ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Η μύτη του Πινόκιο

Νόμιζα ότι η ΕΣΗΕΑ είχε προκηρύξει απεργία γι’ αυτό και δεν νοιάστηκα να ακούσω την ομιλία του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ. Έτσι κι αλλιώς δεν είχα και καμιά πρεμούρα αφού εκ των προτέρων ήμουν σίγουρος ότι θα πήγαινε στη Θεσσαλονίκη χωρίς τη δυνατότητα να παρουσιάσει ούτε ένα τομέα στη χώρα που τα είχε πάει καλύτερα από πέρυσι. Ξαφνικά κατά τις 11 το βράδυ έπεσα τυχαία στην κρατική ΕΡΤ3 η οποία μετέδιδε απευθείας την ομιλία του Τσίπρα από όπου και άκουσα τις τελευταίες κουβέντες του λόγου του: «Γυρίζουμε σελίδα αφού διαβάσαμε καλά την προηγούμενη και αντλήσαμε το δίδαγμα της. Είμαι αισιόδοξος ότι θα τα καταφέρουμε».

Μετά το κλείσιμο εισέπραξε το χλιαρό χειροκρότημα των παρευρισκόμενων κρατικοδίαιτων που είχαν καταλάβει τις καρέκλες του Βελλίδειου , ενώ το μάτι μου πήρε ανάμεσά τους το Βασίλη Λεβέντη και τον Ιβάν Σαββίδη. Προφανώς αμφότεροι οι τελευταίοι μαζί με τον μητροπολίτη Άνθιμο εκπροσωπούσαν τις παραγωγικές τάξεις. Τις δυνάμεις της τάξεις τις αντιπροσώπευαν, έξω από την αίθουσα, οι πέντε χιλιάδες αστυνομικοί που κινητοποιήθηκαν για να εγγυηθούν την ομαλή διεξαγωγή της πρωθυπουργικής παράτας. Μιας φιέστας παρόμοιας με εκείνες όλων των προκατόχων του μνημονιακών πρωθυπουργών που μάταια επιχειρούσαν να ωραιοποιήσουν επικοινωνιακά τη σκληρή για τους πολίτες πραγματικότητα.

Τίποτε, άλλωστε , στο ύφος του σημερινού πρωθυπουργού δεν θύμιζε την έξαψη των εξαγγελιών , δυο χρόνια πριν , του περίφημου «προγράμματος» της Θεσσαλονίκης. Και καμία αίσθηση προσμονής δεν κινητοποιούσε το ακροατήριο . όπως πέρυσι , κατά την ανακοίνωση του πολυθρύλητου παράλληλου προγράμματος. Έκλεισα τη τηλεόραση. Όπως έμαθα αργότερα από το διαδίκτυο, όλοι αυτή τη φορά στα εγκαίνια της ΔΕΘ , ομιλητής και κοινό, ήταν άνευροι, χλωμοί, πλαδαροί, παρά τις σπασμωδικές κορώνες του πρώτου στολισμένες με σποραδικές ανακρίβειες. Γεγονός που επιβεβαίωσε όσα πρόλαβα να δω.

Κυρίως , όμως με ώθησε να επαναπιστοποιήσω όσα εδώ και καιρό σκεφτόμουν και έχω διατυπώσει μέσα από αυτή τη στήλη . Ότι και αυτός ο, πρώην ρητορικά ριζοσπαστικός, πρωθυπουργός συγκαταλέγεται στη κατηγορία των ανεπαρκών, να διαχειριστούν την ιστορική κρίση της χώρας, πολιτικών. Ένας ασυνεπής ηγέτης μαθημένος σε έργα χαμηλής πολιτικής δράσης που σκορπούν απογοήτευση στο κοινωνικό σώμα , ανέτοιμος ή ανίκανος να υιοθετήσει την ειλικρίνεια και την αυτοκριτική απέναντι σε όσους ψηφοφόρους τον και τον εμπιστεύτηκαν.

‘Άλλωστε ο υπερθετικός απολογισμός του , όπως πληροφορήθηκα , για τα κυβερνητικά πεπραγμένα και ο εξωραϊσμός των φοροεπιδρομών του Μαξίμου καταχωρίστηκαν στη συνείδηση όσων ανήμπορων , απελπισμένων και με εξαντλημένη αντοχή, πολιτών άκουσαν την ομιλία του. Γεγονός που μεταφέρει ακέραια στη ζορισμένη κοινωνία , πέραν της πικρίας της διάψευσης, και τη παγωνιά της εγκατάλειψης της από ένα δήθεν Αριστερό κόμμα. Και ακόμη η υπεράσπιση με τη λέξη «συμβιβασμός» της υπογραφής του τρίτου «προγράμματος»- τ η λέξη μνημόνιο δεν την εκστόμισε ποτέ- , χάριν της σωτηρίας της χώρας και της ευρωπαϊκής της προοπτικής, υπενθύμισε στο εθνικό ακροατήριο ότι δεν υπάρχει συνθηκολόγηση σε μια μάχη που στη πραγματικότητα δεν δόθηκε ποτέ.

Ωστόσο αυτή η δυσάρεστη επίγνωση δεν είναι παρηγορητική όσο κι αν περισσεύουν οι πρωθυπουργικές μεγαλοστομίες σε στυλ "Βγάλαμε τη θηλιά από το λαιμό της χώρας, η Ελλάδα δεν είναι πια παρίας". Απλούστατα γιατί αντικαθρεφτίζουν τις μακριές μύτες του Πινόκιο στις μάσκες που φορούσαν μερικοί διαδηλωτές στη Θεσσαλονίκη για να καταδείξουν την πρωθυπουργική φιλαλήθεια

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.