• Νέα προειδοποίηση Τσίπρα στους δανειστές

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Συνάντηση με Δουκάκη

Παυλόπουλος: Η πολιτική λιτότητας είναι αδιέξοδη

Την πεποίθησή του ότι η Ελλάδα θα ξεπεράσει την κρίση εξέφρασε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος κατά τη συνάντησή του, νωρίτερα σήμερα, με τον πρώην κυβερνήτη της Μασαχουσέτης και υποψήφιο Πρόεδρο των ΗΠΑ στις εκλογές του 1988, Μάικλ Δουκάκη στο Προεδρικό Μέγαρο.
Π. ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ Μ. ΔΟΥΚΑΚΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ

Ο κ. Παυλόπουλος απαντώντας σε επισήμανση του κ. Δουκάκη για την ανάγκη τροποποίησης της πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι της κρίσης, τόνισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ξαναβλέπει την ανάγκη αλλαγής της πολιτικής της και προσέθεσε ότι η επιβολή της λιτότητας βαθαίνει το χάσμα μεταξύ φτωχών και πλουσίων και αναδεικνύει τα κοινωνικά αδιέξοδα.

Όπως προέβλεψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Ελλάδα θα υπερβεί την κρίση και εκτίμησε ότι αυτή την προσπάθεια θα την στηρίξουν όλες οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις ενωμένες, πέρα και έξω από τις επιμέρους διαφορές. Άλλωστε, σημείωσε, το οφείλουμε στον ελληνικό λαό το γρηγορότερο δυνατό να βγούμε απ' αυτό το αδιέξοδο και κυρίως στη νέα γενιά, η οποία τόσα έχει υποφέρει αυτόν τον καιρό.

Απευθυνόμενος στον κ. Δουκάκη, ο κ. Παυλόπουλος τον χαρακτήρισε κορυφαίο πολιτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και κορυφαίο Έλληνα, ενώ τον προσφώνησε με τον τίτλο του Προέδρου, υπογραμμίζοντας, ότι θα του άξιζε πραγματικά να τον είχε κατακτήσει. Επίσης, σημείωσε ότι, ως βουλευτής και κυβερνήτης της Μασαχουσέτης αλλά, κυρίως, ως υποψήφιος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής απέδειξε και ανέδειξε το υψηλό ήθος του, που είναι αντάξιο των αρχών και των αξιών του μεγάλου αμερικανικού έθνους και της δημοκρατίας που αυτό εκφράζει.

Παράλληλα, προσέθεσε ότι και ως Έλληνας της Διασποράς ο Μάικλ Δουκάκης στάθηκε δίπλα στην ομογένεια, δίπλα στην Ελλάδα και το απέδειξε εμπράκτως.

Από την πλευρά του ο Μάικλ Δουκάκης, αφού εξέφρασε την ιδιαίτερη χαρά του, που για μια ακόμη φορά βρίσκεται στην Ελλάδα, μετά από την τελευταία του επίσκεψη πριν από τρία χρόνια, τόνισε ότι οι Ελληνοαμερικανοί θέλουν πάντα να βοηθούν την Ελλάδα και στάθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη αλλαγής της ευρωπαϊκής πολιτικής έναντι της κρίσης, σημειώνοντας ότι η παρατεταμένη λιτότητα δεν βοηθάει στην ανάκαμψη της οικονομίας, ενώ μιλώντας ειδικότερα για την ελληνική οικονομία, τόνισε την ανάγκη να δοθούν περαιτέρω κίνητρα για ανάπτυξη.

4 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. Στα τέλη της δεκαετίας του ´60 ηταν μεγάλη η αποστροφή του Michael Doukakis γιά την χούντα των Αθηνών και την έδειχνε .
    Στην εκπομπή του , παναμερικανικής εμβέλειας στο PBS «the Advocates» , παρουσίαζε την αντιστασιακή Ελλαδα παρόλον οτι ολο το Ελληνο-Αμερικανικό κατεστημένο ( εκκλησία Αχεπανς – αντιπρόεδρος Αγγκνιου ,Πάππας ) ήσαν όλοι τους θαυμαστές της χούντας και του Παπαδίπουλου .
    Τώρα , ίσως με την πολιτική διορατικότητα που το διακρίνει και Ακούγοντας οτι ο πατέρας του ΤΣΙΠΡΑ ηταν συνεργάτης ( η εστω συνεργαζόμενος με την Χούντα , όπως και τα ονόματα Φλάμπουράρης ,Παππάς και οι κατασκευαστικές τους τότε ) τιον απέτρεψαν ώστε να συναντήσει τον πρωθυπουργό μας .
    Καλή η στάσης του , σταθερός στις αρχές του!

  2. O Μάικλ Δουκάκης και η συζηγός του Κίτυ είναι πράγματι πολύ καλοί φιλοι της Ελλαδας .
    Το ιδιο και η γνωστή και βραβευμένη ηθοποιός εξαδέλφη του Ολυμπία.
    Ειναι επίσης πέρα για πέρα Δημοκρατικοί, όχι μόνον κομματικά αλλα και βαθιά στην ψυχή τους.
    Ο πρωην κυβερνήτης της Μασαχουσέτης και εκλεκτός Δημοσιογράφος /καθηγητής πριν γίνει πολιτικός πολέμησε με πάθος την Χούντα των Συνταγματαρχών στη Ελλαδα και την βοήθεια που παρείχε το αμερικανικό πεντάγωνο σ´αυτούς.
    Σε μιά εκπομπή του θυμάμαι παρουσίασε το έλληνα φυγά από την δικτατορία Δημοσιογράφο Δημητρακόπουλο καθώς και μερικά θύματα της χούντας που ειχαν βασανιστεί απο αυτήν.
    Το ερώτημα του προς τον αμέριμνο και απονηρευτο Αμερικανικό λαό ήταν:
    «Θέλετε οι φόροι σας να πηγαίνουν βοήθεια στον Παπαδόπουλο και τον
    Πατακό » ;
    Βλέποντας τον χθές, δίπλα στον μεγαλύτερο ρουσφετολόγο που πέρασε ποτέ από τη Ελλαδα
    τον δικό μας προεδρο Πάκη , πρώτοςυνεργάτη του Καραμανλή που μας πτώχευσε ένώ ο Τσίπρας τον ανταμήψαμε σαν ανώτατο άρχωντα μας,
    μου θύμισε το ρηθέν της Κυτι κατα την προεδρική του καμπάνια.
    «Ο Μάικλ » ειχε πει η γυναίκα του τοτε , «ειναι πολύ εγκρατής . μπορεί να ανοίξει μια μεγάλη κονσέρβα φυστίκια ,να πάρει ενα και να την ξανακλείσει . … »
    Χθές ο μεγάλος συμπατριώτης μας απέδωσε τιμές στην προεδρία της Δημοκρατίας της Ελλάδος δεν νομίζω οτι εννοούσε και τον ιδιο το πρόεδρο ,
    Εκεί , έκλεισε την κονσέρβα!

  3. Ο ΠΑΚΗΣ ΕΣΤΕΙΛΕ(ΟΥΣΙΑΤΙΚΑ) ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΔΝΤ
    Απρίλιος 2013
    «Συγκάλυπταν την ανεργία με κατασπατάληση των τελευταίων … δανείων και αγόραζαν ψήφους με τις ‘’Γαλάζιες συνεντεύξεις’’ ! και μάλιστα χωρίς διαφάνεια για πάρα πολλούς. Αλλά εκεί που έγινε το μεγάλο «έγκλημα» ήταν στα σώματα ασφαλείας. Εκεί ο Πάκης απέδειξε την βαθειά του δημοκρατική αντίληψη και πιστεύω. Κανένας Χιτοαπόγονος δεν έμεινε εκτός.
    Όταν η Ελλάδα ψυχορραγούσε και βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού, ‘’κάποιοι’’ της έπιναν το αίμα κ. Σαμαρά. Εσύ σαν μεγάλος ..οικονομολόγος δεν «είδες» ..τίποτα , ή θα μας έσωζες σε…18 μήνες; Ξεπούλησες, ιδέες, πατρίδα, φίλους για να σε «κάνουν» ..πρωθυπουργό;
    Κύριε Σαμαρά ΤΙΠΟΤΑ δεν σε σώνει . Η ιστορία παραμένει στην ίδια σελίδα με τα εφιαλτικά στοιχεία του 1992 και μάλιστα με γερμανικές επιμετωπίδες ευαρέσκειας και πατριδοκαπηλίας .
    Τι ακριβώς συνέβη το μοιραίο 2009, περιγράφεται στην Έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου: [[Υστέρηση εσόδων 12,8 δισ. ευρώ, υπέρβαση δαπανών 47 δισ. ευρώ, υπέρβαση κρατικού δανεισμού κατά 64 δισ. Ευρώ]].
    Αυτός είναι και ο λόγος της Καραμανλικής λιποταξίας. Εκλογές και ανευθυνότητα, αφού κανείς δεν του έδινε χρήματα, ούτε καν αυτή η Γερμανίδα..Δημοκράτισσα.
    ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ;
    865.000 προσλήψεις μέσα σε πέντε χρόνια. Άρα πόσοι ήταν οι πραγματικοί άνεργοι το 2009; Πόσοι έφυγαν από τις παράνομες ‘’γαλάζιες’’ επιλογές Παυλόπουλου;
    Πόσοι ΠΡΕΠΕΙ ακόμη να φύγουν; Πόσο ήταν το ποσοστό ανεργίας το 2004 και πόσο ήταν το 2009, και πόσα ΔΙΣ ΕΥΡΩ χαμένα μας στοίχισε ο Πάκης της ροζ αμαρτίας;
    Το κύμα των διορισμών:
    Προσλήψεις από 7 Μαρτίου 2004 έως 30 Ιουνίου 2009
    • Ορισμένου χρόνου-εποχικοί 330.515
    • Μόνιμοι και αορίστου χρόνου 167.230
    • Συμβασιούχοι έργου 161.383
    • Ωρομίσθιο προσωπικό 120.826
    • Αναπληρωτές καθηγητές 83.636
    • Θητεία 1.542

    Ένα δεύτερο Δημόσιο δημιούργησε η ΝΔ στα πέντε χρόνια της διακυβέρνησης Καραμανλή, στήνοντας βιομηχανία προσλήψεων που ξεπέρασαν τις 865.000. Οι περισσότερες μάλιστα από τις μισές – 57% – έγιναν με αδιαφανείς διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ καθώς αφορούσαν συμβασιούχους έργου ή ορισμένου χρόνου. Αντιθέτως το μόνιμο προσωπικό, η πρόσληψη του οποίου γίνεται με αντικειμενικά κριτήρια, περιοριζόταν στο 19%.

    Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΙΕΤΙΑ

    Ενδεικτικό είναι πως μόνο μέσα σε ένα έτος, το 2008 πραγματοποίησε 112.716 νέες προσλήψεις, ενώ και στο πρώτο εξάμηνο του 2009 πρόλαβε να εγκρίνει άλλες 65.061 θέσεις. Συγκριτικά μάλιστα με το αντίστοιχο διάστημα του πρώτου εξαμήνου του 2008, παρατηρήθηκε αύξηση 35,2% στον αριθμό των προσλήψεων.
    Η πρακτική αυτή της τότε κυβέρνησης είχε συναντήσει έντονες αντιδράσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που κατ” επανάληψη είχαν καταγγείλει τις προσλήψεις από το παράθυρο σε διάφορους φορείς του Δημοσίου.
    «Αντί να περιστείλουν τις δαπάνες, σε σχέση με τις προσλήψεις στον δημόσιο τομέα, τις αυξάνουν. Ρουσφετολογούν ακατάπαυστα με χρήματα του ελληνικού λαού», προσέθετε. Στα χρόνια της κυβέρνησης Καραμανλή εξάλλου καθιερώθηκε η διαβόητη προφορική συνέντευξη στις προσλήψεις, προκαλώντας σάλο με τις ερωτήσεις που γίνονταν και την πριμοδότηση προς τα γαλάζια παιδιά.

  4. Επίθεση του Περικλή Κοροβέση στον Τσίπρα: Αρχηγός στη χειρότερη μνημονιακή κυβέρνηση…
    5/09/2016

    “Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση ασκεί με άρθρο του ο πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και σημαίνον στέλεχος της Αριστεράς, Περικλής Κοροβέσης.
    «Τελικά αποδείχτηκε πως η χειρότερη μνημονιακή κυβέρνηση είχε αρχηγό τον Τσίπρα. Και όλα αυτά γιατί; Για τη μανία της εξουσίας. Και είναι τουλάχιστον θλιβερό να βλέπεις έντιμους αγωνιστές της Αριστεράς, που για τον έρωτα της καρέκλας και της εξουσίας τα ξεπούλησαν όλα, να μην μπορούν πια να κυκλοφορήσουν στον δρόμο» γράφει στην Εφημερίδα των Συντακτών.
    Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του
    Ο καλός συνάδελφος και φίλος Νίκος Κιάος, με άρθρο του στην ανά χείρας εφημερίδα (11.2.16) κάνει μια ενδιαφέρουσα σύγκριση με την ΕΣΣΔ του Λένιν και την Ελλάδα του Τσίπρα, με τίτλο: «Ενας χρόνος και 95 χρόνια πριν». Τα στοιχεία του τα αντλεί από το βιβλίο του Αγγλου ιστορικού Αντριου Ροθστάιν με τίτλο «Ιστορία της Σοβιετικής Ενωσης», εκδόσεις Historia, Αθήνα 1956.
    Το βιβλίο αυτό για την εποχή που βγήκε υπήρξε ένα προσφιλές ανάγνωσμα για τους αριστερούς, που οι αναφορές για την ΕΣΣΔ ήταν σπάνιες, όπως και κάθε άλλο αριστερό βιβλίο ήταν σχεδόν παράνομο (μπορούσες να συλληφθείς αν διάβαζες «Αυγή») και υπήρχαν πολιτικοί κρατούμενοι, τρομοκρατία και λογοκρισία.
    Σε αυτό το περιβάλλον λοιπόν ήταν λογικό αυτό το βιβλίο να λάμπει, αν και σήμερα είναι ξεχασμένο, γιατί θεωρείται προπαγανδιστικό και αναξιόπιστο. Η ΕΣΣΔ χρηματοδοτούσε πολλούς συγγραφείς στη Δύση για να γράψουν για τη δόξα και τις επιτεύξεις της Σοβιετικής Ενωσης, εφοδιάζοντάς τους κατά κανόνα με πλαστά στοιχεία.
    Οποιαδήποτε κριτική προσέγγιση ήταν εκ προοιμίου αντικομμουνισμός, ακόμα και στην περίπτωση που οι συγγραφείς τους ήταν επαναστάτες και κομμουνιστές. Να μη μιλήσουμε για την περίπτωση του Τρότσκι, που ήταν ισόβαθμος με τον Λένιν και οι φωτογραφίες τους ήταν η μία δίπλα στην άλλη παντού.
    Αν υποθέσουμε πως τα πράγματα πήγαιναν καλά στην ΕΣΣΔ και δημιουργούσαν μια νέα θεωρία για την επανάσταση, αυτή θα λεγόταν: Λενινισμός – Τροτσκισμός. Αλλά να μιλήσουμε για τον Βίκτορ Σερζ, έναν μεγάλο συγγραφέα, γνήσιο κληρονόμο της μεγάλης ρωσικής λογοτεχνίας και από τους πρωτεργάτες της Οκτωβριανής Επανάστασης, αν και έμεινε σε δεύτερο πλάνο.
    Στα βιβλία του, πολύτιμα σήμερα ιστορικά ντοκουμέντα, έχουμε μια καταγραφή για το πώς μια επανάσταση καταλήγει σε έναν φρικιαστικό ολοκληρωτισμό. Και είναι αλήθεια πως ο Στάλιν έσφαξε περισσότερους κομμουνιστές από ό,τι όλοι οι φασίστες μαζί.
    Τα λεγόμενα αριστερά και προοδευτικά βιβλιοπωλεία και εκδόσεις σε όλο τον Δυτικό Κόσμο είχαν μια σχέση με την ΕΣΣΔ, έμμεση ή άμεση, και απέφευγαν να εκδίδουν βιβλία που μπορούσαν να θεωρηθούν αντισοβιετικά και αντικομμουνιστικά. Αυτό ήταν δουλειά των άλλων εκδοτικών οίκων. Ο Βίκτορ Σερζ μέχρι τον θάνατό του παρέμεινε επαναστάτης. Εξ ου και δυσκολευόταν πολύ να βρει εκδότη.
    Σε αντίθεση με τον Αρθουρ Κέσλερ που έγινε αντικομμουνιστής και όλες οι πόρτες τού άνοιξαν. Δώσαμε λιγάκι το κλίμα της εποχής και ας ξαναγυρίσουμε στον φίλτατό μας Νίκο Κιάο, που είναι σήμερα ένα ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος (πρόεδρος ΟΑΚΑ) και που υποστηρίζει στο άρθρο του πως οι συμβιβασμοί είναι αναγκαίοι για την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου και θυμίζει τον συμβιβασμό του Λένιν με τη Συνθήκη Ειρήνης του Μπρεστ – Λιτόφσκ, στην ουσία πλήρη υποταγή στους Γερμανούς και στη Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΟΠ), και κάνει τις ανάλογες συγκρίσεις για να δικαιολογήσει τους συμβιβασμούς της κυβέρνησής του.
    Αυτό που δεν μας λέει ο φίλος μου ο Νίκος είναι τι απέγινε μετά. Και εδώ μπαίνουν μια σειρά ερωτήματα. Πώς έγινε δυνατόν «το πραξικόπημα των μπολσεβίκων» (έτσι λεγόταν τότε επισήμως) να καταλήξει στον Πούτιν; Μήπως η Νέα Οικονομική Πολιτική ήταν η απαρχή του Νέου Καπιταλισμού;
    Δηλαδή το κράτος να γίνει ο μοναδικός καπιταλιστής. Και σε αυτήν την περίπτωση εξουσία των Σοβιέτ να γίνει το ολοκληρωτικό κράτος με τα γκουλάγκ, τις δίκες της Μόσχας όπου εκτελέστηκαν όλοι οι σύντροφοι του Λένιν και ηγέτες της Οκτωβριανής Επανάστασης.
    Με μια άλλη ανάγνωση αυτού του άρθρου ο έμπειρος αναγνώστης μπορεί να υποθέσει πως η μόνη πολιτική που απέμεινε στην κυβέρνηση των Τσίπρα-Καμμένου είναι η «Αριστερή Καταστολή».
    Ολοι ξέρουμε πως τα προεδρικά διατάγματα είναι μικρά πραξικοπήματα. Και η κυβέρνηση μας χόρτασε από τέτοιες πράξεις αυθαιρεσίας. Και πιθανότατα η ψήφιση του ασφαλιστικού και του φορολογικού να δημιουργήσουν ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
    Τελικά αποδείχτηκε πως η χειρότερη μνημονιακή κυβέρνηση είχε αρχηγό τον Τσίπρα. Και όλα αυτά γιατί; Για τη μανία της εξουσίας. Και είναι τουλάχιστον θλιβερό να βλέπεις έντιμους αγωνιστές της Αριστεράς, που για τον έρωτα της καρέκλας και της εξουσίας τα ξεπούλησαν όλα, να μην μπορούν πια να κυκλοφορήσουν στον δρόμο.
    Δεν ξέρω κατά πόσο έχουν συνείδηση αυτοί οι άνθρωποι πως με τη στάση τους καταστρέφουν το έργο της ζωής τους και μαζί με αυτό την Αριστερά ως πολιτικό πρόταγμα και κοινωνική παρουσία, που δύσκολα πια θα μπορέσει να πάρει επάνω της και να συγκροτηθεί ως σοβαρή και στιβαρή πολιτική δύναμη.
    Οι εναπομείναντες αριστεροί και αυτοί που θέλουν να συνεχίσουν μόνο κλεφτοπόλεμο μπορούν να κάνουν. Και πολλοί σμπάροι θα πηγαίνουν στον αέρα.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.