ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Μια πολύ ηθική μέρα του Αυγούστου

Αύγουστος, τέλος της δεκαετίας του `60. Η Ελλάδα γιορτάζει με πανηγύρια και γλέντια μέσα στη χούντα. Νησιά της θάλασσας και του πολιτισμού όπως ο Άγιος Ευστράτιος, η Γυάρος, η Αίγινα, η Μακρόνησος έγιναν προορισμός εξορίας. Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού μισό εκατομμύριο άνθρωποι θα κατασκηνώσουν σε μια περιοχή έξω από τη Νέα Υόρκη για να παρακολουθήσουν την συναυλία του καλοκαιριού.

Ο Τίμπερ, ένας καταπιεσμένος νεαρός που ζει σε μια πόλη έξω από τη Νέα Υόρκη και εργάζεται στο μοτέλ των γονιών του κατάφερε να πείσει τους συμπολίτες του να επιτρέψουν τη διοργάνωση του μουσικού γεγονότος που ο απόηχος του φτάνει στις μέρες μας. Ο Ταϊβανέζος σκηνοθέτης Ανγκ Λι , θα μας θυμίσει το θρυλικό Γούντστοκ, με φόντο μια μικρή πόλη εστιάζοντας σε έναν αντιήρωα για να μας βάλει στο ψυχεδελικό κλίμα της εποχής. Φορώντας ξεβαμμένα τζιν, με μακριά μαλλιά και όραμα την ειρήνη και τον έρωτα, χιλιάδες νέοι έκαναν το ταξίδι ως τη γαλακτοπαραγωγική φάρμα, στο βόρειο τμήμα της Πολιτείας της Νέας Υόρκης για το απόλυτο must του Καλοκαιριού. Αναγγέλθηκε την Άνοιξη και πολύ γρήγορα ξεπούλησε .Μπορεί τότε να μην υπήρχαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά ήταν τέτοια η λαχτάρα της νεολαίας να ακούσει κάτι διαφορετικό που η είδηση έφτασε από στόμα σε στόμα σε όλη την επικράτεια. Το "Φεστιβάλ Ειρήνης και Μουσικής" του Γούντστοκ, πενήντα χρόνια πριν ,ήταν προγραμματισμένο να διαρκέσει τρεις αλλά τελικά κράτησε τέσσερις μέρες . Δεν ήταν μόνο το πλήθος των τραγουδιστών, ούτε το μισό εκατομμύριο θεατές που τραγουδούσαν , έψελναν, ικέτευαν να σταματήσει η βροχή αλλά ο απόηχος της ιστορικής συναυλίας που δεν είχε προηγούμενο άφησε βαθιά τα ίχνη του στην γενιά της αντικουλτούρας. Έχει προηγηθεί το άκρως επιτυχημένο διήμερο στο Μαϊάμι στην αρχή της χρονιάς και οι τέσσερις διοργανωτές έψαχναν ένα χώρο κοντά στο σπίτι του Μπομπ Ντίλαν και το βρήκαν σε ένα αγρόκτημα. Το διήμερο εναλλακτικό γεγονός σχεδιάστηκε για πενήντα χιλιάδες θεατές, πουλήθηκαν 186.000 εισιτήρια αλλά ο αριθμός όσων κατάφεραν να φτάσουν ξεπέρασε τις προσδοκίες. Ήταν τέτοια η κοσμοσυρροή που οι διοργανωτές αναγκάστηκαν να αφήσουν ανοιχτές τις πόρτες. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες το μποτιλιάρισμα στους γύρω δρόμους δημιούργησε πρόβλημα και σε κάποιους καλλιτέχνες που δεν κατάφεραν να φτάσουν. Πολλά έχουν γραφτεί για το τι προηγήθηκε για τις λεπτομέρειες, για την ατμόσφαιρα, το παρασκήνιο, τους τσακωμούς και τους έρωτες στο φεστιβάλ που αποτέλεσε σημείο αναφοράς μιας ολόκληρης εποχής.

Αγνοώντας τη βροχή, τις άθλιες συνθήκες υγιεινής , και τους κακούς οιωνούς , οι νεαροί και οι νεαρές , τα "παιδιά των λουλουδιών" που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα , πέρασαν ένα τετραήμερο στην ύπαιθρο τραγουδώντας , χορεύοντας και φωνάζοντας συνθήματα. Το Woodstock ήταν το ιδανικό μέρος για εναντιωθούν στον πόλεμο του Βιετνάμ, στην αστυνομική βία, στις ρατσιστικές διακρίσεις. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που εμφανίστηκαν ήταν ο Τζίμι Χέντριξ, ο Τζο Κόκερ , η Τζάνις Τσόπλιν , η Μέλανι, η πολιτικοποιημένη Τζόαν Μπαέζ, ο Νιλ Γιανγκ, οι Ten Years After, οι Who. Το συγκρότημα Sweetwater ήταν να ξεκινήσει ανήμερα της Παναγίας αλλά δεν κατάφερε να φτάσει στην ώρα του γιατί τους σταμάτησε η τροχαία. Σύμφωνα με το πρόγραμμα οι Greedence ήταν να ανέβουν πρώτοι στη σκηνή αλλά τελικά ο Ρίτσι Χέϊβενς ήταν εκείνος που άνοιξε το πρόγραμμα και το Freedom έμελλε να γίνει ύμνος για τις επόμενες γενιές. Άλλωστε ο Χέϊβενς ήταν από τις καλύτερες παρουσίες, με τις απουσίες να γίνονται όλο και πιο αισθητές, καθώς οι Beatles είχαν διαλυθεί, ο Φρανκ Ζάπα αρνήθηκε, οι Πρόκολ Χάρουμ δεν δέχτηκαν και η Τζόνι Μίτσελ που έγραψε το εμβληματικό κομμάτι για το Woodstock ίσως, ήταν η μεγάλη απούσα. Όλοι περίμεναν τον Ντίλαν που δεν ήρθε, οι Grateful Dead ήταν ανάμεσα στους παρόντες, οι Doors, οι Led Zeppelin και οι Jethro Tull δεν ήταν εκεί και αργότερα το μετάνιωσαν. Τα συγκροτήματα και οι καλλιτέχνες που τελικά εμφανίστηκαν ήταν Αμερικανοί, ροκ, κάποιοι ιδιαίτεροι όπως ο Σαντάνα , ο Τζο Κόκερ και ο Χέντριξ που εμφανίστηκε την τέταρτη μέρα , τον οποίο οι περισσότεροι δεν είδαν αφού είχαν φύγει την προηγούμενη νύχτα νομίζοντας ότι το φεστιβάλ τελείωσε. Ο σκηνοθέτης Μαρκ Γουόντλι κατάφερε να αποτυπώσει μοναδικές στιγμές από το μουσικό φεστιβάλ που επηρέασε την νεολαία όλου του κόσμου. Η ταινία προβλήθηκε στην Ελλάδα , στον κινηματογράφο Παλλάς το Νοέμβριο του 1970, παρουσία της αστυνομίας που με το πρόσχημα της παρενόχλησης της κυκλοφορίας , έξω από τον κινηματογράφο απαγόρευσε τη δεύτερη προβολή και έκανε συλλήψεις. Η ομιλία του Γουόντλι που ήρθε από την Αμερική "κόβεται" από τους χουντικούς αλλά ο σκηνοθέτης αποθεώνεται από τους νεαρούς που τον σηκώνουν στα χέρια φωνάζοντας :Γούντστοκ ! Γούντστοκ!

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.