ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

H ένοχη σιωπή

Το ασθενοφόρο έφτασε σχεδόν αμέσως. Η γειτόνισσα του πρώτου ορόφου άκουσε τις κραυγές στο υπόγειο και έτρεξε να βοηθήσει τη νεαρή μητέρα που καλούσε σε βοήθεια. Το θέαμα που αντίκρισε τη σόκαρε. Δεν ήταν η πρώτη φορά που η γυναίκα έπεφτε θύμα ξυλοδαρμού από τον σύντροφό της. Οι βρισιές, οι απειλές και οι καβγάδες που βίωνε η ίδια και τα δυο ανήλικα παιδιά της ήταν συχνό φαινόμενο στην πολυκατοικία . Κάποιοι από τους γείτονες που προσπάθησαν να συνετίσουν τον άντρα βρήκαν τον μπελά τους. Έτσι, προτίμησαν να κοιτάξουν τη δουλειά τους .

Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο όταν ο άντρας της οικογένειας έμεινε άνεργος και άρχισε να πίνει. Με το παραμικρό ξεκινούσε καβγά και συχνά οι γείτονες έβλεπαν τη γυναίκα κακοποιημένη . Μια γειτόνισσα έκανε καταγγελία σε κοινωνική υπηρεσία αλλά ούτε τότε σταμάτησε η βία. Λαϊκή γειτονιά και άνθρωποι του μεροκάματου οι περισσότεροι ένοικοι της πολυκατοικίας από τη μια δεν ήθελαν να μπλέξουν και από την άλλη λυπόντουσαν τα ανήλικα παιδιά. Κυριακή απόγευμα, λίγο μετά τις έξι, άρχισε ο καβγάς με απειλές και βρισιές και συνεχίστηκε με σπασίματα και κραυγές. Το μεγαλύτερο παιδί κατάφερε και ξέφυγε. Αιμόφυρτο χτύπησε τη διπλανή πόρτα. Κάποιος από τους γείτονες τηλεφώνησε στην αστυνομία.

Όταν έφτασαν οι αστυνομικοί αντίκρισαν τη μάνα μέσα στα αίματα και το μικρότερο παιδί να έχει υποστεί κατάγματα σε όλο του το σώμα. Ένα συγγενικό πρόσωπο, η μάνα της γυναίκας, κατήγγειλε τον σύζυγο παρά τον εκφοβισμό και τις απειλές και η υπόθεση πήρε το δρόμο της δικαιοσύνης. Γιατί δεν μίλησε κανείς; Παρόλο που η πολυκατοικία γνώριζε κανείς δεν ήθελε να καταγγείλει τον άντρα.

Σοκ προκαλούν τα στοιχεία για την ενδοοικογενειακή βία στην Ελλάδα και κυρίως για τα παιδιά που πέφτουν θύματα βίας από τους ίδιους τους γονείς τους. Η υπόθεση της Λέρου αλλά και της Λαμίας συγκλόνισαν το Πανελλήνιο. Ο φόβος οδηγεί στη σιωπή. Μια ολόκληρη κοινωνία ήξερε αλλά δεν μίλησε. Δεν είναι λίγες οι φορές που τα θύματα όχι μόνο βιώνουν τη βία αλλά και τον κοινωνικό στιγματικό και περιθωριοποιούνται από την ίδια την κοινωνία. Ακόμα κι αν καταγγείλεις την κακοποίηση πρέπει να το αποδείξεις. Λιγότερο από το 50% των περιστατικών καταγγέλλεται. Ενδεικτικά το 2017 σημειώθηκαν 3.000 περίπου περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας, με τις γυναίκες να αποτελούν το 70% των θυμάτων. Με την οικονομική κρίση η κατάσταση επιδεινώθηκε. Περισσότερα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας στους γάμους ή στις συντροφικές σχέσεις βγήκαν στο φως. Το προφίλ των γυναικών θυμάτων έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας. Οι γυναίκες που βιώνουν τη βία στο γάμο τους ή στη σχέση τους είναι μορφωμένες και οικονομικά ανεξάρτητες. Η ενδοοικογενειακή βία είναι ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Ο κοινωνικός στιγματισμός παραμένει ταμπού και στις μέρες μας . Οι γυναίκες φοβούνται τον άντρα θύτη, την επικριτική κοινωνία, τον ίδιο τον φόβο τους. Παρόλο που αρκετές από τις κακοποιημένες γυναίκες ανήκουν στη μεσοαστική τάξη, κάποιες είναι μορφωμένες, παρουσιάζουν συμπτώματα χαμηλής αυτοεκτίμησης και κατάθλιψης. Τα παιδιά είναι συνήθως τα αθέατα θύματα, ακόμα κι αν τα ίδια δεν κακοποιούνται, βιώνουν συμπεριφορές και υποσυνείδητα αποδέχονται τη βία ως κάτι φυσιολογικό.

Το αγόρι ή κορίτσι που θα μεγαλώσει σε ένα βίαιο περιβάλλον θα συνεχίσει να αναπαράγει και να αποδέχεται τη βία. Ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται .Κάποιοι έφηβοι που βιώνουν την ενδοοικογενειακή βία εξαφανίζονται, αποφασισμένοι να απομακρυνθούν από το τοξικό οικογενειακό περιβάλλον. Επιτέλους, το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας ψηφίστηκε από την Ολομέλεια της Βουλής. Επιτέλους, καταργήθηκε η άκρως αναχρονιστική διάταξη του άρθρου 339 παρ.3 ΠΚ για τον περιβόητο γάμο μεταξύ θύτη και θύματος. Μεταξύ άλλων το νομοσχέδιο εισάγει ρυθμίσεις που περιλαμβάνουν την ενίσχυση της ποινικής νομοθεσίας για την αντιμετώπιση εγκλημάτων που διαπράττονται εις βάρος των γυναικών όπως είναι ο ακρωτηριασμός γεννητικών οργάνων και τα «εγκλήματα τιμής».

Αόρατη ή ορατή η βία μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον δεν είναι μια ιδιωτική υπόθεση που δεν πρέπει να εμπλέκεται ο γείτονας και ο φίλος. Όλοι πρέπει να σταθούμε δίπλα στα θύματα, να τα στηρίξουμε για να μπορέσουν να διεκδικήσουν τη ζωή τους . Φορείς, κοινωνικά κινήματα και ο καθένας από μας πρέπει με κάθε τρόπο να σταματήσουμε τη βία που διαιωνίζεται στην επόμενη γενιά. Τα παιδιά που μεγάλωσαν μέσα σε ένα βίαιο οικογενειακό περιβάλλον θα μεταφέρουν την επιθετική συμπεριφορά στο σχολείο. Κάπως έτσι αρχίζει και τελειώνει ο κύκλος της βίας. Να σπάσουμε τον κύκλο της σιωπής που γίνεται κύκλος συνενοχής για την ενδοοικογενειακή βία.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.