ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΙΑ...

Ορισμένοι υψηλόβαθμοι παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι και τους πρώτους έξι επτά μήνες του 2015 υποστήριζαν πως ο κοινοβουλευτισμός, η αστική δημοκρατία και ευρωπαϊκός προσανατολισμός της Ελλάδας θα μπορούσε με τη νίκη του Τσίπρα στις εκλογές του Ιανουαρίου και με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου, στρατηγικά να αμφισβητηθεί. Κάποιοι, λωλοί (ούτε καν ιδεοληπτικοί) ενδεχομένως να το πιστεύουν και σήμερα.

Επειδή, μάλλον θα ήταν μάταιο να τους εξηγήσω γιατί αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, αλλά και επειδή θα ήταν λάθος να χαλάσω τις διακοπές μου, που τώρα ξεκίνησα, αποφάσισα να να τους διηγηθώ την ιστορία γιατί δεν ειναι ωραίο να σκοτώνεις τον βασιλιά, όπως την αφηγείται ο Michael Farquhar στο βιβλίο του Βασιλικά Σκάνδαλα, εκδόσεις Ενάλιος.

Εξυπακούεται πως η ιστορία, μεταφορικά, μπορεί να αντιστοιχηθεί και σε άλλες περιπτώσεις. Όχι κατ' ανάγκην πολιτικές, αλλά και σε κοινωνικές, στο χώρο της τέχνης και της επιστήμης όπου υπάρχουν πολλοί, και διαχρονικοί, "βασιλιάδες" μέχρι και την προσπάθεια "κορακιών" και συνεργών τους να φύγει ο έλεγχος των συστημικών τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων από τους Έλληνες ιδιοκτήτες-"βασιλιάδες" και να περάσει στα χέρια των ξένων. Ας απολαύσουμε όμως την ιστορία και ας βγάλει ο καθένας το δικό του συμπέρασμα...

Καμμιά φορά, σε ζητήματα θανάτου, οι βασιλιάδες γελούσαν τελευταίοι. Αυτή ήταν η περίπτωση του Όλιβερ Κρόμγουελ, του φλογερού κοινοβουλευτικού που ανέλαβε τη διακυβέρνηση μετά τον αγγλικό εμφύλιο πόλεμο και την εκτέλεση του βασιλιά Καρόλου Ι, το 1649. Ο Κρόμγουελ κυβέρνησε τη Βρετανία ως Λόρδος Προστάτης, μέχρι τον θάνατό του το 1658, και ετάφη ως βασιλιάς στο Αβαείο του Ουέστμινστερ. Σύντομα μετά απ' αυτό, ο γιος του εκτελεσμένου βασιλιά, Κάρολος ΙΙ, αποκαταστάθηκε στο θρόνο. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι δεν εκτιμούσε καθόλου τον τρόπο που είχε μεταχειριστεί ο Κρόμγουελ τον αποκεφαλισμένο πατέρα του, και σύντομα πήρε την εκδίκησή του.

Τα λείψανα του Λόρδου Προστάτη ξεθάφτηκαν από το Αβαείο και σύρθηκαν στους δρόμους του Λονδίνου. Μετά μεταφέρθηκαν στο Τάϊμπερν, τόπο εκτέλεσης των κοινών εγκληματιών και έμειναν κρεμασμένα εκεί ολόκληρη την ημέρα. Αφού τεμάχισαν το πτώμα, του έκοψαν το κεφάλι και το περιέφεραν στους δρόμους καρφωμένο σε ένα ραβδί, ενώ πέταξαν το σώμα σε έναν βόθρο. Το κεφάλι του Κρόμγουελ, στο τέλος, τοποθετήθηκε σε ένα παλούκι στην κορυφή του Ουέστμινστερ Χολ, όπου έμεινε για είκοσι πέντε χρόνια, μέχρι που το έριξε κάτω μια καταιγίδα. Μόνον το 1960, μετά δηλαδή από τρεις αιώνες και αφού είχε περάσει από ιδιοκτήτη σε ιδιοκτήτη, το σάπιο πια κεφάλι ετάφη στο σχολείο όπου είχε σπουδάσει ο Κρόμγουελ, στο Κολέγιο Σίντνεϊ Σάσεξ του Κέιμπριτζ.

Ως μια τελική προσβολή στην πουριτανική βασιλοκτονία, η βρετανική μοναρχία που ο Κρόμγουελ με τόση θέρμη προσπάθησε να καταστρέψει, εξακολουθεί να ακμάζει, καθώς η βασίλισσα Ελισάβετ ΙΙ κάθεται με ασφάλεια στο θρόνο της...

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.