανάσης Χειμωνάς η πορεία της , που εκφράζεται από τις απόψεις σαν αυτές του Μανώλη Πετράκη η εξαφάνιση της είναι ζήτημα χρόνου. Η διστοκία στη συσπείρωση πολιτικών δυνάμεων και προσώπων στη «Δημοκρατική Συμπαράταξη» φαίνεται ότι δεν προβληματίζει κανέναν.

  2. Θ.Τ. 12:04 15/06/2016

    Ολα καλά και άγια , αλλά από που και ως που «με κορμό την Δημοκρατική Συμπαράταξη»
    με το Αλτσχάιμερ γύρω από ΓΑΠ, 2009 – 2011 και τον ρόλο Βενιζέλου .

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.