ΥΓΕΙΑ

Φόρουμ Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής

Η κρίση έφερε αύξηση στα χρόνια και λοιμώδη νοσήματα

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο του Φόρουμ Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Ιατρικής, που πραγματοποιήθηκε στις 31 Οκτωβρίου και 1 Νοεμβρίου στο Κεντρικό Κτήριο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, το κοινωνικοοικονομικό επίπεδο αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τα χρόνια και τα λοιμώδη νοσήματα, ενώ η οικονομική κρίση συνδέεται με την αύξηση των δεικτών θνησιμότητας, κυρίως από καρδιαγγειακά, νοσήματα, λοιμώξεις του αναπνευστικού, χρόνια ηπατοπάθεια, αυτοκτονίες και δολοφονίες, ενώ αυξημένη εμφανίζεται και η βρεφική θνησιμότητα.
ygeia

Παράλληλα, παρατηρείται αύξηση των παραγόντων κινδύνου (υπέρταση, καθιστική ζωή, παχυσαρκία) στις ομάδες του πληθυσμού με χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο.

Σε ό,τι αφορά στα καρδιαγγειακά νοσήματα, άνδρες και γυναίκες χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου έχουν 170% και 233% αντιστοίχως μεγαλύτερη 10ετή επίπτωση καρδιαγγειακής νόσου, σε σύγκριση με άτομα μεσαίου και υψηλού εισοδήματος. Αντίστοιχα, η 10ετής επίπτωση υπέρτασης, διαβήτη και δυσλιπιδαιμίας εμφανίζει παρόμοια χαρακτηριστικά ανά κοινωνικοοικονομικό επίπεδο.

Σε ό,τι αφορά στους εφήβους, υπάρχει άμεση συσχέτιση της χρήσης ουσιών (κάπνισμα, αλκοόλ, κάνναβη) με την οικονομική βλάβη της οικογένειας κατά την περίοδο της κρίσης. Η πιθανότητα χρήσης, δηλαδή, αυξάνεται ανάλογα με τη σοβαρότητα των επιπτώσεων της κρίσης στο οικογενειακό εισόδημα.

Επίσης, το 2014 το 4,7% του γενικού πληθυσμού δήλωσε κατάθλιψη -ποσοστό αυξημένο κατά 80,8% σε σχέση με το ποσοστό του 2009.

Με παρόμοιο τρόπο καθρεπτίζονται οι επιπτώσεις στην υγεία από τις ανισότητες στην ποιότητα του δομημένου περιβάλλοντος, φαινόμενο που παρατηρείται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι χαρακτηριστικό ότι, διασυνοικιακές διαφορές στην αναμενόμενη διάρκεια ζωής φτάνουν τα 20 χρόνια στο Λονδίνο, ενώ πόλεις περισσότερο προηγμένες στην κλίμακα της αειφορίας (Στοκχόλμη, Κοπεγχάγη) παρουσιάζουν υψηλότερους δείκτες ισότητας και δημοκρατικής συνείδησης.

«Σε συνθήκες βαθειάς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, όπως αυτές που διάγουμε, το θέμα της πρόσβασης στα κοινωνικά αγαθά που προστατεύουν και προάγουν την υγεία όλων αποκτά καίρια σημασία. Η υγεία μιας κοινωνίας είναι συλλογική υπόθεση και επιτυγχάνεται μόνο όταν καλύπτονται παροχές που διασφαλίζουν την υγεία, -όπως το καθαρό νερό, η καθαρή ατμόσφαιρα, οι ασφαλείς δρόμοι, τα υγιεινά τρόφιμα, καθώς και η προϋπόθεση της ισοτιμίας και ίσης πρόσβασης σε παροχές και υποδομές», τόνισε η Αθηνά Λινού, καθηγήτρια και διευθύντρια του Εργαστηρίου Υγιεινής, Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής, της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος της Οργανωτικής και Επιστημονικής Επιτροπής του Συνεδρίου.

Ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός, τόνισε την τεράστια σημασία της ανάδειξης από την επιστημονική κοινότητα των κοινωνικών ζητημάτων και ιδιαίτερα των κοινωνικών ανισοτήτων στη δημόσια υγεία και παρέθεσε τις προτεραιότητες της πολιτείας απέναντι στην υγειονομική κρίση και τις υγειονομικές ανισότητες:έμφαση στη δημόσια περίθαλψη, στροφή στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και στην πρόληψη, και «μεροληψία» στην υγειονομική φροντίδα υπέρ των ευπαθών ομάδων.

Ο υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Νίκος Φίλης τόνισε ότι, δέσμευση της Πολιτείας και της κυβέρνησης είναι να σταθεί αρωγός στο επιστημονικό και κοινωνικό έργο των λειτουργών της δημόσιας υγείας, και εξήρε τον ρόλο τους, καθώς μέσω του Συνεδρίου θέτουν σε διαβούλευση κρίσιμα ζητήματα, όπως αυτό των κοινωνικών ανισοτήτων.

Τέλος, ο πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητής Αθανάσιος - Μελέτιος Δημόπουλος ανέφερε ότι «στην παρούσα συγκυρία, η δημόσια υγεία καθίσταται κρίσιμος τομέας της κοινωνικής ζωής στις συνθήκες ανακατανομής πληθυσμού (μεταναστευτικό και προσφυγικό ρεύμα), καθώς και λόγω των ανισοτήτων στην πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και υπηρεσίες πρόληψης, για τις οποίες ευθύνεται η οικονομική κρίση. Το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών συμβάλλει στη βελτίωση της δημόσιας υγείας, όχι μόνο εκπαιδεύοντας άρτια τους μελλοντικούς επιστήμονες και λειτουργούς υγείας, αλλά και αναλαμβάνοντας συγκεκριμένες δράσεις αγωγής και προαγωγής υγείας, όπως ανθρωπιστικά προγράμματα, δράσεις για πρόσφυγες, και μετανάστες και συνδράμοντας στην αντιμετώπιση επιδημιών και τη διαχείριση κρίσεων».

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.