ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

H «απομόνωση» του Μητσοτάκη και ο έρωτας του Τσίπρα

Δεν έχουν περάσει παρά λίγες ώρες από τη στιγμή που σε ένα ακόμη non paper το Μαξίμου πανηγύριζε για την απομόνωση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αφορμή της κυβερνητικής ανακοίνωσης δεν ήταν παρά οι μόλις 97 ψήφοι που εξασφάλισε η πρόταση της Ν.Δ για τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής σχετικά με τους χειρισμούς του α' εξαμήνου του 2015 που οδήγησαν τη χώρα ένα βήμα πριν την έξοδο από την Ευρωζώνη και αγκαλιά με ένα νέο μνημόνιο.

Είναι όμως έτσι;

Η πραγματικότητα μοιάζει διαφορετική.

Κατ΄αρχήν ουδείς ανέμενε ότι η κυβερνητική πλειοψηφία θα δοκιμαζόταν σε μία τέτοια ψηφοφορία. Οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ έχουν ψηφίσει τόσα και τέτοια μέτρα, που αλίμονο αν λιγοψυχούσαν σε μία πρόταση για εξεταστική.

Από κοντά και ο νέος εταίρος της κυβέρνησης, ο κ. Βασίλης Λεβέντης που επίσης απέρριψε την πρόταση, κάνοντας αρκετούς να θυμηθούν το περίφημο χειρόγραφο του Αλ. Φλαμπουράρη, που είχαν υποκλέψει οι φωτογραφικοί φακοί στη Βουλή, που έλεγε: “Λεβέντης όχι τώρα, αργότερα”.

Στον αντίποδα, την πρόταση Μητσοτάκη για εξεταστική στήριξαν ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, με τις δεδομένες κοινοβουλευτικές δυνάμεις που έχουν.

Αριθμητικά προφανώς ο κ. Τσίπρας συγκέντρωσε περισσότερες ψήφους. Αν συνέβαινε το αντίθετο απλώς δεν θα ήταν πια κυβέρνηση.

Αλλά, ας δούμε και τα περί απομόνωσης.

Δεδομένου ότι ούτε το ΚΚΕ ούτε και η Χρυσή Αυγή θα ήθελαν να συνταχθούν με τη μία ή την άλλη πλευρά, το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιό από τα δύο κόμματα εξουσίας έχει, όντως, περισσότερους δυνάμει εταίρους.

Σε αντίθεση με το παρελθόν που είτε το ΠΑΣΟΚ της κ. Φώφης Γεννηματά είτε το Ποτάμι εμφανίζονταν ως έτοιμοι κυβερνητικοί εταίροι για τον κ. Τσίπρα (ποιός δεν θυμάται τις πιέσεις των ευρωπαίων σοσιαλιστών προς αυτή την κατεύθυνση), πλέον η εικόνα είναι πολύ διαφορετική. Η ηγεσίες των δύο κομμάτων, και γι αυτό δεν ευθύνεται μόνον ο Ευ. Βενιζέλος, είναι εμφανώς απέναντι στον Πρωθυπουργό ενώ και η εκλογική τους βάση είναι φανατικά απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα.

Αντιθέτως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με προσεκτικό είναι η αλήθεια τρόπο, επιδιώκει συστηματικά να σχηματοποιήσει ένα μέτωπο των τριών κομμάτων. Αυτό αποτυπώθηκε στον εκλογικό νόμο και στη συνέχεια στο ζήτημα της εξεταστικής ενώ καταγράφεται και στις ανακοινώσεις των τριών κομμάτων για τις κυβερνητικές επιλογές.

Συμπερασματικά, ο κ. Τσίπρας μοιάζει να συνομιλεί με τον Πάνο Καμμένο και τον Βασίλη Λεβέντη, ο κ. Μητσοτάκης – μπροστά στις δημοσκοπήσεις – με ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι.

Η απομόνωση συνεπώς είναι μία έννοια πολύ σχετική.

Προσοχή, τα ανωτέρω δεν σημαίνουν προφανώς ότι ο κ. Τσίπρας έχει χάσει το παιχνίδι. Κάθε άλλο. Ο Πρωθυπουργός διατηρεί ένα σημαντικό ακροατήριο και έχει, αντικειμενικά, την πρωτοβουλία των κινήσεων ενώ ο κ. Μητσοτάκης έχει ακόμη πολύ μεγάλη απόσταση να διανύσει προκειμένου να μετατρέψει το όποιο προβάδισμα σε κύμα νίκης.

Ωστόσο, η κοινοβουλευτική εξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει λίγο με τη σχέση του κ. Τσίπρα με το λαό, η οποία – όπως ο ίδιος αναγνώρισε – δεν είναι όσο ερωτική υπήρξε τα προηγούμενα χρόνια. Χωρίς, μάλιστα, να μπορεί να αποκλειστεί και το σύνηθες για τους μεγάλους έρωτες. Ότι δηλαδή ενίοτε καταλήγουν σε παράφορο μίσος.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.