• Πέθανε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Ξεκατινιάσματα

Το πολυθρύλητο εγχείρημα της Φώφης και του Σταύρου για την ανασυγκρότηση, ανασύσταση, αναγέννηση, αναμόρφωση, ξαναζωντάνεμα εν τέλει της κεντροαριστεράς, του ενδιάμεσου χώρου, του προοδευτικού κινήματος, της σοσιαλδημοκρατίας, όπως κι αν λέγεται, ναυάγησε.

Ωστόσο, όλα έμοιαζαν ελπιδοφόρα στην εκκίνηση. Αρχής γενομένης από εκείνη την πρώτη και γεμάτη υποσχέσεις συνάντηση της Γεννηματά και του Θεοδωράκη τον περασμένο Μάρτιο στη Βουλή με σκοπό την ανάληψη ενωτικής πρωτοβουλίας ώστε να γεννηθεί κάτι καινούργιο.

Τελικά μετά από μάταιες, όπως αποδείχθηκε, διαπραγματεύσεις που κράτησαν έξι μήνες με καθυστερήσεις ,υπεκφυγές, και παλινωδίες, η υπόθεση κούρασε, η πρωτοβουλία βάρυνε, το ενδεχόμενο κοινό σχήμα τελμάτωσε έως ότου εξέπνευσε άδοξα. Απέμεινε ως επωδός της μακρόσυρτης αποτυχίας σύγκλισης τους οι εκατέρωθεν μπηχτές Αναμενόμενο.

Ειδικά όταν κάθε προσπάθεια υπέρβασης της αμοιβαίας έλλειψης εμπιστοσύνης μεταξύ των πρωταγωνιστών της απέβη άκαρπη. Ειδικότερα γιατί κανείς εκ των δυο δεν διέθετε τα ηγετικά προσόντα που θα μπορούσαν να εμπνεύσουν και να συνεγείρουν ένα ακροατήριο που αναζητά νέα πολιτική ταυτότητα.

Θα ήταν, όμως άδικο , απουσία του ιδεατού ηγέτη , να επιρριφθούν όλες ανεξαιρέτως οι ευθύνες της αποτυχίας στους μικροναρκισσισμούς και τα υπερδιογκωμένα “εγώ” αμφοτέρων των ηγετών. Υπάρχουν και οι πολιτικοί φορείς που εκπροσωπούν. Κόμματα με ιδέες, σύμβολα, διαδρομές, φορτίο που ανήκουν σε μια ευρύτερη πολιτική οικογένεια. Εν προκειμένω, εκ των δυο, μόνο το ΠΑΣΟΚ.

Γιατί το κατά άλλα συμπαθές “Ποτάμι” φαίνεται να μην νοιάζεται να εκπροσωπήσει κοινωνικές τάξεις αλλά μόνο ρεύματα αρχών. Και επίσης δεν “κόβεται” για ιδεολογίες παρά μόνο για να υπερασπίσει μοντέρνες ιδέες – με ότι αυτές σημαίνουν. Ούτε, φυσικά, ο έντιμος μεν αλλά ¨σωτηριολόγος” επικεφαλής του που ευαγγελίζεται το “νέο” μοιάζει να έχει κάποιο καημό για τη σοσιαλδημοκρατία.

Υπό αυτή την οπτική θα ήταν μάλλον απίθανο να γεφυρώσουν τις όποιες διαφορές τους, να συμπορευθούν ισότιμα και με κοινές επιδιώξεις ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι. Ένα ιστορικό κόμμα, από τη μια, που βρίσκεται σε εκλογική παρακμή και ένα νεοπαγές εγχείρημα , από την άλλη, το οποίο συρρικνώνεται ραγδαία, δεν συνιστούν συγκολλημένα μεταξύ τους και με συναφείς κινήσεις , σώνει και καλά, την εναλλακτική στο πολιτικό τοπίο

Ούτε αρκούν για να σχηματίσουν από κοινού ένα συμπαγή πολιτικό φορέα που κάτω από τη σκεπή του θα συγκέντρωνε τους πολιτικά άστεγους ψηφοφόρους που δεν εγκλωβίζονται στο δίλημμα Τσίπρας ή Μητσοτάκης. Πόσο μάλλον όταν μια συνένωση τους, χωρίς διακριτό οικονομικό πρόγραμμα και πολιτική στόχευση, δεν εγγυάται αυτομάτως και το άθροισμα των προηγούμενων εκλογικών ποσοστών τους.

Γίνεται αντιληπτό ότι αναλώθηκε εκατέρωθεν μπόλικο πολιτικό κεφάλαιο για αυτές τις προσχηματικές διεργασίες οι οποίες κατέληξαν σε αλληλοκαταγγελίες με χλευαστικούς όρους τηλεοπτικής κοκορομαχίας. Προφανώς, από την απαξίωση εξαιτίας της κούφιας φαρμακόγλωσσης κακολογίας ανάμεσά τους , καλύτερο είναι για το κύρος του να βαδίσει έκαστο κόμμα αυτόνομα και τολμηρά το δικό του δρόμο.

Έτσι κι αλλιώς, παρά τα δημόσια ξεκατινιάσματα, η λαϊκή ετυμηγορία, θα κρίνει ποιος θα αντέξει και ποιος θα εξαφανιστεί από το πολιτικό χάρτη. Όσο για την πολυδιάσπαση και την σύγχυση που επικρατεί στη λεγόμενη κεντροαριστερά, είναι γνωστό ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Αρκεί η γενναιότητα και η ειλικρίνεια.

Προσόντα που ασφαλώς και δεν διαθέτουν οι Μινχάουζεν του Μαξίμου , οι οποίοι μέσα στη κυβερνητική παραζάλη τους στοχεύουν στο επικείμενο συνέδριο τους να επεκταθούν και στο συγκεκριμένο χώρο. Γεγονός που προμηνύει και άλλα ξεκατινιάσματα.

1 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. k8 11:29 14/09/2016

    Συμφωνω και λυπάμαι, λυπάμαι πολύ για όλους εμάς τους άστεγους πολιτικά, Σοσιαλδημοκρατες

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.