• Με «βραχιολάκι» ο 39χρονος παραολυμπιονίκης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Αριστεροδεξιά ναυάγια και σωσίβια

Στον Αλεξη  Τσίπρα δόθηκε η ευκαιρία να επιλέξει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Και ο ίδιος όχι μόνο διάλεξε αλλά και πήγε. Ιδεολογικά από το Τσάβες προτίμησε μάλλον τον Ομπάμα. Πολιτικά μεταφέρθηκε από την ριζοσπαστική αντί -μνημονιακή ρητορεία στην εφαρμογή όλων των υποχρεώσεων του μνημονίου που υπέγραψε.

Με δυο λόγια μεταλλάχθηκε στον πιο υπάκουο πρωθυπουργό χρεωκοπημένου κράτους. τον όποιο δεν παραλείπουν σε κάθε ευκαιρία να εγκωμιάζουν εταίροι και δανειστές. Τυχοδιωκτισμός ή προσαρμογή,  κατάπτωση ή πρόοδος; Ότι κι αν του αναλογεί θα θα του το πιστώσουν ή θα του το χρεώσουν οι ψηφοφόροι όταν θα κληθούν στις εθνικές κάλπες. Εκεί θα κριθεί αν έχει κάποιο ελάχιστο εθνικό σχεδιασμό ή τα δίνει όλα προκειμένου να παραμείνει γαντζωμένος στην εξουσία.

Προηγουμένως, όμως, του αποδίδεται μια ροπή προς νέο δημοψήφισμα  Σύμφωνα με τα όσα φέρεται να είπε κατά τη πτήση της επιστροφής από το Πεκίνο στην Αθήνα, αναφορικά με τα σχέδιά του για τις πολιτικές εξελίξεις αλλά και την αναθεώρηση του Συντάγματος, φαίνεται να έχει  στο συρτάρι των σχεδιασμών του τη προσφυγή σε δημοψηφισματικές κάλπες για το  θέμα της εκλογής ή όχι του Προέδρου Δημοκρατίας απευθείας από τον λαό.

Προφανώς η συγκεκριμένη συζήτηση, που έγινε στον αέρα, δεν εξυπηρετεί τους θεσμούς αλλά μάλλον την πολιτική που εφαρμόζει ο ίδιος. Υπακούει, επίσης  και στη λογική της υπερψήφισης  της απλής αναλογικής , η οποία ενδέχεται να καταστήσει ακόμη πιο δύσκολη την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Βουλή.  Είτε στην επόμενη είτε στη μεθεπόμενη κοινοβουλευτική σύνθεση ,   με ένα αναλογικότερο εκλογικό σύστημα θα συμμετέχουν πιθανόν περισσότερα κόμματα, οπότε  θα είναι πιο δύσκολο να βρεθούν οι 180 αναγκαίες ψήφοι.

Ωστόσο η συγκεκριμένη πρόταση ούτε  εμπνευσμένη ούτε  ευρηματική μπορεί να θεωρηθεί πρόταση. Πόσο μάλλον καινοτόμα; Στο παρελθόν, άλλωστε, υπέρ της άμεσης εκλογής Προέδρου είχε ταχθεί και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ακόμη, επί πρωθυπουργίας Σαμαρά, πρόταση του κόμματος του ήταν η ενίσχυση των ρυθμιστικών αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας και εκλογή του από τον λαό εάν δεν τελεσφορήσουν οι ψηφοφορίες στην Βουλή, χωρίς να μεσολαβούν εκλογές.

Στο ίδιο μετερίζι της συνταγματικής αναθεώρησης και υπέρ  ισχυρού πολιτειακού παράγοντα προστέθηκε εσχάτως και ο  Έλληνας Επίτροπος στην Κομισιόν, Δημήτρης Αβραμόπουλος. Παρότι , όμως, μια τέτοια άμεση εκλογή Προέδρου αλλάζει το χαρακτήρα του πολιτεύματος,  η εν λόγω πρωτοβουλία δεν αντιμετωπίζεται στο κυβερνητικό στρατόπεδο ως θεσμική αλλαγή που θα ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες.

Η ενδεχόμενη ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της Προεδρίας που θα την καθιστά σχεδόν μονοπρόσωπο πυλώνα της εξουσίας, μέσω δημοψηφίσματος μεθοδεύεται με γνώμονα το διχασμό και το στρίμωγμα στη γωνία της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εξ' ου και δεν είναι διόλου τυχαία η φημολογία που εμπλέκει σε μελλοντική διεκδίκηση του ανώτατου πολιτειακού αξιώματος από  το Κώστα Καραμανλή. Ο οποίος φέρεται να έχει καταστήσει σαφές από  καιρό στους συνομιλητές του πως ένα τέτοιο σενάριο δεν τον ενδιαφέρει. Δημοσίως, όμως, τσιμουδιά

Φυσικά, το πρόβλημα που προκύπτει με την συμπερίληψη του ονόματος του δεν αφορά όσους διακινούν τέτοιες φήμες και τις όποιες επιδιώξεις τους. Σχετίζεται, ωστόσο με τις διαθέσεις και τις πρακτικές του “βωβού” από επταετίας πρώην πρωθυπουργού.  Δεδομένου, ότι στη συγκυρία το πολιτικό σκηνικό παρίσταται ως μάρτυρας μιας, πότε έμμεσης  και πότε άμεσης, στήριξης προς τη κυβέρνηση που παρέχεται με δηλώσεις φίλων, συγγενών, οπαδών και κολλητών του εκ Ραφήνας ορμώμενου βουλευτού πλέον της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Επί πλέον μόνο αδιάφορο δεν περνάει  στη κοινή γνώμη ότι  “τακτοποιούνται” σε κυβερνητικές θέσεις κάποιοι θεωρούμενοι ως  έμπιστοι άνθρωποι της  λεγόμενης καραμανλικής Δεξιάς. Χώρια που η κυβέρνηση έχει αναλάβει περίπου εργολαβικά τη προστασία της υστεροφημίας της θητείας του πρώην πρωθυπουργού, συνυπεύθυνου αν όχι πρωταίτιου για τα δεινά της χρεοκοπίας που μαστίζουν την, ήδη υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο, χώρα.

Αν και είναι μάλλον εμφανές ότι αμφότερες οι πλευρές,  κυβέρνηση  και ορίτζιναλ  Καραμανλικοί, αισθάνονται άβολα από τις δημιουργούμενες εντυπώσεις, καλό θα ήταν να διαλύσουν τις υποψίες. Να ξεκαθαρίσουν δημοσίως και διαφανώς ότι δεν υπάρχουν παρασκηνιακοί πολιτικοί όροι μιας άτυπης συνεργασίας ή μιας ευκαιριακής συσπείρωσης τους. Ειδικά για το πρόσωπο που ενδέχεται να εκλεγεί προσεχώς στο προεδρικό αξίωμα.

Κι αν ο πρώην πρωθυπουργός έχει το ελαφρυντικό ότι μετά την απομάκρυνση του από την εξουσία και ηγεσία του κόμματος του έχει πιει το “αμίλητο νερό”, για την αθεράπευτα φλύαρη και βερμπαλιστική κυβέρνηση δεν υπάρχουν δικαιολογίες για τη σιωπή της. Δυστυχώς για τη σημερινή λαϊκιστική παρέα που διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας οι μεταθέσεις και αντικαταστάσεις εννοιών, που επιτρέπουν την χύδην ανάμειξη της προόδου με τη συντήρηση και της μεταρρύθμισης με τη στασιμότητα, αποτελούν τους αδιαμφισβήτητους όρους της πολιτικής επιβίωσης της

Το χειρότερο, σε σχέση με με την  αγωνία  ως προς τη μακροημέρευσης της στην εξουσία,  είναι ότι η κυβέρνηση προθυμοποείται να αντιστρέψει κυνικά του πόλους της πολιτικής πυξίδας
υπό το πρόσχημα ότι όλες οι αναστροφές γίνονται για το καλό του τόπου. Προφανώς δεν πρόκειται για υπέρβαση μπροστά στο αναμενόμενο ναυάγιο της αλλά για την  προβολή ενός σωσίβιου  ευρύτερων  διαστάσεων που θα μεγεθύνει προσεχώς τον όρο του κυβερνητικού αριστεροδεξιού μορφώματος.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.