• Υπέρτατος στόχος η ποσοτική χαλάρωση

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

ΤΟ BREXIT, Ο ΣΟΥΜΑΝ ΚΑΙ Ο ΑΔΙΑΝΟΗΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ...

Επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την απόφαση για το Brexit μπαίνει σε τούνελ και πολλοί θεωρούν αβέβαιο το μέλλον της. Επειδή ακούμε πολλά για τον Κάμερον, τον Φάρατζ, την Μέρκελ, τον Ολάντ και τους αποδέλοιπους πρωταγωνιστές της νέας κρίσης που πλήττει την ΕΕ. Επειδή, για λόγους συμβολισμού, συναντήθηκαν οι εκπρόσωποι των έξι ιδρυτικών μελών της Ένωσης. Επειδή σχεδόν όλοι, πολιτικοί και πολίτες, συμφωνούν πως η ΕΕ έχει απεμπολήσει τις ιδρυτικές της αρχές. Επειδή το μόνο ίσως που έχει απομείνει αδιατάρακτο από από την ξεκίνημα της ΕΕ είναι ο γαλλογερμανικός άξονας. Επειδή αυτά κι άλλα πολλά, σκέφτηκα πως δεν θα ήταν άσκοπο να μάθουμε μερικά πράγματα για τον "γεννήτορα" της ενωμένης Ευρώπης. Τον Ρομπέρ Σουμάν. Ο επιπλέον λόγος είναι πως σαν σήμερα, 29 Ιουνίου, γεννήθηκε το 1886 ο σπουδαίος αυτός Γάλλος πολιτικός.

Ο Σουμάν, υπήρξε διαπρεπής νομικός, διετέλεσε για μικρό χρονικό διάστημα πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών, ενώ από το 1948 έως το 1952 ήταν υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας και θεωρείται ένας από τους πρωτεργάτες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Γεννήθηκε στο Λουξεμβούργο και το γεγονός ότι έζησε στην περιοχή των γαλλογερμανικών συνόρων επηρέασε καθοριστικά τη διαμόρφωση των ιδεών του. Παρά τα όσα υπέστη από το γερμανικό ναζιστικό καθεστώς, ή ίσως εξαιτίας των όσων υπέστη, είχε πλήρη συνείδηση ότι μόνο η διαρκής συμφιλίωση με τη Γερμανία θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση μιας ενωμένης Ευρώπης. Το 1940 εκτοπίστηκε στη Γερμανία. Δύο χρόνια αργότερα απέδρασε και έγινε μέλος της γαλλικής Αντίστασης. Παρά ταύτα, δεν επέδειξε μνησικακία όταν μετά τον πόλεμο έγινε υπουργός Εξωτερικών.

Ήταν βασικός διαπραγματευτής σημαντικών Συνθηκών και πρωτοβουλιών, όπως αυτών για τη δημιουργία του Συμβουλίου της Ευρώπης, του σχεδίου Μάρσαλ και του NATO, πρωτοβουλίες που αποσκοπούσαν στην ενίσχυση της συνεργασίας στο πλαίσιο της δυτικής συμμαχίας και στην ενοποίηση της Ευρώπης. Ο Σουμάν, ωστόσο, οφείλει τη φήμη του κυρίως στη λεγόμενη σήμερα "διακήρυξη Σουμάν", με την οποία πρότεινε στη Γερμανία και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες να συνεργαστούν προς την κατεύθυνση της ταύτισης των οικονομικών συμφερόντων τους. Έτρεφε την πεποίθηση ότι αν επιτυγχανόταν η ταύτιση των οικονομικών συμφερόντων των ευρωπαϊκών κρατών, ο πόλεμος θα καθίστατο "όχι απλώς αδιανόητος, αλλά και πρακτικά ανέφικτος".

Σε συνεργασία με τον Ζαν Μονέ, συνέταξαν το παγκοσμίως γνωστό "σχέδιο Σουμάν" το οποίο δημοσιεύθηκε στις 9 Μαΐου 1950, ημερομηνία που αναγράφεται πλέον στη ληξιαρχική πράξη γέννησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρότεινε τον από κοινού έλεγχο της παραγωγής άνθρακα και χάλυβα, που ήταν οι σημαντικότερες πρώτες ύλες για την πολεμική βιομηχανία. Η κεντρική ιδέα ήταν ότι καμία χώρα δεν θα μπορούσε να ξανακηρύξει πόλεμο εάν δεν είχε τον έλεγχο της παραγωγής άνθρακα και χάλυβα.

Ο Σουμάν γνωστοποίησε το σχέδιο στον Γερμανό Καγκελάριο Αντενάουερ, ο οποίος αντιλήφθηκε αμέσως ότι αποτελούσε μια ευκαιρία για την εδραίωση της ειρήνης στην Ευρώπη και το αποδέχθηκε. Σύντομα αντέδρασαν θετικά και οι κυβερνήσεις της Ιταλίας, του Βελγίου, του Λουξεμβούργου και των Κάτω Χωρών. Τα έξι κράτη υπέγραψαν τη συμφωνία για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα στο Παρίσι, τον Απρίλιο του 1951. Αυτός ο υπερεθνικός οργανισμός έθεσε τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και κατόπιν της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία εξακολουθεί να λειτουργεί με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα που δημιουργήθηκαν για πρώτη φορά το 1950.

Η Ευρώπη, λοιπόν, ξεκίνησε ως μια πρωτοβουλία για την ειρήνη και, κατά τον Σουμάν, η συνεργασία θα έπρεπε να σχεδιαστεί έτσι ώστε να δημιουργήσει κοινά συμφέροντα μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, τα οποία θα οδηγούσαν σε σταδιακή πολιτική ολοκλήρωση, απαραίτητη προϋπόθεση για ειρηνικές σχέσεις μεταξύ τους: "Η Ευρώπη δεν θα δημιουργηθεί διά μιας ή βάσει ενός μοναδικού σχεδίου. Θα οικοδομηθεί μέσα από απτά επιτεύγματα που θα δημιουργήσουν πρώτα μια πραγματική αλληλεγγύη. Η συνένωση των ευρωπαϊκών εθνών προϋποθέτει την εξάλειψη της μακραίωνης αντίθεσης της Γαλλίας και της Γερμανίας".

Οι προσπάθειες του Σουμάν, όμως, δεν σταμάτησαν εκεί. Υποστήριξε επίσης τη διαμόρφωση μιας κοινής ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής, ενώ το 1958 ανέλαβε πρώτος πρόεδρος του οργάνου που σήμερα είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Κατά την αποχώρησή του, το Κοινοβούλιο τού απένειμε τον τίτλο του «ιδρυτή της Ευρώπης». Λόγω της σημασίας της «διακήρυξης Σουμάν», η 9η Μαΐου ανακηρύχθηκε «Ημέρα της Ευρώπης», ενώ προς τιμήν του πρωτοποριακού έργου του προς την κατεύθυνση της ενωμένης Ευρώπης, η συνοικία στην οποία βρίσκονται οι έδρες πολλών θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες φέρει το όνομά του.

Δυστυχώς, σήμερα αντί για ταύτιση οικονομικών συμφερόντων έχουμε αποκλίσεις. Και μάλιστα μεγάλες. Οι αντιθέσεις ανάμεσα στο Βορρά και το Νότο, το Κέντρο και την Περιφέρεια της ΕΕ οξύνονται και οι δημοσιονομικές ανισορροπίες των περισσοτέρων κρατών μελών μεγαλώνουν. Η ηττημένη των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, η Γερμανία, είναι κυρίαρχη, οικονομικά και πολιτικά, δύναμη και αυτή που οδηγεί την ευρωπαϊκή λοκομοτίβα. Αντίθετα ο μεγάλος νικητής των δύο Πολέμων, η Βρετανία, με δική της πρωτοβουλία οδηγείται στο περιθώριο των ευρωπαϊκών εξελίξεων. Θέλω να πιστεύω πως η μη ταύτιση των οικονομικών συμφερόντων των ευρωπαϊκών κρατών δεν θα τα οδηγήσει κάποια στιγμή και σε περιπέτειες. Και ότι ο πόλεμος συνεχίζει να είναι "όχι απλώς αδιανόητος, αλλά και πρακτικά ανέφικτος"...

1 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. Uncle. K 22:01 29/06/2016

    Φίλε Φ.
    Ναι αλλά ό Σουμάν γιά να φτάσει εκεί πού έφτασε και να αναλάβει το υπουργείο καί να είναι ένας από τήν μήτρα αυτών πού έφεραν στόν κόσμο τήν Ε.Κ δέν γεννήθηκε με τήν Ρεζιστσανς, πέρασε Πολέμους και μάχες υποθέτω, κακουχίες, καταστροφές απανωτες και οικονομικές κρίσεις πολλές μέχρι να καταλάβει οτι ο κόσμος χρειάζεται Ειρήνη. Από την άλλη βλέπεις όμως σαν οικονομολόγος και δικηγόρος άρχισε από τόν χάλυβα και τήν οικονομική «ευμάρεια».
    Ο Θεός ας αναπάψει τήν ψυχή του, αν και δεν είναι σήμερα τό μνημόσυνο, σήμερα θα είχε γενέθλια αλλά ειν αργά γιά νά του ευχηθούμε να τα κατοςτήςει, αφού τόν ανάφερες και παρά πολύ έκανες κάτι πρέπει να τού ευχειθούμε όλοι.
    Άνοιξα όμως μιά κουβέντα μέ τόν Φ. Συναναγνώςτη Φρήμαν εχθές, αν θέλεις βέβαια να νεκατωθείς από μέρους τουλάχιστο είσαι ευπρόσδεκτος.
    Εχθές έριξα μια κουβέντα για τήν Δημοκρατικότητα ειδικά τών Δημοψηφισμάτων και κατά πόςο οι προχωρημένης ηλικίας άνθρωποι πρέπει να έχουν ίση ψήφο με τούς 20 αρηδες οί οποίοι έχουν μιά ολόκληρη ζωή μπροστά τους. Απαριθμήσα και τούς λόγους καί τίς ασθένειες των γέρων, έφθασα μάλιστα καί στούς αδήλωτους νεκρούς που παίρνουν τίς συντάξεις και βέβαια έχουν καί τό δικαίωμα ψήφου, το οποίο στό εξωτερικό π.χ Αγγλία Γερμανία Αυστρία κ?α μπορούν νά ψηφίζουν «επιστολικά» μέ ταχυδρόμο τόν άγιο Πέτρο.
    Ο Φρήμαν βέβαια δέν συμφώνησε.
    Λοιπόν Φρήμαν όπως ετόνισα πρόκειται περισσότερο γιά τά δημοψηφίσματα, γιατί στήν Ελλάδα ένα Κόμμα π.χ τού 38% με τίς πουρμπουάρ έδρες μπορείς να κυβερνήσει άνετα. Τίς πουρμπουάρ νομίζω τίς υπερασπίσθηκε με σθένος ο Φελνίκος σέ άρθρο του η σέ ερώτηση μου, δέν θυμάμαι, πάει πολύς καιρός από τότε βέβαια αλλά θα τα κοιτάξει και αν κάνω λάθος θα μέ διαψεύσει. Γι” αυτό καί στήν ΕΛΛΑΔΑ τήν Δημοκρατικότητα τού πολιτεύματος τήν βάζουμε στη γωνία.
    Εδώ πρόκειται για τά δημοψήφισμα τά οποία επηρεαζουν τήν ζωή των νέων για τήν υπόλοιπη τους ζωή, γιά τήν σύνταξη και τήν υγεία Σου ομως μή στεναχωριέσαι, θα ασχοληθεί η Βουλή επειγόντως και συνοπτικά το 30 ή 40 % χωρίς κάν να σέ ρωτήσει.

    Το δημοψήφισμα ομως Είναι αν προτιμάς μιά επί ζωής Συνταγματική μεταρρύθμιση . Σ´αυτή τήν μεταρρύθμιση μπορεί νά δεχθεί ο νέος νά συναποφασίζει καί ο προπαππος του; Εσύ τον καιρό που ήσουν νέος και είχες μιά ζωή μπροστά σου θα τό δεχόσουν; Εγώ πάντως όχι.
    Αν γίνει δημοψήφισμα τώρα γι” αυτό τό Θέμα νομίζεις οτι θά έχουν τήν πλειοψηφία αυτοί πού ειναι μέ τούς νέους η αυτοί πού λεν «Ουτε που να το συζητάς».
    Βέβαια όπως έγραφε ένα περίπου σε ένα άρθρο κριτικής ο Φελνίκος παλιότερα «αν θελουμε εμείς καί όποτε θελουμε αφήνουμε το νέο νά σηκώσει κεφάλι». Γίαυτό καί τέτοιο δημοψήφισμα δέν γίνεται η δέν επιτρέπεται νά γίνει.
    Υπάρχει μια μέση οδός όμως τά δημοψηφίσματα να χρειάζονται τήν πλειοψηφία τού 70 – 75% για να τεθούν σε ισχύ.
    Τό Brexit πάντως έτσι εύκολα δέν θά τεθεί σέ πράξη.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.