• Το Μαξίμου «ξορκίζει» τη «σαλαμοποίηση» της συμφωνίας

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Ο ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ, Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΛΙΟΥ ΚΑΙ Η ΚΑΥΣΑΛΓΙΑ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

Από την ημέρα που πέθανε -5 Αυγούστου- ο Φρίντριχ Ένγκελς μέχρι την ημέρα που γεννήθηκε -22 Αυγούστου- ο Τενγκ Σιαοπίνγκ η Βουλή θα είναι κλειστή, αλλά ο πρωθυπουργός θα πρέπει να αποφασίσει τι θα κάνει με την κυβέρνησή του. Τα προβλήματα είναι πολλά και μεγάλα και το δεκαπενθήμερο των διακοπών θα τον βοηθήσει να τα σκεφτεί με νηφαλιότητα.

Το πρώτο είναι η σύνθεση της κυβερνήσεως: Θα την αλλάξει και σε τι έκταση; "Κάποιος ανασχηματισμός θα γίνει, αλλά δεν θα είναι μεγάλος" λένε όσοι συνομιλούν μαζί του. Μπορεί "ορισμένοι από τους υπουργούς να μην κάνουν ούτε για μέλη εργατικού κέντρου", όπως εκτιμά υψηλόβαθμος κυβερνητικός παράγων, εν τούτοις ο Αλέξης Τσίπρας, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα υποστηρίζουν συνεργάτες του, δεν εμφανίζεται, προσώρας, έτοιμος να προβεί σε σαρωτικό και δομικό ανασχηματισμό. Ίσως επειδή υπάρχει η δεύτερη αξιολόγηση και δεν θέλει να διακινδυνεύσει την θετική έκβασή της. Εξάλλου ο πρωθυπουργός "θα κάνει τα πάντα για να περάσει τη δεύτερη αξιολόγηση", μας λέει στενός του συνεργάτης. Προφανώς αυτό το "θα κάνει τα πάντα" είναι που δεν του επιτρέπει να πειραματιστεί με ένα νέο υπουργικό συμβούλιο, στο οποίο θα αποτυπώνεται και η πρόθεση ανοίγματος του ΣΥΡΙΖΑ και προς άλλες δυνάμεις, αλλά όχι απαραίτητα και με τα πρόσωπα που διακινούνται στα Μέσα Ενημέρωσης και Κοινωνικής Δικτύωσης ως υποψήφια να καθίσουν στο στρογγυλό τραπέζι του υπουργικού συμβουλίου.

Το δεύτερο μεγάλο και ίσως και το πιο σημαντικό πρόβλημα είναι η αξιολόγηση. Όπως προείπαμε η εντολή του πρωθυπουργού προς τους υπουργούς του είναι να γίνουν όσα έχουν συμφωνηθεί με τους Θεσμούς και το κυριότερο να έχουν τελειώσει τα πάντα στην ώρα τους. Μάλιστα -και παρά τα όσα περί του αντιθέτου λέγονται- η πιθανότητα να επιστρέψει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης στα τέλη του έτους είναι μεγάλη. Οι πληροφορίες λένε πως είναι ένα από τα θέματα που συμφώνησε ο πρωθυπουργός με τον Τζακ Λιού όταν ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών επεσκέφθη προσφάτως την Αθήνα. Και πιθανότατα το αίτημα επιστροφής του Ταμείου θα το υποβάλει η ίδια η ελληνική κυβέρνηση. Ο λόγος που αναγκάζει τον πρωθυπουργό να αλλάξει στάση έναντι του "απεχθούς μηχανισμού καταστροφής λαών και κρατών", όπως χαρακτηρίζουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και πρωτοκλασάτοι υπουργοί του, τον οργανισμό επικεφαλής του οποίου βρίσκεται η Κριστίν Λαγκάρντ, είναι πως από τους Θεσμούς μόνον το ΔΝΤ είναι αυτό που μετ' επιτάσεως θέτει το θέμα της μείωσης του χρέους και των πλεονασμάτων. Ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως παρότι το Ταμείο θα ζητήσει κάποια σκληρότερα μέτρα στα εργασιακά εν τούτοις οι σχέσεις με τον Τόμσεν και την ομάδα του πρέπει να αναθερμανθούν επειδή αυτά τα δύο (μείωση χρέους και πλεονασμάτων) είναι τα μόνα που μπορεί να οδηγήσουν σε οικονομική ανάκαμψη. Εξάλλου, αν μειωθούν τα πλεονάσματα είναι δύσκολο να ενεργοποιηθεί ο κόφτης οπότε έτσι αποφεύγονται και οι πρόωρες εκλογές και η κυβέρνηση έχει τον απαραίτητο χρόνο για να ανακάμψει.

Το τρίτο σοβαρό πρόβλημα είναι το προσφυγικό. Οι δυσμενείς εξελίξεις που σημειώνονται στην Τουρκία, μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, προβληματίζουν έντονα το Μαξίμου. Η πιθανότητα αυξήσεως των προσφυγικών ροών, μέσω του Αιγαίου, είναι κάτι που ούτε να το σκέφτεται δεν θέλει η Αθήνα. Η εκτίμηση που υπάρχει είναι πως η Τουρκία δεν μπορεί -πιθανώς και να μην θέλει, όπως υποστηρίζουν ορισμένοι διπλωματικοι παράγοντες- να υλοποιήσει τη συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ούτε φυσικά η ΕΕ μπορεί να δώσει ελεύθερη βίζα στους Τούρκους υπηκόους και βέβαια το μέτωπο της Συρίας δεν πρόκειται, στο προβλεπτό τουλάχιστον μέλλον, να κοπάσει. Τούτων δοθέντων, ο μόνος ίσως τρόπος για να δοθεί μια λύση στο πρόβλημα είναι να υπάρξει μια διεθνής διάσκεψη για το προσφυγικό προκειμένου να πάρουν πρόσφυγες όλες οι χώρες του κόσμου και να μην κατανέμονται αποκλειστικά στην Ευρώπη. Κάτι ανάλογο είχε γίνει στο παρελθόν με τους πρόσφυγες από το Βιετνάμ, το Λάος και την Καμπότζη που με βάρκες προσπαθούσαν να φτάσουν στην Αυστραλία και στην Ταϋλάνδη και αρκετοί, ως ήταν φυσικό, έβρισκαν τραγικό τέλος στα νερά του Ειρηνικού ωκεανού. Την ιδέα της διεθνούς διασκέψεως την είχε ο Γιώργος Παπανδρέου, την ανέλυσε στον πρωθυπουργό κατά την πρόσφατη συνάντησή τους και ο Αλέξης Τσίπρας τη υιοθέτησε ασμένως. Μένει πλέον να προωθηθεί στα ευρωπαϊκά όργανα και τα διεθνή φόρα. Αναμφίβολα εάν η πρόταση υιοθετηθεί και ευδοκιμήσει θα είναι μια πολύ σημαντική και παγκόσμια επιτυχία της ελληνικής κυβερνήσεως.

Το τέταρτο μεγάλο πρόβλημα, για την αντιμετώπιση του οποίου ο πρωθυπουργός θα χρειαστεί πιθανότατα και τη βοήθεια της Μεγαλόχαρης, είναι τα προβλήματα της καθημερινότητας, με πρώτο και σημαντικότερο την εκτεταμένη φτωχοποίηση της κοινωνίας. Πλέον οι φόροι έχουν γίνει δυσβάστακτοι, νοικοκυριά και επιχειρήσεις γονατίζουν, ενώ η συνεχώς μειούμενη φοροδοτική ικανότητα των πολιτών αναμένεται να αποτυπωθεί και στην καταβολή του ΕΝΦΙΑ και των δόσεων της φορολογικής δήλωσης με αρνητικές συνέπειες στην προβλεπόμενη από το τρίτο μνημόνιο δημοσιονομική ευταξία. Όμως οι επιτελείς του πρωθυπουργού δεν φοβούνται τόσο τα δημόσια έσοδα όσο την περίπτωση από τον Σεπτέμβριο και μετά να παρουσιαστούν μεγάλα προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία σχολείων και νοσοκομείων είτε γιατί είναι πολλά τα κενά σε διδακτικό προσωπικό είτε επειδή υπάρχει απουσία υλικών, αλλά και γιατρών-νοσηλευτών στα δημόσια νοσοκομεία. Η έκπτωση των λειτουργιών του κοινωνικού κράτους ενδεχομένως να είναι το φυτίλι που θα βάλει φωτιά στον κάμπο της κοινωνικής δυσαρέσκειας.

Στο Μαξίμου αυτό το γνωρίζουν και γι' αυτό προσπαθούν, παντί τρόπω, να βρουν αντίμετρα στις περικοπές του ΕΚΑΣ και στις αυξήσεις του ΕΝΦΙΑ. Οι επιπτώσεις από τα δύο αυτά μέτρα είναι καταστροφικές στην εικόνα και τη δημοφιλία της κυβερνήσεως. Μάλιστα, κάποιοι δεν αποκλείουν το επόμενο διάστημα, και κυρίως μετά το θέρος, να πολλαπλασιαστούν και να αγριέψουν -ενδεχομένως και με την προτροπή δυνάμεων της αντιπολιτεύσεως και την καθοδήγηση ομάδων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και των αντιεξουσιαστών- τα φαινόμενα αποδοκιμασίας υπουργών και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που, εφόσον ήθελε συμβεί, θα επιδράσει αρνητικά στην κοινοβουλευτική συνοχή και την παραγωγή κυβερνητικού έργου. Εξίσου σημαντικό, αν όχι και σοβαρότερο, αξιολογείται και το πρόβλημα που ανέκυψε με τις αλλαγές, που απαιτούν οι δανειστές, στις διοικήσεις των τραπεζών. Χωρίς εθνικό έλεγχο στα πιστωτικά ιδρύματα και με τα "κοράκια" να ετοιμάζονται να αρπάξουν ό,τι απέμεινε από τον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο των Ελλήνων σε ακίνητα, επιχειρήσεις και καταθέσεις είναι δύσκολο μια κυβέρνηση, χωρίς σχέδιο και ευρύτερες συναινέσεις, να μακροημερεύσει.

Και φυσικά ο θερινός πονοκέφαλος του πρωθυπουργού είναι το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό. Η αποτυχία του να υπερψηφιστεί από 200 βουλευτές, ώστε να ισχύσει από τις επόμενες εκλογές, η απλή αναλογική τον οδήγησε σε ένα δεύτερο σφάλμα. Πρότεινε, προκειμένου να μην διαλύεται η Βουλή σε περίπτωση αδυναμίας της να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αυτός να εκλέγεται, από το λαό. Και λέμε δεύτερο σφάλμα επειδή στην (λίαν πιθανή) περίπτωση που ψηφιστεί από τον λαό ο εκλεκτός της αντιπολιτεύσεως η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να σταθεί και εκ των πραγμάτων η βουλή θα διαλυθεί. Λάθος επίσης είναι και η πρόταση να μην μπορεί να είναι κάποιος βουλευτής για περισσότερο από οκτώ χρόνια και ο πρωθυπουργός να πρέπει να είναι οπωσδήποτε βουλευτής. Εάν ισχύσει αυτό ο Τσίπρας θα πρέπει σε ένα χρόνο να παραιτηθεί από βουλευτής και κατά συνέπεια και από πρωθυπουργός. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχοντας 12 χρόνια κοινοβουλευτικής θητείας, θα πρέπει αντί για το Μαξίμου να κατευθυνθεί στο σπίτι του, ενώ Σαμαράς, Παπανδρέου, Κώστας Καραμανλής, Σημίτης, Κώστας Μητσοτάκης δεν θα έπρεπε να έχουν γίνει πρωθυπουργοί και ο Ανδρέας Παπανδρέου πριν προλάβει να ορκιστεί, το 1981, "πρωθυπουργός της Αλλαγής", θα έπρεπε το 1982 να παραιτηθεί. Είναι φανερό πως οι προτάσεις του πρωθυπουργού για τη συνταγματική αναθεώρηση έγιναν στο πόδι και προφανώς για να βγάλουν την κυβέρνηση από τη δύσκολη πολιτικά θέση που βρέθηκε μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης και τα επαχθή μέτρα που έλαβε.

Τέλος, με μπόλικο αντιηλιακό θα πρέπει ο πρωθυπουργός να αλείψει την κυβέρνησή του εάν δεν θέλει να πάθει εγκαύματα από το διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες. "Ο πόλεμος", όπως εκτιμούν κυβερνητικές πηγές, "θα είναι μακρύς, αιματηρός και δεν θα κριθεί από τη βούληση του Νίκου (Παππά) ούτε από τη διαγωνιστική διαδικασία, αλλά από τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και κυρίως από το πόσα χρήματα είναι αποφασισμένοι να προσφέρουν οι νέοι παίκτες Μαρινάκης και Καλογρίτσας". Σημειώνουμε πως και για τις άδειες των καναλιών και για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας υπήρξαν σοβαρές αντιρρήσεις στο εσωτερικό της κυβερνήσεως (από τον Τσακαλώτο με τους "53" και τον Κοτζιά μέχρι τον Φίλη και τον Σπίρτζη) και παρασκηνιακά δόθηκαν σκληρές μάχες ενάντια στις θέσεις που τελικά διατύπωσε δημόσια ο πρωθυπουργός. Ίσως και γι' αυτό ενόψει και του ανασχηματισμού ορισμένοι υπουργοί σημειώνουν πως "ο Αλέξης πρέπει να αποφασίσει με ποιούς τελικά θα πορευθεί. Με τον Πιτσιόρλα και τον Τσακαλώτο που σε τίποτε δεν διαφέρει από τον Στουρνάρα και τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου ή με όσους υποστηρίζουν πως υπάρχει και κάποιο όριο, κάτω από το οποίο μια αριστερή κυβέρνηση δεν μπορεί να πέσει". Δεν ξέρω αν η Παναγιά η Κανάλα θα φωτίσει τον πρωθυπουργό να πράξει τα καλύτερα, όπως εύχεται, και μας το λέει, κάποιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, που περιμένει να γίνει υπουργός ή εστω υφυπουργός, το σίγουρο είναι πως το φετεινό καλοκαίρι μπορεί να μην είναι τόσο καυτό, αλλά το Φθινόπωρο το κοινωνικό θερμόμετρο θα χτυπήσει, όπως εκτιμούν στελέχη της αντιπολιτεύσεως, σαραντάρια και η κυβέρνηση είναι αμφίβολο εάν θα αντέξει, χωρίς οικονομικούς ανεμιστήρες τον πολιτικό καύσωνα...

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.