ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Μια κιθάρα ηλιοκαμένη

Αύγουστος στην πόλη, κάτω από τον έναστρο ουρανό, οι καλοκαιριάτικες νύχτες , τουλάχιστον κινηματογραφικά, κρατούσαν ατέλειωτα.
Ζέστη, υγρασία, ο δρόμος να καίγεται. Περπατώντας στο πεζοδρόμιο πιο καυτό κι από σπίρτο , ψάχνει για έναν άνθρωπο γύρω του . Αύγουστος στην πόλη. Πότε ήταν η τελευταία βδομάδα που πήγε διακοπές; Τρέχει να προλάβει. Νιώθει τον ιδρώτα στην πλάτη του. Βάζει τα ακουστικά στ αυτιά του. “Hot town , summer in the city”. Το “Summer in the city” των Lovin ‘Spoonful, κυκλοφόρησε το 1966 , κόντρα στις επιτυχίες της εποχής που μιλούσαν για φοίνικες και γαλάζιες παραλίες. Οι Lovin Spoonful δεν ήταν τυχαίοι. Πειραματίστηκαν με τον ήχο τους , συνδυάζοντας διαφορετικά στοιχεία της αμερικανικής μουσικής.

Δεκαετία του `60. Το Γκρίνουϊτς Βίλατζ μάζεψε καλλιτέχνες , μουσικούς ποιητές και συγγραφείς με ελεύθερο πνεύμα. Ανάμεσά τους και οι Lovin Spoonful που κατάφεραν να παντρέψουν την κάντρι με το μπλουζ και το ροκ. Οι στίχοι του “Summer in the city” είναι ανάλαφροι σαν το καλοκαιρινό αεράκι που σε νανουρίζει και ξαφνικά γίνεται νευρικό. Ζέστη, καλοκαίρι στην πόλη αλλά το βράδυ η νύχτα είναι ένας αλλιώτικος κόσμος. Βγες έξω και βρες ένα κορίτσι/έλα και χόρεψε όλη τη νύχτα/παρά τη ζέστη, είναι μια χαρά. Τους στίχους έχει γράψει ο Μαρκ Σεμπάστιαν , όταν σπούδαζε στην Ακαδημία του Μπλέαρ , ο Τζον , ο αδελφός του έκανε κάποιες αλλαγές και οι Lovin Spoonful είχαν στο τσεπάκι τους την επιτυχία. Παρά την "γκαραζιέρικη" σφραγίδα και τα ανάλαφρα στιχάκια που δημοσιεύτηκαν σαν ποίημα στο λογοτεχνικό περιοδικό, το σινγκλ θα ακούγεται από τα ανοιχτά παράθυρα , ντάλα καλοκαίρι στην πόλη.

Αυγουστιάτικο φεγγάρι. Οι καλοκαιριάτικες μέρες φεύγουν μακριά αλλά αυτές οι καλοκαιριάτικες νύχτες . Συνάντησα ένα κορίτσι τρελό για μένα. Συνάντησα ένα αγόρι σκέτη γλύκα. Το στόρι. Η Σάντι και ο Ντάνι έχουν ζήσει ένα τρελό καλοκαιριάτικο έρωτα . “Summer lovin had me a blast”. Ο καλοκαιρινός έρωτας μου την έδωσε κατακούτελα.Η Σάντι ετοιμάζεται να γυρίσει πίσω στην Αυστραλία . Το τέλος των διακοπών. Ο αποχωρισμός. Κατακαλόκαιρο του ’78, το “Summer nights”, πειραματίζεται με την αισιοδοξία της εποχής και πιάνει το πνεύμα των καιρών. Το “Grease”, έφερε κάτι από την νοσταλγία των Fifties . Μπριγιαντίνη, κοκοράκι στα μαλλιά , μαύρο δερμάτινο μπουφάν ξεσκέπαστο αυτοκίνητο, ραδιόφωνο `τσίτα` και στο πίσω κάθισμα αγκαλιά να βλέπεις την αγαπημένη σου ταινία στο ντράιβ ιν.

Ο Γιάννης από το Περιστέρι αφιερώνει στην Μαρία στην Πάρο. Το ραδιόφωνο έπαιζε το ``Summer Nights`` και ο παραγωγός έκανε τις αφιερώσεις . Tell me more , tell me more. Σατανικά αγαπησιάρικο και απροκάλυπτα ανέμελο. Ο Τζον και η Ολίβια απογειώνουν τις καλοκαιριάτικες νύχτες. Τι σημασία έχει αν είσαι στη Λούτσα ή στη Ρόδο. You Are The One That I Want . Με λίγη τύχη πετυχαίνεις τον Τραβόλτα. Και όλα αυτά συμβαίνουν όταν η Πάτι Σμιθ τραγουδάει το άκρως ερωτικό, σκοτεινό Because the Night.

Δεκαετία του `90. Οι Έλληνες έχουν αποκτήσει αμαξάρα και εξοχικό. Στην παραλιακή λικνίζονται όρθιοι, σαν σε μπαρ με τα λαϊκά χιτς της εποχής. Ξεχωρίζει η φωνή του Βασίλη Καρρά, σε ένα τραγούδι έξω από τα νερά του. Γραμμένο από τα «παιδιά με την κιθάρα», το «Άστη να λέει», είναι η πρώτη μεγάλη επιτυχία των Πυξ Λαξ. Τα τραγούδια τους θα παίζονται στα ραδιόφωνα και σιγά σιγά θα αποκτήσουν ένα φανατικό κοινό.

Η Αθήνα καμίνι. Στην παραλιακή τα αυτοκίνητα σημειωτόν, κανείς δεν βιάζεται γιατί το beach party στην πλαζ του ΕΟΤ θα κρατήσει ως το πρωί. Από όλες τις γειτονιές της Αθήνας, άνθρωποι όλων των ηλικιών δίνουν ραντεβού στο πολυσυζητημένο πάρτι του Λουκιανού. Η θάλασσα της Βουλιαγμένης είναι λάδι, η πανσέληνος κάνει τη νύχτα μέρα, φωτίζοντας τις πλωτές εξέδρες με τους τραγουδιστές και τα όργανα. Για τους νυχτερινούς κολυμβητές, ακροατές το πάρτι της Βουλιαγμένης είναι η γιορτή του καλοκαιριού. Αγιόκλημα και γιασεμί, θερινά σινεμά, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης , απογειώνεται από ένα κοινό που επικοινωνεί με διαφορετικά μουσικά ρεύματα. Πάρτι μέχρι το πρωί. Κάποιοι μίλησαν για 100.000 αλλά κανείς δεν ήξερε τον πραγματικό αριθμό. Ήταν το πρώτο από τα μουσικά γεγονότα που θα ακολουθήσουν, το ελληνικό Woodstock της αλλαγής. Η μέρα ήρθε αργά εκείνο το καλοκαιριάτικο βράδυ. Πέθαναν οι παραθεριστές από τη ζήλια τους. Μια κιθάρα ηλιοκαμένη πάνω στην αμμουδιά. «Είσαι μες στην αλμύρα. Εγώ θα μείνω ακόμα ..»

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.