ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

ΤΑ ΑΠΟΚΡΥΦΑ ΤΩΝ ΓΚΑΛΟΠ - ΟΙ ΔΕΚΑ ΛΟΓΟΙ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ...

Αναμφίβολα την προηγούμενη εβδομάδα η δημοσκόπηση της Public Issue έβαλε φωτιά στο πολιτικό σκηνικό. Οι λόγοι ήταν δύο. Ο πρώτος σχετίζεται με το γεγονός πως η εταιρεία, μέχρι πρότινος, συνεργάζονταν με την Αυγή, την κομματική εφημεριδα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο δεύτερος, λόγω των ευρημάτων τα οποία είναι συντριπτικά υπέρ της Ν.Δ. και του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στη δημοσκόπηση της εταιρείας του Γιάννη Μαυρή το εύρημα που προκάλεσε τη μεγαλύτερη εντύπωση και συζητήθηκε περισσότερο δεν ήταν το χαμηλό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ (18%), αυτό καταγράφεται και στις δημοσκοπήσεις των άλλων εταιρειών, αλλά η διαφορά (24%) μεταξύ πρώτου και δεύτερου κόμματος, κάτι που είναι πρωτοφανές, και φυσικά το ποσοστό αυτοδυναμίας (42%) της συντηρητικής παράταξης.

Με βάση τα ποσοστά της Public Issue, και συνυπολογίζοντας το ποσοστό (16,5%) της αναντιπροσώπευτης ψήφου, η Ν.Δ. θα γίνονταν το μεγάλο αφεντικό της πολιτικής ζωής αφού θα έβγαζε 176 βουλευτές! Η κυβέρνηση προσπάθησε να απαξιώσει τη δημοσκόπηση, όμως και στου Μαξίμου γνωρίζουν πως η δημοσκοπική κατρακύλα του ΣΥΡΙΖΑ δεν καταγράφεται μόνον στις μετρήσεις της Public Issue, αλλά, με μικρότερες ή μεγαλύτερες αποκλίσεις, και των άλλων εταιρειών. Ο επικεφαλής της εταιρείας, σε συνομιλία που είχαμε μαζί του, υποστηρίζει πως για τους ειδήμονες τα ποσοστά δεν προκαλούν έκπληξη και ούτε είναι άγνωστα στους δημοσκόπους, τα επιτελεία των κομμάτων, τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τους καναλάρχες. Όλοι αυτοί συνήθως γνωρίζουν τα ποιοτικά ευρήματα και τις δημοσκοπήσεις που δεν δημοσιεύονται. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες εκτός από την Public Issue υπάρχει κι άλλη εταιρεία, γνωστή και από τις θεωρούμενες έγκυρες, η οποία έχει μέτρηση που δείχνει τη διαφορά να αγγίζει ή και να ξεπερνά τις 15 μονάδες.

Βεβαίως, το θέμα δεν είναι αν η δημοσκοπική διαφορά Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ είναι 10 ή 20 μονάδες, αλλά σε τι αυτή οφείλεται και αν είναι αναστρέψιμη. Από την πλευρά της κυβερνήσεως υποστηρίζεται πως το προβάδισμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξηγείται από το υψηλό ποσοστό συσπείρωσης των οπαδών της που ξεπερνά και το 80%, σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου η συσπείρωση των ψηφοφόρων του Σεπτεμβρίου 2015 είναι κάτω και από το 45%. Προσθέτουν δε πως οι ψηφοφόροι τους, που, φυσιολογικά λόγω των επαχθών μέτρων, κρατούν αποστάσεις από την κυβέρνηση, στην συντριπτική τους πλειοψηφία δεν πηγαίνουν στη Ν.Δ. ή σε κάποιο άλλο κόμμα, αλλά συνωθούνται στην κατηγορία των αναποφάσιστων. Αυτό τους κάνει να ελπίζουν ότι μελλοντικά, και εφόσον υπάρξουν θετικά αποτελέσματα στην οικονομία, μπορεί αρκετοί να επιστρέψουν στον ΣΥΡΙΖΑ και οι συσχετισμοί ν' αλλάξουν. Το επιχείρημα αυτό είναι εν μέρει σωστό, καθώς σε όλες τις δημοσκοπήσεις υπάρχει μεν ένα σημαντικό ποσοστό ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, που δηλώνουν αναποφάσιστοι, όμως ταυτοχρόνως υπάρχει κι ένα ποσοστό, που μπορεί να φτάνει και τις πέντε μονάδες, το οποίο πηγαίνει από τώρα στη Ν.Δ., ενώ διαρροές υπάρχουν και προς ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου.

Επίσης, σχεδόν όλοι οι αναλυτές υποστηρίζουν πως θα πρέπει να συμβεί κάτι απίθανο και δραματικό για να ανατραπεί η τάση που καταγράφουν οι μετρήσεις υπέρ της Ν.Δ. και κατά της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως μας λέει χαρακτηριστικά ένας από τους πλέον σοβαρούς αναλυτές, αυτό που κυριαρχεί αυτή τη στιγμή μεταξύ των ψηφοφόρων είναι το "μαυρίστε τους". Το ρεύμα δεν είναι υπέρ της Ν.Δ. και του Μητσοτάκη, αλλά κατά της κυβερνήσεως και του Τσίπρα. Μάλιστα η περίπτωση του πρωθυπουργού είναι ένας από τους βασικούς λόγους δημοσκοπικής κατάρρευσης του ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι πρότινος ήταν ο Τσίπρας που σε σημαντικό βαθμό συγκρατούσε την πτώση του ΣΥΡΙΖΑ. Η εικόνα του είχε βεβαίως υποστεί αλλοιώσεις όμως η δημοφιλία του ξεπερνούσε την απήχηση του ΣΥΡΙΖΑ. Μέχρι και πριν το καλοκαίρι ο πρωθυπουργός στις δημοσκοπήσεις, παρά την υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ σε ποσοστά κάτω από 20%, έδειχνε να έχει έναν σκληρό πυρήνα προσωπικών οπαδών της τάξεως του 25%. Τώρα, η δημοσκόπηση της Public Issue τον δείχνει να είναι έκτος σε δημοφιλία πολιτικός αρχηγός, ξεπερνώντας μόνον τον Καμμένο και τον Μιχαλολιάκο, κάτι που μέχρι πριν μερικούς μήνες έμοιαζε αδιανόητο.

Ο Αλ. Τσίπρας έχει χάσει το φωτοστέφανο του νέου και νεαρού πολιτικού άμα και επαναστάτη που είχε προκαλέσει, εκτός από την Ελλάδα και το παγκόσμιο ενδιαφέρον καθώς διαλαλούσε ότι θα ακυρώσει τα μνημόνια που είχαν υπογράψει Παπανδρέου και Σαμαράς και απειλούσε να τινάξει το ευρώ και την ΕΕ στον αέρα εάν οι εταίροι-δανειστές δεν συμφωνούσαν με τις ριζοσπαστικές-αριστερές θέσεις του. Πλέον, όλοι, εντός και εκτός της χώρας, τον θεωρούν έναν συμβιβασμένο πολιτικό που κάνει τη "βρώμικη δουλειά" της τρόϊκας και προσπαθεί, παντί τρόπω, να παραμείνει στην εξουσία. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί μπορούν να αδικούν τον πρωθυπουργό, όμως δείχνουν και τη δυσκολία που υπάρχει να μετακομίσει κάποιος από το χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς στη σοσιαλδημοκρατία και από το λαϊκισμό στον πραγματισμό. Είναι λογικό το άστρο του Αλ. Τσίπρα να έχει ξεθωριάσει καθώς από κει που είχε υποσχεθεί σχεδόν τα πάντα στους πάντες βρέθηκε να αυξάνει υπέρμετρα τους φόρους, να κόβει αδιαλείπτως συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες και να εφαρμόζει την πολιτική των προκατόχων του. Εάν θέλουμε να δούμε τους λόγους για τους οποίους καταρρέει δημοσκοπικά, αλλά και πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ, αναμφίβολα η υποχώρηση της δημοφιλίας του πρωθυπουργού είναι ο πρώτος λόγος.

Ο δεύτερος λόγος είναι η διάψευση της ελπίδας που έφερνε ο ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί το πρώτο οκτάμηνο -η "Βαρουφάκειος Περίοδος"-, που καταναλώθηκε σε διαπραγματεύσεις, να υπήρχαν ακόμη ελπίδες ότι η ελπίδα μπορεί να έλθει, όμως μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου και όταν άρχισαν οι φόροι να πέφτουν σαν το χαλάζι και να γίνονται όσα έγιναν μέχρι σήμερα η ελπίδα μετατράπηκε σε οργή και αγανάκτηση. Πλέον δεν υπάρχει ελπίδα και αισιοδοξία ότι μπορεί κάτι ν' αλλάξει με τον ΣΥΡΙΖΑ, αντίθετα περισσεύει η απογοήτευση και η μελαγχολία. "Ναι, η ψήφος στη Ν.Δ. δεν ενθουσιάζει, όμως αφ' ης στιγμής δεν υπάρχει κάτι άλλο που μπορεί αντιπαρατεθεί με το πολιτικό κατεστημένο και να διώξει τον ΣΥΡΙΖΑ, οι πολίτες όταν γίνουν εκλογές, έστω και με κρύα καρδιά, θα δώσουν την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Μητσοτάκη" μας λέει δημοσκόπος που διακρίνεται και για την αναλυτική πολιτική του σκέψη.

Ο τρίτος λόγος είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, με τις πολιτικές που ασκεί και τα μέτρα που παίρνει, χάνει σε όλες τις κοινωνικές κατηγορίες στις οποίες, στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις του 2015, είχε προβάδισμα. Ο Κατρούγκαλος θεωρείται ο εξολοθρευτής των συνταξιούχων. Παρότι τον άλλαξε στον ανασχηματισμό τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στους συνταξιούχους εκτιμάται πως θα είναι μικρότερα και από το συνολικό ποσοστό που θα λάβει σε όλη την επικράτεια. Το επιπλέον πρόβλημα που έχει εξαγριώσει τους συνταξιούχους είναι ότι τη στιγμή που αυτοί έπαιρναν μειωμένη σύνταξη, άκουγαν τον Κατρούγκαλο να ψεύδεται ασύστολα από τηλεοράσεως ότι δεν γινονται περικοπές! Εκτός από τους συνταξιούχους τον ΣΥΡΙΖΑ "μαυρίζουν" οι ελεύθεροι επαγγελματίες λόγω των αυξημένων φόρων, εισφορών και παρακρατήσεων και φυσικά οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες που κυριολεκτικά αφανίζονται. Δυσαρεστημένοι, λόγω της φορολογίας, είναι και οι αγρότες, οι ιδιοκτήτες ακινήτων λόγω της διατήρησης του ΕΝΦΙΑ που έχει παγώσει την κτηματαγορά, αλλά και η νεολαία, ιδίως η σπουδάζουσα, λόγω της ανεργίας που την αναγκάζει να μεταναστεύσει. Εξυπακούεται πως και οι νοικοκυρές, που στις προηγούμενες εκλογές είχαν προτιμήσει τον Αλέξη Τσίπρα, παίρνουν αποστάσεις καθώς το καλάθι τους καθημερινά ολοένα και πιο δύσκολα γεμίζει αν δεν αδειάζει.

Ο τέταρτος λόγος είναι πως ασκούνται πολιτικές, όπως για παράδειγμα από τον Νίκο Φίλη, που τοποθετούν απέναντι στην κυβέρνηση την συμπαγή ομάδα των θρησκευόμενων ψηφοφόρων. "Δεν έχουμε κανένα λόγο να καυγαδίζουμε, αυτή τη στιγμή, με τον Ιερώνυμο, τον "αρχηγό" των 4 εκατ. Ελλήνων, από τα 5 που ψηφίζουν. Έχουμε τόσα άλλα προβλήματα, δεν χρειαζόμασταν άλλο ένα" μας λέει σημαντικός υπουργός που σημειωτέον εμφορείται από τις ίδιες ιδέες και απόψεις με τον Νίκο Φίλη όσον αφορά τη θρησκεία και τις σχέσεις του κράτους με την Εκκλησία. Και προσθέτει: "Είναι λάθος να πιστεύουν κάποιοι πως σήμερα με τα τόσα προβλήματα δίνοντας μάχη για την ανεξιθρησκεία, και μάλιστα σ' ένα κατ' εξοχήν χριστιανικό κράτος, θα κερδίσουμε πόντους στο προοδευτικό και δημοκρατικό ακροατήριο. Όταν σε περιόδους οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, που η εκκλησία προσφέρει όντως κοινωνικό έργο, ανακινείς τέτοια θέματα το μόνο που καταφέρνεις είναι να μεγαλώνεις το ακροατήριο αυτών που διαφωνούν μαζί σου. Οι επόμενες εκλογές δεν θα είναι για θέματα δημοκρατίας, αλλά για θέματα εφορίας, οικονομίας και ...κοιλίας". Συναφές πρόβλημα είναι και οι κατά καιρούς αλλοπρόσαλλες δηλώσεις υπουργών ενίοτε και οι καυγάδες για το τι θα γίνει με τις αποκρατικοποιήσεις, την ενέργεια, την Παιδεία και σειρά άλλων θεμάτων, πολλά από τα οποία αποτελούν και μνημονιακές δεσμεύσεις.

Ο πέμπτος λόγος σχετίζεται με τις τηλεοπτικές άδειες. Μπορεί η μηντιακή διαπλοκή να μην ενδιαφέρει, όσο τους πολιτικούς, τους ψηφοφόρους, όμως ο νόμος Παππά εξ αρχής ερμηνεύθηκε ως προσπάθεια ελέγχου της ενημέρωσης και όχι σαν προσπάθεια να μπούν κανόνες και τάξη σ' ένα άναρχο τηλεοπτικό τοπίο. Και το "μαύρο" δεν αρέσει στους πολίτες. Αν το κλείσιμο της ΕΡΤ προκάλεσε ζημιά στην κυβέρνηση Σαμαρά, η απόπειρα να κλείσουν ιδιωτικά κανάλια με υψηλά ποσοστά τηλεθέασης έβλαψε την κυβέρνηση και την βλάπτει περισσότερο από τη στιγμή που ο υπουργός Επικρατείας και οι συνεργάτες του προσπαθούν να βρουν τρόπους για να παρακάμψουν ει δυνατόν την απόφαση του ΣτΕ περί αντισυνταγματικότητος του νόμου. Μερικές φορές το να στερηθούν οι τηλεθεατές και ιδιαίτερα οι νοικοκυρές την Ελένη Μενεγάκη ή τα τούρκικα σήριαλ μπορεί να είναι πιο σπουδαίος λόγος δυσαρέσκειας από το να στερηθούν ένα φλυτζάνι καφέ. Γίνεται μάλιστα και κατακραυγή όταν εκτός από τη Μενεγάκη στερείται λόγω περικοπών, υπερφορολόγησης και ανεργίας και το φλυτζάνι του καφέ.

Ο έκτος λόγος αφορά τα κομματικά του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά το δημοψήφισμα, την αποχώρηση βουλευτών και την ίδρυση της ΛΑΕ ο κομματικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά έπαψε να λειτουργεί. Μιά κυβέρνηση και μάλιστα της αριστεράς, χωρίς κομματικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις που, μέσω της αναπαραγωγής των κυβερνητικών θέσεων στις γειτονιές, τους χώρους δουλειάς και τα αμφιθέατρα, θα υποβοηθούν το κυβερνητικό έργο, είναι μια κυβέρνηση μικρών οριζόντων. Τη στιγμή που η συντηρητική Ν.Δ. αναδιοργανώνεται πολιτικά, ιδρύει ξανά νεολαία, ενισχύει την οργανωτική της δομή και εφαρμόζει πολιτική διεύρυνσης και συμμαχιών, ο προοδευτικός ΣΥΡΙΖΑ στερείται ουσιαστικά νεολαίας, ενώ όπως έδειξε και το πρόσφατο συνέδριό του παραμένει ένα κόμμα μηχανισμών, κλειστό στην κοινωνία ακόμη και σε όσους, κυρίως ΠΑΣΟΚογενείς, συστρατεύθηκαν μαζί του και το εκτίναξαν από το 4% στο 36%. Η στροφή του Τσίπρα και του επιτελείου του στον ρεαλισμό είναι αναντίστοιχη με την επικρατούσα ακόμη και μεταξύ πολλών υπουργών και βουλευτών αντιμνημονιακή ρητορική και τις παλαιοκομμουνιστικές ιδεοληψίες, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση και μαζί της η χώρα να μετεωρίζονται και να βυθίζονται με όλες τις αρνητικές συνέπειες που έχουν ο μετεωρισμός και η καταβύθιση στην οικονομία και την κοινωνία.

Αν και η απλή αναλογική δεν ανήκει σε αυτά που ονοματίζομαι ως "κομματικά θέματα", εν τούτοις ο χρόνος και ο τρόπος με τον οποίον ήλθε προς ψήφιση στη Βουλή εξυπηρετούσε πρωτίστως τις κομματικές ανάγκες του ΣΥΡΙΖΑ και όχι την αναγκαία θεσμική και συνταγματική αναδιοργάνωση της πολιτικής αντιπαράθεσης και της διακυβέρνησης. Η εντύπωση που δόθηκε είναι πως ο Τσίπρας προσπαθεί να κόψει το δρόμο του Μητσοτάκη για την πρωθυπουργία. Κάτι που οπωσδήποτε δεν κολακεύει τον πρωθυπουργό, ενώ πιθανότατα θα αποδειχθεί ίσως και το μοιραίο λάθος του. Επειδή η πολιτική αστάθεια, ιδιαίτερα στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, μόνο ζημία μπορεί να προκαλέσει θα πρέπει να αναμένουμε στις εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν, η Ν.Δ. να έχει υπέρ της το πλεονέκτημα της πολιτικής σταθερότητας. "Επειδή οι πολίτες, καλής ή κακώς, εμφανίζονται πεπεισμένοι πως οι συνεχείς εκλογικές αναμετρήσεις βλάπτουν τον τόπο είναι πιθανόν να δώσουν το μεγαλύτερο δυνατό ποσοστό στον Μητσοτάκη ακόμη και την αυτοδυναμία προκειμένου να αποφευχθεί η περιπέτεια των επαναληπτικών εκλογών με απλή αναλογική, που, κατά τη γνώμη τους, θα οδηγήσει σε κομματικό κατακερματισμό και πολιτική αστάθεια" μας λέει πανεπιστημιακός, ειδικός σε θέματα πολιτικής επικοινωνίας και ψυχολογίας που συνεργάζεται με μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες δημοσκοπήσεων της χώρας. Κατά κάποιο τρόπο οι ψηφοφόροι θεωρούν την απλή αναλογική παγίδα του Τσίπρα στον Μητσοτάκη, περίπου ίδια με την αξιολόγηση που έστησαν οι Σαμαράς και Βενιζέλος στον Τσίπρα. Η μία στόχευε στην αριστερή παρένθεση και η άλλη στοχεύει στη δεξιά. Ο χειρισμός λοιπόν της απλής αναλογικής είναι ο έβδομος λόγος που οι δημοσκοπικές υποθέσεις πάνε δεξιά για τον Μητσοτάκη και ζερβά για τον Τσίπρα.

Ο όγδοος λόγος σχετίζεται με το αίσθημα αξιοπρέπειας των πολιτών. Είναι γεγονός πως η υπαγωγή της χώρας σε διεθνή εποπτεία και έλεγχο σε συνδυασμό με την παρατεταμένη ύφεση, τις περιοριστικές πολιτικές, την απουσία ρευστότητας και τις παράλογες πολλές φορές απαιτήσεις των δανειστών πλήγωσαν την υπερηφάνεια του λαού. Ο ΣΥΡΙΖΑ με την αντιμνημονιακή ρητορική και τις "αντικατοχικές" διακηρύξεις υποσχέθηκε μια διαφορετική πορεία. Αντ' αυτού έδεσε περισσότερο τη χώρα στο άρμα της εξάρτησης υποθηκεύοντας μάλιστα τη δημόσια περιουσία για 99 χρόνια στους ξένους. Η στροφή αυτή ήταν η κατάληξη της μετατροπής του "όχι" σε "ναι" την επομένη μάλιστα του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015. Και τώρα, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, αλλά και τη γενική αίσθηση το πληρώνει ακριβά. Δεν είναι τυχαίο πως οι περισσότεροι δημοσκόποι και αναλυτές θεωρούν ως σημείο καμπής του ΣΥΡΙΖΑ το δημοψήφισμα και την υπογραφή του τρίτου μνημονίου. Μπορεί να κέρδισε τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, όμως από τότε αρχίζει η εγκατάλειψη από τους ψηφοφόρους. Οι 300.000 λιγότεροι ψήφοι που έλαβε τον Σεπτέμβριο αντιστοιχούν σ' ένα ποσοστό 30% στο εκλογικού σώμα του Ιανουαρίου. Η διαφορά δεν φάνηκε αφενός επειδή υπήρχε αποχή και στα άλλα κόμματα και αφετέρου επειδή αρκετοί ψηφοφόροι ακόμη και της Ν.Δ., που ήταν απογοητευμένοι με τον Μεϊμαράκη και τα εσωκομματικά, προτίμησαν να ψηφίσουν τον Τσίπρα για να τον βοηθήσουν να μετατρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ σε κεντροαριστερό κόμμα και να ολοκληρώσει την στροφή στον ρεαλισμό που επέδειξε υπογράφοντας το τρίτο μνημόνιο. Μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοατάκη στην ηγεσία της Ν.Δ. και τα μέτρα που ελήφθησαν για να λήξει η πρώτη αξιολόγηση η φθορά του ΣΥΡΙΖΑ μεγάλωνε διαρκώς και το ρήγμα με τους ψηφοφόρους απειλεί σήμερα να κατεδαφίσει την κυβέρνηση. Οι οπαδοί της Ν.Δ. επιστρέφουν στην παράταξή τους, ενώ μαζί τους πάνε και αρκετοί κεντρώοι, οι οποίοι δεν γυρίζουν στο ΠΑΣΟΚ καθώς θεωρούν ως προτεραιότητα την απομάκρυνση του ΣΥΡΙΖΑ από την κυβέρνηση.

Ο ένατος λόγος αφορά τους αριστερούς και αριστερόστροφους ψηφοφόρους. Αυτοί θεωρούν πως ο ΣΥΡΙΖΑ με τις επιλογές που κάνει και την πολιτική που ακολουθεί δεν πήρε απλώς διαζύγιο από την Αριστερά, αλλά πλέον ευτελίζει την ιστορία και τις αξίες της. Η απάντηση εκ μέρους της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ είναι πως "η άσκηση διακυβέρνησης απαιτεί προσαρμογές και, δυστυχώς, δεν μπορεί να υπάρξουν εθνικές απαντήσεις σ' ένα νεοφιλελεύθερο και παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον". Ο αντίλογος είναι πως τη διαπίστωση αυτή όφειλαν να τη γνωρίζουν από τον καιρό που ήταν στην αντιπολίτευση και δεν αρκεί η παραδοχή πως υπήρξαν εσφαλμένες εκτιμήσεις για να ισοφαριστεί η ζημιά που έχει εν τω μεταξύ συντελεστεί. Το κυριότερο όμως είναι πως χάνοντας ο ΣΥΡΙΖΑ τον κινηματικό του χαρακτήρα και τις συνιστώσες που είχαν πρωταγωνιστήσει στους "αγώνες του πεζοδρομίου" υστερεί σε μαχητικότητα, αιμορραγεί από αριστερά και κινδυνεύει αν χάσει την εξουσία να επιστρέψει σε ποσοστά ενδεχομένως και μικρότερα από αυτά που είχε πριν κερδίσει τις εκλογές. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πως δεν είναι κάποιο μαζικό κόμμα εξουσίας όπως το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. που για 40 χρόνια μονοπώλησαν εναλλάξ την εξουσία. Είναι ένα νέο κόμμα, χωρίς ιστορική βάση, που δεν εχει καταφέρει να δημιουργήσει κι αυτό ισχυρούς δεσμούς με την κοινωνία, ώστε να μπορεί να απορροφά, χωρίς μεγάλες απώλειες, τους πολιτικούς κραδασμούς. Η πιθανότητα επιστροφής σε μονοψήφια ποσοστά δεν μπορεί να αποκλειστεί όσο παρατείνεται η παραμονή του στην εξουσία χωρίς να βελτιώνεται η ζωή των πολιτών ή ακόμη χειρότερα εάν επιδεινωθεί έτι περαιτέρω. Με τα σημερινά δημοσκοπικά δεδομένα και τα ποσοστά απαισιοδοξίας να ξεπερνούν το 80%, εφόσον συνεχίζεται η ίδια κατάσταση οι δημοσκόποι δεν αποκλείουν ο ΣΥΡΙΖΑ να χάνει μισή έως μία μονάδα κάθε μήνα. Και φυσικά για πρώτη φορά δεν αποκλείουν την περίπτωση η Ν.Δ. να πιάσει ποσοστά αυτοδυναμίας. Σημειώνουμε πως η αυτοδυναμία σε σημαντικό βαθμό είναι συνάρτηση της αναντιπροσώπευτης ψήφου. Εάν Ποτάμι, ΑΝΕΛ, Ένωση Κεντρώων, ΛΑΕ, Πλεύση Ελευθερίας δεν μπουν -λόγω της πιθανολογούμενης ισχυρής πόλωσης μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ- στη Βουλή, τότε η αναντιπροσώπευτη ψήφος μπορεί να ξεπεράσει το 15% και το πρώτο κόμμα να κερδίζει την αυτοδυναμία με ποσοστό κοντά στο 34%.

Ο δέκατος, και για τους περισσοτέρους ο πιο σπουδαίος, λόγος είναι ότι η οικονομία συνεχίζει να βυθίζεται και η κοινωνία να εξαθλιώνεται, χωρίς να φαίνεται φως στο τούνελ. Ακόμη και μια ήπια ρύθμιση του χρέους να υπάρξει αυτή δεν πρόκειται να αναζωογονήσει την οικονομία ούτε να καλυτερέψει άμεσα τη ζωή των πολιτών. Αυτό οι ψηφοφόροι το ξέρουν. Δυστυχώς, για την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό οι πολίτες, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, δεν περιμένουν πλέον ότι είναι αυτοί που θα τους λύσουν τα προβλήματα. "Δεν τους πιστεύουν", λένε όλα τα ευρήματα των ερευνών, ενώ αρχίζει και κερδίζει έδαφος η άποψη ότι ενδεχομένως η χώρα θα χρειαστεί και τέταρτο μνημόνιο. Ελλείψει δε εναλλακτικής, στρέφονται στους αυθεντικούς μνημονιακούς. Στην αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ διέπρεψε ως αντισυστημική και αντιμνημονιακή δύναμη, ενώ όταν έγινε κυβέρνηση το μόνο που κατάφερε ήταν να μπει στον ίδιο κατάλογο, των συστημικών και μνημονιακών δυνάμεων, με τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ. Τη διπλή απογοήτευση, των αριστερών και όσων άλλων Κεντρώων ακόμη και δεξιών ψηφοφόρων τον πίστεψαν, πληρώνει δημοσκοπικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό θα πληρώσει και μάλιστα ακριβά, αν πιστέψουμε τους δημοσκόπους, και στις κάλπες. Εκτός κι αν υπάρξουν δραματικές εξελίξεις και θεαματικές ανατροπές που προσώρας δεν φαίνονται και οι δημοσκοπήσεις, ως φωτογραφίες της στιγμής που είναι, δεν μπορούν να αποτυπώσουν...

8 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. Απορώ γιατί υπάρχει ΟΜΕΡΤΑ για το «σενάριο» εισαγωγής του Geuro (στο 10% στους μισθούς Δ.Υ και 5% στις συντάξεις) για να προσληφθούν σταδιακά (25,000 χιλ/3μηνο)!
    Levy Economics Institute of Bard College Strategic Analysis September 2016 GREECE: GETTING OUT OF THE RECESSION
    DIMITRI B. PAPADIMITRIOU, MICHALIS NIKIFOROS and GENNARO ZEZZA
    Scenario 2: Creating Jobs with a Fiscal Currency In our second and final scenario, we update our analysis of the possible impact of a fiscal expansion financed through the introduction of a fiscal currency, the Geuro, that the government can start issuing to avoid the fall in nominal wages and pensions, and to finance an employment program. This scenario is built on top of our previous scenario—that is, we are assuming a fiscal boost in addition to the increase in public investment projected in scenario 1. We assume that, starting in the first quarter of 2017, the government will issue a nonconvertible “fiscal currency” along the lines discussed in our previous reports (Papadimitriou, Nikiforos, and Zezza 2014, 2015, 2016).What we have in mind is similar to the complementary currency that has been operating very successfully in Switzerland alongside the Swiss franc since 1934, when it was introduced to offset restrictive fiscal policy (Papadimitriou 2016). Source: Authors’ calculations Billions of 2010 Euros 160 200 220 240 260 Baseline Scenario Scenario 1 (public investment) Scenario 2 (Geuro jobs program) Figure 11 Greece: Real GDP under Alternative Scenarios 2006 2008 2014 2010 2012 2016 2018 180 Levy Economics Institute of Bard College 11 To calibrate the projections, we use the same parameters adopted in our report of January 2016, although we adjust the volumes to match the most recent data on government outlays and revenues.We propose that the government allow the use of Geuros for up to 20 percent of tax payments. In the last year for which data are available (from 2015Q2 to 2016Q1), government revenues from “Taxes on production and imports” were €28.7 billion, “Taxes on income and wealth” an additional €17 billion, and “Social contributions” €24.8 billion, for a total of €70.5 billion. This implies that annual demand for Geuros for tax purposes alone could be equivalent to €14.1 billion. The main purpose for the introduction of the Geuro would be the gradual implementation of a program of public benefit work, where new jobs are provided to anyone willing to work for a minimum wage, set at a level that is noncompetitive with employment in the private sector yet sufficient for obtaining a decent standard of living. Our estimates are obtained from Antonopoulos et al. (2014) and based on an assumed monthly gross wage of €586,with an annual gross expenditure of €7.5 billion for 550,000 workers, including all other expenses (intermediate products, social contributions, etc.). We propose to pay for these public benefit jobs in both euros and Geuros. Adopting a proportion of 50 percent, this implies an additional annual expenditure in euros of 3.8 billion, which can be financed by paying 10 percent of public sector wages in Geuros (for an estimated annual outlay of €2.1 billion) and 5 percent of pensions and other social benefits in Geuros (an estimated €1.7 billion annually). Adopting these measures, net government payments in euros would decrease by roughly 3.9 billion, while the Geuros issued to fill the gap in financing the public benefit jobs program would amount to €3.6 billion—well below the expected demand arising from the option of using Geuros for tax payments. We therefore assume that the additional government expenditure can be financed using Geuros, for a maximum of €2 billion per quarter from the beginning of 2017 to the end of our projection period. Since it isn’t feasible to put such a large-scale employment program in place immediately, we assume that the size of the public benefit jobs program will increase incrementally by 25,000 people each quarter, for an overall increase in employment of 200,000 by the end of the projection period. This implies a much smaller expenditure in Geuros than what is feasible, so we also assume that additional public investment is financed through Geuro emission, at 800 million per year, and that pension payments are increased by 10 percent, for an additional expenditure of about 3.2 billion per year. We have simulated this scenario using our macroeconomic model, with the results reported in Table 3. Using the assumptions above, the model shows that the additional expenditure in Geuros would be well below the amount in Geuros that could be used for tax payments; or, to put it differently, that the potential demand for Geuros for tax purposes would largely exceed the supply, so there is no reason to fear any inflationary pressures arising from Geuro emission. This argument applies for those who believe that an increase in the money supply generates a proportional increase in the price level: should this theory be realistic— which we doubt—our calculations show that the end-of-theyear increase in the money supply would be negligible. On the contrary, if the fiscal expansion financed through Geuro emission were unable to increase the domestic supply of both capital and consumption goods—due to the wreckage of the Greek industrial base caused by the prolonged recession—our results would be optimistic, and the impact on imports could be greater. This possible outcome could be alleviated by directing at least part of the fiscal expansion toward strengthening
    Table 3 Greece: Key Indicators under Alternative Scenarios 12 Strategic Analysis, September 2016
    Scenario 2: Geuro jobs program
    Real GDP (growth rate) -0.3 -0.4 +5.2 +3.7
    Gov. euro total surplus (% of GDP) -1.9 -0.7 +0.8 +1.9
    Gov. euro primary surplus (% of GDP) -3.4 +2.6 +4.0 +5.0
    Gov. Geuro surplus (% of GDP) 0.0 0.0 -1.3 -1.6
    Current account (% of GDP) -0.8 -2.1 -0.8 -0.1
    the productive capacity of Greek firms or encouraging the creation of new businesses. As reported in Table 3, a Geuro plan like the one described above would not jeopardize current targets in terms of the government primary surplus in euros, nor would it bring about a significant deficit in the current account. There is reason to believe that the introduction of the Geuro would have a smaller impact on imports relative to a fiscal stimulus of the same size in euros. However, we have not introduced any arbitrary assumptions about the elasticity of imports to expenditure in Geuros, and therefore our projections for the current account (Table 3) may be pessimistic in that respect. If this is correct, an even bolder plan could be put in place for creating jobs financed via the complementary currency, as long as the flow of net new liquidity did not grow faster than the additional domestic output generated by the stimulus. Conclusion The Greek government is fulfilling most of the conditions— increasing taxes and reducing public pensions and other expenditures—imposed by its international lenders as agreed in the third MOU. The Eurogroup will most likely approve the disbursement of the second installment of €2.8 billion at its meeting in October. As reported in the Greek media, recent voices have echoed Berlin’s intention to delay negotiations for debt relief despite the promise made by European leaders last year to do so once the conditions were met (and of which the government is so proud). On the positive side, Greek bonds may finally be included in the European Central Bank’s quantitative easing policy. Our contention in this report is that 2016 is unlikely to end with improvement in the Greek economy’s GDP growth rate, despite the government’s pronouncements. Our simulations show, however, that if the arrears accounts are cleaned up and an increase in investment occurs, the government’s projection of 2.7 percent GDP growth in 2017 may come to pass. This is not, of course, a cause for celebration, since employment will not increase dramatically. Our second scenario, however, could provide robust growth from 2017 onward, together with very significant gains in employment. It has worked in other countries, and it can work in Greece.

  2. Συνυπογράφω την ανάρτηση και προσθέτω, θυμίζοντας ότι την χώρα χρεοκόπησαν οι ΝΔουτσολοπασοκοΛισταρχοΚατσαπλιαδοΚοτζαμπάσηδες (συνεπώς ΝΟ MERCY στους υπεύθυνους της γενοκτονίας) :
    «Προσθέτουν δε πως οι ψηφοφόροι τους, που, φυσιολογικά λόγω των επαχθών μέτρων, κρατούν αποστάσεις από την κυβέρνηση, στην συντριπτική τους πλειοψηφία δεν πηγαίνουν στη Ν.Δ. ή σε κάποιο άλλο κόμμα, αλλά συνωθούνται στην κατηγορία των αναποφάσιστων. Αυτό τους κάνει να ελπίζουν ότι μελλοντικά, και εφόσον υπάρξουν θετικά αποτελέσματα στην οικονομία, μπορεί αρκετοί να επιστρέψουν στον ΣΥΡΙΖΑ και οι συσχετισμοί ν” αλλάξουν. Το επιχείρημα αυτό είναι εν μέρει σωστό (αν δεν συσταθεί νέο κόμμα με στελέχη όπως ο Γ. Πανούσης, ο Μάνος Στεφανίδης κ.λ.π. αξιόλογες προσωπικότητες, που θεωρώ ότι καλύτερο μπορεί να δώσει ελπίδα στους πολίτες) αλλά αφορά τους ελάχιστους εναπομείναντες νοήμονες πολίτες!»

    Η ανάρτηση http://www.efsyn.gr/arthro/xefytronoyn-ethistika-froytakia-se-kathe-geitonia με έχει πείσει ότι η κυβέρνηση ενδίδει στις επιθυμίες των νταβατζήδων και των υποτακτικών τους ΛεβεντοΝΔουλοΠασοκοΠοταμίσιων χωρίς αιδώ.

    Ο “νέος” “κανονισμός” της “ανεξάρτητης” “διοικητικής” αρχής (ΕΕΕΠ) για τους ηλεκτρονικούς κουλοχέρηδες (VLT), ανοίγει το δρόμο ώστε η Ελλάδα να μετατραπεί σε Κούβα του Μπατίστα του ’50 !
    Με Καζίνο, VLTs κουλοχέρηδες κ πορνεία έρχεται η ΤσιπροΚουλομπουρδελανάπτυξη!

    Η κομματοκρατία, ο νεποτισμός και η εύνοια ημετέρων Καρανίκων, η συνεχιζόμενη εφαρμογή της ΟΜΕΡΤΑ για τα μέλη της ΚΑΣΤΑΣ των φορέων εξουσίας που “απαλλοτρίωσαν” δημόσιο πλούτο, η υπόκλιση στις επιθυμίες των μουλάδων της “ορθοδοξίας”, η ανεξέλεγκτη δράση και τρομοκρατία των πολιτών από τους ληστές, η συνεχιζόμενη σαλαμοποίηση της πληβειοποίησης των δύσμοιρων ιθαγενών, η αμείωτη αύξηση της ανεργίας των νέων, αποδεικνύουν την αδυναμία χρηστής διακυβέρνησης ισονομίας και ισοπολιτείας στην οποία ελπίζαμε από τους κυβερνώντες που εμπιστευθήκαμε την μοίρα μας.
    Το δικαστικό πραξικόπημα των θρεφταριών των ειΣτΕ και φαίνεΣτΕ έπρεπε ήδη να έχει “απαντηθεί”.
    Η υπουργοποίηση του κομματικού κρεμανταλά “ατημέλητου” δικολάβου των ’90s Πιτσιόρλα, σημερινού “επιτυχημένου” mananger εκποιήσεων και ιδιοποιήσεων δημόσιου πλούτου, με έχει φέρει στα όρια μου.
    Δεν ανέχομαι κομματικά λούμπεν υποκείμενα ιδεοληψιών του χτες, σε ρόλο αριβίστα και πρότυπο κυβερνητικών statesmen !!
    Η συνέντευξη του «εισαγόμενου» ΥΟΑ Δ. Παπαδημητρίου στο FOCUS, ειλικρινά με απογοήτευσε. Άρες, μάρες, κουκουνάρες!!
    P.S. Οι επιλογές δημοσιοσχολιαστών (άγευστοι, άοσμοι, τυφλά όργανα παπαγαλίας) και η απουσία σοβαρών ενημερωτικών εκπομπών της ΕΡΤ με τον Ταγματάρχη στο “τιμόνι” της, είναι άλλη μια δομική απογοήτευση που θέλω να επισημάνω και να καυτηριάσω!
    H πληθώρα αθλητικών εκπομπών και αθλητικοσχολιαστών μου θυμίζουν έντονα την εποχή της “επανάστασης” του ’67 ! Επιτέλους ξεκίνησε μια ενημερωτική εκπομπή στις 18:15 μ.μ.
    Να γνωρίζουν οι επαΐοντες, ότι δεν τρώμε χλωρίδα Ιθάκης (sic!)!!
    Ο τρόπος αποπομπής Φίλη κατ’ απαίτηση των «ορθόδοξων» μουλάδων, πέρα από την κατακριτέα και αδικαιολόγητη “αθυροστομία” του, είναι απαράδεκτος και αδιανόητος γιατί παρήγαγε έργο στο ΥΠΕΠΘ!
    Η αποπομπή Γιάννη Πανούση, η αποστασιοποίηση Μάνου Στεφανίδη ήδη με είχαν προβληματίσει αρνητικά.
    Ειλικρινά, Λυπάμαι που τους ψήφισα !
    Απογοητευμένος και μετανοιωμένος !!

    madprof alias Μαντενίδης Κωνσταντίνος

  3. Αρης 12:51 07/11/2016

    Υπάρχει και άλλος λόγος. Οι παρεμβάσεις που γίνονται με ωμό τρόπο στο χώρο της δικαιοσύνης που αποδεικνύουν ότι τιθεται πλέον θεμα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ στη Χώρα.

  4. Ε.Στ. 12:32 07/11/2016

    Υπάρχει και ένας 11ος λόγος τρομερά σημαντικός, κατά την γνώμη μου. Και η τελευταία γιαγιά στην Άνω Ραχούλα έχει συνειδητοποιήσει πλήρως ότι ο Τσίπρας μας θεωρεί ηλίθιους και μα@@@ες. Και αυτό δεν το ανέχεται κανείς.

  5. αρκετές φορές σας έχω κατηγορήσει για προπαγάνδα υπέρ του σύριζα, αλλά η σημερινή ανάλυσή σας είναι αντικειμενική, ψύχραιμη και κατατοπιστική.

    η δική μου εκτίμηση είναι η εξής : μακάρι ο τσίπρας να κλείσει την αξιολόγηση κι να μην εγκληματίσει όπως οι σαμαροβενιζέλοι που σκοπίμως δεν έκλεισαν τότε την αξιολόγηση.
    αν το κάνει αυτό θα προσφέρει -τη μόνη- υπηρεσία στον τόπο.

    κατά τ άλλα, η συντριβή του σύριζα στις εκλογές θα είναι απίστευτη και τρομακτική.
    πάει για μονοψήφιο νούμερο.

    • ΒΕΝΙΑ 20:40 07/11/2016

      Είδε το φως το αληθινό ο κ.Φελέκης ή » δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται» ,ή τα ποντίκια εγκαταλείπουν πρώτα το πλοίο ? Τόσο πολύ χρόνο του πήρε του κ.Φελέκη να καταλάβει ?

  6. Θ.Τ. 10:19 07/11/2016

    » .. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί μπορούν να αδικούν τον πρωθυπουργό, .. «, και » .. να μετακομίσει κάποιος ( ο Τσίπρας ! επειδή του έφυγε ΛΑΕ, Ζωή ! ) από το χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς στη σοσιαλδημοκρατία και από το λαϊκισμό στον πραγματισμό .. «.Μπούχτησα, σταματάω να διαβάζω το μακρυνάρι Κε Φελνίκο μας. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Ο Τσίπρας το ΜΟΝΟ που ήξερε είναι να χαιδεύει εκλογική πελατεία . Οι πελατειακοί ψηφοφόροι ( ευτυχώς ) λιγοστεύουν . Ο Τσίπρας οδεύει στο 4 % πάλι … Αυτό είναι όλο, νομίζω. .

  7. Θ.Τ. 10:18 07/11/2016

    » .. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί μπορούν να αδικούν τον πρωθυπουργό, .. «, και » .. να μετακομίσει κάποιος ( ο Τσίπρας ! επειδή του έφυγε ΛΑΕ, Ζωή ! ) από το χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς στη σοσιαλδημοκρατία και από το λαϊκισμό στον πραγματισμό .. «.Μπούχτησα, σταματάω να διαβάζω το μακρυνάρι Κε Φελνίκο μας. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Ο Τσίπρας το ΜΟΝΟ που ήξερε είναι να χαιδεύει εκλογική πελατεία . Οι πελατειακοί ψηφοφόροι ( ευτυχώς ) λιγοστεύουν . Ο Τσίπρας οδεύει στο 4 % πάλι … Αυτό είναι όλο, νομίζω. . .

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.