ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Το τέλος της βίας

Οι τίτλοι πηγαίοι. Τότε και τώρα. Κάτω από τη λεζάντα , με τα πηχυαία γράμματα τρόμος από το "δράκο που βίαζε" , υπήρχαν μερικές εκατοντάδες λέξεις που στιγμάτιζαν το θύμα Σήμερα, βίντεο της κρατικής τηλεόρασης στο Μαρόκο δίνει οδηγίες για μακιγιάζ μετά… τον ξυλοδαρμό. Τι έχει αλλάξει τις τελευταίες δεκαετίες ;
Πόσο ανεκτική είναι η κοινωνία στη καθημερινή βία εναντίον των γυναικών;
Κάθε μέρα , 364 μέρες το χρόνο διαπράττονται εγκλήματα κατά των γυναικών. Μια `αθέατη` καθημερινή πραγματικότητα σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Η βία κατά των γυναικών εξακολουθεί να αποτελεί μια από τις πιο διαδεδομένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με τους δράστες τις περισσότερες φορές να απολαμβάνουν ατιμωρησία , ενώ τα θύματα στην καλύτερη περίπτωση αν δεν σκοτωθούν χάνουν τη δουλειά τους και βλέπουν τη σταδιοδρομία τους να καταστρέφεται. Και η τιμωρία του δράστη εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την προθυμία του θύματος να τον καταγγείλει.
Ο τρόπος που τα ΜΜΕ εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τους δράστες αλλά κυρίως τα θύματα είναι τις περισσότερες φορές επιφανειακός , συχνά ``κίτρινος``, διαιωνίζοντας την κακή πρακτική περασμένων δεκαετιών και δίνοντας έμφαση σε γαργαλιστικές λεπτομέρειες.
Μέσα από το πρίσμα της τρομολαγνείας το Διαδίκτυο ``παίρνει φωτιά`` κάθε φορά που τα σεξουαλικά εγκλήματα παρουσιάζονται μέσα σε ένα σύννεφο ηδονοβλεψίας.
Αυτή την ``κουλτούρα του βιασμού`` , που είναι κάτι περισσότερο από βιασμός, θέλησαν να καταγγείλουν φεμινιστικές ομάδες και πρωτοβουλίες γυναικών , τη φετινή ``Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών`` .
Διαβάζοντας τις αναρτήσεις στο διαδίκτυο για υποθέσεις σεξουαλικών εγκλημάτων και κυρίως τα σχόλια των αναγνωστών που κατηγορούν τις γυναίκες ως ``εύκολες`` και ``ξετσίπωτες``, σε πιάνει μελαγχολία. Ο στιγματισμός μιας γυναίκας ως ``εύκολης`` , οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για την προσωπική της ζωή , το τι φορούσε γίνονται παντεσπάνι στον αδηφάγο κυβερνοχώρο.
Ποτέ άλλοτε τα θύματα δεν ήταν τόσο ευάλωτα ,ανυπεράσπιστα σε εγκλήματα που διαπράττονται σε απευθείας σύνδεση.
``Φόβος! Φοβόμουνα να ανοίξω τον υπολογιστή, να βγω από το σπίτι μου. Νόμιζα ότι όλοι ήξεραν``. Η Β. ήταν δεκαέξι χρονών όταν δέχτηκε την on line σεξουαλική παρενόχληση. Έκανε το ``λάθος`` μίλησε. Κανένας δεν την πίστεψε. Επρόκειτο για ένα αξιοσέβαστο μέλος της κοινωνίας υπεράνω κάθε υποψίας.
Η αυξανόμενη βία κατά των κοριτσιών και των γυναικών στην προηγμένη τεχνολογικά εποχή μας έχει γίνει επιδημία. Ο αριθμός των σεξουαλικών εγκλημάτων εναντίον των γυναικών αυξήθηκε κατά 10% τον προηγούμενο χρόνο στην Αγγλία, σύμφωνα με τα στοιχεία της Εισαγγελικής Αρχής. Είναι αναμφίβολα ευκολότερο να απειλήσεις, να εκφοβίσεις, να παρενοχλήσεις μια γυναίκα σε απευθείας σύνδεση .
Η 30χρονη Έλενα μόλις επέτρεψε από αποστολή των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και ήδη ετοιμάζει το επόμενο ταξίδι για κάποια μεριά του πλανήτη που τη χρειάζεται. Έχοντας ταξιδέψει σε χώρες όπως η Σιέρα Λεόνε και το Σουδάν ή η Συρία έχει έρθει σε επαφή με την απόλυτη φρίκη. Ευτυχώς για την ίδια και την οικογένειά της κατάφερε να επιβιώσει αν και μια φορά στη Σιέρα Λεόνε παραλίγο να πέσει θύμα ομαδικού βιασμού, έξω από το Κέντρο που υποστηρίζει γυναίκες –θύματα βιασμού και τα παιδιά τους. Την σεξουαλική παρενόχληση την βίωσε στο σχολείο . Αναγκάστηκε να κλείσει τη σελίδα της στο Facebook και να αλλάξει σχολικό περιβάλλον.
Τους τελευταίους μήνες μετά από μια κλιμάκωση περιστατικών βίας εναντίον γυναικών , φεμινιστικές ομάδες γυναικών κινητοποιήθηκαν ενάντια στο ``κοινωνικό βιασμό που δέχεται το θύμα.
Από το Κατμαντού στο Μπουένος Άιρες , εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες βγήκαν και φέτος στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν κατά της βίας.
Η άγρια δολοφονία της μαθήτριας Lucia Perez ήρθε στο φως, λίγες μέρες, μετά από μια μεγαλειώδη πορεία με δεκάδες χιλιάδες γυναίκες στους δρόμους της Αργεντινής να διαμαρτύρονταν για τα σεξουαλικά εγκλήματα κατά των γυναικών . Κάθε 30 ώρες μια γυναίκα κακοποιείται σεξουαλικά μέχρι θανάτου σύμφωνα με στοιχεία γυναικείων οργανώσεων της χώρας που βοηθούν γυναίκες θύματα βίας.
Η βία κατά των γυναικών είναι δεδομένη και χειροτερεύει. Ο βιασμός , η κακοποίηση είναι το αποτέλεσμα μιας διαδρομής που ξεκινά με ταπεινωτικά σχόλια, εικόνες γυναικών αντικειμένων , συχνές προσβολές για την σωματική τους εμφάνιση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Είμαστε μια κοινωνία που ουσιαστικά ανέχεται τη βία και ``ξυπνάει`` όταν είναι αργά. Ανέχεται τη λεκτική βία, την παρενόχληση, τον ``συζυγικό καβγά``. Πέφτει από τα σύννεφα και η στάση της είναι αυτή του θεατή.
Είναι εύκολο να γυρίσεις την πλάτη σου και να θεωρήσεις ότι το θέμα δεν σε αφορά.
Το θέμα είναι να σπάσεις την σιωπή. Να σταθείς απέναντι στην καθημερινή βία ακραία και μη. ``Με αγχώνει η πλειοψηφία που δεν κάνει τίποτα``.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.