• Τόμσεν: Η οικονομία θα ανακάμψει σε 20 χρόνια

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Από το σωτήριον έτος 1453 είχε να βομβαρδιστεί η Κωνσταντινούπολη!

Όσο και αν ακούγεται ή προσλαμβάνεται ως παράδοξο (και τούτο το γνωρίζουν άριστα οι ιστορικοί, οι διπλωμάτες, αλλά, και οι πιο προχωρημένοι στην εντρύφηση της ιστορίας), η τελευταία φορά που η Κωνσταντινούπολη κατέστη πεδίο βολής βομβών -αν και μεσολάβησαν έκτοτε κρίσιμες διενέξεις, ήγουν τοπικοί, περιφερειακοί και παγκόσμιοι πόλεμοι-, ήταν στις παραμονές της θρυλικής άλωσής της : το σωτήριον έτος 1453! Μάλιστα (το παράδοξο συνεχίζεται ισχυροποιημένο), και τότε και σήμερα, το βομβαρδισμό διεξήγαγαν οι ίδιες πάνω – κάτω δυνάμεις που, ναι μεν τότε ονομάζονταν χάριν αυτοκρατορικού γούστου και σύνθεσης «Οθωμανοί», όμως, εθνοτικά και ταυτοτικά στον ιστορικό χώρο και χρόνο· βρίσκουν αυθεντική και πλήρη αναφορά στο προαιώνιο όνομα «Τούρκοι»!!!

Μπορεί, ασφαλώς, τα δύο γεγονότα να έχουν εντελώς διαφορετική βάση και σημασία, ωστόσο, γνωρίζοντας ότι η ιστορία παίζει τα δικά της παιχνίδια, καταδεικνύεται με σαφήνεια ένα νέο συμπέρασμα με βαρύνουσα σημασία : ότι, δηλαδή, εκείνο που δεν αποτόλμησαν λόγω των λεπτών ισορροπιών και των γεωπολιτικών – γεωστρατηγικών status που επικρατούσαν (ελέω Στενών) ολόκληρες αυτοκρατορίες, μεγάλες δυνάμεις και κράτη· το κατόρθωσαν, τρόπον τινά, από μόνοι τους, οι ίδιοι οι Τούρκοι : βομβάρδισαν την πόλη – σύμβολο (την πρωτεύουσα του Κόσμου όπως έχει καταγραφεί στα χρονικά), σαν ο εχθρός, λες, να είναι ο ίδιος τους ο εαυτός.

Αναμφίβολα, σημειολογικά και σημασιολογικά το γεγονός –όπως και όλα τα άλλα γεγονότα, άλλωστε, που λαμβάνουν χώρα τις τελευταίες ημέρες στη γείτονα χώρα-, είναι ενδεικτικά του κλίματος βαθέως διχασμού που επικρατεί. Όχι, βεβαίως, ότι η εσωτερική ένταση και διάσταση είναι κάτι νεοφανές στα πολιτικά δρώμενα της Τουρκίας (ως επιφαινόμενο συνεχών εθνικών - βίαιων ενσωματώσεων, παρεμβάσεων και μεταλλάξεων), αλλά, αυτό – τούτο που συνέβη· ξεπέρασε κατά πολύ και την φαντασία των πιο φαντασιόπληκτων! Θαρρείς, λοιπόν, ότι …«ο κόσμος γύρισε ανάποδα» ή, πιο λόγια, σε μια στιγμή …«η μέρα γίνηκε νύχτα»!

Πέραν από τους κινδύνους (και, μάλιστα, ασύμμετρους κινδύνους), που υποκρύπτει η δεδομένη κατάσταση (και, άρα, η πολιτική ηγεσία της χώρας μας οφείλει και πρέπει να βρίσκεται στη μέγιστη δυνατή εγρήγορση και επιφυλακή), γίνεται σαφές ότι η μείζονα εσωτερική κρίση στη γείτονα θα έχει «μεγάλη ουρά». Και τούτο, διότι, αφενός μέσω των μεγάλων αντιφάσεων που υποπίπτει και καταδεικνύει η «επίσημη» και «νόμιμη» ηγεσία της (δια των πογκρόμ και των εκτεταμένων εκκαθαρίσεων επουδενί επανέρχεται η δημοκρατική ομαλότητα και κανονικότητα – το αντίθετο μάλιστα), κινδυνεύει να ολισθήσει σε αυταρχικότερους ατραπούς με μηδέν ορατότητα και, αφετέρου, ανοίγει για τα καλά η όρεξη Εθνοτήτων και Λαοτήτων που, φευ, υπέστησαν τα πάνδεινα μέχρι να κατορθώσει να σχηματιστεί (όπως εθνικά σχηματίστηκε), η σύγχρονη Τουρκία.

Εθνότητες και Λαότητες (Βλ. Κούρδοι, Αρμένιοι κ.ά. πιο ισχνές που δεν έγιναν ποτέ ευρύτερα γνωστές, διότι, ενσωματώθηκαν με τη «θέλησή» τους και ήταν συγκρουόμενες ή αλληλοσυγκρουόμενες μεταξύ τους), θα δουν και θα ερμηνεύσουν τα γεγονότα ως μοναδική ιστορική ευκαιρία δικαίωσης και απολύτρωσης από δεινά τους. Όθεν, «οι ασκοί του Αιόλου» θα ανοίξουν για τα καλά και το μωσαϊκό και η πανσπερμία που συναποτελούν και συνεργούν, ώστε, η σύγχρονη Τουρκία να είναι «ενωμένη» να οδηγηθούν τάχιστα και σε πυκνό πολιτικό χρόνο εις τα εξ ων συνετέθη. Από τη μία, βεβαίως, θα έχουν τα δίκια τους, καθώς, μπορεί να μην ξαναδοθεί ανάλογη ιστορική ευκαιρία για αποκατάσταση. Από την άλλη, όμως, ποιος είναι εκείνος που εγγυάται ότι το ιστορικό επέκεινα θα είναι ομαλότερο και καλύτερο από δυσμενές «σήμερα» και «χθες». Έτσι, πάλι με «παιχνίδια της ιστορίας» θα μπλέξουμε και ας έχουμε όρεξη να μελετάμε και να καταγράφουμε…

[email protected]

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.