• Γενικά αίθριος ο καιρός από σήμερα

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Όνειρα και υπνοβάτες

Στο κάστρο της Μπρατισλάβας, σε ένα απομονωμένο λόφο των μικρών Καρπαθίων πάνω από τον Δούναβη οι ηγέτες των κρατών - μελών της Ε.Ε., χωρίς τη Βρετανία πλέον στο τραπέζι, συζήτησαν για τα θέματα που απειλούν να αποδομήσουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Κυρίως απασχολήθηκαν με την ασφάλεια απέναντι στη τρομοκρατία, τους τρόπους ενίσχυσης της οικονομίας και τις προοπτικές διαχείρισης του προσφυγικού.

Αποφάσεις δεν πάρθηκαν, όπως αναμενόταν, αφού επρόκειτο για άτυπη Σύνοδο. Περισσότερο, όμως, από την ανίχνευση ενός ελπιδοφόρου μονοπατιού για την Ευρώπη εντοπίστηκαν οι βαθιές διαφορές των κυβερνήσεων της που μετείχαν στην ανεπίσημη αυτή συνάντηση. Γεγονός που πιστοποιεί , εκτός από το διχασμό της ΕΕ μεταξύ ανατολής ,δύσης, βορρά , νότου, και την έντονη κόπωση των ηγετών της.

Στη σύνοδο προσήλθε και ο Έλληνας πρωθυπουργός διαμηνύοντας «να σταματήσει η Ευρώπη να υπνοβατεί». Αν η προτροπή του εμπνεόταν μεταφορικά και υιοθετούσε την αφήγηση του πολυσύνθετου μυθιστορήματος "Οι υπνοβάτες" του Χέρμαν Μπροχ που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1932, τότε μάλλον έχει συλλάβει το νόημα των σημερινών Ευρωπαϊκών βημάτων προς την επερχόμενη αποσύνθεση. Το βιβλίο, άλλωστε, άφηνε στις σελίδες του να διαφανεί το ρήγμα που δημιουργείται στην κοινωνική συνοχή ενός κόσμου που αργοπεθαίνει και προανήγγειλε, στην εποχή του, την κατάρρευση των ηθικών αξιών που οδήγησαν στην άνοδο του Ναζισμού.

Υπό αυτή την οπτική ο Τσίπρας στάθηκε μάλλον στη σωστή πλευρά των Ευρωπαϊκών ιδεωδών και αξιών απέναντι στην έξαλλη ρητορεία της εθνικιστικής, λαϊκιστικής και ξενοφοβικής ακροδεξιάς που διεκδικεί σήμερα σε αρκετές χώρες της γηραιάς ηπείρου την ανάδειξή της σε πλειοψηφικό ρεύμα.

Ωστόσο, παρά τις καλές προθέσεις του πρωθυπουργού, οι διακηρύξεις του περί εναγκαλισμού των ιδεών της αλληλεγγύης, της επανέμπνευσης των λαών της Ευρώπης με μια νέα κοινωνική ατζέντα και η έκκληση να δοθεί προτεραιότητα σε αυτούς που έχουν πληγεί από την κρίση, δεν αρκούν για αντιστροφή του κατηφορικού δρόμου. Όπως δεν φτάνουν για την υπέρβαση των αδυναμιών της Ευρώπης να μεταρρυθμιστεί θετικά υπέρ των λαών της και οι τοποθετήσεις του Ματέο Ρέντσι εναντίον μιας Ευρώπης των κανόνων, των τεχνικών λεπτομερειών, των δημοσιονομικών και της λιτότητας.

¨Όχι γιατί και οι δυο, Έλληνας και Ιταλός, μοιάζουν να έχουν κολλήσει στο παλιό αριστερό σύνθημα «μια άλλη Ευρώπη είναι εφικτή» , αλλά διότι το όραμα αμφοτέρων φαίνεται ρηχό καθώς δεν εμπεριέχει συγκεκριμένες προτάσεις και εξειδικευμένο σχέδιο. Πράγμα που έχει εκπονήσει και επιβάλει ηγεμονικά στις υπερεθνικές Ευρωπαϊκές δομές η Γερμανία μέσω διαπραγματεύσεων και συμμαχιών με τις εγχώριες και τις γειτονικές της πολιτικές και κοινωνικές ελίτ.

Προφανώς η συγκεντρωτική κυριαρχία του Βερολίνου επί των Βρυξελλών συνιστά μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της λύσης για την διογκούμενη ευρωπαϊκή ανισότητα και τη φτώχεια. Και προφανέστερα αυτή η εγγενώς ελαττωματική εξίσωση δεν λύνεται με ευχολόγια , ούτε με αποχωρήσεις αλά Βρετανία , ούτε με την συγκρότηση συγκυριακών μειοψηφιών βέτο, που μπορούν να μπλοκάρουν κρίσιμες αποφάσεις της ΕΕ.

Ειδικότερα, όταν οι ηγέτες των χωρών του Ευρωπαϊκού Νότου που συνήλθαν προσφάτως στην Αθήνα, αντί να επεξεργασθούν άμεσα ένα ολοκληρωμένο ευρωπαϊκό σχέδιο και να του δώσουν περιεχόμενο και ταυτότητα , μάλλον συνάρθρωσαν τις μεταξύ τους επαφές με την επιδίωξη να κερδίσουν πόντους καλλιεργώντας ένα προφίλ διεθνούς κύρους εν όψει των επικείμενων εκλογών και δημοψηφισμάτων στις πατρίδες τους.

Από αυτή την άποψη οι απαξιωτικές αντιδράσεις των Χριστιανοδημοκρατών και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για τη συνάντηση δεν αποδίδονται ούτε σε ενδεχόμενο φόβο ούτε υποκινούνται μόνο από ιδεολογικά κίνητρα, αλλά καταγράφουν τη πραγματικότητα της Γερμανικής κατίσχυσης στην ΕΕ.

Πόσο μάλλον όταν στους Ευρωπαίους ηγέτες που αναζητούν νέο όραμα και μια συμπαγή ατζέντα για αλλαγή συγκαταλέγεται και ο ¨Έλληνας πρωθυπουργός ο οποίος αποτελεί τον πλέον πειθήνιο αρχηγό προβληματικού κράτους που θα μπορούσαν να ονειρευτούν οι εταίροι.

Ο άνθρωπος που ψηφίζει όλες τις εντολές τους και τα δίνει όλα σε μια χώρα με μηδενική ανάπτυξη, δομική ανεργία και διαλυμένο κοινωνικό κράτος , είναι φανερό ότι η φωνή του δεν συνιστά εχέγγυο διαφορετικής πορείας για το Ευρωπαϊκό μέλλον. Σαφώς και έχει το δικαίωμα να ονειρεύεται όταν οι άλλοι υπνοβατούν αλλά καλύτερος τρόπος για να κάνει τα όνειρά του να βγουν αληθινά, είναι να ξυπνήσει στην εγχώρια πραγματικότητα

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.