ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Τρεις στο αέρα

Ανέκαθεν η νέα χρονιά σηματοδοτεί μια ευκαιρία για απολογισμούς. Δίνει την αφορμή για να μηδενιστεί το κοντέρ και να επανεκκινήσει με νέες αποφάσεις, επιλογές, δεσμεύσεις. Σε αυτό το πειρασμό της καινούργιας αφετηρίας, μάλλον, μπήκαν και τρία πρώην κυβερνητικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ ώστε να αναλάβουν με το νέο έτος την πρωτοβουλία να υπηρετηθεί το αίτημα της κοινωνίας για τη δημιουργία ισχυρού κεντροαριστερού πολιτικού φορέα στην ελληνική πολιτική σκηνή.
Τίποτε, ως εδώ, το παράξενο. Στις δημοσκοπήσεις, άλλωστε, μια σημαντική μερίδα ψηφοφόρων -που δεν είναι γνωστό τι ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις- διαπιστώνει την ύπαρξη ενός πολιτικού κενού στο λεγόμενο μεσαίο χώρο. Προφανώς, αυτοί οι συμπολίτες μας δεν θεωρούν ότι καλύπτονται από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ή το Ποτάμι που, υποτίθεται τον εκπροσωπούν πολιτικά στη Βουλή. Το γιατί δεν μπορούν τα συγκεκριμένα κόμματα να ηγεμονεύσουν του συγκεκριμένου χώρου είναι άλλη κουβέντα. Όπως και διαφορετική συζήτηση είναι η αδυναμία τους να χωρέσουν στο ίδιο πολιτικό κάδρο μετά από τις μεταξύ τους διαπραγματεύσεις που ναυάγησαν άδοξα.
Εν προκειμένω, όμως, μιλάμε για τρεις πρώην υπουργούς του ΠΑΣΟΚ την Άννα Διαμαντοπούλου, το Γιάννη Ραγκούση και το Γιώργο Φλωρίδη που εκδηλώνουν την επιθυμία να εκφράσουν ένα νέο προοδευτικό ρεύμα που, όπως πιστεύουν, μπορεί γρήγορα να γίνει ικανό να απορροφήσει όλα τα υφιστάμενα κόμματα του κεντρώου χώρου. Κατανοητή η προσπάθεια και θεμιτή η φιλοδοξία τους να συσπειρώσουν κόμματα, κινήσεις ,πολιτικά εγχείρημα, διάσπαρτες και ανένταχτες προσωπικότητες των προοδευτικών, ευρωπαϊκών, μεταρρυθμιστικών και σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων του τόπου. Ωστόσο, τα ερωτήματα παραμένουν;
Γιατί έμπειρα, ώριμα και δοκιμασμένα πολιτικά και διαχειριστικά στελέχη μπαίνουν σε ταλαιπωρία μετακινήσεων και εξόδων διοργάνωσης, απευθύνοντας προσκλητήρια για τις εκδηλώσεις που συνδιοργανώνουν σε πέντε διαφορετικές πόλεις της χώρας; Δεν θα ήταν πιο φρόνιμο να κάτσουν σε ένα τραπέζι μαζί με το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, τη ΔΗΜΑΡ, το ΚΙΔΗΣΟ κλπ. - ή έστω με τους προθυμότερους να συνυπάρξουν - για να εκπονήσουν από κοινού μια συμφωνία; Ή, τέλος πάντων, δεν θα ήταν προτιμότερο να χαράξουν συμβιβαστικά και από κοντά ένα μέσο όρο πολιτικής συνεργασίας εντός και εκτός Βουλής, από το να κάθεται καθένας μόνος στη γωνία του; Πόσο, άραγε,αποδοτικός μπορεί να είναι ένας εξ’ αποστάσεως διάλογος;
Σύμφωνοι, υπάρχουν προσωπικές τριβές και παλιές διαφορές. Μπορούν να προκύψουν ενδεχόμενες παλινωδίες και πιθανές δυσλειτουργίες σε μια διαβούλευση από την οποία συνήθως δεν απουσιάζουν οι παρασκηνιακές συνεννοήσεις. Και φυσικά, είναι σχεδόν μοιραίο να υπάρχουν διαγκωνισμοί σε τέτοια εγχειρήματα για το μοίρασμα πολιτικών αξιωμάτων, τη κατάληψη θέσεων στα ψηφοδέλτια και τη διανομή κομματικών οφίτσιων. Το κυρίαρχο, ωστόσο, θα έπρεπε να είναι να είναι η ειλικρινής πρόθεση απάντων για τη συμπόρευση όλων των δυνάμεων της παράταξης. Όχι η κάθε αποσπασματική απόπειρα έκφρασης της πλέον γνήσιας ταυτότητας του χώρου, την οποία οι υπόλοιποι θα πρέπει να ακολουθήσουν. Διότι παγίως τέτοια μικροπαραταξιακή λογική ενισχύει τον κατακερματισμό των συγκεκριμένων πολιτικών δυνάμεων.
Στο κάτω κάτω οι τρεις πρώην υπουργοί δεν είναι πρωτάρηδες στις τολμηρές δοκιμές συγκρότησης δυνάμεων εκ των ομοϊδεατών τους. Ο Φλωρίδης είχε ιδρύσει τον "Κοινωνικό Σύνδεσμο", η Διαμαντοπούλου ήταν εμπνευστής της δημιουργίας δεξαμενής σκέψης με την επωνυμία ¨Δίκτυο για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη”, ενώ ο Ραγκούσης είχε συστήσει την πολιτική κίνηση «Με την Επόμενη Ελλάδα». Υπό μια έννοια και οι τρεις, πολιτικού χαρακτήρα, συνθέσεις αποτελούσαν το πρόπλασμα ίδρυσης πολιτικού κόμματος.
Η αίσθηση που κυριαρχεί με το δημόσιο προσκλητήριο τους με τίτλο «Ώρα αποφάσεων», είναι πως ότι δεν κατάφερε ο καθένας να μετουσιώσει πρακτικά σε κόμμα στο πρόσφατο παρελθόν, το υλοποιούν από κοινού σήμερα. Παρότι αρνούνται ότι δημιουργούν νέο πολιτικό φορέα είναι έκδηλη η εντύπωση ότι στη πραγματικότητα δημιουργούν μεταρρυθμιστικό κόμμα. Με στόχο και για να διαπραγματευτούν με τις υπόλοιπες ψηφίδες του μωσαϊκού του μεσαίου χώρου και για να κατέβουν στις επόμενες εκλογές με ορίζοντα τις μεθεπόμενες υπό το σύστημα της απλής αναλογικής.
Σαφώς και είναι δικαίωμα τους να μην θέλουν να υποδυθούν τον απλό φαντάρο της παράταξης και να τεθούν υπό τις πολιτικές διαταγές της Φώφης, του Σταύρου ή του Γιώργου. Είναι, όμως, αμφίβολο αν με το τρόπο που έχουν επιλέξει να λειτουργήσουν θα συμβάλλουν στην συνάντηση όλων των δυνάμεων του χώρου. Ακόμη κι αν η επιθυμία τους για την δημιουργία ενός δημοκρατικού μεταρρυθμιστικού πόλου είναι καλοδεχούμενη, η μεθόδευση φαντάζει σαν μια επανάληψη του σεναρίου: “να μαζευτούμε, να κουβεντιάσουμε, να τα ψιλοβρούμε, να ψηφίσουμε, να ψηφιστούμε και να αλληλοϋποστηριχτούμε προς άγραν εκλογικής πελατείας. Κι αν αποτύχουμε, ίσως χρειαστεί η προσχηματική επίρριψη της υπαιτιότητας στους άκαμπτους άλλους”.
Δυστυχώς, δίχως το κόστος της λογοδοσίας, την ευθυγράμμιση των κινήτρων και το κοινό συναισθηματικό προσανατολισμό δεν θεμελιώνεται κουλτούρα συνεργασίας. Ιδίως όταν πλεονάζουν οι καλές προθέσεις αλλά απουσιάζουν περιστασιακά οι έννοιες του συμβιβασμού, των αμοιβαίων υποχωρήσεων, της συνύπαρξης και της συνυπευθυνότητας, τότε δεν ορθώνεις πολυκατοικία αλλά στήνεις περίπτερο στο δρόμο με τα άλλα μαγαζιά ομοειδών προϊόντων. Είναι, βέβαια και αυτή μια απόφαση. Σαν εκείνες που ακολουθούν τους απολογισμούς μιας χρονιάς που φεύγει, εως ότου αποδειχθούν αργότερα εφήμερες εκλάμψεις.

4 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. Θ.Τ. 0:03 16/01/2017

    Οι ερωτήσεις είναι πέρα γιά πέρα εύλογες
    και ΔΕΝ ισχύουν μόνο τρεις στον αέρα,
    αλλά ΚΑΙ όσοι από τον «χώρο»
    παλιά και το 2009 – 2011
    ΘΕΛΗΣΑΝ και ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ
    όχι γιά την καρέκλα,
    αλλά γιά την βαθειά παθογένεια,
    την ΛΑΜΟΓΙΑ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.
    Να η μαγιά σε όραμα και πρόσωπα.
    Κρίμα να κόβει η μαγιά
    όχι από διαφορετικά οράματα !
    αλλά διαφορετικές εκτιμήσεις.
    Στην πάντα
    μικροπολιτικά,
    εγωισμούς,
    προσωπικά κ.λπ.

  2. Απολυτα ρεαλιστικος ο λογος οπως περιγραφεραι το αρθρο..Εκφραζει ολους εμας που ανηκουμε στον χωρο της κεντροαριστρας και επιθυμουμε την επανενωση του χωρου χωρις εξαιρεσεις και προκαταληψεις…

  3. K8 0:40 11/01/2017

    Πόσο, μα πόσο συμφωνώ. Περιμένω όμως να δω τι θα γεννηθει, τι θα καταφέρουν, έτσι κι αλλιώς ανηκω στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και είμαι καιρο χωρίς πολιτική στέγη .

  4. Ε.Στ. 16:23 10/01/2017

    Όταν λέτε στο ίδιο τραπέζι με το Πασοκ, εννοείτε μαζί με τον Παπαϊωάννου, τον Γείτονα, τον Τσούρα, τον Λαλιώτη και τον Σκανδαλίδη; Ούτε στο μουσείο της μαντάμ Τισό να πήγαιναν!

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.