ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Κουδούνια

Στην ομιλία του στη Βουλή για την Παιδεία ο πρωθυπουργός, κοπιάροντας ένα τσιτάτο του Βίλχελμ Φρίντριχ Χέγκελ, είπε ότι “ 'Όλες οι αγελάδες φαίνονται μαύρες στο σκοτάδι.” Στη πραγματικότητα, όμως, αυτές μόνο φαίνονται, δεν είναι. Οι μαύρες αγελάδες διατηρούν το χρώμα τους και υπό το φως του ηλίου.

Ίσως, δεν πέρασε καν από το μυαλό του Αλέξη Τσίπρα ότι η κυβέρνηση του έχει ήδη βαφτεί με τις σκοτεινότερες αποχρώσεις του συμπαθούς αυτού βοοειδούς. Και ενώ η κυβέρνηση μηρυκάζει μέρα νύχτα ότι βαδίζει ατάραχη προς καλύτερες μέρες, επί της ουσίας προχωρά ασθμαίνουσα σε δύσβατες και αδιέξοδες ατραπούς. Πορεύεται τρεκλίζουσα, κουρασμένη και νευρική με αλλεπάλληλα υπουργικά σφάλματα, αστοχίες και δυσλειτουργίες που υπονομεύουν περεταίρω την ήδη θρυμματισμένη συνοχή της.

'Ήδη έχει εξαντληθεί η προσχηματική της ρητορική περί της αναγκαστικής σύμπλευσης με οδυνηρούς συμβιβασμούς που θα εκβάλουν σε περήφανες κοινωνικές νίκες. Όπως έχει αρχίσει να ξεθωριάζει και η φλυαρία περί καταπολέμησης της διαπλοκής. Απομένει μόνο η αγωνία για την αναπόδραστη μοίρα του γκρεμίσματος των κυβερνήσεων που υπέγραψαν και διαχειρίζονται μνημόνια.

Το κακό, για το υποτιθέμενο ριζοσπαστικό της προφίλ, είναι ότι ο συγκρουσιακά διχαστικός της λόγος του «ή εμείς ή αυτοί», πνέει τα λοίσθια. “Αυτοί” έρχονται πλέον καλπάζοντας στην εξουσία. Το χειρότερο είναι ότι η δήθεν αριστερή κυβέρνηση κινητοποιεί όλο το τελετουργικό της αντίστασης στην επέλαση των πολιτικών αντιπάλων της με τοξικούς ψεκασμούς ανήμπορων συνταξιούχων και εξαγγελίες νέων φοροεπιδρομών.

Αναπόφευκτα μια σειρά από δημοσκοπήσεις καταγράφουν την επιταχυνόμενη αποδόμηση μιας κυβέρνησης που δεν έχει πια πολιτικά ή ηθικά φρένα καθώς επιδίδεται σε ακραία νεοφιλελεύθερη διαχείριση. 'Ήδη στην φιλοκυβερνητική Αυγή- την ανεξάρτητη εφημερίδα που σύμφωνα με τον εκδότη της πήρε δάνειο 1,2 εκατομμυρίων ευρώ με εγγυητική επιστολή του ΣΥΡΙΖΑ- τα δημοσκοπικά ευρήματα είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά για το κυβερνητικό σχήμα.

Όταν το 36% των ερωτώμενων κρίνει ότι μία κυβέρνηση της ΝΔ θα ήταν η καταλληλότερη για τη χώρα, ενώ μόλις το 14% απαντά υπέρ των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αρκεί η διαφορά για να βυθίσει σε μελαγχολία το μεγαλύτερο κόμμα της συγκυβέρνησης. Ένα πολιτικό ψυχοπλάκωμα που ασκείται πιεστικά στο κομματικό σώμα και δύσθυμα στις όποιες διαθέσεις του με την σταδιακή απώλεια των προνομιακών στηριγμάτων του στη κοινωνία.

Μια σημαντική μερίδα αγροτών, συνταξιούχων, δημοσίων υπαλλήλων, μικροαυτοαπασχολούμενων, που πρόσφεραν καλοπροαίρετα την ανοχή τους στην φορτωμένη υποσχέσεις ατμομηχανή του ΣΥΡΙΖΑ, κατεβαίνουν τώρα ο ένας μετά τον άλλο από τα εκτροχιασμένα βαγόνια της. Οι συγκεκριμένοι εξάλλου δεν ανήκουν στο μικρό πυρήνα των κρατικοδίαιτων κομματικών στελεχών που επανασυσυπειρώνονται με τις ψυχομαλάξεις του Μαξίμου στις εναπομείνασες αριστερές τους συνειδήσεις. Απλώς καταψηφίζουν.

Υποτίθεται ότι το πρόβλημα είναι ορατό και αναγνώσιμο από το πέριξ του πρωθυπουργού ηγετικό κυβερνητικό επιτελείο. Ενδεχομένως να έχουν συνειδητοποιήσει πως δίχως κοινωνικά αντανακλαστικά παρά αλλά μόνο με επικοινωνιακά τεχνάσματα δεν υπάρχει αντίδοτο στη ραγδαία επιδείνωση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς και τους έχει περάσει από το νου μια άμεση εκλογική απόδραση με λίστα ώστε να ελέγχουν πλήρως και την νέα κοινοβουλευτική ομάδα που θα προκύψει από μια ήττα που , όπως ελπίζουν, θα συνοδεύεται στις κάλπες από ένα  ένα διαχειρίσιμο ποσοστό λίγο πάνω από το 20%.

Ωστόσο, δεν μπορούν να προβλέψουν το μέγεθος της εσωκομματικής γκρίνιας και την ένταση της συνακόλουθης μιζέριας της επόμενης μέρας, με την αναμενόμενη κλάψα για την κατάθεση των όπλων της πρωτοδεύτερης φορά κυβέρνησης της Αριστεράς. Γεγονός που αν επιβεβαιωθεί θα εγκυμονεί διαλυτικά φαινόμενα για το κόμμα τους.

Κυρίως, όμως, σενάρια αποχώρησης της σημερινής κυβέρνηση δεν επιθυμούν ούτε οι εταίροι και δανειστές, τουλάχιστον ως τη ολοκλήρωση του μνημονίου το 2018. Πού θα βρουν, άλλωστε πιο πειθήνιο και πρόθυμα υπάκουο στις απαιτήσεις τους κυβερνητικό σχήμα το οποίο αντλεί από μια πειθαρχημένη πλειοψηφία τη νομιμοποίηση της ελληνικής Βουλής;

Υπό αυτήν οπτική η σημερινή κυβέρνηση είναι δεμένη χειροπόδαρα αναφορικά με τις μελλοντικές εναλλακτικές της. Και πίνοντας ως το πάτο το πικρό ποτήρι των επιλογών της μάλλον θα δρομολογήσει μοιρολατρικά τα συνήθη, by the book, τρικ του ανασχηματισμού και της διεύρυνσης με πρόθυμα εξωκοινοβουλευτικά απομεινάρια. Ελπίζοντας σε κάποιο θαύμα ώστε να αποφύγει να «της κρεμάσουν κουδούνια» που θα διαλαλούν τις ενοχές της. Στη περίπτωση της , πάντως, το καμπανάκι -σαν αυτό που κρέμεται αδιακρίτως στο λαιμό άσπρων και μαύρων αγελάδων- έχει κουδουνίσει τόσο δυσάρεστα ώστε δύσκολα μπορεί πλέον να κρυφτεί στο σκοτάδι της πιο βαθιάς απελπισίας της

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.