ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Δεν θέλω πλούτη και λεφτά… Καλή Πρωτοχρονιά!

Και ξαφνικά φέτος ο Αϊ Βασίλης , κάνοντας μια τεράστια παράκαμψη , έφτασε πρώτα στη χώρα μας , τυλιγμένος στην κόκκινη στολή του με τα γνωστά κοκάλινα γυαλιά του .
Η τρέχουσα δύσκολη συγκυρία τον ανάγκασε να σκεφτεί την ουσία του δώρου. Να σκεφτεί τι αληθινά θέλουμε, να ζυγιάσει τι θα αρέσει σε εκείνον που θα το προσφέρει. Ήξερε πολλά σπίτια με ένα σωρό πράγματα και παιδικά δωμάτια τίγκα από πανάκριβα παιχνίδια που ήταν σε μόνιμη αχρηστία. Στην άλλη μεριά της πόλης υπήρχαν παιδιά που αντί για το τάμπλετ ονειρεύονται περισσότερο φαγητό και παπούτσια για να πάνε στο σχολείο.
Ο 17χρονος Φώτης, το πρωί δουλεύει σε μια καφετέρια και το βράδυ πηγαίνει σε νυχτερινό σχολείο. Ζει με τους γονείς του και τα τρία μικρότερα αδέλφια του σε ένα δυάρι κάπου στο κέντρο της Αθήνας. Η μάνα του δυο χρόνια άνεργη και ο πατέρας του δουλεύει εδώ και εκεί. Δύσκολα τα βγάζουν πέρα. Ο Φώτης βοηθάει την οικογένεια όπως μπορεί. Η στενοχώρια του φέτος είναι μεγαλύτερη γιατί δεν μπορεί να πάρει τα δώρα που θα ήθελε στην οικογένειά του.
Την Ηρώ δεν την χωράει ο τόπος. Όλα της φαίνονται ωραία, οι βόλτες, τα σινεμά, ο βλάκας που διπλοπαρκάρει έξω από την τράπεζα και ο γείτονας που αφήνει τα σκουπίδια στην πόρτα της. Τα χριστουγεννιάτικα στολίδια έχουν καλύψει τις ασκήμιες γύρω της. Σαν το κέρασμα χωρίς συγκεκριμένο λόγο. ''Να σας τρατάρω ένα κουραμπιέ! ''
Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά. Η Αθήνα είναι όμορφη. Η Ερμού έχει τους δικούς της ρυθμούς. Χρονιάρες μέρες και οι καλλιτέχνες του δρόμου πρωταγωνιστούν στο γιορτινό θέαμα, έχοντας φανατικό κοινό. Ο Κλόουν κάθεται στη γωνία , κουκουλωμένος με τη βυσσινή μπέρτα του και καθόλου δεν νοιάζεται για την γιορταστική ατμόσφαιρα. Η δεύτερη πρωταγωνίστρια, η κυρία με τα ξυλοπόδαρα και τη μεσαιωνική φορεσιά μοιράζει χαμόγελα στο πλήθος που χαζεύει τις απαστράπτουσες βιτρίνες. Σε πολύ λίγα λεπτά, ένα αυτοσχέδιο γκρουπάκι έρχεται να προστεθεί στην συντροφιά.
Αν ο Έλβις πράγματι ζει σίγουρα κάνει τις βόλτες του ινκόγκνιτο στο Σύνταγμα. Η συγκυρία μοιάζει ιδανική. Στην εποχή του τέλους της απληστίας το μυαλό ξαναγυρίζει πίσω. Ο κόσμος μας δεν είναι πια ένας κόσμος ιδεών αλλά πραγμάτων , υποστήριζε ο Χένρι Μίλερ. Σκοντάφτω πάνω σε τσάντες, πόδια και βλέμματα. Εκείνη τον κοιτάζει τρυφερά. Κοιμάσαι και ξυπνάς στο ίδιο μαξιλάρι τριάντα σαράντα χρόνια. Το ''σ’αγαπώ'' είναι πιο δύσκολο από το αντίο. Τώρα που όλα σου φαίνονται γκρίζα που είναι χάλια τα νεύρα σου, ευκαιρία να ξαναζήσεις , να ονειρευτείς.
Το τρανζιστοράκι είναι συλλεκτικό. Στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας το βρήκε σε ένα σπίτι Συριανό. Η ιστορία του γνωστή , καθημερινή βιωμένη. Οι ετοιμασίες για τις γιορτινές μέρες δίνουν και παίρνουν . Η αλλαγή του χρόνου θα τους βρει όλους μαζί. Η ανυπόμονη μητέρα περιμένει τα δυο παιδιά της , την κόρη με τα εγγόνια και τον γιο της να έρθουν κοντά τους. Να της κάνουν το χατίρι να κάτσουν μαζί στο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι. Παραμονή πρωτοχρονιάς, ο Χρήστος, ο πρωτότοκος γιος, στο άγχος της δουλειάς και των ευθυνών της δικής του οικογένειας, αναζητά τη θαλπωρή του σπιτιού, την συντροφιά των συμπατριωτών του, την νοσταλγία της καρδιάς. Ξέρει ότι πάντα έτσι συμβαίνει Τα μικρά παιδιά θέλουν να μεγαλώσουν και τα ''μεγάλα'' νοσταλγούν και γυρίζουν πίσω . Το τρανζιστοράκι το καλύτερο δώρο που είχε ποτέ. ''Δε θέλω πλούτη και λεφτά, μονάχα σε κυρά μου …'' .
Ο Μάρκος , έζησε στη Σύρα έως τα δεκατρία του και μετά αναγκάστηκε να μετακομίσει στον Πειραιά. Πάμφτωχος , αυτοεξόριστος είκοσι ένα χρόνια, ευτύχησε στο τέλος της ζωής του να γίνει αποδεκτός. Με ένα μπουζούκι και ένα μπαγλαμά με τον Στράτο Παγιουμτζή, στην Άνω Σύρο, σε μια χουρμαδιά από κάτω , έγραψε τη ''Φραγκοσυριανή''. …Τότε στην Παρακοπή και την Ντελαγκράτσα είχαν σπίτια οι πλούσιοι. Τώρα έχουν χτιστεί ξενοδοχεία, μαγαζιά και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Στη θέση του καφενείου με το τρανζιστοράκι που έπαιζε τα τραγούδια του Μάρκου ξεπετάγονται σύγχρονες καφετέριες με d.j και εστιατόρια με γκρικ σουβλάκι. Ο Μάρκος δεν πρόλαβε την τουριστική ανάπτυξη του νησιού. Στις σύγχρονες ταβέρνες με τον αγγλόφωνο κατάλογο βρίσκεις το μπουζούκι κρεμασμένο στον τοίχο ως ντεκόρ. Στην μεγαλοπρεπή πλατεία της Ερμούπολης, ντόπιοι και επισκέπτες φωτογραφίζονται μπροστά στο χριστουγεννιάτικο δέντρο.
``Θα σε πάρω να γυρίσω , Φοίνικα, Παρακοπή, Γαλησσά και Ντελαγκράτσια και ας μου’ρθει συγκοπή…..'' Καλή μας χρονιά!''

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.