ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Akuntsu όπως λέμε…Survivor

Στην πρώτη σκηνή μια γερασμένη γυναίκα πασχίζει με τη βοήθεια νεότερων να διασχίσει το τροπικό δάσος. Περπατάει ξυπόλυτη στην χειροποίητη γέφυρα και βγαίνει σε ένα μισοσκότεινο από τα ψηλά δέντρα ξέφωτο. Πίσω της ακολουθούν οι νεότερες γυναίκες της φυλής κουβαλώντας στους γυμνούς ώμους το φαγητό, μερικούς καρπούς που μάζεψε από τα δέντρα.

Όχι δεν είναι σκηνή από το Survivor.

Σε μια άλλη σκηνή μια οικογένεια ιθαγενών, οι γονείς, δυο κόρες ένας γιος βγαίνουν καθημερινά για το κυνήγι της τροφής. Η εξασφάλιση του καθημερινού φαγητού απαιτεί επιδεξιότητες τοξότη ολυμπιακών αγώνων. Μάνα και κόρη οπλίζουν την φαρέτρα τους . Δεν γνωρίζουμε πόση ώρα χρειάστηκε για να πιάσουν τα τρία ψάρια και τα δυο πουλιά που αργότερα θα έψηναν στον αυτοσχέδιο φούρνο. Παρακολουθώ μάνα και κόρη καθώς ρίχνουν τα τόξα τους. Υπάρχει κάτι στο βλέμμα τους που δεν μπορεί να αποτυπώσει o κάμεραμαν του Survivor.

Ο γυμνασμένος νεαρός με μια εντυπωσιακή φιγούρα πέφτει στα καταπράσινα νερά κρατώντας σε πρώτο πλάνο το ψαροντούφεκο. Όσο η ώρα περνάει, "μαχητές και διάσημοι" σκέφτονται τα καλύτερα και τα χειρότερα. Έχει γούστο να μη πιάσει τίποτα. Τα πάνω κάτω στο Survivor. Θα μείνουν πάλι νηστικοί. Τι να σου κάνει μια κούπα ρύζι και μια πατάτα τη μέρα.

Ας ανάψουμε τη φωτιά για τη σούπα. Η υπαίθρια φωτιά μια ανάβει, μια σβήνει. Το έκτακτο συμβούλιο του νησιού θα αποφασίσει για την τύχη τους.

Μετά από κάποια ώρα το νερό στο τσουκάλι χοχλάζει, τα δυο ψαράκια που εντωμεταξύ έβγαλε ο ψαροντουφεκάς γίνονται σούπα. Και αν κρίνουμε από τις δηλώσεις των συμπαικτών του μάλλον ήταν "η χειρότερη που έφαγαν ποτέ". Παρακολουθώντας το παιχνίδι που βλέπει όλη η Ελλάδα θυμήθηκα το ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ για τους ιθαγενείς της

Βραζιλίας που παλεύουν με νύχια και με δόντια.

Η Akuntsu είναι μια μικρή φυλή ιθαγενών στη Ροντόνια, μια εκπληκτική έκταση γης που βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της Βραζιλίας. Η άλλοτε πλούσια περιοχή με το τροπικό δάσος τώρα είναι ένα κουφάρι του παλιού εαυτού της.
Τα τελευταία πενήντα χρόνια έχασε το ένα πέμπτο της έκτασης της λόγω της αποψίλωσης, που απειλεί όχι μόνο τους φυλές των ιθαγενών που ζουν στον Αμαζόνιο αλλά και τους υπόλοιπους κατοίκους της Βραζιλίας.

Το φιλόξενο δάσος που απορροφά περισσότερα αέρια θερμοκηπίου από οποιαδήποτε άλλη έκταση στον κόσμο έδωσε τη δυνατότητα σε δεκάδες φυλές ιθαγενών , όσων επέζησαν από τις σφαγές των λευκών να επιβιώσουν αγνοώντας πλήρως τον υπόλοιπο κόσμο. Οι περιοχές που ζουν οι φυλές αυτές είναι θεωρητικά προστατευμένες και η είσοδος σε αυτές επιτρέπεται μόνο με την ειδική εξουσιοδότηση των αρχηγών των φυλών αυτών. Τι γίνεται στην πράξη;

Η πραγματικότητα είναι ντροπιαστική και αποθανατίστηκε στο ντοκιμαντέρ. Οι προστατευόμενες περιοχές παραβιάζονται καθημερινά από ξυλοκόπους , εταιρείες και εμπόρους ναρκωτικών όπως βλέπουμε στα πλάνα της ταινίας. Δυστυχώς οι έξι ιθαγενείς Survivors δεν είναι on line.

Οι πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων χρόνων στη Βραζιλία άφησαν στην μοίρα τους ινδιάνους και το φυσικό περιβάλλον. Στις 11 Ιουλίου παρακρατικοί δολοφόνησαν σε ένα χωριό δυο νεαρά παιδιά της φυλής Γκουαρανί. Από τις αρχές του καλοκαιριού , οι ιθαγενείς της Βραζιλίας ξεκίνησαν κινητοποιήσεις στην πρωτεύουσα Μπραζίλια για να προκαλέσουν το ενδιαφέρον ξένων επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στον αγροτικό τομέα ή που αγοράζουν τρόφιμα από τη Βραζιλία. Η κατάσταση που αντιμετωπίζουν φυλές όπως των Γκουαρανί είναι μια από τις επείγουσες ανθρωπιστικές κρίσεις της εποχής μας .

Η Akuntsu είναι μια φυλή που μετά από χρόνια σφαγών έχει συρρικνωθεί σε έξι μέλη. Μετά από χρόνια ερευνών υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία ότι πολλές φυλές στην περιοχή σφαγιάστηκαν από ενόπλους που καταπάτησαν τα εδάφη τους .

Οι δημιουργοί της ταινίας παρακολουθούν διακριτικά τον ευγενή αγώνα ενός σημαντικού πολιτισμού με ήθη και έθιμα να επιβιώσει με αξιοπρέπεια απέναντι στην εταιρική απληστία.

Είναι μια ηλιόλουστη μέρα. Ο μπαμπάς κοιμάται στην αιώρα ανάμεσα σε δυο πανύψηλα δέντρα. Μισό μέτρο πιο πέρα η μαμά χαλαρώνει στην αυτοσχέδια πολυθρόνα μέσα σε μια απέραντη γαλήνη. Δύσκολο να πιστέψεις ότι αυτοί οι γαλήνιοι άνθρωποι βιώνουν μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες. Σε μια σκηνή του ντοκιμαντέρ ένας από τους επενδυτές κτηνοτρόφους της περιοχής κατηγορεί τους ιθαγενείς ότι οι ίδιοι σηματοδοτούν την οπισθοδρόμηση μη παράγοντας τίποτα και δεσμεύοντας την περιοχή.

Η αναμνηστική φωτογραφία είναι για το τέλος. Όλη η οικογένεια μαζί. Ένα κλικ. Τι κι αν έχουν μείνει μόνο έξι. Έχουν κερδίσει το παιχνίδι της επιβίωσης. Εδώ και αιώνες. Δεν περιμένω να τους δω στην τηλεόραση. Είναι οι πραγματικοί Survivors. Ούτε φώτα, ούτε κάμερες.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.