ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΛΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΦΙΠΛΕΥΡΗ ΠΑΡΑΚΕΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΦΟΒΙΖΕΙ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ...

Μέχρι και την έναρξη της ψηφοφορίας στις 20 Ιουλίου θα διαρκέσει η αγωνία για το αν οι αλλαγές στον εκλογικό νόμο, που προτείνει η κυβέρνηση, θα γίνουν δεκτές από τη Βουλή με την αυξημένη πλειοψηφία των 2/3 που απαιτείται προκειμένου αυτός να μπορεί να εφαρμοστεί στις αμέσως επόμενες εκλογές. Οι πιθανότητες να βρεθούν ή να μην βρεθούν 200 πρόθυμοι βουλευτές είναι μοιρασμένες. Προσώρας, μπορεί να υπερισχύει το "όχι" όμως οι αριθμοί, επειδή στην πολιτική αλλάζουν, δεν λένε πάντα την αλήθεια. Ας δούμε πως έχουν τα πολιτικο-αριθμητικά δεδομένα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διαθέτει 153 βουλευτές. Αν σ' αυτούς προστεθούν οι 9 του Βασίλη Λεβέντη και οι 15 του ΚΚΕ, που είπε πως θα υπερψηφίσει την κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών και την ψήφο στα 17, φτάνουμε τους 177. Συν ένας ο Θεοχαρόπουλος πάμε στους 178. Ακόμη κι αν οι τέσσερις ανεξάρτητοι βουλευτές (Νικολόπουλος, Παναγούλης, Γρηγοράκος, Θεοχάρης), για λόγους που δεν είναι της παρούσης, ψηφίσουν "ναι" χρειάζονται άλλοι 18 βουλευτές. Κατά διαβολική σύμπτωση τόσους ακριβώς διαθέτει η Χρυσή Αυγή.

Και 'δω αρχίζουν τα δύσκολα για την κυβέρνηση. Θα δεχθεί την πολιτικο-κομματική εξέλιξη της χώρας να τον καθορίσουν οι 18 "μαύρες" ψήφοι της Χρυσής Αυγής; Θα δεχθεί να είναι ο Μιχαλολιάκος και η "εγκληματική παρέα" του αυτοί που θα αποφασίσουν για τον μελλοντικό σχηματισμό των κυβερνήσεων; Εξυπακούεται πως το ίδιο δίλημμα θα αντιμετωπίσει και η ηγεσία του ΚΚΕ. Θα δεχθεί ο Περισσός να αθροιστεί στο κυβερνητικό μέτωπο και μάλιστα μαζί με τον Κασιδιάρη, τον Λαγό, τον Παναγιώταρο και τ' άλλα παλικάρια; Εκτός και αν ο Δημ. Κουτσούμπας -εφόσον η Χρυσή Αυγή δηλώσει πως θα υπερψηφίσει κι αυτή τα δύο άρθρα- στρίψει το τιμόνι και αφήσει τη λέζα του συγχρωτισμού με τους φασίστες στον ΣΥΡΙΖΑ. Κάτι που δεν αποκλείεται. Στο ΚΚΕ (εάν δηλώσει η ΧΑ πως θα ψηφίσει κι αυτή το νόμο) παρέχεται, λένε κοινοβουλευτικά στελέχη του, η ευκαιρία να διαφοροποιηθεί και να ξεγυμνώσει από αριστερά, όπως πολύ επιθυμεί, τον ΣΥΡΙΖΑ. Έχοντας δηλώσει πως θα ψηφίσει τα δύο άρθρα δεν μπορεί να κατηγορηθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ πως απαρνήθηκε την απλή αναλογική. Κάθε άλλο. Αντίθετα εάν δηλώσει πως αλλάζει γνώμη επειδή δεν επιθυμεί να βρεθεί στην ίδια πλευρά με τη ΧΑ βγαίνει και από πάνω. Στην περίπτωση αυτή το πλήγμα στο γόητρο της κυβέρνησης θα ήταν μεγάλο. Θα ήταν πολύ άσχημο για τους οπαδούς του Αλέξη Τσίπρα να επιχειρήσει να αλλάξει, και μάλιστα ανεπιτυχώς, τον εκλογικό νόμο με συμμάχους τον Καμμένο, τον Μιχαλολιάκο και τον Λεβέντη! Να σημειώσουμε πάντως ότι υψηλόβαθμος κυβερνητικός παράγοντας θεωρεί πως το ΚΚΕ δεν πρόκειται ν' αλλάξει γραμμή και η ψήφος του δεν θα συναρτηθεί από το τι θα πράξει η ΧΑ, αλλά θα είναι απότοκο "άλλων πραγμάτων", τα οποία όμως αρνείται να τα προσδιορίσει αφήνοντας να εννοηθεί πως το κλίμα στην πρόσφατη συνάντηση Τσίπρα - Κουτσούμπα στο Μαξίμου δεν ήταν αυτό που εμφανίστηκε μετά, με τις δημόσιες αλληλοκατηγορίες ως προς το τι ειπώθηκε μεταξύ των δύο ανδρών.

Εάν πάντως ο υψηλόβαθμος κυβερνητικός παράγοντας έχει δίκαιο τότε ο ανεξαρτητοποιηθείς από το Ποτάμι βουλευτής Χάρης Θεοχάρης, όστις αύριο, ανήμερα της αγίας και μεγαλομάρτυρος Ευφημίας, ανακοινώνει την ίδρυση του κόμματος Δημοκρατική Ευθύνη", "θα κληθεί", μας λέει σημαντικό στέλεχος της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, "στο όνομα του αστικού κόσμου, να θέσει φραγμό στην ...ακυβερνησία που προωθούν οι ακραίοι". Κάτι τέτοιο είναι το πιθανότερον ότι θα συμβεί και ενδεχομένως το ίδιο θα πράξει, εκτός απροόπτου, και ο προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ ανεξάρτητος βουλευτής Λακωνίας Λεωνίδας Γρηγοράκος. Στην περίπτωση αυτή το "ναι" θα συγκεντρώσει 198 ψήφοι, οι οποίοι μπορεί να γίνουν και 196 εάν και οι άλλοι δύο ανεξάρτητοι (Νικολόπουλος και Παναγούλης) αρνηθούν, πράγμα όμως δύσκολο απ' ό,τι λένε, ψήφο. Παλαιότερα, σε περιπτώσεις οριακών ψηφοφοριών επικρατούσε η εντύπωση ότι για τις κυβερνήσεις δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να ανεύρει, εάν χρειάζεται, δύο ή τρεις ψήφους. Της άποψης αυτής είναι και ο Κώστας Μητσοτάκης, αλλά την τελευταία φορά που την εξέφρασε, για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, δεν είχε δίκαιο. Ίσως επειδή η ΔΗΜΑΡ, παρά τα όσα ελέγοντο, δεν ψήφισε τον Σταύρο Δήμα οπότε οι προς "διακανονισμό" ψήφοι ήταν πολύ περισσότεροι από τρεις, σχεδόν δέκα. Μάλιστα οι παλαιοί πολιτικοί υποστηρίζουν πως στην πολιτική ο σωστός τρόπος υπολογισμού των αριθμών δεν είναι το άθροισμα της πλειοψηφίας, αλλά της μειοψηφίας. Άρα για το τι θα συμβεί στο εκλογικό νομοσχέδιο θα πρέπει να υπολογίσουμε τους βουλευτές που σίγουρα θα πουν "όχι". Εάν είναι 101 ο νέος εκλογικός νόμος μπορεί να ψηφιστεί, αλλά θα ισχύσει από τις μεθεπόμενες κι όχι από τις επόμενες. Το άθροισμα της μειοψηφίας είναι το εξής: ΝΔ 75, Δημοκρατική Συμπαράταξη 16 (ΠΑΣΟΚ 15 και ΔΗΜΑΡ, ο Θεοχαρόπουλος 1), Ποτάμι 10, ήγουν 101, ουσιαστικά όμως 100 αφού ο Θεοχαρόπουλος θα ψηφίσει "ναι".

Αν ο Θεοχαρόπουλος αναγκαστεί να αλλάξει γνώμη, πράγμα δύσκολο, και να μην ψηφίσει τότε δεν χρειάζεται να γίνει κανένας άλλος υπολογισμός, οι 200 δεν βρίσκονται. Αν ο Θεοχαρόπουλος επιμείνει στο "ναι" υπάρχει, όπως προείπαμε ο Θεοχάρης για να ανακόψει την επέλαση των 200. Εκεί που η πλάστιγγα θα γείρει υπέρ των 200 είναι εάν υπάρξουν διαρροές από το Ποτάμι. Ο Στ. Θεοδωράκης υποστηρίζει πως και οι 10 βουλευτές του κόμματός του θα ψηφίσουν το ίδιο. Πιθανότατα αυτό θα συμβεί αν και ορισμένοι από την κυβέρνηση υποστηρίζουν πως στην αλυσίδα υπάρχουν τρεις αδύναμοι κρίκοι. Οι δύο Σπύροι, ο Δανέλλης και ο Λυκούδης, που προέρχονται από την Αριστερά και ήταν πάντα υπέρ της απλής αναλογικής και η Κατερίνα Μάρκου που εδώ και λίγο καιρό έχει αναπτύξει παρένθετους δεσμούς με τον ΣΥΡΙΖΑ. Όσο πάντως είναι δύσκολο οι τρεις βουλευτές να διαρρήξουν τους δεσμούς τους με το Ποτάμι, αλλά και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, στους κόλπους της οποίας θα μπορούσαν αύριο να ενταχθούν, άλλο τόσο εύκολο είναι, στους καιρούς της πολιτικής ρευστότητας και του υπερχειλίζοντος ωφελιμισμού που ζούμε, να θελήσουν να δουν το μέλλον τους μέσα από τα μάτια του Τσίπρα και τις γραμμές του κεντροαριστερίζοντος ΣΥΡΙΖΑ. Όλα τα παραπάνω τα σημειώνουμε για να αιτιολογήσουμε την εισαγωγή μας, ό,τι δηλαδή η αγωνία για το τι θα συμβεί με το νέο εκλογικό νόμο θα διαρκέσει μέχρι και την έναρξη της ψηφοφορίας, ενδεχομένως και τη λήξη της.

Πέραν της αριθμητικής υπάρχει όμως και η πολιτική διάσταση του νέου εκλογικού νόμου, η οποία ενδεχομένως είναι και πιο σημαντική από το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Αν αφήσουμε στην άκρη τη διαπίστωση πως ο Τσίπρας κατάφερε να μετατρέψει τον εκλογικό νόμο από σημείο συναίνεσης με τα κόμματα του Κέντρου σε πεδίο σκληρής αντιπαράθεσης με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, δεν μπορούμε να μην σημειώσουμε πως προκαλεί απορία ο χρόνος που επέλεξε ο πρωθυπουργός να συζητηθεί ο νέος εκλογικός νόμος. Η υιοθέτηση της απλής αναλογικής -όχι όμως και άδολης αφού συνεχίζει να υπάρχει το όριο (3%) εισόδου στη Βουλή-, που εκ των πραγμάτων θα οδηγήσει είτε σε ακυβερνησία είτε σε βραχύβιες και αναποτελεσματικές κυβερνήσεις δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως σώφρων ενέργεια. Σε μια περίοδο που η χώρα χρειάζεται να εκπέμπει συνεχώς μηνύματα πολιτικής σταθερότητας, για να βελτιώσει την εικόνα της στο εξωτερικό και να προσελκύσει επενδύσεις που θα την βοηθήσουν να επιτύχει τα συμφωνηθέντα με τους Θεσμούς δημοσιονομικά και οικονομικά αποτελέσματα, δεν είναι λάθος είναι έγκλημα να δίδεται η εντύπωση πως τον Έλληνα πρωθυπουργό αυτό που πρωτίστως τον ενδιαφέρει δεν είναι να κυβερνηθεί αποτελεσματικά η χώρα, αλλά να παραμείνει παντί τρόπω ο ίδιος στο παιχνίδι της διακυβέρνησης ακόμη κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πρώτο κόμμα. Γιατί αυτή η εντύπωση δίδεται. Κανείς δεν πιστεύει πως η απλή αναλογική προωθείται προς ψήφιση επειδή περιλαμβάνεται στο κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και είναι διαχρονικό αίτημα της Αριστεράς. Όλοι θεωρούν πως είναι μια προσπάθεια να μην σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση ο Κυριάκος Μητσατάκης.

Μάλιστα, το οξύμωρο είναι πως στον χρόνο και με τον τρόπο που προωθείται η αλλαγή του εκλογικού νόμου, η πιθανότητα να μην ζημιωθεί αλλά να ωφεληθεί τελικά η ΝΔ είναι μεγάλη, αφού ψηφοφόροι άλλων κομμάτων, που αξιολογούν ως πρώτη προτεραιότητα την απομάκρυνση του ΣΥΡΙΖΑ από την εξουσία, μπορεί να ψηφίσουν τη σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση ακόμη κι αν δεν ανήκουν στο δεξιό χώρο ή δεν ασπάζονται τις (νεο)φιλελεύθερες ιδέες του Μητσοτάκη. Πάντως, είναι αρκετοί, ακόμη και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, αυτοί που υποστηρίζουν πως ναι μεν η απλή αναλογική είναι το δικαιότερο εκλογικό σύστημα για να εκφραστεί χωρίς στρεβλώσεις η λαϊκή θέληση, όμως οι σημερινές πολιτικο-οικονομικές συνθήκες είναι απαγορευτικές για την καθιέρωσή της. Και έχουν δίκαιο αφού αυτό που προέχει είναι η εξάλειψη της πολιτικής αστάθειας που λειτουργεί ως τροχοπέδη αφενός για τις μεταρρυθμίσεις που έχει δεσμευθεί έναντι των εταίρων-δανειστών ο Τσίπρας και αφετέρου για τις απαραίτητες αλλαγές που, κατά κοινή ομολογία, χρειάζονται να γίνουν προκειμένου η χώρα να βγει από το τούνελ της ύφεσης, να ανασυγκροτηθεί παραγωγικά και κοινωνικά και να αναμορφωθεί πολιτικά. Η απλή αναλογική, σε συνθήκες πολιτικής παρακμής, αντί να μπολιάσει, όπως υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ, το κομματικό σύστημα με την κουλτούρα των συνεργασιών, θα ενισχύσει τα παζάρια, κρυφά και φανερά, για το μοίρασμα της εξουσίας και των ωφελημάτων της. Και φυσικά θα κάνει νοματαίους διάφορους περιθωριακούς και φιρφιρίκους πολιτικούς, καθώς θα τους καταστήσει απαραίτητους για τη συγκρότηση βιώσιμης πολυκομματικής κυβέρνησης. Αντί για υπεύθυνες πολιτικές ηγεσίες, που θα υπηρετούν το δημόσιο και εθνικό συμφέρον, το πιθανότερο είναι, εφόσον ισχύσει η απλή αναλογική, να γεμίσουμε με μικρούς και μεγαλύτερους κομματάρχες, των οποίων το ενδιαφέρον πρωτίστως θα είναι στις διευθετήσεις προσωπικών, συντεχνιακών και αλλοτρίων συμφερόντων.

Η αλήθεια είναι πως ο Τσίπρας -για να αντιμετωπίσει τον Μητσοτάκη και τη ΝΔ που, όπως πιστοποιούν και οι δημοσκοπήσεις, προελαύνουν προς τη διακυβέρνηση, όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές- ήθελε μέσω των αλλαγών στον εκλογικό νόμο να δημιουργηθούν δύο μεγάλες εκλογικές συμμαχίες, η Προοδευτική (της οποίας θα ηγείτο ο ίδιος) και η Συντηρητική, που σε συνθήκες ακραίας πόλωσης και με σύνθημα: "ή αυτοί ή εμείς" θα αναμετρώνταν για την κατάκτηση της πρωτιάς και την εξουσία. Γι' αυτό η αρχική σκέψη ήταν να διατηρηθεί ως έχει το εκλογικό σύστημα και η μόνη αλλαγή να ήταν αυτή που το μπόνους των 50 εδρών θα μπορούσαν να το πάρουν και οι συνασπισμοί κομμάτων. Προφανώς, στην πορεία επικράτησαν άλλες σκέψεις και ειδικά όταν στου Μαξίμου κατανόησαν πως η φθορά της κυβερνήσεως είναι μη αναστρέψιμη και οι πιθανοί σύμμαχοι (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΚΙΔΗΣΟ) αντιμετωπίζουν πλέον τον ΣΥΡΙΖΑ ως τοξικό. Και φυσικά δεν αποκλείεται ο επιπρόσθετος λόγος που οδήγησε στην αλλαγή των σχεδίων να είναι η εισήγηση που έχει κατατεθεί στον πρωθυπουργό να επιχειρήσει, στο επόμενο οκτάμηνο και στον πλέον κατάλληλο γι' αυτόν χρόνο, αιφνιδιαστικές εκλογές.

Πάντως το σενάριο που τρέμουν συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα είναι εκείνο της αμφίπλευρης παρακέντησης. Από τη μια τα κόμματα της Κεντροαριστεράς (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, ΚΙΔΗΣΟ, ΔΗΜΑΡ) συν Πολιτικές Ομάδες και Κινήσεις Πολιτών και από την άλλη οι οργανώσεις της Αριστεράς (ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου) να συγκροτήσουν πολιτικο-εκλογικά μέτωπα για να υποδεχθούν την φθορά, και προς τα δεξιά και προς τα αριστερά, του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία στις περιπτώσεις αυτές "μόνον αμελητέα δεν θα ήταν", εκτιμά υπουργός και σημαντικό κομματικό στέλεχος της Κουμουνδούρου. Και σίγουρα θα ήταν επώδυνο για τον πρωθυπουργό κάποια στιγμή, την επομένη των εκλογών, να ανακαλύψει πως τόσο για τον ίδιον και την κυβέρνησή του όσο και για τη χώρα εκείνο που χρειαζόνταν δεν ήταν η απλή αναλογική, αλλά η απλή λογική...

2 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. freeman 13:43 11/07/2016

    ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΤΟ 2015 ΚΑΙ ΤΡΕΜΟΥΝ την φυλακή ΟΙ ΣΥΡΙΖΟ-ΑΝΕΛ-ΦΑΣΙΣΤΕΣ και ΔΕΝ θα διστάσουν καθόλου να μας πάνε σε ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΕΜΦΥΛΙΟ ΚΑΙ ΓΥΨΟ !! Η Κοινωνία ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΤΗΚΕ το 2010-2011 όταν ΟΛΑ τα Μίντια σιωπηλά , ή με κραυγές , έκαναν πλάτες – υποδαύλισαν ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΤΟΛΟΓΙΑ, ΤΗΝ ΣΥΝΟΜΩΣΙΟΛΟΓΙΑ , ΤΑ ΕΥΚΟΛΑ ΠΟΥΤΙΝΟΛΕΦΤΆ ή ΚΙΝΕΖΟΛΕΦΤΑ που ΤΑΧΑ μας τα έδιναν ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ και η τότε Κυβέρνηση ΑΠΟ … ΔΟΛΟ ΤΑΧΑ , δεν τα πήρε προτιμώντας ΛΕΕΙ , ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ , να πάει από το 44 στο 4% !! Πάνω σε ΑΥΤΗΝ την ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΚΗ παραμύθα έχτισαν καριέρες οι Σαμαράς, Τσίπρας, Καμένος, Μιχαλολιάκος, Κωνσταντοπούλου, αντιΓαπικές ξεσχισμένες καλτσοδέτες και κάθε άλλος θεσιθήρας και ΒΓΗΚΕ από το κάντρο ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΑΝΑΘΕΜΑΤΟΣ ο Μουγκός Ραφήνιος Δημοσιονομικός Εγκληματίας Ρίψασπης που ΤΩΡΑ προσπαθεί να ανατρέψει τον Μητσοτάκη και να ΜΗΝ γίνει εξεταστική για το 2004-2009 . Τώρα το ΠΡΟΔΟΤΟΛΟΓΙΚΟ δηλητήριο έχει διαχυθεί στον Κοινωνικό Ιστό , τα ευκαιριακά αντίδοτα (ΟΥΔΕΙΣ ΑΝΑΜΑΡΤΗΤΟΣ – ΣΑΜΑΡΟΜΝΗΜΟΝΙΟ , Δημοψήφισμα παρωδία – Συριζομνημόνιο ) ΔΕΝ ΑΠΟΔΙΔΟΥΝ και ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΠΙΘΑΝΑ καθώς ΟΙ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ 2010-2011 ΠΟΥ ΈΣΤΗΝΑΝ ΑΛΑΛΑΖΟΝΤΑΣ ΚΡΕΜΑΛΕΣ για τον Μοναδικό τότε Μνημονιακό Παπανδρέου , τρέμουν ότι πούλησαν στον όχλο το σαπούνι και το σχοινί που με αυτά θα κρεμάσει τους ίδιους ΤΡΕΜΟΥΝ ΠΩΣ ΜΙΣΟΣ ΕΣΠΕΙΡΑΝ , ΜΙΣΟΣ ΘΑ ΛΑΒΟΥΝ . . . ΜΕΘΟΔΕΥΟΥΝ ώστε μέσω ενός με Εξουσίες Συνταγματικά Αναβαθμισμένου θεσμού ΠτΔ , ΠΑΡΑΔΟΜΈΝΟ στον Σημερινό σιωπηλό Συγκυβερνήτη τους (μέσω Καμένου & Πάκη) Καραμανλή , ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ να μπορούν να ΕΛΕΝΧΟΥΝ-ΕΚΒΙΑΖΟΥΝ την επόμενη Κυβέρνηση καθώς ο ΠτΔ με ψήφους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ-Καραμανλικών ΝΔ, ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ , με νέες υπερεξουσίες , θα την απειλεί με ΔΙΆΛΥΣΗ της Βουλής κατά το δοκούν , ΟΤΑΝ αυτή θα τολμά να αναζητά ΕΥΘΥΝΕΣ στο 2004-2009 & στο 2015-2016 . Εν το μεταξύ η . . . . ΑΝΕΞΆΡΤΗΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΑΣ ακόμα θα . . . αναβάλει-καθαρογράφει-παραγράφει τις σικέ έρευνες για τους Συριζοφασίστες δολοφόνους της Μαρφίν το 2010 . . .
    Απάντηση

    • Φίλε freeman ,
      Αν και πολύ περιεκτικά τα λες παντα σωστά και αντικειμενικά.
      Η επεξεργασία των πιθανών σεναρίων του κ. αρθρογράφου μας το ίδιο λογική και απεικονίζει την «ποιότητα» των πολιτικών και των κομμάτων της χώρας μας σημερα.
      Αν υπήρχε όμως το πολιτικό ύφος και ήθος κάποιου που προσπάθησε στην περίοδο 2009 -2011 μαζί με τους πιστούς και αδολους συνεργάτες του να αλλάξει άπαξ και διά παντός την χώρα , τους ανθρώπους και την κοινωνία μας προς το καλύτερο και το δημοκρατικότερο ,
      τότε θα αποσκοπούσε πριν από τον εκλογικό νόμο ν´αλλαζε ορισμένα αρθρα του Συντάγματος μας , όπως ειχε δρομολογηθεί να γίνει στην αναθεωριτική Βουλή του 2013 .
      Τώρα θυμούνται οι κρατούντες ην ανάγκη αναθεώρησης του Συντάγματος μόνον όταν αποβλέπουν σε ατομικά τους πολιτικά και κομματικά τους οφέλη με υποσχέσεις περί αυτού , μετά τις εκάστοτε εκλογές …

      Γιαυτό δεν κάνουμε τίποτε και τρέχουμε γύρω από την ουρά μας.
      Ελπίζω αυτό , αυτήν την φορά να το δουν οι «σοφοί» Έλληνες ψηφοφόροι γιά την πολιτική αποκατάσταση των κομμάτων και των πολιτικών εκείνων που νοιάζονται πραγματικά για την χώρα και όχι για καρέκλες .

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.