• Τι ισχύει για την παράλληλη ασφάλιση

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Τι δε λένε

Τα σενάρια συνωμοσίας για την υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς μνημονίων, έχουν έναν όρο: τη συμμετοχή της Εurostat και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο κόλπο, «για να μας πάρουν τα νησιά, τον ήλιο μας, το χαμόγελο μας» και λοιπά. Δεν το λένε καθαρά, πώς θα μπορούσαν, αλλά όταν επιτίθενται στους πολιτικούς τους αντιπάλους με «ψυχή βαθιά» κραυγάζοντας «στα τέσσερα», αρκεί.

Για αρχή, ας πούμε πως το δίλημμα Ευρώπη ή μη, του «ευρωμονόδρομου» που λέει κάθε καλός κομμουνιστής, είναι πλασματικό. Εδώ που είμαστε, αν οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν είναι αναγκαίες μία φορά εντός ΕΕ, είναι απαραίτητες δέκα φορές για να σταθούμε εκτός ΕΕ.

Η πραγματικότητα

Πρώτον, ποτέ δεν πλησιάσαμε περισσότερο στο «να μας πάρουν νησιά, ήλιο και χαμόγελο», από τώρα, με κυβέρνηση τους τιμητές αυτών των θεωριών, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Αρκεί να δει κανείς τα τιμήματα και την έλλειψη ελληνικού σχεδιασμού στις ιδιωτικοποιήσεις που έρχονται. Και τα δύο οφείλονται στην ανικανότητα της κυβέρνησης και του Μαξίμου, τόσο στο μακροπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό, όσο και σε ό,τι αφορά την περσινή «γενναία διαπραγμάτευση» που απαξίωσε και αποδυνάμωσε τη χώρα όσο ποτέ. Ποιός μπλέκει σε τρελοκομείο; Γιατί να μην επενδύσει στην Κύπρο ή την Γκάνα και να έρθει εδώ, που κανείς δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει;

Δεύτερον, ο Αλέξης Τσίπρας είχε τη δυνατότητα να κλείσει τη διαπραγμάτευση Σαμαρά, επιρρίπτοντας τις ευθύνες σε εκείνον (άδεια ταμεία - τι να έκανα) και να μας έχει ήδη βγάλει από τη στενωπό των μνημονίων με μία ελαφρά επιτήρηση και μία γραμμή χρηματοδότησης. Αντί αυτών επέλεξε τις ασυναρτησίες και τους λεονταρισμούς, χωρίς εναλλακτικό σχέδιο πλην των σκοτεινών και κρυφών σκέψεων του Plan X. Αυτού που απορρίφθηκε όταν τη θέση των φαντασιώσεων του Γιάνη, πήρε η έκθεση του Γιούνκερ για το τι πραγματικά θα συνέβαινε στη χώρα αν προχωρούσαν στον άλλο δρόμο. Έτσι, αντί να βγούμε από τα μνημόνια μέσα στο 2015, μπήκαμε σε τρίτο, ύψους €85δισ. και ανυπολόγιστο κόστος για την εθνική οικονομία και το ΑΕΠ.

Μία υποσημείωση εδώ: την ίδια ευκαιρία είχε και η κυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου και την πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων για να μην πάρει το πολιτικό κόστος των αποφάσεων - των αλλαγών - που θα μας οδηγούσαν στην έξοδο. Προτίμησαν τον τζόγο της «αριστερής παρένθεσης».

Τρίτον, οι μέχρι τώρα μνημονιακοί, με πρώτο τον Παπανδρέου και το νόμο Κατσέλη, όπως και μετά μέσα από ομαλές ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών, διατήρησαν την προοπτική όσων είχαν την ατυχία να δανειστούν σε τιμές του παρελθόντος για πρώτη κατοικία, ενδεχομένως ξεπερνώντας και τις πραγματικές τους δυνατότητες με συνυπευθυνότητα των τραπεζών, για σπίτια που σήμερα δεν έχουν ούτε τη μισή αξία. Αυτά, σίγουρα θα τα χάσουν αρκετοί με την πρώτη φορά αριστερά. Η ανακεφαλαιοποίηση για την οποία περηφανευόταν ο Πρωθυπουργός, η φτηνή των €6δισ. αντί €25δισ., έστειλε τις τράπεζες σε ξένα funds που ούτε στη χώρα μένουν, ούτε σε κανέναν «χρωστάνε» επιείκεια. Οι αποφάσεις θα ληφθούν με εξελόφυλλα.

Τέταρτο, το σενάριο για να δουλέψει, όπως προαναφέραμε, θα πρέπει η Eurostat και Ευρωπαϊκή Επιτροπή να είναι στο κόλπο. Δηλαδή, να συμμετέχουν στη τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος της Ελλάδας, προκειμένου να υλοποιηθεί το σχέδιο, να αναγκαστούν οι άλλες χώρες να μας δανείσουν με απίστευτο πολιτικό κόστος για τις δικές τους κυβερνήσεις, και τελικά «να μας υποδουλώσουν».

Μία λεπτομέρεια: ό,τι γνωρίζουν πάνω από ένας, δε μένει μυστικό. Αυτό που δεν λένε οι συνωμοσιολόγοι, είναι το ρίσκο μίας τέτοιας συνωμοσίας για το ευρώ και την Ευρώπη. Η παραμικρή υποψία μη φερέγγυων στατιστικών στοιχείων, πόσω μάλλον η τεχνηέντως παραποίηση (κάτι σαν τα greek statistics του Κ. Καραμανλή σε ευρωπαϊκή κλίμακα δηλαδή), θα οδηγούσε το ευρώ και τις οικονομίες που στηρίζονται σε αυτό, σε κατάρρευση. Θα έκανε την Ευρωζώνη «Ελλάδα». Ποιός θα πάρει τέτοιο ρίσκο με αντάλλαγμα το 2% της Ευρωζώνης;

Πόσο ωραίος είναι ο ελληνικός ήλιος πια, και πόσο διαφορετικός από τον Κυπριακό, αυτόν που βγήκε από το μνημόνιο με τις «νεοφιλελεύθερες πολιτικές». Αυτοί ήταν τυχεροί: ξεκίνησαν με αντιμνημονιακό αγώνα, τον έβγαλαν από το σύστημα τους σε μερικές εβδομάδες, και μετά πέρασαν στο παρασύνθημα.

Οι πολίτες μπορεί να μην προλαβαίνουν να ενημερωθούν μέσα στη μέρα τους για αυτά και άλλα τόσα. Μπορεί και να μη θέλουν - να προτιμούν το θυμικό και την ουτοπία πως θα ξημερώσει ξαφνικά και όλα θα έχουν περάσει μαγικά.

Αυτός που κοροϊδεύει, όμως, αυτός που παρασύρει τους πολίτες στην καταστροφή τους, επιλέγοντας να σπείρει θεωρίες συνωμοσίας και διχασμό για να μείνει στην καρέκλα εξυπηρετώντας μόνο την πάρτη του, δεν είναι απλά ανερμάτιστος αλλά επικίνδυνος. Πόσω μάλλον όταν φτάνει στα άκρα, στην υπεράσπιση των πεπραγμένων του Κώστα Καραμανλή, αναβιώνοντας διώξεις για το έλλειμμα, νομίζοντας πως έτσι θα αποφύγει το πολιτικό κόστος της ανικανότητάς του να παράξει πολιτική, να δώσει λύσεις, να συγκρουστεί με συμφέροντα και κακώς κείμενα, αλλά ποντάρει στο φανατισμό - τον άνευ ουσίας
διχασμό.

Όταν δεν είσαι στην κομματική ή πανεπιστημιακή σου ουτοπία, ξέρεις, το διαπιστώνεις στα μισά διεθνή άρθρα και μελέτες για άλλες οικονομίες, πως το χρήμα βγαίνει σε ασφαλείς, λειτουργικές και οργανωμένες χώρες. Είναι το βασικό σημείο στο οποίο κράτη και επιχειρήσεις έχουν κοινό κίνητρο και συμφέρον. Αυτές τις χώρες επιλέγουν οι επενδυτές, σε αυτές πάνε οι
τουρίστες, σε αυτές υπάρχουν θέσεις εργασίας.

Στις άλλες, πάνε μόνο πειρατές και κοράκια για αρπαχτές, σε αγαστή «με το αζημίωτο» συνεργασία με τα καθεστώτα που έχουν υποκαταστήσει τους θεσμούς.

Η κατάληξη τους, γνωστή και πάντα η ίδια.

Αν θες τους πρώτους, τρέχεις για να φτιάξεις το θεσμικό σου πλαίσιο. Την υγεία, την παιδεία, τη δικαιοσύνη, το φορολογικό σου, με διαφάνεια και ισότητα, για να εξασφαλίσεις την κοινωνική ειρήνη, την κοινωνική συνοχή και τη μακροχρόνια σταθερότητα. Με επιχειρήσεις και πολίτες που δημιουργούν, παράγουν και χτίζουν ένα ικανό ΑΕΠ που θα φορολογήσεις για να χρηματοδοτήσεις την υγεία, την παιδεία, τις υποδομές, τον πολιτισμό και το περιβάλλον. Δεν παίζεις, κι ό,τι κάτσει. Αν καταλήξεις στους δεύτερους, τελειώνεις άσχημα.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.