ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Τί δείχνουν τα στοιχεία για τη μάχη με το «θεριό της ανεργίας»

Σε ιστορικό χαμηλό και στα ίδια επίπεδα με αυτά του τρίτου τριμήνου του 2011 προσγειώθηκε η ανεργία στη χώρα μας το Νοέμβριο του 2018, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και συγκεκριμένα στο 18,5%.
Τι δείχνει όμως η ποιοτική ανάλυση των στοιχείων;

Η.... αργοπορημένη υποχώρηση της μακροχρόνιας ανεργίας
Παρότι η ανεργία υποχώρησε στα επίπεδα του 2011, η μακροχρόνια ανεργία υπολείπεται ακόμη 4 μονάδες για να φτάσει τα επίπεδα του 2011 (είναι 13,3% ενώ το 2011 ήταν 9,3%). (μακροχρόνια ανεργία λογίζεται η ανεργία από 2 έτη και άνω).

Το γεγονός ότι η μακροχρόνια ανεργία μειώνεται με ρυθμούς χελώνας οφείλεται στο φαινόμενο που λέγεται ‘υστέρηση ανεργίας’. Σύμφωνα με το φαινόμενο αυτό πρώτα η ανεργία καθυστερεί να μειωθεί αφού πρώτα έρχεται η ανάκαμψη και μετά η μείωση της ανεργίας. Kaι τούτο είναι και λογικό, καθώς πρώτα τα νοικοκυριά αυξάνουν την κατανάλωσή τους και μετά οι επιχειρήσεις επεκτείνουν την παραγωγή τους αυξάνοντας τις προσλήψεις.

Η δε μακροχρόνια ανεργία μειώνεται πιο αργά, διότι οι πιθανότητες ένα άτομο να βρει εργασία είναι μικρότερες όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα είναι εκτός αγοράς εργασίας.

Δυναμώνει η προσφορά εργασίας, νωχελική η ζήτηση εργασίας, τι την ‘φρενάρει’
Δύο είναι οι ‘γονείς’ του τέρατος της ανεργίας : Η ανίσχυρη προσφορά εργατοωρών από τα άτομα και η ανίσχυρη ζήτηση εργατοωρών από τις επιχειρήσεις.
Στην ελληνική οικονομία η μείωση της ανεργίας οφείλεται κυρίως στην αύξηση της προσφοράς εργασίας από τα άτομα. Η αύξηση του κατώτατου μισθού αναμένεται να τονώσει περαιτέρω την προσφορά εργατοωρών από τα άτομα.
Αντίθετα η ζήτηση εργασίας από τις επιχειρήσεις παρότι αυξάνεται ακόμη είναι αδύναμη. Αυτό φαίνεται από την καμπύλη Beveridge που δείχνει τη σχέση ποσοστού κενών θέσεων εργασίας και ποσοστού ανεργίας :

Βρισκόμαστε στο κόκκινο σημείο δηλαδή κάτω από την καμπύλη, που αντιστοιχεί σε ποσοστό ανεργίας 18,9% και ποσοστό κενών θέσεων 0,6%. Το χαμηλό ποσοστό κενών θέσεων εργασίας δείχνει ότι οι όποιες θέσεις δημιουργούνται από τις επιχειρήσεις απορροφώνται από τα άτομα.

Τα μέτρα που θα μπορούσαν να τονώσουν τη ζήτηση εργασίας είναι :

  • Μείωση του φόρου επιχειρήσεων και της προκαταβολής φόρου
  • Μείωση των εργοδοτικών εισφορών
  • Αύξηση των επιδοτήσεων εργασίας στις επιχειρήσεις

Το ‘σκουληκι’ μερικής απασχόλησης-ανεργίας – Τι δείχνει

Η παρακάτω καμπύλη δείχνει τη σχέση ελαστικών μορφών εργασίας και συγκεκριμένα μερικής απασχόλησης και ανεργίας.

Στα πολύ υψηλά επίπεδα ανεργίας ήτοι πάνω από 27% η μερική απασχόληση βοηθά στη μείωση της ανεργίας. Οι επιχειρήσεις λόγω πτώσης των τιμών και των εσόδων τους δε μπορούν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας πλήρους απασχόλησης με αποτέλεσμα να δημιουργούν περισσότερο θέσεις μερικής απασχόλησης.
Στα πολύ χαμηλά επίπεδα ανεργίας ήτοι 7% και κάτω η μερική απασχόληση βοηθά επίσης σε μείωση της ανεργίας. Κι αυτό διότι καθώς η οικονομία πλησιάζει σε επίπεδο πλήρους απασχόλησης, τα άτομα που μένουν άνεργα είναι συνήθως άτομα χαμηλών δεξιοτήτων ή χωρίς γνώσεις τα οποία δεν προτιμώνται σε θέσεις πλήρους απασχόλησης αλλά ως part-time. Επίσης επειδή οι μισθοί είναι υψηλοί και ταβανιάζουν οι επιχειρήσεις λόγω του υψηλού κόστους εργασίας προτιμούν να δημιουργούν θέσεις μερικής απασχόλησης.
Και πάμε τώρα στα τρέχοντα επίπεδα. Σε ανεργία κάτω από 27% και συγκεκριμένα στο 18,9% του επιπέδου του 2018, η μερική απασχόληση οδηγεί σε αύξηση της ανεργίας και το αντίθετο. Η μείωση της μερικής απασχόλησης από 10,10% στο πρώτο τρίμηνο του 2017 στο 8,8% στο τρίτο τρίμηνο του 2018 έφερε μείωση της ανεργίας από 23,3% σε 18,9%. Οι θέσεις πλήρους απασχόλησης συνεπάγονται άτομα με υψηλότερο μισθό και άρα υψηλότερη κατανάλωση που βοηθά τις επιχειρήσεις.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.