ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ταινίες Πρώτης Προβολής: Το «1917» είναι εδώ...

Μια από τις καλύτερες ταινίες της σεζόν, που κέρδισε προ ημερών τα δυο σημαντικότερα βραβεία στις Χρυσές Σφαίρες και αποτελεί ένα από τα φαβορί για τα σημαντικότερα Όσκαρ, το πολεμικό δράμα "1917" του Σαμ Μέντες ήρθε και στη χώρα μας. Ανάμεσα στις υπόλοιπες επτά νέες ταινίες που προβάλλονται την κινηματογραφική εβδομάδα που ξεκινά απόψε, ξεχωρίζουν η τελευταία δημιουργία του Ρόι Άντερσον "Η Ομορφιά της Ύπαρξης" και το ρωσικό δράμα "Ένα Ψηλό Κορίτσι", ενώ σε επανέκδοση προβάλλεται και το φημισμένο φιλμ του Μπέργκμαν "Περσόνα".

"1917"

("1917") Πολεμικό δράμα, βρετανικής και αμερικανικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Σαμ Μέντες, με τους Τζορτζ ΜακΚέι, Ντιν Τσαρλς Τσάπμαν, Ντάνιελ Μέις, Κόλιν Φερθ κ.ά.

Επιτέλους, μετά από αρκετά χρόνια βλέπουμε ένα δυνατό, άψογα εικονογραφημένο, πολεμικό δράμα, με αντιπολεμικά μηνύματα, που δεν κραυγάζουν, αλλά πηγάζουν αυθόρμητα από τη συναρπαστική περιπέτεια, το σασπένς και τους φρενήρεις ρυθμούς της ταινίας. Ο εξαιρετικός κινηματογραφιστής Σαμ Μέντες, που έχει δουλέψει στην εντέλεια την οργάνωση και τη δομή της ταινίας του, έχει στη διάθεσή του μια απλή ιστορία, την οποία αξιοποιεί στο μέγιστο δυνατό για να καταφέρει να κερδίσει και τον πιο απαιτητικό θεατή. Το στόρι θυμίζει λίγο τη "Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν", όπως και στο άψογο τεχνικό επίπεδο (φωτογραφία, μοντάζ, ήχος, σκηνικά), αλλά και την υπέροχη "Καλλίπολη 1915" του Πίτερ Γουίαρ, με την οποία απέδειξε ο Γκίμπσον, ότι εκτός από "καυτός" ήταν και καλός ηθοποιός. Εδώ έχουμε την ανάδειξη ενός νέου ηθοποιού, του Βρετανού Τζορτζ ΜακΚέι, ο οποίος είναι εκπληκτικός και σίγουρα θα μας απασχολήσει τα επόμενα χρόνια.

Ο Μέντες σχεδόν από το πρώτο λεπτό πιάνει από το λαιμό το θεατή, τον βάζει στην τρέλα του πολέμου, στην αγωνία, η οποία ανανεώνεται ευφάνταστα κάθε λίγα λεπτά. Αποφεύγει την υπερβολική βία και παίζει με το χρόνο και τη μοναξιά του ήρωά του, μέσα στο εχθρικές γραμμές.

Το απόκοσμο τοπίο, με τους νεκρούς στρατιώτες και τα τουμπανιασμένα ζώα, τα σκουριασμένα σύρματα, τη λάσπη και το πλήθος αρουραίων, που αποτέλεσαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ακόμη έναν εχθρό και για τα δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα, διαδέχεται το πράσινο λιβάδι που κρύβει θάνατο, τα ερείπια μιας πόλης, που μοιάζει να στοιχειώνει τον πολιτισμό και τέλος το υδάτινο στοιχείο, το οποίο ξεπλένει ως ένα βαθμό τη γλίτσα θανάτου.

Σίγουρα μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, ένα κινηματογραφικό επίτευγμα, καθώς διαθέτει μία εντυπωσιακά προσεγμένη παραγωγή, έναν σκηνοθέτη που γνωρίζει να κρατά την ένταση και να την κλιμακώνει, να μας χαρίζει υπέροχες σκηνές, να συγκινεί και να βάζει το θεατή στη φρίκη του των χαρακωμάτων κι ένα σενάριο που θίγει όλες τις πτυχές της τρέλας του πολέμου, το ρόλο των πολεμοκάπηλων, των στρατιωτών που πάνε σαν πρόβατα στη σφαγή, αλλά και στη μετάλλαξή τους σε υπεράνθρωπους προκειμένου να κρατηθούν στη ζωή. Παράλληλα, η ταινία με μικρές δόσεις, αλλά με ουσιαστικά και αποτελεσματικά σχόλια μιλά για τη συντροφικότητα, τη δύναμη του χαρακτήρα που μπορεί να κρατήσει μακριά το θηρίο που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος, ενώ εντύπωση προκαλεί και η στάση έναντι των Γερμανών, για τους οποίους δεν υπάρχει ούτε ένας καλός λόγος ή μία δικαιολογία για αυτούς.

Ο 27χρονος Τζορτζ ΜακΚέι παίρνει πάνω του την ταινία, αναδεικνύει το ταλέντο του, με την εκφραστικότητά του και την άνεσή του να δείχνει με ένα πρωτόγνωρο νατουραλισμό τις μεταπτώσεις της ψυχολογίας του. Από φοβισμένο αλλά έτοιμο για όλα παλικάρι, σε τρομαγμένο παιδαρέλι και από ατρόμητο ήρωα σε έναν ευαίσθητο άνθρωπο και εν τέλει σε έναν στρατιώτη που βλέπει με απόγνωση τη θέση του και παρόλα αυτά διατηρεί την πίστη του ότι πρέπει να επιστρέψει πίσω στην πατρίδα και στους δικούς του. Πολύ καλός και ο Ντιν Τσαρλς Τσάπμαν, ενώ και το υπόλοιπο καστ, με τις ολιγόλεπτες εμφανίσεις του καταφέρνει να σταθεί επάξια και να προσφέρει τα μέγιστα στο φιλμ.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Στην καρδιά του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, δύο νεαροί Βρετανοί στρατιώτες, ο Σκόφιλντ και ο Μπλέικ αναλαμβάνουν μια σχετικά δύσκολη και επικίνδυνη αποστολή. Σε μια μάχη ενάντια στο χρόνο, πρέπει να περάσουν στα εδάφη του αντιπάλου και να παραδώσουν ένα μήνυμα που θα σταματήσει μια θανάσιμη επίθεση σε εκατοντάδες στρατιώτες. Ανάμεσα σε αυτούς είναι και ο αδερφός του Μπλέικ.

"Η Ομορφιά της Ύπαρξης"

("About Endlessness") Δραματική ταινία, σουηδικής και νορβηγικής, γερμανικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Ρόι Άντερσον, με τους Μπενκτ Μπέργιους, Άνγια Μπρομς, Μαρί Μπούρμαν, Αμάντα Ντέιβις κ.ά.

Μετά από πέντε χρόνια απουσίας, ο σουρεαλιστής και κινηματογραφικός υπαρξιστής Ρόι Άντερσον («Τραγούδια από τον Δεύτερο Οροφο», «Εσείς οι Ζωντανοί») επιστρέφει και μας καλοδέχεται, με το δικό του πάντα τρόπο, στο φιλμικό του σύμπαν. Ένα κράμα ωδής και συντριβής για την ανθρώπινη ύπαρξη, μέσα από διαφορετικές μεταξύ τους ιστορίες, που μοιάζει με το υστερόγραφο της τριλογίας του για την ανθρώπινη υπαρξιακή αγωνία, το στοχασμό και τη μεταφυσική αναζήτηση.

Η ταινία του, που κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ Βενετίας, γεμάτη από πίνακες που ζωντανεύουν, είναι μια σύνθεση από μια σειρά μικρών καθημερινών, σουρεαλιστικών ιστοριών, που αναδεικνύουν το μεγαλείο της ζωής, αλλά και τη ματαιότητα της ύπαρξης. Οι ήρωές του είναι καθημερινοί άνθρωποι ή ιστορικές μορφές του παρελθόντος, που ζουν τον θρίαμβο και την ήττα, χωρίς συνέχεια και σταθερούς κανόνες ή νόμους, αλλά με το διακριτό σκανδιναβικό χιούμορ, αναδεικνύοντας τον παραλογισμό της ζωής.

Κάτω από τους ήχους της "Νόρμα" του Μπελίνι, ένα ζευγάρι ερωτευμένων αιωρείται πάνω από τη βομβαρδισμένη Κολωνία, ένας καθολικός ιερέας χάνει την πίστη του και τρέχει σε έναν ψυχολόγο, ο Χριστός ξανασταυρώνεται στους δρόμους μιας μικρής πόλης, ένας ανάπηρος πολέμου ζητιανεύει, ένας ηττημένος στρατός οδηγείται σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, ο Χίτλερ περιμένει το τέλος, αυτές και άλλες πολλές είναι μερικές ιστορίες που ζωντανεύουν μέσα από τον εμπνευσμένο φακό του Άντερσον, ιστορίες που διακόπτονται ή μένουν μετέωρες, δίνοντας την ευκαιρία στο θεατή να τις ολοκληρώσει.

Μία άκρως ενδιαφέρουσα εμπειρία, που θα ενθουσιάσει τους φαν ενός κινηματογράφου πέρα από τα στερεότυπα και θα ξαφνιάσει τους αμύητους.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Περιπλανιόμαστε, μέσα σε μια ονειρική ατμόσφαιρα, με οδηγό έναν αφηγητή που θυμίζει τη Σεχραζάτ από τις "Χίλιες και Μία Νύχτες". Ασήμαντες στιγμές παίρνουν τη σημασία που κανονικά αρμόζει σε ιστορικά γεγονότα: ένα ζευγάρι ίπταται πάνω από την Κολωνία εν καιρώ πολέμου. Στον δρόμο προς ένα πάρτι γενεθλίων, ένας πατέρας σταματά μέσα στη βροχή για να δέσει τα κορδόνια της κόρης του. Νεαρά κορίτσια χορεύουν έξω από ένα καφέ. Ένας ηττημένος στρατός κατευθύνεται προς ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου…..

"Ένα Ψηλό Κορίτσι"

("Beanpole") Δραματική ταινία, ρωσικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Καντεμίρ Μπαλάγκοφ, με τους Βικτόρια Μιροσνιτσένκο, Βασιλίσα Περελίγκινα, Ιγκόρ Σιρόκοφ, Αντρέι Βίκοφ κ.ά.

Ο Ρώσος σκηνοθέτης Μπαλάγκοφ επιστρέφει δυο χρόνια μετά το "Οι Δικοί μου Άνθρωποι", με ένα στιβαρό, καλοδουλεμένο δράμα, απ' αυτά που σου κόβουν την αναπνοή.

Βασισμένο στο βιβλίο "Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας" της βραβευμένης με Νόμπελ Λογοτεχνίας Σβετλάνα Αλεξίεβιτς, το φιλμ μάς μεταφέρει στο Λένινγκραντ του 1945, με τον πόλεμο να έχει τελειώσει, αλλά χωρίς να έχει έρθει στη μαρτυρική πόλη η αισιοδοξία. Μέσα σε αυτό το ασφυκτικό και πεσιμιστικό κλίμα, την εξαθλίωση και την γενικευμένη ψυχολογική κατάρρευση, δυο νεαρές κοπέλες με ψυχικά αποθέματα προσπαθούν να βρουν την ελπίδα και το κουράγιο για να κάνουν μια νέα αρχή.

Μια ταινία για τα αποτελέσματα ενός πολέμου και την ανάγκη για τη συνέχεια της ζωής, για μια νέα εκκίνηση. Ο Μπαλάγκοφ, που πέρα από την σκηνοθετική ικανότητά του, αποδεικνύει ότι έχει μελετήσει την ιστορία του, γι' αυτό και φωτίζει περίτεχνα το παρελθόν του Λένινγκραντ, τη θυσία χιλιάδων ανθρώπων, ανάμεσά τους και πολλές γυναίκες, οι οποίες συμμετείχαν περισσότερο απ' όσο μπορούμε να πιστέψουμε στην ιστορική μάχη ενάντια στις ναζιστικές μηχανές θανάτου. Αυτό όμως που είναι ξεχωριστό είναι η ανάδειξη της ψυχικής και πνευματικής κατάστασης των γυναικών, μετά το τέλος του πολέμου. Πώς μπορεί μια γυναίκα να επανέλθει όταν έχει παραβιαστεί από τη φρίκη του πολέμου η φύση της;

Εξαιρετικού ενδιαφέροντος θέμα, ιδιαιτέρως ικανοποιητικά κινηματογραφημένου, γεμάτο με φρέσκες ιδέες, που κάνουν τον Μπαλάγκοφ έναν από τους πλέον υποσχόμενους νέους σκηνοθέτες. Έξοχες και οι δυο πρωταγωνίστριες Βικτόρια Μιροσνιτσένκο και Βασιλίσα Περελίγκινα, οι οποίες μπαίνουν και στην ψυχολογία των ηρωίδων που ερμηνεύουν, αλλά και στην εποχή, εκείνα τα δύσκολα χρόνια που μέσα από τα συντρίμμια έπρεπε να ξαναρχίσει η ζωή.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Λένινγκραντ, 1945. O Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος αποτελεί παρελθόν, αλλά η ατμόσφαιρα στην πόλη δεν έχει τίποτα το χαρμόσυνο ή αισιόδοξο. Η εξοντωτική πολιορκία που είχε προηγηθεί άφησε πίσω της συντρίμμια, εκατόμβες πτωμάτων και αμέτρητες τσακισμένες ψυχές. Το Λένινγκραντ είναι πια ένας σωρός από ερείπια, ένα απέραντο νεκροταφείο όπου οι επιζώντες περιφέρονται σαν φαντάσματα. Σε αυτό το σκηνικό θανάτου και καταστροφής, δύο νεαρές γυναίκες πασχίζουν να βρουν νόημα και ελπίδα, παλεύοντας να χτίσουν τις ζωές τους από την αρχή.

"Corpus Christi"

("Corpus Christi") Δραματική ταινία, πολωνικής παραγωγής του 2019, σε σκηνοθεσία Γιαν Κομάσα, με τους Μπαρτόζ Μπιελένια, Αλεξάντρα Κονιέζνα, Ελίζα Ρίσεμπελ, Λούκας Σίμλατ κ.ά.

Ενδιαφέρουσα, αν και μάλλον υπερτιμημένη ταινία από την Πολωνία. Έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ της Βενετίας κερδίζοντας και μια διάκριση, ταξίδεψε σε πολλά φεστιβάλ, έσπασε ρεκόρ εισιτηρίων στη χώρα της και έχει μπει ήδη στη δεκάδα για την τελική επιλογή των Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

Το στόρι μοιάζει αρκετά αμερικάνικο: Στην Πολωνία του καθολικισμού, ο ήρωας της ταινίας θέλει να γίνει ιερέας, αλλά λόγω του ποινικού του μητρώου αυτό φαίνεται αδύνατο, μέχρι που θα παραστήσει τον παπά σε μια μικρή ενορία. Ο Κομάσα έχει την αφηγητική άνεση, ξέρει να δίνει τον τόνο, να ξαφνιάζει με τη βιαιότητα του ήρωά του, αλλά πολλές φορές είναι φλύαρος και μάλλον χάνει το μέτρο ορισμένες φορές. Ενδιαφέρον έχει η προσέγγιση του ήρωα από τον Κομάσα, καθώς ο θεατής αδυνατεί να καταλάβει αν είναι ένας πραγματικά μετανοημένος άνθρωπος ή ένα μοχθηρό πρόσωπο, που ξέρει να χειρίζεται τους ανθρώπους.

Ο πρωταγωνιστής Μπαρτόζ Μπιελένια, στον οποίο στηρίζεται σχεδόν όλη η ταινία, δείχνει εύπλαστος και εξελίξιμος, αλλά δεν είναι πάντα πειστικός.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… O εικοσάχρονος Ντάνιελ βιώνει πνευματική μεταμόρφωση κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο αναμορφωτήριο. Θέλει να γίνει ιερέας αλλά αυτό είναι αδύνατο εξαιτίας του ποινικού του μητρώου. Όταν τον στέλνουν να εργαστεί στο ξυλουργείο μιας κωμόπολης, κατά την άφιξή του προσποιείται τον ιερέα και καταλήγει να αναλάβει καθήκοντα στην τοπική ενορία. Η άφιξη του νεαρού χαρισματικού ιεροκήρυκα δίνει την ευκαιρία στην τοπική κοινωνία, που ταλανίζεται από ένα τραγικό συμβάν, να αποκαταστήσει την ισορροπία της.

"Η Κατάρα"

("The Grudge") Ταινία τρόμου, καναδικής και αμερικανικής παραγωγής του 2020, σε σκηνοθεσία Νίκολας Πέσκε, με τους Μπέτι Γκίλπιν, Άντρια Ράιζμπορο, Λιν Σαγιέ, Τζον Τσο, Φράνκι Φεσόν, Τάρα Γουέστγουντ, Γουίλιαμ Σάντλερ, Τζάκι Γουίβερ, Ντέμιαν Μπισίρ κ.ά.

Αδιάφορο ριμέικ της ομότιτλης ιαπωνικής ταινίας τρόμου από τον Σαμ Ράιμι, παραγωγό των "Μην Ανασαίνεις" και "Πρόσωπο του Κακού", που απευθύνεται στους λάτρεις του είδους και μόνο.

Ένα έρημο σπίτι προς πώληση κρύβει κι ένα εκδικητικό φάντασμα, που θα προκαλέσει τη φρίκη, ανατριχίλες στο νεανικό κοινό στο οποίο απευθύνεται και την αδιαφορία αυτών που θέλουν κάτι παραπάνω από τον τρόμο στο πανί. Εννοείται ότι η ταινία διαθέτει όλες τις συνταγές και τα κλισέ του είδους, απ' αυτά που γνωρίζει πλέον ακόμη και ο αμύητος θεατής.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ... Μια εκδικητική, πεθαμένη ψυχή, ένα φάντασμα που βρίσκει καταφύγιο σε ένα καταραμένο σπίτι δημιουργεί μια τρομακτική αλυσίδα θανάτου σε όποιον προσπαθήσει να μπει μέσα, είτε με σκοπό να κατοικήσει εκεί είτε εάν τολμά να αναζητήσει την προέλευση του Κακού.

"Η Νύχτα τ' Αγι' Αντώνη [Μακρόνησος Β11]"

Δραματική ταινία, ελληνικής παραγωγής του 2018, σε σκηνοθεσία του Θανάση Σκρουμπέλου, με τους Μαρία Παπαγαβριήλ, Θοδωρή Προκοπίου, Θανάση Κοντό κ.ά.

Ο Θανάσης Σκρούμπελος επιστρέφει στη Μακρόνησο και στις πιο μελανές σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Μια ταινία αφιερωμένη στον αγωνιστή Δημήτρη Τατάκη, που δολοφονήθηκε από τους βασανιστές του μετά από 33 ημέρες μαρτυρίου.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ένα βράδυ ο Αντώνης, απόστρατος αξιωματικός, ξεμένει στη Μακρόνησο. Συναντά τον Περικλή και τη Σάρα, κι ο χορός του θανάτου αρχίζει. Η νύχτα θα αποκαλύψει τα κρυμμένα μυστικά που τους συνδέουν και θα λύσει τον γόρδιο δεσμό που τους κρατάει δεμένους από παλιά. Τραγικά λυτρωτικό το ξόδι και για τους τρεις τους.

"Η Βασίλισσα του Χιονιού"

("The Snow Queen") Παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων, ρωσικής παραγωγής του 2018, σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Λενς και Αλεξέι Τσιτσίλιν.

Το κλασικό παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν σε μια μοντέρνα διασκευή. Ένα animation για τους μικρούς φίλους μας, χωρίς, ωστόσο, να προσθέτει κάτι καινούργιο στην κλασική ιστορία του μεγάλου παραμυθά. Η ταινία προβάλλεται μεταγλωττισμένη στα ελληνικά.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η Βασίλισσα του Χιονιού προσπαθεί να βρει και να καταστρέψει κάθε καλλιτέχνη και κάθε δημιουργικό έργο. Σε αυτό τον ψυχρό και μαγεμένο κόσμο η μικρή Τζέρντα αναζητά τον χαμένο αδελφό της Κέι. Στη διαδρομή της θα συναντήσει πολλά εμπόδια αλλά και καινούριους φίλους σε μία περιπέτεια που η αγάπη νικάει τα πάντα !

"Ουπς! Ο Νώε Έφυγε..."

("Oops… Noah is Gone!") Παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων, γερμανικής, βελγικής, αμερικανικής και ιρλανδικής παραγωγής του 2015, σε σκηνοθεσία Τόμπι Γκένκελ και Σον ΜακΚόρμακ.

Ακόμη μία παιδική ταινία, ένα animation ευρωπαϊκής συμπαραγωγής, που ήρθε στη χώρα μας με καθυστέρηση. Η ιστορία της Κιβωτού του Νώε με χαριτωμένους ήρωες και ξεκαρδιστικές στιγμές και θετικά μηνύματα που θα αφήσει ικανοποιημένους και τους γονείς των πιτσιρικάδων. Η ταινία προβάλλεται μεταγλωττισμένη στα ελληνικά, με τις φωνές των Θάνου Λέκκα, Νίκη Γρανά, Κατερίνας Γκίργκις, Κώστα Αποστολίδη κ.ά.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Ο Ντέιβ και ο γιος του, Φίνι, ανήκουν στο περίεργο είδος των φρουφρούληδων, ένα αδέξιο και ιδιαίτερης όψης ζώο που φαινομενικά δεν κάνει για τίποτα- σε τέτοιο βαθμό που δεν τους επιτρέπεται η επιβίβαση στην Κιβωτό του Νώε. Με τη βοήθεια από δύο γραπίνες, της Χέιζελ και της κόρης της, Λία, ο Φίνι και ο Ντέιβ καταφέρνουν να περάσουν ως λαθρεπιβάτες. Όταν, όμως, η Κιβωτός αναχωρήσει, η Λία και ο Φίνι μένουν κατά λάθος πίσω και πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνα τους. Το παράδοξο αυτό δίδυμο, παρέα με διάφορα ζωάκια που συναντούν στον δρόμο, πρέπει να αντιμετωπίσει διαφόρων ειδών μπελάδες, από τα νερά που ολοένα φουσκώνουν γύρω τους ως και άλλα ζώα που τους έχουν βάλει στο μάτι. Στο μεταξύ, οι γονείς τους, που ξέμειναν πίσω στην Κιβωτό, κάνουν ό,τι μπορούν για να γυρίσουν πίσω και να σώσουν τα παιδιά τους…

"Περσόνα"

("Persona") Ψυχολογικό δράμα, σουηδικής παραγωγής του 1966, σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, με τους Μπίμπι Αντερσον, Λιβ Ούλμαν, Γιόργκεν Λίντστρομ, Γκούναρ Μπιόρνστραντ κ.ά.

Μία αριστουργηματική μινιμαλιστική σπουδή πάνω στη γυναικεία φύση, την ψυχολογία της χαμένης ταυτότητας και την ουσία της ανθρώπινης ύπαρξης. Μια διάσημη ηθοποιός σε νευρική κατάρρευση και στην απόλυτη κρίση ταυτότητας, συνοδεύεται από μία νοσοκόμα στο εξοχικό της σπίτι, όπου θα αναπτυχθεί μία περίεργη σχέση μεταξύ τους. Ο Μπέργκμαν, με ένα πρωτοποριακό τρόπο κινηματογράφησης, ανατέμνει τη γυναικεία ψυχοσύνθεση, βασανίζεται για μία ακόμη φορά από την σιωπή του Θεού και δημιουργεί ερωτηματικά στον θεατή, που θα τον ακολουθούν ίσως για πάντα. Βεβαίως για θεατές που είναι έτοιμοι για κάτι ιδιαιτέρως βαρύ, μια κινηματογραφική εμπειρία που μπορεί να συνεπάρει, αλλά και να εξαντλήσει στη θέασή της. Εξαιρετικές οι Λιβ Ούλμαν και Μπίμπι Άντερσον. Μία από τις σημαντικότερες ταινίες του υπαρξιστή Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, σε επανέκδοση.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ… Η ηθοποιός Ελίζαμπεθ Βόγκλερ, παντρεμένη και με ένα μικρό γιο, καταρρέει κατά τη διάρκεια μιας παράστασης της Ηλέκτρας. Στη συνέχεια καταφεύγει στη σιωπή και την απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο. Η νοσοκόμα που την περιποιείται, η Άλμα, τη συνοδεύει στο παραθαλάσσιο σπίτι της γιατρού της, για να βελτιωθούν οι συνθήκες ανάρρωσης της. Η Άλμα προσπαθεί συνεχώς να διαλευκάνει ποιος είναι ο λόγος που η Ελίζαμπεθ έχει επιλέξει τη σιωπή (η οποία μετατρέπεται σιγά- σιγά σε κατατονία) μιας και πιστεύει ότι διαθέτει ένα είδος «εσωτερικής δύναμης» που την έχει ωθήσει σε τούτη της την επιλογή. Παρότι εντελώς αντίθετοι χαρακτήρες μια περίεργη όσμωση θα δημιουργηθεί ανάμεσα στις δύο γυναίκες...

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.