ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Τώρα αρχίζει το σήριαλ

Ο πρωθυπουργός ετοιμάζεται για άνοδο στη ΔΕΘ και συγκεντρώνει ήδη προς παρουσίαση τα πολιτικά του ατού. Το απρόσμενο υψηλό τίμημα της δημοπρασίας των 4 τηλεοπτικών αδειών στήνει κιόλας ένα βάθρο για επικοινωνιακή εκμετάλλευση. Τα έσοδα του Δημοσίου που έφτασαν τα 246 εκατ. ευρώ, ήταν μεν σαφώς λιγότερα από τα 350 εκ. που υπολόγιζε ότι θα εισπράξει πριν ενάμισι χρόνο ο αλήστου μνήμης Βαρουφάκης αλλά πολύ περισσότερα από τα 100 εκ. που αναμένονταν ως αντίτιμο στη σημερινή οικονομική συγκυρία. Το κυρίαρχο, όμως, που θα πλασάρει πλέον το Μαξίμου είναι ότι υλοποίησε την προεκλογική υπόσχεσή του «ξεμπερδεύουμε με το παλιό» , εκθέτοντας παράλληλα τις παλινωδίες και τις υποχωρήσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων για την αυθαιρεσία και την ανομία μέσα στην οποία λειτουργούσε επί 27 χρόνια το τηλεοπτικό τοπίο. Ως εδώ όλα καλά. Ωστόσο μετά το εισαγωγικό τρέιλερ , τώρα ξεκινάει το σήριαλ.

Καταρχήν ο Τσίπρας βιάστηκε να ανακοινώσει με γαλαντομία ότι τα συγκεκριμένα έσοδα θα διατεθούν για την ενίσχυση των ευπαθών ομάδων. Προφανώς στις τελευταίες θα συμπεριλάβει και τους άνεργους που θα προκύψουν από τα τέσσερα κανάλια που θα βάλουν, αναγκαστικά, λουκέτο. Σίγουρα, όμως, δεν έχει υπολογίσει ότι η ευγενική και ελεήμων πρόθεση του να μοιράσει τα λεφτά των νέων καναλαρχών στους φτωχούς, δεν έχει ουσιαστικό αντικείμενο . Πολύ απλά διότι τα χρήματα από τις τηλεοπτικές άδειες αποτελούσαν μνημονιακή υποχρέωση και τα έσοδα ήταν εγγεγραμμένα στον προϋπολογισμό. Πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει προηγουμένως να εξασφαλίσει τη συγκατάθεση των θεσμών. Και όπως είναι μέχρι τώρα γνωστό οι σκληροί τροικάνοι κάθε άλλο παρά φιλεύσπλαχνοι είναι προς τους αδύναμους και τους ανυπεράσπιστους της κοινωνίας.

Πέραν όμως, των μνημονιακών του δεσμεύσεων το Μαξίμου γνωρίζει ακόμη πολύ καλά, διότι το ίδιο το επέβαλλε, ότι τα συγκεκριμένα χρήματα δεν θα εισρεύσουν άμεσα στα Δημόσια ταμεία. Σύμφωνα με τον νόμο Παππά, οι τέσσερις που εξασφάλισαν τις άδειες θα πρέπει να καταβάλουν το 1/3 του συνολικού τιμήματος μέσα σε δύο εβδομάδες, το επόμενο 1/3 θα πρέπει να καταβληθεί εντός εξαμήνου και το τελευταίο 1/3 εντός δωδεκαμήνου. Επίσης θα πρέπει να προηγηθεί και πάλι έλεγχος του πόθεν έσχες αυτών που εξασφάλισαν άδεια, ενώ στη περίπτωση που κάποια οικονομική προσφορά δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από κάποιον πλειοδότη, τη θέση του θα παίρνει ο αμέσως επόμενος πλειοδότης, σύμφωνα με τον πίνακα επιλαχόντων. Όπως και να έχει αυτό σημαίνει κάποια μικροκαθυστέρηση στη ροή των εσόδων. Και βέβαια, όσο κι αν η κυβέρνηση προσδοκά ότι μέχρι τότε θα έχει εκδοθεί και η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας επί της κύριας προσφυγής καναλιών κατά του διαγωνισμού, τίποτε δεν είναι προδικασμένο.

Το σίγουρο είναι ότι στο ενδιάμεσο , μέχρι να τελεσιδικήσουν οι αποφάσεις , θα προκύψουν σκληρές νομικές μάχες, οξύτατες πολιτικές αντιπαραθέσεις και προσφυγές στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια. Χωρίς να θεωρείται απίθανο να προκύψει μπάχαλο μεταξύ όσων εξασφάλισαν νομίμως άδεια και των ηττημένων της διαδικασίας ανυπάκουων καναλαρχών που θα ξεκινήσουν αντάρτικο εκπέμποντας παράνομα . Γίνεται αυτομάτως αντιληπτό ότι η κυβέρνηση δεν έχει την πολυτέλεια να φαντασιώνεται ότι θα βαδίζει από εδώ και μπρος σε μονοπάτι στρωμένο με ροδοπέταλα. Και αυτό όχι μόνο γιατί θα πρέπει να διαχειριστεί το «μαύρο» στις μικρές οθόνες των χαμένων της δημοπρασίας. Θα οφείλει να αναλάβει και το οποιοδήποτε πολιτικό κόστος προκύψει αν οι εξελίξεις τής πάνε στραβά ή γίνουν λάστιχο οι προθεσμίες προσαρμογής στη νέα τηλεοπτική πραγματικότητα.

Όλα αυτά, δεδομένου ότι οι μνημονιακές κυβερνήσεις έχουν ιδιαίτερα μικρό χρονικό διάστημα ζωής. Πρώτα απ’ όλα γιατί ο προσδόκιμός χρόνος παραμονής τους στην εξουσία περιορίζεται εξαιτίας των «διαρθρωτικών» αλλαγών και άλλων ιδεοληπτικών εφαρμογών- δικών τους ή ξένων, αδιάφορο- που επιβάλλουν στη κοινωνία. Με αποτέλεσμα να αποξενώνουν από τις ενδεχόμενα καλές τους προθέσεις και τους πιο ανεκτικούς εκ των ψηφοφόρων τους. Με το κίνδυνο , όλη αυτή η ιστορία των καναλιών να αποβεί «φούσκα», αν καταπέσουν τα πάντα στα εγχώρια και τα ευρωπαϊκά δικαστήρια, θα ήταν μάλλον καλύτερο για τη κυβέρνηση αντί για πρώιμες θριαμβολογίες να κρατάει μικρό καλάθι. Διότι δεν θα αρκεί στο εκλογικό κοινό η κυβερνητική δικαιολογία ότι «εμείς τουλάχιστον προσπαθήσαμε ε» . Τα ίδια τα έχει ξανακούσει , ως επωδό , των κυβερνητικών δεσμεύσεων ότι θα έσκιζε τα μνημόνια και θα καταργούσε τον ΕΝΦΙΑ.
.

.

.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.