ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Ο σκληρός Απρίλης

Απρίλιος του 1967. Πρωτοσέλιδο εφημερίδας την Μεγάλη Τρίτη 1967, "πληροφορούσε": "Η επέμβασις του Στρατού απεσόβησεν αιματοκύλισμα. Μαχητικαί ομάδες της κεντροαριστεράς εχεδίαζον την κατάλυσιν του κράτους".
Τέσσερις μέρες πριν τη δικτατορία των συνταγματαρχών, οι Rolling Stones βρίσκονται στην Αθήνα για μία συναυλία στο γήπεδο του Παναθηναϊκού.

"Θα δίνατε ποτέ την κόρη σας σε ένα Rolling Stones", έγραφαν τα περιοδικά της εποχής πριν ακόμα προσγειωθεί το αεροπλάνο τους στο Ελληνικό. Στο απόγειο της δόξας του το θρυλικό συγκρότημα συγκέντρωνε τα πυρά των συντηρητικών και των ορκισμένων εχθρών της ροκ. Βέβαια το μεγαλύτερο μέρος των Αθηναίων πολιτών αγνοούσε την ύπαρξη του συγκροτήματος, το οποίο ανέλαβαν να συστήσουν κάποιες από τις συντηρητικές εφημερίδες με τα μελανότερα χρώματα. Γνωστές και οι πικάντικες ιστορίες από την παραμονή τους στο Χίλτον .

Το θρυλικό συγκρότημα έρχεται σε μια Αθήνα που καίγεται και συχνά γίνεται πεδίο μάχης. Οι διαδηλώσεις και οι συλλήψεις των αντιφρονούντων ήταν καθημερινό φαινόμενο. Ταυτόχρονα οι αστυνομικοί καταδιώκουν τους "μαλλιάδες" που δεν ανήκουν σε κανένα πολιτικό χώρο.

Πριν από τη συναυλία, το συγκρότημα θα δώσει συνέντευξη τύπου και ο Mick εντυπωσιάζει τους δημοσιογράφους με την δήλωση: "Η κυβέρνηση αλλάζει στην Ελλάδα, κάθε βδομάδα". Έχουν γραφτεί πάρα πολλά για εκείνο το ανοιξιάτικο απόγευμα που οι Rolling Stones ανέβηκαν στη σκηνή. Έβρεχε όλη την μέρα εκείνη την Δευτέρα της 17ης Απριλίου του 1967. Σύμφωνα με τις περιγραφές των "κακών παιδιών" που είχαν την τύχη να παρευρίσκονται, το γήπεδο ήταν μισογεμάτο γιατί το συγκεκριμένο συγκρότημα ήταν μπροστά για την ελληνική κοινωνία. Όταν οι Rolling Stones ανέβηκαν στη σκηνή το ελληνικό κοινό τους αποθέωσε. Η αστυνομία σε επιφυλακή είχε σαφείς εντολές να σπάσει στο ξύλο όποιον θα χορέψει ή θα χειροκροτήσει με περισσότερο ενθουσιασμό. Η συναυλία δεν θα ολοκληρωθεί ποτέ. Όταν ακούστηκε το περίφημο "Satisfaction" που έκανε το κοινό να παραληρεί άρχισε να πέφτει ξύλο. Ο Mick δίνει εντολή σε ένα άτομο της αποστολής να πετάξει στο κοινό την τεράστια ανθοδέσμη . Τα κόκκινα γαρύφαλλα ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα. Η αστυνομία επεμβαίνει και σπάει τους θεατές στο ξύλο. Το αγγλικό συγκρότημα θα διακόψει την συναυλία διαμαρτυρόμενο για την άγρια συμπεριφορά των αστυνομικών. "Παραφροσύνη και επεισόδια", γράφει μια από τις εφημερίδες την επόμενη μέρα. Ήταν τρεις μέρες πριν την δικτατορία. Ο Δημήτρης Ψαθάς, θα περιγράψει την ατμόσφαιρα της εποχής σχολιάζοντας ότι όπου μαζεύονται πολλοί "πέφτει ξύλο".

Την επεισοδιακή συναυλία είχαν καταγράψει οι κινηματογραφιστές επικαίρων της γεωργικής υπηρεσίας στρατού. Το υλικό, όμως, οι φαντάροι δεν μπόρεσαν να το επεξεργαστούν. Σε μια νύχτα έγινε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου και οι οπλίτες κινηματογραφιστές του στρατού έπρεπε να ορκίσουν την κυβέρνηση Παπαδόπουλου. Έτσι, οι κινηματογραφιστές χρησιμοποιούν τις μπομπίνες από την συναυλία.

Καθώς οι στρατηγοί παρακολουθούν την προβολή της ορκωμοσίας, βλέπουν σε διπλοτυπία τους Rolling Stones στην οθόνη. Το υλικό των κινηματογραφιστών εξαφανίζεται. Πουθενά δεν θα βρεθεί το "χαλασμένο" ντοκουμέντο. Την συναυλία καταγράφει και η Ελληνική τηλεόραση. Η ομάδα των κινηματογραφιστών θα στρέψει την κάμερα στα επεισόδια και θα καταγράψει το ξύλο. Κεντρικό πρόσωπο της συναυλίας ήταν ο αστυνομικός διευθυντής, Κωνσταντίνος Τασιγιώργος . Η φωτογραφία της εποχής απεικονίζει τους αστυνομικούς να ορμούν στον μάνατζερ του συγκροτήματος και ο Τασιγιώργος να απολαμβάνει τις πράξεις των συναδέλφων του.
Στις 19 Απριλίου του '67 μια άλλη συναυλία θα μονοπωλήσει το ενδιαφέρον της σπουδάζουσας νεολαίας. Ο Μάνος Λοίζος θα παρουσιάσει τα "Νέγρικα" σε ποίηση του Γιάννη Νεγρεπόντη στη θρυλική συναυλία της ΕΦΕΕ με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου. Τα "Νέγρικα", που αναφέρονται στον αγώνα των μαύρων της Αμερικής, παρουσιάζονται για πρώτη φορά στη Φοιτητική Εβδομάδα της Ανωτάτης Βιομηχανικής με ερμηνευτές τη Μαρία Φαραντούρη και τον Γιώργο Ζωγράφο. Τα τραγούδια αυτά που στηλιτεύουν τον πόλεμο του Βιετνάμ και μιλάνε για τον αγώνα των μαύρων , θα κυκλοφορήσουν σε δίσκο πολύ αργότερα, το 1975, καθώς είναι στις μαύρες λίστες της δικτατορίας κι έχουν απαγορευτεί. Στο θέατρο "Κεντρικό", ο νέος , τότε συνθέτης Μάνος Λοίζος που δεν έχει κλείσει τα τριάντα, παρουσίασε τα "Νέγρικα" τραγούδια με μια ξεχωριστή ορχήστρα με αξιόλογους καλλιτέχνες όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος που έπαιζε κιθάρα, ο Θάνος Μικρούτσικος , πιάνο, οι ροκάδες Τζιμόπουλος και Πετροπουλάκης ενώ η Μαρία Φαραντούρη τραγουδούσε με πάθος. Τρεις μέρες αργότερα έγινε το πραξικόπημα. Η Μεγάλη Βδομάδα του 1967 ήταν βουτηγμένη στη θλίψη και τη σιωπή. Οι χουντικοί έστειλαν εκατοντάδες αγωνιστές στην εξορία. Εκείνο το Πάσχα του 1967 που το πλάκωνε η σκλαβιά ήταν πικρό και σκοτεινό για τους Έλληνες.

2 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. Α 21:48 27/04/2019

    Έχεις μικρότερη αξία και από το πιο ταπεινό σκουλήκι! Δεν ανήκεις καν στο ανθρώπινο είδος! Σε λυπάμαι! Θα πεθάνεις ηλίθιος και δεν θα έχεις καταλάβει τίποτε από τη ζωή σου!

  2. SPARTA. 20:56 25/04/2019

    Τον Απρίλη του 1967 είχαμε μιά στρατιωτική χούντα που σταμάτησε την κατρακύλα της χώρας πρός την αναρχία, την διάλυση και τον κουμμουνισμό.Ήταν μιά Εθνοσωτήρια για την Ελλάδα δικτατορία.Δεν μπορεί κανείς να βάλει στο ίδιο τσουβάλι τον Έλληνα Εθνικιστή πατριώτη Γεώργιο Παπαδόπουλο, με τους προδότες, δοσίλογους και ανθέλληνες πολιτικούς της βρώμικης Ελληνικής μεταπολίτευσης.Τότε είχαμε μιά χούντα από Έλληνες πατριώτες.Σήμερα έχουμε μιά χούντα αποπ ανθέλληνες, προδότες, αλήτες και καθάρματα.Ή χούντα του Τσίπρα που έφερε μνημόνιο και ξεπούλησε την Ελληνική Μακεδονία, είναι μια χούντα από ανθέλληνες και καραγκιόζηδες.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.