• Νέα μέτρα αν παραμείνει στο 3,5% το πλεόνασμα

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Αρραβώνες σε οινομαγειρείο

Για «αρραβώνα ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ», που «φαίνεται ότι τον «προξένεψαν» ο Κώστας Λαλιώτης και ο Χρήστος Σπίρτζης ένα μεσημέρι στο εστιατόριο της Μίνας, στην περιοχή της Ακρόπολης», έγραφε το ρεπορτάζ σε επώνυμη στήλη ημερήσιας απογευματινής εφημερίδας. Ως επωδός του δημοσιεύματος, κανονικά θα έπρεπε να ακολουθεί ένα επιφώνημα θαυμασμού για την αποκάλυψη, δεδομένου ότι στη συνέχεια αναλύεται η μεθοδική υλοποίηση της προσέγγισης μεταξύ Χαριλάου Τρικούπη και Κουμουνδούρου.

Ωστόσο θα αρκούσε ένας μόνον βαθύς αναστεναγμός για το υποτιθέμενο ύφος εξουσίας το διαχειριστικό ήθος και την υγιή πολιτική πρακτική που ασκείται σε ταβέρνες. Και λέω υποτιθέμενο διότι, κακά τα ψέματα, το δήθεν συνοικέσιο ήταν απλώς μια ευφάνταστη «μούφα», που καθυστέρησε μάλιστα να δει το φως της δημοσιότητας. Πόσο μάλλον αν λάβει κανείς υπ' όψη του την “εχεμύθεια” των συνήθων μεσημεριανών θαμώνων του εν λόγω ρεστοράν.

Παρόλα αυτά το συγκεκριμένο κείμενο έθετε το δάχτυλο επί τον “τύπο των ήλων», ανιχνεύοντας τις υπαρκτές πληγές του πάλαι ποτέ κραταιού σοσιαλιστικού κινήματος. Ενός κόμματος που οφείλει, τουλάχιστον, απέναντι στο ιστορικό του παρελθόν να αποφασίσει στη σημερινή πραγματικότητα τι είναι και τι θέλει. Τα σενάρια για το άμεσο μέλλον δίνουν και παίρνουν. Μαζί με ερωτήματα. Βολεύεται άραγε στο 5 έως 8% το πολύ που του δίνουν τώρα οι δημοσκοπήσεις; Ψάχνεται αν θα συμπλεύσει διακριτικά με με τη ΝΔ σε κάποια ζητήματα στρατηγικής; Ή, μήπως, ιχνηλατεί κάποια μορφή σύγκλισης με τον ΣΥΡΙΖΑ, υπό τη προϋπόθεση ότι ο Τσίπρας θα κάνει σοσιαλδημοκρατική στροφή;

Η οργισμένη απάντηση του ΠΑΣΟΚ για το δημοσίευμα υπό τον χαρακτηρισμό του ως ψευδούς και καταφανώς ανυπόστατου, μάλλον δεν ξεκαθάρισε τα πράγματα. Διότι αν το ψέμα ήταν τόσο εξωφρενικό, ακόμα πιο σοκαριστική ήταν η διάψευση του. Υπό την' έννοια ότι η φράση « Δεν γίναμε συμπλήρωμα του ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα γίνουμε ούτε της Νέας Δημοκρατίας», μάλλον προς ευχολόγιο έφερνε παρά έμοιαζε με χάραξη στρατηγικής.

Η αλήθεια, όμως, είναι ότι η λεγόμενη πλέον Δημοκρατική Συμπαράταξη, ως μικρό κόμμα είναι αναγκασμένο να πορευτεί ανάμεσα σε πολιτικές συμπληγάδες. Πράγμα που ωθεί λιγότερο τους ενεργούς ΄, αλλά περισσότερους τους βετεράνους του χώρου της με ροπή προς την εξουσία- οι οποίοι εκπροσωπούν μόνον τον εαυτό τους- να νταραβερίζονται ενίοτε με τους δύο ισχυρότερους μαγνητικούς πόλους του πολιτικού σκηνικού. Βολιδοσκοπώντας το ενδεχόμενο μιας από κοινού προσεχώς, πορείας στη διαδικασία μετασχηματισμού των πλειοψηφικών ρευμάτων τόσο σε επίπεδο πολιτικής συνείδησης όσο και προσδοκιών.

Ως εδώ τίποτε το επιλήψιμο, εφόσον το κόμμα τους δεν επιθυμεί πρόωρες εκλογές, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί με ρητορικό διμέτωπο να συντηρήσει ή να αυξήσει τις δυνάμεις του. Ωστόσο, σε επίπεδο προοπτικής το πρόταγμα του κόμματος παραμένει θολό και η στάση του μοιάζει μετέωρη στην επικοινώνηση της. Προφανώς, τα αντιδεξιά αντανακλαστικά των ψηφοφόρων του ορθώνουν αναχώματα σε μια μελλοντική κυβερνητική σύμπραξη με το κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη-εφόσον ως νικητής των επόμενων εκλογών τη ζητήσει. Τα έχουν δει τα εκλογικά τους “χαΐρια” με τις κυβερνητικές συμμετοχές μαζί με τη ΝΔ. Πόσο μάλλον τα παραδείγματα προς αποφυγή του αφομοιωθέντος ΛΑΟΣ και της εξατμισθείσας ΔΗΜΑΡ είναι ακόμα νωπά;

Προφανέστατα, όμως, αποκλείουν και τη σύμπραξη σε βάθος χρόνου με το ΣΥΡΙΖΑ που υφίσταται ραγδαία φθορά και έχει μπει σε μη αναστρέψιμη τροχιά ήττας. Ειδικότερα όταν δεν έχουν στοιχειώδης σύμπτωση απόψεων με το το κυβερνών κόμμα, και επί πλέον το τελευταίο κυβερνάει σήμερα αγκαλιά με τους ΑΝ.ΕΛ του Πάνου Καμένου; Από αυτή τη διαπίστωση, όμως, μέχρι τη διατύπωση πειστικού λόγου από τη Φώφη Γεννηματά στον δημόσιο χώρο υπάρχει απόσταση.

Κυρίως, επειδή, στη απλουστευτική λογική να μην ταυτισθεί σε εύλογα αιτήματα με τη ΝΔ, δεν ζητάει άμεσα εκλογές. Ευχόμενη μακροπρόθεσμα καλύτερα εκλογικά ποσοστά για τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και οραματιζόμενη υπό την ηγεσία της μια ισχυρή Κεντροαριστερά.

Θεμιτή μεν επιδίωξη αλλά δεν συνιστά και ορθό ζύγισμα των καιρών. Διότι αν δεν προτάξει τώρα την εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και την ανάδειξη άλλων κοινοβουλευτικών συσχετισμών ώστε να δημιουργηθεί μια δημοκρατική κυβέρνηση ευρύτατης συνεργασίας όλων των πραγματικά φιλοευρωπαϊκών και υπεύθυνων δυνάμεων του τόπου, μάλλον θα βολοδέρνει σε μια αμυντική περιχαράκωση. Ένα πολιτικό ταμπούρωμα που θα της προσθέτει προβλήματα με τη μορφή σεναρίων τα οποία άλλοτε θα βαφτίζονται Βενιζέλος κι άλλοτε Παπανδρέου.

Δεδομένου μάλιστα ότι ο πολιτικό τοπίο μετασχηματίζεται βαθιά και θα συνεχίσει να αλλάζει σύμφωνα με τις διαθέσεις που εξαρτώνται από τις αντοχές της ταλαιπωρήμενης κοινωνίας, αν το εναπομείναν επισήμως ΠΑΣΟΚ δεν διαμορφώσει εικόνα που να εκπέμπει συνέπεια και καθαρότητα, κάθε εικασία και υπόνοια αναδιάταξης των δυνάμεων εξουσίας θα το περιέχει. Χωρίς κύρος και υπόσταση. Το χειρότερο, θα το εντάσσει σε ειδικούς χειρισμούς άσχετων επαφών και τυχαίων συναντήσεων σε καφενεία και υπόγεια οινομαγειρεία.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.