ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Σπίτι με θέα

«Αχ, μην είσαι σίγουρη , ότι είναι οι πρώτοι ``φιλοξενούμενοι!``», «Πού να δεις το καλοκαίρι! Όταν θα σφίξουν οι ζέστες! Τότε όλοι θα ενδώσουν στην airbnb!» , έκλεισε τη συζήτηση ο Σάκης, ο γιος της κυρίας Σοφίας που με το έτσι θέλω είχε εγκατασταθεί στη σοφίτα. «Άστο, το παιδί!», της έλεγε ο άντρας της. Αυτά άκουγε το «παιδί» που αποφάσισε να μείνει στην εφηβεία. «Ποιος τους είδε πρώτος;» Ο γιατρός του τρίτου που είχε ιατρείο όλο τα απογεύματα χτύπησε τις πόρτες τους. Το καταστατικό της πολυκατοικίας απαιτούσε γενική συνέλευση. Το γλυκομίλητο ζευγάρι των Γάλλων έφτασε Κυριακή απόγευμα. Έκανε μια στάση στο γωνιακό γαλακτοπωλείο- ζαχαροπλαστείο, για να προμηθευτεί ρυζόγαλο και μετά φόρτωσαν τα μπαγκάζια στις πλάτες και ανέβηκαν με τις σκάλες. Ο Σάκης τους περίμενε στη σοφίτα. Τον είχε πάρει ο ύπνος. ``Welcome !``

Αν έλεγες πριν ένα χρόνο ότι θα εμφανίζονταν τουρίστες στη γειτονιά, μάλλον οι γείτονες θα έσκαγαν στα γέλια. Στην αρχή της κρίσης, το προικώο στο Κουκάκι που είχε γίνει σαράβαλο, ήταν στα αζήτητα. «Να κληρονομούσα τουλάχιστον το ρετιρέ», είπε η ξαδέλφη και το πούλησε στην άλλη ξαδέλφη που ήταν στο Τορόντο .

«Αχ, σπίτι μου, σπιτάκι μου!» Ξέσπασε η θεία η Φρόσω και μάζεψε το λινό τραπεζομάντηλο με τα ασορτί πετσετάκια.

«Μα, πώς μπορείς να νοικιάσεις το σπίτι σου σε ξένους!», έλεγε η θεία που δεν μπορούσε να το χωνέψει.

«Η μόδα ήρθε απέξω» είπε η άλλη θεία που στύλωσε τα πόδια και δεν νοίκιαζε. Παρόλο που είχε προνομιακό διαμέρισμα με βεράντες γύρω-γύρω και θέα στην Ακρόπολη. Κάτι της «πέταξε» ο γιος με την νύφη της αλλά έκανε ότι δεν κατάλαβε. «Θα τρίζουν τα κόκκαλα του συγχωρεμένου! Μα που ακούστηκε με τη μέρα», «Ναι, αλλά έχει και τα καλά του. Σκέψου, ότι μπορεί να σου ετοιμάζουν κάθε μέρα πρωινό!» πετάχτηκε η Αγγέλα που τύλιγε τους ντολμάδες. «Είμαστε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης», την κορόιδεψε η ανιψιά που μπήκε φουριόζα ακούγοντας ραπ. «Βρε, τι μιλάς, εσύ που όλα τα ξέρεις!» .

«Βρε, καλώς τα παιδιά! «Χάι», Άντε να σας φτιάξουμε και κανένα φραπέ , μη μας πείτε και αφιλόξενους». Ο κύριος Αναστάσης, συνταξιούχος μαθηματικός , έμενε στον τρίτο. Κάποια στιγμή, φοιτητής, βρέθηκε να κάνει διακοπές στο Άμστερνταμ. Τον φιλοξένησε μια φίλη του που σπούδαζε φωτογραφία. Ήταν ένα μικρό στούντιο στο κέντρο της πόλης που χρησίμευε ως σπίτι και εργαστήριο ταυτόχρονα. Θυμάται τη μυρωδιά του καφέ, τις διαφορετικές γλώσσες ,το κρύο και τις μουσικές. Το σπίτι ήταν πάντα γεμάτο κόσμο. Αργότερα, κατάλαβε ότι για να πληρώσει η φίλη του τη γνωστή σχολή φωτογραφίας, υπενοικίαζε τον καναπέ της. Για τον κύριο Αναστάση η αναγκαστική συγκατοίκηση ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία που τον σημάδεψε. Σημειωτέον ότι ήταν μόλις δεκαεννέα χρονών. Ήταν η πρώτη φορά που έφευγε από τον τόπο του. Ένα μικρό χωριό έξω από την Καρδίτσα. Τα εισιτήρια του τα έκανε ο ξάδελφος . Έτσι, βρέθηκε από τύχη, σε ένα φιλόξενο σπίτι στο κέντρο της Ευρώπης , γνωρίζοντας διαφορετικούς ανθρώπους. Σε ένα από τα «άγρια» νεανικά πάρτι τους έβαλε την κασέτα με τον Πετρολούκα Χαλκιά. Άπαιχτες μελωδίες που δεν είχαν βγει ακόμα στα δισκοπωλεία. Δεν υπήρχε ιντερνέτ και τα σχετικά. Είχε φέρει τις κασέτες στην τσέπη του μπουφάν. Τρελάθηκαν οι ξένοι με τα ηπειρώτικα. Δεν είχαν ξανακούσει κάτι τέτοιο. Ο Αναστάσης θυμάται ότι έβαλαν τη μουσική διαπασών και σηκώθηκαν να χορέψουν τα ηπειρώτικα. Ακολουθούσαν τα βήματα του που από τις πολλές μπύρες γίνονταν όλο και πιο βαριά. Σαν τα γυρίσματα του Πετρολούκα. Αυτό ήταν το καλύτερο ταξίδι της ζωής του.

«Τα ρούχα τους είναι πολύ βαριά για την Αθήνα! Θα σκάσουν!», ήρθε το απρόβλεπτο σχόλιο από την Ελένη του πρώτου. «Εγώ, είμαι από νησί και ξέρω από τουρισμό!», «Μπανανία γίναμε!», την έκοψε ο άντρας της βάζοντας τέρμα την τηλεόραση. Η ομάδα του έχανε.

«Θυμάσαι, εκείνο τον Αύγουστο μας ξυπνήσανε αξημέρωτα!Την ταράτσα ήθελαν να τους νοικιάσουμε. Είχε πήξει το νησί !» «Τι θυμάσαι, βρε Ελένη! Άσε με, να δω το ματς!».

Η «φιλοξενία» ήρθε και θα μείνει. Δεν είναι μόδα που θα περάσει. Υπάρχουν τουρίστες που θέλουν να μείνουν σε ένα πιο οικείο περιβάλλον παρά σε ένα αδιάφορο ξενοδοχείο. Η Αθήνα είναι ιδιαίτερα φιλική. Θα μπορούσε να είναι ταξιδιωτικός προορισμός όλο το χρόνο. Το θέμα είναι να ξεκαθαρίσει το τοπίο νομοθετικά για να μην υπάρχει «αθέμιτος ανταγωνισμός» με τα ξενοδοχεία και να εισπράττει έσοδα και το κράτος. Σίγουρα υπάρχουν θετικά και αρνητικά στον εναλλακτικό τρόπο διαμονής. Και φυσικά κανείς δεν λέει να γκαζώσεις και να το προσπεράσεις.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.