ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

«Έμπαινε Χαφτάρ»!...

Πράγματι δεν έχουν τέλος οι εξελίξεις σχετικά με τα εθνικά θέματά μας, αλλά, και γενικότερα οι εξελίξεις που, δια της πλαγίας, αφορούν τα εθνικά μας θέματα. Η Γη και ο Κόσμος ολόκληρος ζυμώνονται εκ νέου κανονικά και, βέβαια, η ευαίσθητη (sic) περιοχή μας, δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από αυτό το ζύμωμα. Ωστόσο, είναι γνωστό (από την παγκόσμια ιστορία) ό,τι όταν κάτι ζυμώνεται και πλάθεται στο τέλος αλλάζει. Τώρα αν αλλάζει προς το καλύτερο η προς το χειρότερο έχει μείζονα σημασία, καθότι, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με καρβέλια, λειτουργιές και κουλούρια (που τρώγονται άμεσα), αλλά με το γεωπολιτικό στάτους (που λένε και οι πιο ειδικοί αναλυτές), και, οπωσδήποτε, έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες και επιπτώσεις. Και αυτές τις συνέπειες ή τις επιπτώσεις μπορεί να προλάβουμε να τις ζήσουμε εμείς οι ίδιοι, αλλά, κι αν δεν προλάβουμε, -αλίμονο, τότε σίγουρα θα τις ζήσουν τα παιδιά μας, όπερ, σημαίνει «κάνει το ίδιο – ίσως και χειρότερα!»

Φαίνεται, λοιπόν, πώς ο Τούρκος Σουλτάνος Ερντογκάν (καθότι περί Σουλτανικής απολυταρχίας πρόκειται), «αμέτι μου χαμέτι» το έβαλε τουρκιστί (!), να το αλλάξει αυτό το γεωπολιτικό στάτους στην περιοχή. Και από καιρό τώρα βάλθηκε να ζυμώνει τις καταστάσεις, τόσο, στο Αιγαίο που μας ενδιαφέρει πρωτίστως εμάς, όσο, και στην ευρύτερη νοτιοανατολική Μεσόγειο που, είναι πρόδηλο, μας ακουμπάει δια της πλαγίας αλλά ουσιαστικά. Φαίνεται να ζυμώνει επιδέξια σαν εκείνες τις παλιές γυναίκες που ήξεραν από τέτοια, αλλά, αυτό δεν μας ενδιαφέρει και τόσο : γούστο το και καπέλο του άμα θέλει να ζυμώνει καλά να ζυμώνει κάθε μέρα ! Εκείνο, όμως, που μας νοιάζει είναι ό,τι κάθε φορά που βάζει το χεράκι του στην ζύμη (!) παίρνει, αίφνης, και τον πλάστη και μία ισοπεδώνει την Συνθήκη της Λωζάνης, την άλλη ισοπεδώνει τα γεωγραφικά όρια, τις υφαλοκρηπίδες και τις ΑΟΖ των κρατών της περιοχής και την παράλλη στέλνει στρατούς και φουσάτα όπου θεωρεί ό,τι είναι δικό του ή μπορεί να είναι ξένο και στο μέλλον να το κάνει κι αυτό δικό του!...

Δεν γνωρίζουμε, μέχρι στιγμής, πώς την έχει δει τελικά ο ζυμωτής Ερντογκάν με τον πλάστη του αλλά, είναι αλήθεια ό,τι «έχει - δεν έχει δίκιο» έχει καταφέρει, εκ των ων ουκ άνευ, να γίνει, αφενός, το πρόσωπο στο οποίο αναφέρονται (και φοβούνται) όλοι και, αφετέρου, έχει καταφέρει να αναδείξει την χώρα του ως περιφερειακή ή ακόμη και παγκόσμια δύναμη.

Ασφαλώς, πάλι, δεν γνωρίζουμε αν όλα αυτά που σχεδιάζει και υλοποιεί με ασίγαστη φαντασία και προσοχή θα έχουν την κατάληξη που ο ίδιος και η «νέα τάξη» της Χώρας του επιθυμούν, αλλά, γνωρίζουμε με περίσσια σαφήνεια και καθαρότητα ό,τι αν στο τέλος «δεν φάει το κεφάλι του» κάποια απ’ αυτά σίγουρα θα τα έχει!...

Απέναντι σε αυτή την υπόθεση εμείς δεν έχουμε να αντιτάξουμε και πολλά – πολλά: πέραν από την δεδομένη θέση μας στην Ευρώπη (που αρκετοί ήθελαν να ξεθεμελιώσουν κιόλας – φανταστείτε διορατικότητα!) τις διάφορες τύπων συμμαχίες του τύπου «Ελλάς Γαλλία συμμαχία» και δεν συμμαζεύεται έχουμε μείνει πολύ πίσω σε ισχύ και δύναμη. Και αυτό, καθότι, οι πολιτικοί μας, ως γνωστόν, δεν είχαν πάνω τους τσίπα και τα έτρωγαν όλα – δεν μεριμνούσαν, δεν πρόβλεπαν, δεν τους ένοιαζε τίποτε. Ως εκ τούτου, λοιπόν, και εντελώς φυσιολογικά (που λένε) γεννάται και το μείζον υπαρξιακό ερώτημα: «Τελικά, τι μπορεί να μας σώσει;». Αν δεν βρείτε εύκολα και γρήγορα την απάντηση τότε είναι σαφές ότι απάντηση δεν υπάρχει. Ή αν υπάρχει, θα είναι ένας άλλος –τρίτος παράγοντας, που θα πέσει ουρανοκατέβατος όπως, άλλωστε, συνέβαινε αείποτε στην νεότερη ελληνική ιστορία και έσωζε την παρτίδα που χανόνταν. Γι’ αυτό φωνάζουμε σθεναρά και λέμε: «Έμπαινε Χαφτάρ!» Όπως το: «Έμπαινε Γιούτσο!», δηλαδή, όστις, μεγάλος παίκτης έμπαινε στην περιοχή της αντίπαλης ομάδας και σκορπούσε τον όλεθρο παντού

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.