ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Το τέλος της βίας

Ήταν ένα ήσυχο βράδυ. Έξω από το Παπαστράτειο κολυμβητήριο πολλά κορίτσια και αγόρια περιμένουν να μπουν για να παρακολουθήσουν τον αγώνα υδατοσφαίρισης γυναικών μεταξύ του Ολυμπιακού και της Γλυφάδας.

Δυνατά γέλια, αγκαλιές με φίλους, παρέες που βρέθηκαν, αργοπορημένοι συγγενείς που δούλευαν έως την τελευταία στιγμή, έδωσαν ραντεβού στο Κολυμβητήριο. Ανάμεσα στις αθλήτριες είναι διάχυτη η επιθυμία να χαρίσουν στους φίλους και οπαδούς ένα "δυνατό" θέαμα. "Μαμά, κουνήσου, δε βλέπω". Η πιο σκοτεινή ώρα ήρθε απροσδόκητα. Τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο.

Η ένταση, το μίσος, η νέα μορφή βίας που δεν έχει ως στόχο την εξουδετέρωση μόνο των αντιπάλων αλλά όλων.

Μαύρες κουκούλες, πρόσωπα κρυμμένα στα κράνη , ρόπαλα στα χέρια σκίζουν την χαλαρή ατμόσφαιρα. Περίπου τριάντα άτομα ορμούν στο γήπεδο. Μη βρεθείς στο δρόμο της Λερναίας Ύδρας. Μόνο που εκείνη την μυθική, που μπορεί και να είχε και εκατό κεφάλια κατάφερε και την έβγαλε νοκ άουτ ο Ηρακλής επιτελώντας το δεύτερο άθλο που του ζήτησε ο Ευρυσθέας. Επικράτησε πανικός.

Η κολυμβητική Ομοσπονδία ήταν κατηγορηματική ότι τα περίπου 40 άτομα που εισέβαλαν στο κολυμβητήριο δεν έχουν σχέση με το πόλο. "Ξαφνικά εισέβαλαν στις κερκίδες , από τον έξω κόσμο του κολυμβητηρίου, 20-25 άτομα με μαύρη ενδυμασία, κράνη, ρόπαλα, μαχαίρια και κουκούλες και για περίπου ένα τετράλεπτο χτυπούσαν βίαια και αδιακρίτως κάποιους από τους περίπου 40 φιλάθλους που παρακολουθούσαν τον αγώνα". Το ιδιαίτερα βίαιο περιστατικό, πρωτοφανές στην ιστορία της υδατοσφαίρισης είχε ως αποτέλεσμα να διακοπεί ο αγώνας κάτω από τα έντρομα μάτια των αθλητριών και των δύο ομάδων. Ομοσπονδία, σύλλογοι και αθλήτριες καλούν όλα τα αρμόδια όργανα να εξιχνιάσουν το πιο πάνω περιστατικό και να προστατεύσουν το άθλημα, τους αθλητές, τους προπονητές.

Τα βίντεο από την έφοδο των κουκουλοφόρων προκαλεί σοκ. Μισή ώρα αργότερα, στο Αιγάλεω, περίπου έξι λεπτά πριν το τέλος του αγώνα, κουκουλοφόροι μπήκαν στο γήπεδο "Σταύρος Βενέτης" όπου διεξαγόταν η αναμέτρηση ανάμεσα του Διαγόρα Δρυοπιδέων και Αμαρουσίου και επιτέθηκαν στους οπαδούς της δεύτερης , αναγκάζοντας τους διαιτητές να διακόψουν τον αγώνα. Λίγες μέρες μετά, ένα επεισόδιο ωμής βίας, χούλιγκαν εναντίον γυναίκας, ήρθε στο φως.

Πώς γεννήθηκε η βία; Ξέρεις τι είναι να σπρώχνεις το παιδί σου στον αθλητισμό και εκείνο να βιώνει σκηνές βίας; Πώς θα ορίζαμε ένα δημοκρατικό κράτος; Είμαστε μάρτυρες μια παρατεταμένης άγριας βίας ,ενός χουλιγκανισμού που έχει μπει για τα καλά στην καθημερινότητά μας. Η αλληλουχία των γεγονότων μας τρομάζει. Η πολιτεία πρέπει να δει καθαρά και να αντιμετωπίσει με υπευθυνότητα παρόμοια περιστατικά. Τα αίτια της αλόγιστης βίας πολλά. Παρατηρούμε εδώ και χρόνια την αμφισβήτηση του Κοινοβουλίου, των κομμάτων, της Δικαιοσύνης, της Εκκλησίας. Το τεράστιο έλλειμμα παιδείας που όλο και διογκώνεται καταλύει την κριτική σκέψη και βγάζει στην επιφάνεια το θυμικό.

Η ορθή λειτουργία των θεσμών έχει ως αποτέλεσμα την αποδοχή τους και την υπεράσπισή τους από τους ίδιους τους πολίτες. Και εδώ έρχεται το τεράστιο έλλειμα παιδείας. Οι γνώσεις και η κριτική σκέψη καλλιεργούνται στο σχολείο. Έτσι, συνήθως γίνεται στα σύγχρονα κράτη και οι περισσότεροι από μας θα θυμούνται με νοσταλγία, τον δάσκαλο, την δασκάλα, την καθηγήτρια που τους επηρέασε και τους βοήθησε να οικοδομήσουν την προσωπικότητά τους. Δεν υπάρχει Κυριακή ή γιορτή που να μη λάβει μια κάρτα για τα γενέθλιά της η Ευτυχία. Σαράντα χρόνια δασκάλα έχει μαθητές που διέπρεψαν και εδώ και έξω. Με πολύ λιγότερα υλικά αγαθά οι οικογένειες κάποτε ευημερούσαν περισσότερο από τώρα. Τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια οι Έλληνες αγωνίζονταν να βγουν από την φτώχεια. Έχτιζαν τα σπίτια με τα χέρια τους, δούλευαν από το πρωί έως το βράδυ αλλά δεν βαρυγκωμούσαν.

Αισθάνονταν ευτυχισμένοι και αξιοπρεπείς και πίστευαν ότι δούλευαν σκληρά για να χτίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Το σχολείο ήταν το διαβατήριο για μια καλύτερη ζωή, για την ευημερία, για το όνειρο. Πραγματικό ορόσημο για την αντίστροφη πορεία της κοινωνίας, αν θέλει να εξαλείψει τη βία, είναι η παιδεία, η ευημερία. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε χωρίς να θίξουμε τα φαινόμενα βίας που αποσταθεροποιούν την ζωή μας και δεν μας αφήνουν να οραματιστούμε ένα καλύτερο μέλλον.

Γράφοντας το σάουντρακ του 21ου αιώνα ο μουσικός του μέλλοντος θα πρέπει να αντικαταστήσει με ήχους εικόνες και λέξεις με τις συνθετικές φωνές της βίας που τις ακούμε χρόνια ολόκληρα να προφητεύουν τους χαλεπούς καιρούς και το δυσοίωνο μέλλον.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.