ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

71ο Φεστιβάλ Καννών: Έρως ανένδοτος σε άσπρο-μαύρο

Όλα ίδια κι όλα διαφορετικά. Δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις ως την Κυανή Ακτή για να συναντήσεις το διάσημο ερωτικό τρίγωνο Υπεροψία – Υστερία – Υποκρισία. Απλώς, εδώ αποθεώνεται η σχέση τους, με την βοήθεια του μεγαλύτερου φεστιβάλ του κόσμου. Οι αστέρες που ποζάρουν, οι δημοσιογράφοι που τρέχουν, οι Γάλλοι που προσπαθούν να μιλήσουν αγγλικά, οι πορτιέρηδες που σε γλυκο/αγριο-κοιτάζουν, ανάλογα με την πληρότητα της αίθουσας. Ένας τους, γενειοφόρος αγενής, φλερτάρει με την κατάχρηση εξουσίας, στην είσοδο του Marriot. Μέχρι να τηλεφωνήσει στους ανωτέρους του ο άγνωστος που δεν διαθέτει πρόσκληση αλλά συμβαίνει να διευθύνει εταιρεία του Χόλιγουντ. Αν επρόκειτο, βέβαια, για τον Χάρβεϊ Γουαϊνστάιν, ο υπάλληλος θα τον αναγνώριζε. Ίσως όχι τότε, όταν μαγείρευε τα όσκαρ και δειπνούσε με τους επικεφαλής των Καννών. Σίγουρα όμως τώρα, όταν οι πάντες, από την πρόεδρο της κριτικής επιτροπής Κέιτ Μπλάνσετ μέχρι το φεστιβάλ εδώ, μετέτρεψαν την αποδοκιμασία της παρενόχλησης σ’ έναν ακόμα, στον πλέον φαντασμαγορικό, συνδυασμό υστερίας και υποκρισίας, όπως επισημαίνει πικρόχολα κι ο Ρομάν Πολάνσκι. Προσθέτει κανείς την τυπική γαλλική υπεροψία και ιδού το μέγα Υ, τρία στη συσκευασία του ενός.

Μην γελιόμαστε, το κίνημα ΜΕ-ΤΟΟ είναι μόνον η προμετωπίδα μιας σειράς επίσημων ή ακήρυκτων πολέμων που εκτυλίσσονται γύρω και δίπλα μας, μ’ επίκεντρο την αναμέτρηση δικαιωμάτων, ταυτοτήτων, σκοπιμοτήτων και συμφερόντων κάθε λογής. Στην οθόνη, επίσης. Τόσο κοντά; Ακριβώς απέναντι από το PALAIS, το γκρεμισμένο συγκρότημα γραφείων μοιάζει με παραφωνία, αν όχι με πληγή. Πίσω του, η εκκλησία θαρρείς επιτείνει την αίσθηση του βομβαρδισμένου σκηνικού. Ούτε τέχνασμα διαφημιστικό, ούτε μέρος της σκηνοθεσίας. Σύμπτωση μοναδική και πρόσβαση ιδανική στην καλύτερη ως τώρα στιγμή του διαγωνιστικού προγράμματος. Χρειάστηκε να προηγηθούν πέντε ταινίες, μεταξύ των οποίων η κραυγαλέα απογοήτευση έχει τίτλο «EVERYBODY KNOWS», με τον Ασγκάρ Φαραντί να εγκαταλείπει το Ιράν για να δοκιμάσει (ανεπιτυχώς) τις δυνάμεις του στην Ισπανία. Κρίση του ζευγαριού, χιλιοειδωμένα υλικά, μέτριο σενάριο. Πώς να σώσουν την παρτίδα ο Χαβιέ Μπαρδέμ και η Πενέλοπε Κρουζ, με τη σύντομη παρέλαση στο κόκκινο χαλί; Τουλάχιστον, το «YOMEDDINE» (Αίγυπτος) του πρωτοεμφανιζόμενου Α. Σουκί, χρονικό της περιπλάνησης ενός ορφανού αγοριού κι ενός θεραπευμένου λεπρού, διαθέτει μιαν ορισμένη αθωότητα, στα όρια της αφέλειας, ενώ το ρωσικό «LETO» επιστρέφει στο Λένιγκραντ πριν τέσσερις δεκαετίες και ο Κίριλ Σερεμπρένικοφ νοσταλγεί την μουσική σκηνή του Λίβερπουλ και του Λονδίνου, τα σίξτις και του Μπιτλς, το «Control» και το «Velvet Goldmine», την επιθυμία του έρωτα και την ένταση του ροκ, τις μπάντες και τις γκρούπις, το τέλος της νεότητας και των σοβιετικών αγκυλώσεων.

Επιτέλους, ο Πάβελ Παβλικόβσκι προβάλλει ως ένα πρώτο φαβορί, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «COLD WAR». Κοινά γνωρίσματα με τον Σερεμπρένικοφ, η επιλογή της ασπρόμαυρης φωτογραφίας κι η επιστροφή στο παρελθόν. Όπως και στην δική του «IDA», βραβευμένη με το ξενόγλωσσο όσκαρ. Μελαγχολία αντί απόγνωσης, αισθησιασμός αντί εγκλεισμού, γλυκόπικρη επίγευση αντί αυστηρότητας. Πως αλλιώς, το ερωτικό πάθος του μεσήλικα πιανίστα και της ξανθιάς χορεύτριας/τραγουδίστριας εκτείνεται από τα τέλη του ’40 ως τις αρχές του ’60. Σχεδόν 15 χρόνια, ο δεσμός τους δοκιμάζεται, περικυκλωμένος από διακοπές, αντιφάσεις, δυσκολίες, απαγορεύσεις και προδοσίες. Η ορχήστρα γίνεται εργαλείο προπαγάνδας, η φυγή στη Δύση όνειρο ζωής κι ελευθερίας, η τζαζ το κεράκι που αναπνέουν, τα σημεία συναντήσεών τους κρησφύγετα και βάλσαμο ψυχής, από την Βαρσοβία στο Βερολίνο κι από το Παρίσι στο Βελιγράδι και το Λονδίνο. Να φεύγεις, να επιστρέφεις, οι μήνες στον βωμό των ωρών, το σμίξιμο κι η απομάκρυνση στους ρυθμούς του αυτοσχεδιασμού, του ανανεωμένου μοτίβου και της αναμέτρησης με τον χρόνο και την πολιτική ιστορία. Κομψή αφήγηση, λεπτή ισορροπία, σινεμά που συνδυάζει τη διάνοια με την καρδιά. Ειδικά σε μιαν συγκυρία σαν τη σημερινή, όπου το φάντασμα του άλλοτε Ψυχρού Πολέμου παλεύει ν’ αναστηθεί, στο δράμα του Πολωνού σκηνοθέτη προστίθεται μια ανέλπιστη επικαιρότητα.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.